نتیجه یک پژوهش جدید: خودارضایی رفتاری معمول و طبیعی است

از سوی دیگر، خودارضایی در جنس نر او را قادر می‌سازد پس از انزال، اسپرم کهنه را با اسپرم تازه و پرکیفیتی جایگزین کند که می‌تواند از باقی نرها پیشی بگیرد.

نتیجه تحقیق مذکور همچنین نشان می‌دهد خودارضایی شانس تولید مثل نرها را افزایش می‌دهد چون سیستم‌های جفت‌گیری طراحی‌شده با رقابت بالا بین آن‌ها، باعث تکامل خودِ خودارضایی در مسیر تکامل شده است.

همچنین تحریک شدن جنسی ماده نه تنها «پیاچ» واژن را افزایش می‌دهد بلکه محیط پذیراتری برای اسپرم فراهم می‌کند تا ترشحات واژن، اسپرم‌های کم‌کیفیت را کنار زده و اسپرم‌های باکیفیت را با سرعت بیشتری به سمت رحم هدایت کند.

انقباضات ارگاسم هم می‌تواند اسپرم‌ها را سریع‌تر به مقصدشان برساند.

خودارضایی برای نظافت آلت جنسی

نوعی سنجاب نر بعد از سکس خودارضایی می‌کند و هر چه شرکای جنسی بیشتری داشته باشد، بیشتر خودارضایی می‌کند.

همچنین اگر شریک جنسی‌اش پیش از او دفعات زیادی سکس داشته باشد، این نوع سنجاب نر، حتی بیشتر از قبل هم خودارضایی می‌کند.

به نظر می‌رسد که در جنس نر، این رویه آزاد کردن اسپرم از طریق خودارضایی بعد از سکس، به نوعی تمیزکاری عضو جنسی باشد.

اما احتمال اینکه خودارضایی زنان برای تمیزکاری پس از سکس و رها شدن از شر بیماری‌های مقاربتی تکامل یافته باشد کم است.

پیاچ بالای محیط واژن در هنگام تحریک جنسی نیز واژن را همان‌طور که بیشتر پذیرای اسپرم است، بیشتر هم مستعد عوامل بیماری‌زا خواهد کرد.

تحقیق مذکور این فرضیه را که خودارضایی ممکن است در مردان یک راهبرد برای جلوگیری از بیماری‌های مقاربتی باشد تقویت می‌کند.

خودارضایی در زنان و جای خالی مستندات درباره آن

نتایج تحقیق مذکور نشان می‌دهد ظاهرا خودارضایی در زنان کمتر از مردان رایج است.

در این پژوهش تازه، مدرکی دال بر کارکرد تکاملی خودارضایی برای زنان پیدا نشده است اما این به آن معنا نیست که تحقیقات مذکور نشان‌گر آن چیزی‌ است که واقعا جریان دارد.

چنین نتیجه‌ای تا حدودی ناشی از آن است که انگیختگی جنسی زنان و خودارضایی در آنان، به آشکاری انگیختگی جنسی و خودارضایی در مردان نیست.

از سویی دیگر، این وضعیت به روال عمومی در تحقیقات علمی یعنی «غیاب حیرت‌آور اطلاعات درباره آناتومی و رفتار جنسی زنان» اشاره دارد.

از دیرباز پژوهش درباره زنان همواره به نفع تحقیق درباره مردان به گوشه‌ای رانده شده است.

محققان پژوهش مذکور هم عزم داشتند تا تکامل خودارضایی را در زن و مرد بررسی کنند اما تصمیم آن‌ها به بن‌بست خورده است چون نتوانسته‌اند درباره زنان به اندازه مردان اطلاعات جمع کنند.

نتیجه کلی اما این است که خودارضایی رفتار معمولی بسیاری گونه‌ها، از نر و ماده و در آزادی و اسارت است و کسانی هم که با خودارضایی سر ناسازگاری دارند و آن را غیرطبیعی یا اشتباه می‌دانند، باید نگاهی به اقوام نخستی‌سان‌ خود بیندازند.