هوشنگ حسنیاری، تحلیلگر مسائل نظامی، در گفتوگو با ایران اینترنشنال، با اشاره به تحولات اخیر در مذاکرات میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده گفت: «جمهوری اسلامی بارها در گذشته نشان داده که هر زمان طرف مقابل را جدی دیده، ناچار به عقبنشینی شده.»
او افزود: «دو نمونه مشخص این روند را بهخوبی نشان میدهد: اول، زمانی که جمهوری اسلامی قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت سازمان ملل را در پایان جنگ با عراق پذیرفت. بهرغم سالها شعار جنگ جنگ تا پیروزی و آزادی قدس، خمینی دریافت که ادامه جنگ مساوی با پایان جمهوری اسلامی است. نمونه دوم هم امضای برجام در سال ۲۰۱۵ بود. آن زمان، خامنهای به این جمعبندی رسید که اگر مقابل فشارهای بینالمللی کوتاه نیاید، موجودیت نظام به خطر خواهد افتاد.»
حسنیاری گفت: «امروز اما شرایط از گذشته هم بحرانیتر است. جمهوری اسلامی اکنون در تنگنایی جدی قرار گرفته است. بحرانی که به ماهیت ایدئولوژیک این رژیم بازمیگردد. رژیمی که نه بر اساس منافع و منطق جامعه ایران، بلکه با ایدئولوژیای اداره میشود که سالهاست در تضاد آشکار با ارزشهای ملی ایرانیان قرار دارد. ایدئولوژی امت در برابر ملت همچنان حاکم است، و نتایج این تضاد را امروز بیش از هر زمان دیگری میبینیم.»
این تحلیلگر افزود: «به نظر من، جمهوری اسلامی چارهای ندارد جز عقبنشینی از تمام ادعاها و شعارهایش. اما این عقبنشینی نه از موضع قدرت، بلکه ناشی از ضعف کامل است. توافق احتمالی، در واقع امضای یک تسلیمنامه است و ریزشهای شدیدی را در درون حاکمیت به دنبال خواهد داشت. این تسلیم، میتواند نقطهی آغاز پایان جمهوری اسلامی باشد.»
حسنیاری درباره نقش اسرائیل در این معادله نیز گفت: «از نگاه نتانیاهو، مسئله جمهوری اسلامی، مسئله موجودیت اسرائیل است. اگر اسرائیل احساس کند که ضرورت اقدام نظامی وجود دارد، بدون همراهی آمریکا هم دست به حمله خواهد زد. برای اسرائیل، جنگ یک انتخاب نیست، بلکه یک اجبار است؛ چون مسئله بقا در میان است.»
او گفت: «البته در شرایط فعلی، به نظر میرسد اسرائیل به توصیههای دولت ترامپ پایبند بماند و تا زمانی که امکان موفقیت بدون جنگ وجود داشته باشد، عملیات نظامی را به تعویق بیندازد. اما اگر شرایط تغییر کند و احساس شود که تنها راه حفظ امنیت، اقدام نظامی است، اسرائیل بدون تردید وارد عمل خواهد شد.»
این تحلیلگر ادامه داد: «تجربه روابط راهبردی میان آمریکا و اسرائیل هم به ما میگوید که این دو کشور در تصمیمات حساس، هماهنگی نزدیک و تنگاتنگی دارند. بنابراین، حتی اگر اقدام نظامی رخ دهد، نقش و حضور آمریکا در این صحنه قطعی خواهد بود.»
هوشنگ حسنیاری در پایان تأکید کرد: «اگر اسرائیل احساس کند که چارهای جز اقدام نظامی ندارد، بدون تردید و بدون نیاز به مجوز آمریکا وارد جنگ خواهد شد. برای اسرائیل، جنگ یک انتخاب نیست—مسئله، موجودیت و بقاست.»
