مراسم سومین سالگرد جنگ اوکراین در غیاب آمریکا برگزار شد
در سومین سالگرد تهاجم روسیه به اوکراین، رهبران اروپایی به کییف رفتند تا حمایت خود را از اوکراین اعلام کنند. این در حالیبود که مقامات ارشد دولت آمریکا از حضور در مراسم کییف خودداری کردند.
در سومین سالگرد تهاجم روسیه به اوکراین، رهبران اروپایی به کییف رفتند تا حمایت خود را از اوکراین اعلام کنند. این در حالیبود که مقامات ارشد دولت آمریکا از حضور در مراسم کییف خودداری کردند.
به گزارش رویترز، ولودیمیر زلنسکی رییسجمهور اوکراین که از اروپا خواسته ارتش مخصوص خود را ایجاد کند و در عین حال از واشینگتن خواسته برای حل بحران اوکراین عملگرا باشد، دوشنبه از تعدادی از رهبران اروپایی و دیگر مقامات در نشستی در کییف استقبال کرد.
این نشست در سومین سالگرد آغاز جنگ اوکراین که بزرگترین درگیری در اروپا از زمان جنگ جهانی دوم به شمار میرود، برگزار شد.
زلنسکی گفت: «امسال باید سال آغاز یک صلح واقعی و پایدار باشد. پوتین نه این صلح را به ما هدیه خواهد کرد و نه در ازای آن، چیزی به ما خواهد داد. ما باید با قدرت، خرد و اتحاد - با همکاری خود صلح را به دست آوریم.»
اورسولا فون در لاین، رییس کمیسیون اروپا، آنتونیو کاستا، رییس شورای اروپا و رهبران کانادا، دانمارک، ایسلند، لتونی، لیتوانی، فنلاند، نروژ، اسپانیا و سوئد از جمله حاضران در این نشست بودند.
به گزارش رویترز، رهبران آلبانی، بریتانیا، کرواسی، جمهوری چک، آلمان، ژاپن، مولداوی، هلند، لهستان، سوئیس و ترکیه از طریق ارتباط ویدیویی در این نشست صحبت کردند. اما هیچ نمایندهای از ایالات متحده در این نشست وجود نداشت.
فون در لاین در شبکه اجتماعی نوشت: «در این مبارزه برای بقا، این تنها سرنوشت اوکراین نیست که در خطر است، بلکه سرنوشت اروپاست.»
رهبران اروپایی در سخنرانیهای خود از کشورهای این قاره خواستند حمایت خود را از کییف افزایش دهند و برخی از آنان از نیاز فوری به افزایش بودجههای دفاعی صحبت کردند.
مته فردریکسن، نخست وزیر دانمارک در این اجلاس گفت: «ما باید به عنوان اروپاییها رشد کنیم، باید سرعت دهیم. حدس من این است که چند ماه فرصت داریم تا همه تصمیمات لازم را اتخاذ کنیم. در غیر این صورت خیلی دیر خواهد شد.»
واشینگتن به صراحت اعلام کرده که در صورت دستیابی به توافق صلح اوکراین، نیروهای خود را به عنوان تضمین امنیتی مورد نظر کییف به اوکراین اعزام نخواهد کرد. چنین سیاستی، بار تضمین امنیتی برای اوکراین را بر دوش قدرتهای اروپایی میاندازد.
حاضران در نشست کییف به سربازان اوکراینی کشته شده در جنگ ادای احترام کردند و در سکوت، مقابل بنای یادبودی متشکل از پرچمهای اوکراین در میدان مرکزی کیف ایستادند.
همزمان با برگزاری نشست، آژیرهای حمله هوایی به صدا درآمد، هر چند که حمله هوایی یا موشکی اتفاق نیفتاد.
یک روز پیش از سومین سالگرد جنگ، روسیه حمله پهپادی گستردهای را علیه اوکراین انجام داد.
در شرایطی که دونالد ترامپ، زلنسکی، را یک «دیکتاتور بدون انتخابات» خوانده، کییف اعلام کرد که در حال کار بر روی مراحل نهایی توافق با واشینگتن برای دسترسی به معادن اوکراین است.
زلنسکی دوشنبه گفت که اوکراین و ایالات متحده به طور سازنده روی یک توافق اقتصادی کار میکنند که نقش کلیدی در پایان دادن جنگ اوکراین دارد.
او این اظهارات را در کییف و طی یک سخنرانی از طریق ارتباط ویدیویی با رهبران کشورهای گروه هفت از جمله دونالد ترامپ، رییسجمهور آمریکا، بیان کرد و طی آن تکرار کرد که اروپا و اوکراین باید در روند صلح اوکراین مشارکت داشته باشند.
زلنسکی پیشتر از امضای پیشنویس آمریکا برای این توافق معدنی خودداری کرد. در آن پیشنویس، واشینگتن به دنبال پانصد میلیارد دلار ثروت طبیعی بود. کییف اعتراض کرد که این میزان از کمکهای آمریکا را دریافت نکرده و این پیشنویس فاقد ضمانتهای امنیتی مورد نیاز اوکراین است.
به غیر از جدالهای لفظی میان رهبران اوکراین و آمریکا، مقامات آمریکایی هفته گذشته مذاکرات مستقیمی را با طرف روسی در عربستان سعودی آغاز کردند و کییف و اروپا را از چرخش در سیاستهای آمریکا در زمینه بحران اوکراین غافلگیر کردند.
امانوئل مکرون، رییسجمهور فرانسه، دوشنبه برای گفتگو با ترامپ به کاخ سفید رفت و انتظار میرود آنها درباره راههای پایان دادن به جنگ اوکراین گفتگو کنند، اگر چه این دو رهبر درباره راهحل این مساله تفاوتهای آشکاری با هم دارند.
نام او برای ایرانیان با پذیرش کفالت سیاسی جمشید شارمهد، زندانی سیاسی ایرانی-آلمانی مطرح شده است.
مرتس گفته بود با پذیرش کفالت سیاسی جمشید شارمهد قصد دارد پیامی برای همه مردان و زنانی بفرستد که در ایران برای یک زندگی آزاد مبارزه میکنند و میخواهند خود تعیین آن را بر عهده بگیرند.
مرتس بارها از آلمان و شرکتهای آلمانی خواسته بود تا تمام تلاش خود را برای لغو حکم اعدام شارمهد به کار گیرند.
او همچنین خواستار سفر به ایران به منظور دیدار با شارمهد در زندان شده بود اما این درخواست او از سوی جمهوری اسلامی رد شد.
دانشآموزی شورشی و غیرمنضبط
مرتس با ۶۹ سال مسنترین صدراعظم پس از کنراد ادناور خواهد بود که در دوره تصدی این سمت ۷۳ سال داشت.مرتس مانند اولاف شولتس، صدراعظم فعلی آلمان، حقوق خوانده و وکیل است.
او که یک دهه پس از پایان جنگ جهانی دوم در زائرلند، منطقهای کوهستانی در آلمان غربی به دنیا آمد، به گفته خودش در ابتدا روحیات شورشی داشت اما تحت تاثیر فرهنگ عمیقا محافظهکارانه در این منطقه،در دوران دبیرستان به اتحادیه دموکرات مسیحی پیوست.
او سال ۱۹۹۴ وارد پارلمان آلمان شد و شش سال بعد رییس فراکسیون حزب شد که آن زمان دولت را در اختیار نداشت.
مرتس دو سال بعد این سمت را به آنگلا مرکل واگذار کرد که سه سال بعد نخستن صدراعظم زن آلمان شد و دوران رهبریش در حزب به انزوای مرتس و کنارهگیری او از حزب منجر شد.
مرتس پس از کناره گیری از سیاست در برخی شرکتها فعالیت کرد و از جمله از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ رییس شورای نظارتی شعبه آلمانی بلک راک بود که از آن به عنوان بزرگترین شرکت مدیریت ثروت در جهان نام برده شده است.
بازگشت به سیاست پس از مرکل
در نهایت مرتس سال ۲۰۱۸ و پس از پایان صدراعظمی مرکل به حزب بازگشت و پس از سه بار نامزدی در نهایت در سال ۲۰۲۲ رهبر این حزب شد.از جمله او در سال ۱۳۹۹ رقابت را به آرمین لاشت، واگذار کرد.
۹۹۱ نفر از ۱۰۰۱ نماینده این حزب در این رایگیری شرکت کردند. لاشت ۵۲۱ رای و فریدرش مرتس ۴۶۶ رای به دست آوردند. مرتس سال ۲۰۲۱ به پارلمان آلمان راه یافته بود.
بحران پناهجویان در آلمان در سال ۲۰۱۵ و در دوره صدراعظمی آنگلا مرکل رخ داد اما مرتس به سیاستها و سخان خود علیه این سیاستها مشهور است.
او پناهجویان اوکراینی را «توریستهای بهرهمند از خدمات اجتماعی» و کودکان پناهجویان را نیز «پاشاهای کوچک» خوانده بود که لوس بار میآیند. مرتس پس از واکنشهای گسترده از این سخنان خود عذرخواهی کرد.
او همچنین پیش از این وعده داده که بخش از حقوق بیکاری را محدود کند.
شکستن تابوی همکاری با راست افراطی
مرتس همچنین طرحی را درباره قوانین مهاجرت با حمایت حزب راست افراطی آلترناتیو برای آلمان ارائه کرده بود اما این طرح ۱۲ بهمن در پارلمان تصویب نشد.
همکاری مرتس با حزب راست افراطی برای تصویب این طرح اعتراضات و تجمعاتی را علیه او به دنبال داشت و آنگلا مرکل نیز از این اقدام انتقاد کرده بود.
مرتس در عین دیدار با جِیدی ونس، معاون رییسجمهوری آمریکا، در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ، از سخنان او درباره آلمان انتقاد کرده و آن را در تقابل با اتحادیه اروپا دانست.
مرتس همچنین از مواضع ترامپ درباره اوکراین انتقاد کرده و قصد دارد روابط با اتحادیه اروپا را تقویت کند.
او پس از پیروزی حزب خود نیز گفت که آمریکا به امنیت و سرنوشت اروپا بیتفاوت شده است و اروپا باید مستقل شود.
فردریش مرتس پس از پیروزی با بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل به صورت تلفنی گفتوگو کرد دفتر نتانیاهو اعلام کرد مرتس به نتانیاهو گفته به رغم حکم دادگاه بینالمللی کیفری برای بازداشت، او را به آلمان دعوت خواهد کرد.
مرتس در میان فعالان حقوق زنان جایگاه خوبی ندارد و دستکم در سه مورد به قوانینی در مورد حقوق زنان رای منفی داده است.
«ترامپ کوچک»
نداشتن سابقه اجرایی قبلی در دولت یکی از انتقادات از مرتس است. او برای تشکیل دولت نیز با چالش های متعددی مواجه است.
همکاری با حزب راستگرای افراطی «آلترناتیو برای آلمان» (آافد) که با ۲۰/۸ درصد آرا جایگاه دوم را دارد، «یک تابو» محسوب میشود و مرتس، ائتلاف با این حزب را رد کرده است.
او در عین حال گفته که پشتیبانی قوی از حزب راستگرای «آلترناتیو برای آلمان» یک هشدار نهایی برای احزاب دموکرات است تا با یکدیگر همکاری کنند
مرتس باید با یکی از دو حزب سوسیالدموکرات یا سبزها ائتلاف کند اما مارکوس زودر، رییس حزب سوسیالمسیحی، ائتلاف با حزب سبزها را رد کرده است.
در این میان، تنها گزینه ائتلاف با حزب سوسیال دموکرات مانده و مرتس گفته که مذاکرات از روزهای آینده آغاز می شود. در جریان انتخابات اما برخی سران حزب سوسیال دموکرات از سخنان مرتس انتقاد کرده و او را «ترامپ کوچک» خواندهاند.
لارس کلینگ بیل، رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان، گفت که مرتس در حال «عمیقتر کردن شکافها در این کشور» است.
ماتیاس میرش، دبیرکل حزب سوسیال دموکرات نیز گفت که هیچ کسی برای صدراعظم شدن اینگونه صحبت نمیکند و فقط یک «ترامپ کوچک» چنین سخن میگوید.
مرتس در پایان کاراز انتخاباتی خود گفته بود: «چپ به پایان رسیده و دیگر در آلمان هیچ اکثریت چپ و سیاست چپی وجود ندارد.»
فریدرش مرتس در شرایطی قدرت را در دست گرفته که آلمان با مشکلاتی بیسابقه مواجه است.
انحلال پیش از موعد پارلمان در آلمان که به برگزاری انتخابات زودهنگام منجر شده امری استثنایی محسوب میشود و از سال ۱۹۴۹ تاکنون تنها شش بار رخ داده است.
جنگ اوکراین که بر اقتصاد آلمان نیز تاثیر گذاشته یکی از بحرانهای چند سال گذشته در آلمان بوده است.
در این میان بیش از ۸۰ درصد از شرکت کنندگان در یک نظرسنجی اعلام کرده بودند که چشمانداز پیش روی کشور را امیدوار کننده نمیبینند.
گیلبرت، دوشنبه شش اسفند با بازنشر مصاحبه ویدیوی این سناتور افغانستانیالاصل استرالیا، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «یا خدا. دختر، داری چه کار میکنی؟ این چرندیات چیست که میگویی؟ ایران هیچگونه "فرایند دموکراتیکی" ندارد، چه برسد به اینکه زنان بتوانند در آن مشارکت کنند.»
فاطمه پیمان که پیشتر بهدلیل اظهارات ضدیهودی خود از حزب کارگر کنار رفت، در مصاحبه با پرستیوی، شبکه انگلیسیزبان صداوسیمای جمهوری اسلامی، گفت: «حکومت ایران به زنان اجازه میدهد تا در نیروی کار مشارکت کنند، صدایشان شنیده شود و در فرآیند دموکراتیک شرکت داشته باشند.»
گیلبرت، پیمان را به دلیل مصاحبه با پرستیوی، «شاخه پروپاگاندای انگلیسیزبان جمهوری اسلامی» که به پخش ویدیوهای اعترافات اجباری و مصاحبههای تحمیلی با زندانیان از جمله قبل از اعدامشان معروف است، سرزنش کرد.
او نوشت: «طنز آنجاست که پیمان در این مصاحبه از "پروپاگاندای یکطرفهای که از سازمانهای دارای دستور کار مشخص دریافت میکنیم" گلایه میکند، در حالی که چنین توصیفی دقیقا برازنده پرستیوی است که در بسیاری از کشورهای غربی ممنوع شده اما به طرز عجیبی در استرالیا همچنان مجاز به فعالیت است.»
فاطمه پیمان در گفتوگو با پرستیوی گفته است: «واقعیتهایی [در ایران] وجود دارند که ما که در اینجا زندگی میکنیم و به پروپاگاندای سازمانهای یکطرفه با دستور کار مشخص گوش میدهیم، از آنها بیخبریم.»
این سناتور استرالیایی که به دلیل مواضع خود در قبال فلسطین و حمایت از طرح پیشنهادی سبزها، ابتدا برای مدت نامعلومی از حزب کارگر استرالیا تعلیق شده بود، تیر امسال از حزب استعفا کرد و بعد با تاسیس حزب «صدای استرالیا»، مستقل شد.
در همین زمینه ببینید و بخوانید: حمایت سناتور استرالیایی از جنبش زن، زندگی، آزادی و معترضان ایرانی
مور گیلبرت خطاب به او گفت: «طنز آنجاست که یک زن قوی و قدرتمند که بهعنوان پناهنده از افغانستان گریخته و کاملا از آپارتاید جنسیتی وحشتناکی که علیه زنان و دختران در آن کشور انجام میشود آگاه است، انکار میکند که خواهران ایرانیاش، درست در کشور همسایه افغانستان، با چالشهای مشابهی روبهرو هستند.»
گیلبرت، استاد مطالعات اسلامی در دانشگاه ملبورن استرالیا، پاییز ۱۳۹۷ در ایران بازداشت شد و دستگاه قضایی جمهوری اسلامی، به اتهام جاسوسی، حکم حبس ۱۰ ساله برای او صادر کرد.
او که بسیاری از روزهای حبسش را در سلول انفرادی سپری کرده بود، پنجم آذر ۱۳۹۹ در جریان یک مبادله با سه زندانی ایرانی در تایلند که متهم به بمبگذاری ناموفق علیه دیپلماتهای اسرائیلی بودند، آزاد شد.
گیلبرت، از این سناتور استرالیایی پرسید: «آیا واقعا آنقدر رای وجود دارد که ارزش داشته باشد برای نزدیکی به یک رژیم استبدادی بیرحم مانند جمهوری اسلامی، اینطور موضع بگیری؟»
در سالهای گذشته و به ویژه پس از خیزش «زن، زندگی، آزادی»، سیاستمداران استرالیایی بارها با اشاره به نقض حقوق بشر در ایران، از سرکوب مخالفان سیاسی و آزار و اذیت زنان، دختران و گروههای اقلیت به دست جمهوری اسلامی ابراز نگرانی کردهاند.
در این میان، آرای حزب سوسیال دموکرات که با صدراعظمی اولاف شولتس قدرت را در اختیار دارد، ۱۰ درصد کاهش یافت و حزب اتحاد زارا (زهرا) واگن کنشت نیز به پارلمان راه نیافت.
آرای حزب سبزها که از احزاب تشکیلدهنده دولتی ائتلافی بود و آنالنا بربوک، وزیر خارجه آلمان، عضو این حزب است نیز سه درصد کاهش یافت.
اتحاد حزبی دموکرات مسیحی و سوسیال مسیحی ۲۸/۶ درصد آرا را کسب کرده و برای تشکیل دولت باید با یک حزب دیگر ائتلاف کند.
همکاری با حزب راستگرای افراطی «آلترناتیو برای آلمان» (آافد) که با ۲۰/۸ درصد آرا جایگاه دوم را دارد، «یک تابو» محسوب میشود و مرتس، ائتلاف با این حزب را رد کرده است.
در سوی مقابل، آلیس وایدل، رهبر حزب راست افراطی آلترناتیو برای آلمان، گفت این حزب آماده همکاری با سایر احزاب است.
او افزود اگر محافظهکاران به جای آلترناتیو برای آلمان، دولت را با احزاب چپ تقسیم کنند، این اقدام به منزله «تقلب انتخاباتی» خواهد بود.
حزب راست افراطی آلمان که مورد حمایت دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا است، دو برابر آرای انتخابات گذشته، رای کسب کرده است. در این میان آرای حزب چپ نیز به ۸/۸ افزایش یافته که به تلاش گروهی از رایدهندگان برای مقابله با حزب راست افراطی تعبیر شده است.
این برای اولین بار پس از جنگ جهانی دوم است که یک حزب راست افراطی در انتخابات پارلمانی آلمان رتبه دوم را به دست میآورد. هر چند به نظر میرسد آلترناتیو برای آلمان جایی در دولت آتی این کشور نخواهد داشت اما نتیجه انتخابات اخیر جایگاه آن را بهعنوان رقیبی قدرتمند برای احزاب حاکم تثبیت میکند.
حمایت ایلان ماسک از حزب راست افراطی و دیدار جِیدی ونس، معاون رییسجمهوری آمریکا، با رهبر این حزب در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ، از جمله اتفاقات بیسابقه در این دوره از انتخابات آلمان بود.
ونس از حزب راستگرای افراطی بهعنوان شریک سیاسی مشروع آمریکا نام برد.
حمایت ترامپ از محافظهکاران آلمان
ترامپ، یکشنبه پنجم اسفند و همزمان با برگزاری انتخابات آلمان، از موفقیت احزاب محافظهکار در انتخابات پارلمانی این کشور استقبال کرد و افزود: «این یک روز بزرگ برای آلمان و همچنین برای ایالات متحده آمریکا تحت رهبری دونالد ترامپ است.»
او تاکید کرد که مردم آلمان نیز مانند مردم آمریکا «از سیاستهای غیرمنطقی، بهویژه در حوزه انرژی و مهاجرت که سالها حاکم بوده، خسته شدهاند.»
موضوع مهاجرت و جنگ اوکراین از جمله موضوعاتی بود که حزب آافد بر روی آن سرمایهگذاری کرده بود.
در همین حال، مرتس طرحی را درباره قوانین مهاجرت با حمایت حزب راست افراطی آلترناتیو برای آلمان ارائه کرده بود اما این طرح ۱۲ بهمن در پارلمان تصویب نشد.
همکاری مرتس با حزب راست افراطی برای تصویب این طرح اعتراضات و تجمعاتی را علیه او به دنبال داشت. آنگلا مرکل نیز از این اقدام مرتس انتقاد کرد.
این طرح ورود هر فرد بدون مدارک مناسب به آلمان را ممنوع و تاکید میکرد افرادی که حق ماندن را در آلمان ندارند، باید فورا بازداشت شوند.
مشارکت بیسابقه پس از وحدت دو آلمان
مشارکت در انتخابات ۲۰۲۵ در طی ۳۵ سال گذشته، از زمان وحدت دو آلمان به این سو، سابقه نداشته است.
مشارکت در این انتخابات ۸۲/۵ درصد اعلام شده، در حالی که این رقم در انتخابات سال ۲۰۲۱ میلادی ۷۶/۴ درصد بود.
با وجود این مشارکت بالا، حزب اتحاد زارا (زهرا) واگن کنشت که در ابتدا اقبالی نسبی را به دست آورده بود، ۴/۹۷ درصد آرا را کسب کرد و با فاصلهای حدود دو درصدی، نتوانست به پارلمان راه یابد.
حزب دموکرات آزاد آلمان نیز نتوانست به مرز پنج درصد برسد و از راهیابی به مجلس بازماند.
بیژن جیرسرایی، دبیرکل حزب دموکرات آزاد آلمان، روز ۹ آذر و به دنبال بحثها درباره فاش شدن برنامه این حزب برای خروج از دولت ائتلافی کشور، کنارهگیری کرده بود. او اعلام کرد که «بهاشتباه و بدون آگاهی»، اطلاعات نادرستی ارائه داده و از این بابت عذرخواهی میکند.
در آبان ماه و پس از برکناری کریستین لیندنر، وزیر دارایی از حزب دموکرات آزاد، بهوسیله صدراعظم آلمان، دولت ائتلافی این کشور متشکل از احزاب سوسیال دموکرات، سبزها و دموکرات آزاد، فروپاشید.
در نهایت به دنبال رای عدم اعتماد پارلمان به صدراعظم آلمان، هفتم دی، فرانک والتر اشتاینمایر، رییسجمهوری این کشور، انحلال پارلمان را اعلام کرد.
کاهش ۱۰ درصدی آرای حزب صدراعظم
حزب سوسیال دموکرات که قدرت را با صدراعظمی اولاف شولتس در دست داشت، در انتخابات دیروز شکست خورد و با کاهش حدود ۱۰ درصدی آرا نسبت به انتخابات قبل، تنها ۱۶/۴۱ درصد آرا را به خود اختصاص داد.
در پارلمان آینده، اتحاد احزاب مسیحی با ۲۰۸ کرسی، بزرگترین فراکسیون را خواهد داشت.
آلترناتیو برای آلمان ۱۵۱ کرسی، سوسیال دموکرات آلمان ۱۲۱ کرسی، سبزها ۸۵ کرسی و چپها ۶۴ کرسی در پارلمان خواهند داشت.
مرتس برای صدراعظمی خواهان ائتلاف با یکی از دو حزب سوسیالدموکرات یا سبزها است اما مارکوس زودر، رییس حزب سوسیالمسیحی، ائتلاف با حزب سبزها را رد کرده.
با این حال ائتلاف دو حزب دموکرات مسیحی و سوسیال دموکرات نیز چالشهای بسیاری پیش روی خود میبیند زیرا رهبران این دو حزب اتهاماتی را علیه یکدیگر مطرح کردهاند.
برخی سران حزب سوسیال دموکرات از سخنان مرتس انتقاد کرده و او را «ترامپ کوچک» خواندهاند.
لارس کلینگ بیل، رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان، گفت که مرتس در حال «عمیقتر کردن شکافها در این کشور» است.
ماتیاس میرش، دبیرکل حزب سوسیال دموکرات نیز گفت که هیچ کسی برای صدراعظم شدن اینگونه صحبت نمیکند و فقط یک «ترامپ کوچک» چنین سخن میگوید.
مرتس در پایان کاراز انتخاباتی خود گفته بود: «چپ به پایان رسیده و دیگر در آلمان هیچ اکثریت چپ و سیاست چپی وجود ندارد.»