ستار رحمانی: این اعتصاب با اعتصابات سال‌های ۹۷ و ۱۴۰۱ متفاوت است

بهروز بیات، مشاور پیشین آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، به ایران‌اینترنشنال گفت: «تهران غنی‌سازی را بیشتر اهرمی برای چانه‌زنی می‌داند تا ترک مذاکره.»

او افزود: «این تحرکات ابزار فشاری برای آمریکا و اروپا فراهم می‌کند اما به نظر می‌رسد کشمکش‌های کنونی بخشی از تاکتیک امتیازگیری در مذاکرات باشد.»

محسن سازگارا، تحلیل‌گر سیاسی، در برنامه «چشم‌انداز» گفت: «جمهوری اسلامی ۴۶ سال است سیاست خارجی خود را بر مبنای اسرائیل‌ستیزی و آمریکا‌ستیزی پیش برده و ۲۳ سال پیش با تحلیلی غلط وارد پروژه‌ اتمی شد.»

سازگارا افزود: «ایران بیش از ۱/۵ تریلیون دلار ضرر کرده و قربانی جاه‌طلبی بی‌ارزش هسته‌ای شده است.»

روزبه بوالهری، روزنامه‌نگار، درباره اعتصاب کامیون‌داران می‌گوید: «دولت با وعده‌دادن و خریدن زمان می‌خواهد اعتصاب را فرسایشی کند.»

بوالهری افزود: «همزمان با تبلیغات، اعتصاب را مقصر اختلالاتی مثل ماندن بار کشاورزان روی زمین معرفی می‌کند.»

حسین آقایی، پژوهشگر روابط بین‌الملل و امور استراتژیک، به ایران‌اینترنشنال گفت: «اتحادیه اروپا و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی جبهه جدیدی علیه جمهوری اسلامی باز کرده‌اند.»

آقایی افزود: «هدف، تسلیم کامل ایران بدون اقدام نظامی است. اما در کنار فشار دیپلماتیک، تهدید معتبر نظامی و حمایت از اسرائیل نیز باید لحاظ شود.»

اعتصاب سراسری کامیون‌داران و رانندگان خودروهای سنگین، شنبه ۱۰ خرداد، برای دهمین روز متوالی در بیش از ۱۵۲ شهر کشور ادامه دارد.

میلاد رسایی‌منش، فعال سیاسی در گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال گفت: «ما با حکومتی طرف هستیم که بحران‌زاست و توانایی مدیریت بحران‌ها در ایران را ندارد. مقام‌های جمهوری اسلامی بارها نشان دادند با حرف‌هایی که می‌زنند و مواضعی که می‌گیرند نه‌تنها آتش خشم مردم را کم نمی‌کنند، بلکه با عملکردشان باعث می‌شوند مردم بیشتر برای اعتراضات و مبارزه انگیزه بگیرند.»

او در ادامه گفت: «جمهوری اسلامی ید طولایی در به‌وجود آوردن بحران‌ها دارد و با عملکرد و عدم مدیریت خود خود کاری می‌کند که اعتصاب‌ها ادامه پیدا کند و گسترده‌تر شود. دلایلی که منجر به بروز این اعتصاب‌ها شد، همچنان پابرجاست. وقتی جمهوری اسلامی در کلام، ظاهر و عمل، توانایی پاسخ‌گویی به مطالبات مردم را ندارد، اعتصاب‌ها گسترده‌تر می‌شود و گروه‌های مختلف به اعتصاب می‌پیونند.»

رسایی‌منش اضافه کرد: «جمهوری اسلامی تنها راه چاره را در سرکوب می‌بینید. اگر کامیون‌داران بتوانند به اعتصاب خود ادامه دهند و در کنار آن اقشار مختلف مردم و جوامع بین‌المللی از آن حمایت کنند، حکومت شکننده‌تر از هر زمانی است که بتواند به اعتصاب و مطالبات آن‌ها پاسخ بدهد. در صورتی کامیون‌داران با قدرت به اعتصاب‌شان ادامه دهند، می‌توانند به خواسته‌های خود برسند.»