حکومت نظامی میانمار اعلام کرد شمار کشتههای زلزله قدرتمندی که جمعه با بزرگی ۷.۷ میانمار را لرزاند، به بیش از هزار نفر رسید. این زلزله با پسلرزههای شدیدش صدها نفر را نیز زخمی و زیرساختهای حیاتی این کشور فقیر جنوب شرق آسیا را در بحبوحه جنگ داخلی آن فلج کرد.
دولت تحت رهبری ارتش میانمار شنبه نهم فروردین اعلام کرد شمار قربانیان زلزله به هزار و دو نفر و شمار زخمیها به دو هزار و ۳۷۶ نفر رسیده و دستکم ۳۰ نفر دیگر همچنان مفقود هستند.
این بیانیه پیشبینی کرد آمار کشتهها ممکن است افزایش یابد زیرا «اطلاعات دقیق همچنان در حال جمعآوری است».
مدلسازی پیشبینی زمینلرزه سازمان زمینشناسی آمریکا برآورد کرده که شمار کشتهها در میانمار ممکن است از ۱۰ هزار نفر فراتر رود و خسارتهای اقتصادی از کل تولید سالانه این کشور بیشتر شود.
میانمار درگیر یک جنگ داخلی طولانی و خونین است که از پیش، بحران انسانی گستردهای را در آن رقم زده. این شرایط، تردد در کشور را دشوار و خطرناک و تلاشهای امدادی را پیچیدهتر کرده است.
مرکز زلزله در نزدیکی ماندالای بوده و پس از آن چندین پسلرزه از جمله یک زمینلرزه قدرتمند به بزرگی ۶.۴ ثبت شد. این زمینلرزهها باعث فروریختن ساختمانها در مناطق مختلف، شکاف برداشتن جادهها، تخریب پلها و شکستن یک سد شد.
خسارتها در تایلند
در تایلند، کشور همسایه میانمار هم دستکم ۹ نفر در بانکوک جان باختند؛ جایی که یک آسمانخراش در حال ساخت فرو ریخت.
به گفته مقامهای بانکوک، ۳۰ نفر زیر آوار گرفتار شدهاند و ۴۹ نفر نیز مفقود هستند.
روز شنبه تجهیزات سنگین بیشتری برای جابهجایی آوارهای انبوه به محل آورده شد اما امید مردم این کشور ۱۷ میلیون نفری برای پیدا شدن زنده مفقودیها، بهتدریج کمرنگتر میشود.
کمکهای جهانی برای میانمار
میانمار در کمربند فعال زمینلرزه قرار دارد؛ اگرچه بسیاری از زلزلهها در مناطق کمجمعیت رخ میدهند و نه در شهرهایی مثل آنچه روز جمعه آسیب دیدند.
ژنرال مین آنگ هلاینگ، رییس حکومت نظامی میانمار، جمعه در اقدامی کمسابقه خواستار کمک بینالمللی شد و گفت که در مناطق آسیبدیده نیاز فوری به خون وجود دارد.
یک تیم امدادی از چین وارد یانگون، پایتخت تجاری میانمار شد. این شهر صدها کیلومتر با مناطقی که بیشترین آسیب را دیدهاند، از جمله ماندالای و نایپیداو (پایتخت اداری ساخت این کشور) فاصله دارد.
در نایپیداو بخشهایی از یک بیمارستان هزار تختخوابی بر اثر زمینلرزه آسیب دیده است.
روسیه، هند، مالزی و سنگاپور هواپیماهای حامل کمکهای امدادی و نیروهای امدادگر را به میانمار ارسال کردند.
وزارت خارجه هند گفت این کشور در صورت لزوم کمکهای بیشتری به میانمار ارسال خواهد کرد.
کره جنوبی اعلام کرد که در مرحله نخست، دو میلیون دلار کمک بشردوستانه از طریق سازمانهای بینالمللی به میانمار ارائه میدهد.
سازمان ملل مبلغ پنج میلیون دلار برای آغاز عملیات امداد اختصاص داده است.
آمریکا که روابط پرتنشی با ارتش میانمار دارد و مقامهای آن، از جمله رییس حکومت نظامیاش را تحریم کرده است، گفته که کمکهایی ارائه خواهد داد اما برخی کارشناسان با توجه به کاهش شدید کمکهای خارجی در دولت دونالد ترامپ، نسبت به اثربخشی این تلاشها ابراز تردید کردهاند.
تخریبهای گسترده
زلزله میانمار از دشتهای مرکزی اطراف ماندالای گرفته تا تپههای ایالت شان که برخی مناطق آن همچنان بهطور کامل تحت کنترل دولت نظامی نیستند را تحت تاثیر قرار داد.
تصاویر جادههای شکسته و ترکخورده، پلهای فرو ریخته و سدی که ترکیده، نگرانیهایی درباره امکان دسترسی امدادگران به برخی مناطق ایجاد کرده است.
محمد ریاض، مدیر کمیته نجات بینالمللی در میانمار گفت: «میترسیم که هفتهها طول بکشد تا ابعاد کامل تخریب ناشی از این زلزله مشخص شود.»
روزنامه انگلیسیزبان دولتی میانمار گزارش داد که پنج شهر و منطقه شاهد فرو ریختن ساختمانها و سقوط دو پل بودهاند، از جمله پلی که روی بزرگراه اصلی بین ماندالای و یانگون قرار دارد.
ویدیویی منتشرشده از ماندالای، راهبان بودایی را نشان میدهد که از صومعه چندطبقه «ما سوه یانه» فیلمبرداری میکردند، قبل از آنکه ساختمان ناگهان فرو بریزد.
ویدیوهایی دیگر نیز خرابیهایی در کاخ سلطنتی سابق را نشان میدهند.
سازمان کریستین اید، اعلام کرد همکاران و شرکای این نهاد در محل گزارش دادهاند سدی در یکی از شهرها ترکیده و سطح آب در مناطق پست بالا رفته است.
در یانگون، بزرگترین شهر کشور، ساکنان با وقوع زلزله از خانههای خود بیرون دویدند.
در نایپیداو، برخی خانهها نیمهفروریختهاند و امدادگران مشغول کنار زدن آوار.
جولی مهیگان، مدیر برنامههای آسیایی، خاورمیانه و اروپایی کریستین اید گفت: «در کشوری که بسیاری از مردم پیشتر هم درگیر فقر و بحران بودهاند، این فاجعه، آنها را ویران خواهد کرد.»
میانمار در سال ۲۰۲۱ شاهد کودتای نظامی و سرنگونی دولت منتخب آنگ سان سو چی بود و اکنون درگیر جنگی خونین میان ارتش و شورشیان دموکراسیخواه و گروههای مسلح قدیمی است.
دولت کنترل بخشهای زیادی از کشور را از دست داده و بسیاری از مناطق یا بسیار خطرناکاند یا اصلا قابل دسترس نیستند.
بر اساس آمار سازمان ملل، بیش از سه میلیون نفر به دلیل درگیریها آواره شدهاند و نزدیک به ۲۰ میلیون نفر نیازمند کمک هستند.
