نماینده خامنهای در سیستان و بلوچستان بدون ارائه توضیحی درباره دلیل توسعهنیافتگی در استان گفت: «سیستان و بلوچستان ظرفیتهای بسیار بالایی دارد و میتوانست از استانهای پیشتاز در توسعه باشد، اما متاسفانه در شرایط کنونی جز استانهای کمترتوسعهیافته است.»
مصطفی محامی افزود: «فرهنگ یکی از عرصههایی است که در سیستان و بلوچستان کمتر توسعه پیدا کرده،» و نبود «روحیه کار جمعی» میان مردم را از نمونههای آن بر شمرد
جلال رشیدی کوچی، نماینده مجلس گفت در اثر تصویب لایحه حجاب «بعید است اتفاق خاصی بیفتد». وی با اشاره به انتقادها به این لایحه افزود: «اگر قرار است کسی مورد اتهام قرار گیرد، دولت است نه مجلس؛ آقای قالیباف در این مورد واکنش نشان دادند که توپ نباید داخل زمین مجلس باشد.»
این نماینده مجلس بارها تاکید کرد که «نمیخواهم بگویم لایحه خوب است یا بد» اما افزود: «تقریبا دائم در آن گفته شده میگیریم، میبندیم و جریمه میکنیم.»
نماینده مرودشت، پاسارگاد و ارسنجان همچنین به سخنان احمد علمالهدی، نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی، اشاره کرد و گفت او با اصرار به مجلس برای تصویب نکردن این لایحه توپ را به زمین مجلس انداخته است.
در پی این انتقاد، رشیدی کوچی به دولت ابراهیم رئیسی پیشنهاد کرد «لایحه را پس بگیرند و نقطه نظرات دوستان همراه و همسو مانند آقای علمالهدی را حتما مدنظر قرار دهند، بعد بفرستند به مجلس بیاید آن وقت ما بررسی میکنیم».
پس از انتشار متن لایحه پیشنهادی قوه قضاییه درباره حجاب که عمده مجازاتهای در نظر گرفته شده در آن برای مخالفان حجاب اجباری «نقدی» است، بسیاری از حامیان حکومت خشمگین شده و گفتند این قانون «بازدارندگی» ندارد و خواستار تشدید مجازاتهایی چون «حبس»، «محرومیت از خدمات اجتماعی» و البته تاکید بر «حرام سیاسی» شناخته شدن «بیحجابی» شدند.
اما رشیدی کوچی شرط اعتماد مردم به حکومت را فعالیت «قوی» در حوزه اقتصاد و معیشت توصیف کرد و گفت کنشهای اعتراضی جاری در ایران «به تصمیمات حاکمیت بازمیگردد».
این در حالیست که با شروع جنبش «زن زندگی آزادی» در پی قتل مهسا امینی از سوی گشت ارشاد، بسیاری از شهروندان، به ویژه زنان و دختران، از پوشش مطلوب حکومت نافرمانی کرده و در معابر عمومی با پوشش اختیاری ظاهر میشوند.
تعدادی از زنان فعال مدنی و سیاسی، با روایت دوران بازداشت یا زندانی شدن خود، شرح دادهاند که چگونه نیروهای جمهوری اسلامی آنان را مجبور کردهاند که جلوی چشم ماموران یا مقابل دوربینها کاملا برهنه شوند. این افشاگریها واکنش فعالان حقوق بشر را برانگیخته است.
مهناز افشار، نسیبه شمسایی، شیما بابایی، مژگان کشاورز، شاپرک شجریزاده و زینب زمان از جمله زنانی هستند که دست به چنین افشاگریهایی زدهاند.
نسیبه شمسایی، زندانی سیاسی سابق، روز یکشنبه در یک رشته توییت، با اشاره به دوران بازداشت خود نوشت که او را هم در بند دو-الف سپاه در زندان اوین و هم در زندان قرچک مجبور کردند در مقابل دوربین به صورت کامل برهنه شده و «بشین و پاشو برود».
شمسایی افزود: «با من سه بار این کار رو کردن، وقتی منو بردن اوین، انفرادی دو الف سپاه تو سلول دو در یک و نیم با دوربین که بالا سرم بود معلوم نیست چه کسانی ناظر بودن، خانم نگهبان گفت تمام لباسهات رو درآر و همینطور لباس زیر و من همچنان با شرم شرتم تنم بود و گفت اونم درار و وایستاده بود روبروم.»
این زن زندانی سیاسی سابق نوشت: «کامل به همه بدنم نگاه میکرد گفتم نمیشه که! گفت من بعد همه چی شدنیه! با اجبار، کاملا برهنه، دوبار بشین پاشو بهم داد. به این بهانه که چیزی تو واژنمون پنهان نکرده باشیم! و همچنین تو ورود به قرچک! همین کار رو انجام دادن و همین طور بعد از یکبار ملاقات حضوری که داشتم!»
شمسایی ادامه داد: «دایما مورد این تحقیر و احساس ناامنی و شکنجه روانی قرار میگرفتیم حتی اگر پریود بودیم مجبور به این کار بودیم! همونطور که بعد از ملاقات حضوری من پریود بودم ولی مجبورم کرد این کار رو انجام بدم.»
مژگان کشاورز، کنشگر حقوق زنان نیز در افشاگری توضیح داد: «در تاریخ ۲۵ آوریل ۲۰۱۹ ماموران اطلاعات به منزلم هجوم آوردند به من دستبند زده و بازداشتم کردند. من را به وزرا بردند، همان جایی که مهسا امینی کشته شد.»
او افزود: «آنجا در اتاقی من را مجبور کردند تمام لباسهایم را در بیاورم و بازرسی بدنی شوم. عریان مقابل دوربینهای امنیتی حس تجاوز و ترس بهم دست داده بود.»
این زندانی سیاسی سابق ادامه داد بعد از گذشت دوهفته ماموران زندان قرچک دنبالم آمدند و گفتند «آماده باش قراره بریم جایی. ... هیچ کس توضیحی نداد به کجا میرویم، مامور خانمی کنار من نشسته بود دستم را روی پایش گذاشتم و فشار دادم، اشکهایم تمام چشم بند سیاهم را خیس کرده بود. من را بردن قسمت اتاق دوربین و گفتند باید لخت بشی تا از تمام بدنت عکس بگیریم.»
کشاورز نوشت: «علت این کارو جویا شدم گفتن «به خاطر اینکه اگر از اینجا خارج شدی نگی من را شکنجه کردند»، خجالت میکشیدم. دستانم را در جلوی اندام ….ام می گذاشتم و مامور خانم فریاد «میزد رو به من بایست و دستات را بردار». بعد گفت «حالا بشین و پاشو کن با پاهای باز» من با تمام خجالت و استرسی که داشتم این کارو بهسختی انجام دادم، مامور زن میگفت «بخاطر اینکه موبایل کوچک در واژنت پنهان نکرده باشی باید چند بار این حرکت را انجام دهی».
او درباره شرایط سلول انفرادی نیز نوشت: «تمام لباسهایم را تحویل گرفتند از جمله کش سر، سوتین و شورت. اجازه بستن سوتین نداشتم، باید مانتو و شلوار صورتی با مقنعه و چادر سر میکردم. یک دوربین بالای سرم بود و چراغ ها تا صبح روشن بود. من باید جلوی این دوربین حمام و دستشویی میرفتم و هیچ حفاظی وجود نداشت، با لباس حمام میکردم حس تجاوز تمام روحم و جسمم را گرفته بود هیچ حریم شخصی در آنجا وجود نداشت حس اینکه بازجوها موقع دوش گرفتن بدن لختم را میبینند عذابم میداد.»
شیما بابایی، فعال مدنی و زندانی سیاسی پیشین، نیز با بازنشر در رشته توییتی ماجرای بازداشت خود در بهار ۱۳۹۵ از سوی پلیس امنیت تهران در ساختمان وزرا را شرح داد.
او در بخشی از این روایت خود نوشت: «مامور زن: «بیا این پشت لخت شو؟» در هوا؛ دستم بیحرکت میماند. دوباره تکرار میکند و با نیشخند میگوید: «بدو پرنسس بدو بیا اینجا لخت شو.» نمیتوانم سرم را بچرخانم. نمیخواهم نگاه سیاهش را ببینم. فکر میکنم دارد شوخی میکند. از خود میپرسم: «شوخی؟ با من؟» به سختی آب دهانم را قورت میدهم، با صدایی که خودم هم به سختی میشنوم، میپرسم: «چرا؟» میگوید: «قانونه، باید بازرسی بدنیات کنم، لخت شو سریع بشین پاشو برو.» چه چیزی در چشمهایم میبیند؛ نمیدانم. میگوید: «ترس نداره! بیا زود باش لخت شو.» به سقف، به دیوارهای کنار نگاه میکنم؛ به درب اتاق آن دو مرد اشاره میکنمبا صدایی لرزان میگویم: «اونجا دوربین داره، خودم دیدم چند آقا اونجا تصاویر دوربینها رو چک میکنن، اصلا این کار قانونی نیست.» مرد که انگار منتظر دیدن این صحنه نشسته از داخل اتاق داد میزند: «زر نزن دختر کاری که میگن رو انجام بده.» گوشهایم سوت میکِشَند...»
این زندانی سیاسی پیشین همچنین ماجرا زندانی شدن خود در زمستان ۹۶ و در بند ۲۰۹ زندان اوین را شرح داده و در بخشی از آن نوشته است: «دستش را روی بازویم می گذارد و آستینم را به سمت پایین میکِشد دندانش را روی هم فشار میدهد و میگوید: «با زبون خوش میگم لباست رو دربیار باید بازرسیت کنم زود باش، زود.» انگار زبانم را بریدن، نمیتوانم حرف بزنم دستم را عقب میکشم و کوتاه میگویم: «نه.» میدانم آخر سر ناچارم کاری که میخواهد را انجام بدهم اما نمیخواهم به راحتی تن به خواستهاش بدهم دستش را به سمت پایم میبرد که شلوارم را پایین بکشد، تنم چنان میلرزد انگار برق وصل کردهاند به انگشتانم. با صدایی که برایم غریبه است از ته دل فریاد میزنم: «ولم کن.»
همچنین در ادامه افشاگری زندانی سیاسی زن درباره اجبار به برهنه شدن در زندان، شاپرک شجریزاده با اشاره به دوران بازداشت خود در توییتر نوشت که او هم مجبور شده برهنه شود.
او نوشت: «منم این تجربه وحشتناک رو داشتم. بدنم رو جمع کردم، سعی می کردم اندام جنسی و سینههام رو بپوشونم، مامور با لحن تندی گفت دستت رو بردار و حالا بشین و پاشو. بهش گفتم نمیتونم. باز تشر زد. یاد روایات زنان سفرجت افتادم. وقتی داد میزدن ما زندانی سیاسی هستیم، حق ندارید این کار رو با ما کنید.»
شجریزاده افزود: «همون یادآوری بهم جرات داد که هر کاری مامور میگه انجام بدم. بعدش گفت بچرخ و دوباره بشین و پاشو. حتی قادر نیستم میزان ناراحتی و حس حقارتی که داشتم رو توضیح بدم. به مامور گفتم این کار جزو وظایف شغلی شماست. گفت بله. گفتم آرزو دارم ارتقاپیدا کنی، زشت ترین شغل تو دنیا رو داری. دلم خنک شد.»
زینب زمان، دختر حسین زمان، نیز پیش از این نوشته بود: «زمان بازداشتم دو بار کاملا برهنهام کردند، یک بار همون روز اول، وقتی با چشم بند وارد ساختمون بازداشتگاه شدم، قبل از اینکه وارد سلول بشم، جلوی در دستشویی مامور زن چشم بند رو باز کرد و گفت برو داخل دستشویی! رفتم داخل، گفت سالن رو در بیار، مانتوت رو هم، شلوار و کفش و جورابت رو هم، لباس زیرت رو هم! کامل لخت شو و بعد دو بار بشین و پاشو! شوکه بودم و هیچ حرفی نمی زدم.»
خانم زمان افزود: «مامور زن گفت، آوردمت اینجا که دوربین نداره! روز دوم بردنم دادسرا و وقتی برگشتم بردنم داخل یه سلول جدید و دوباره مامور زن بهم گفت کامل لخت شو، گفتم قبلاً این کار رو کردم، گفت هرجا قوانین خودش رو داره. این برهنه شدن جلوی دوربین سلول انفرادیم بود. دستشویی» و حمام داخل سلولم بود فقط یه دیوار خیلی کوتاه جلوش بود و در دید دوربین. موقع حمام کردن سعی می کردم همش رو به دیوار بایستم و غذا خیلی خیلی کم می خوردم که کمتر نیاز باشه جلوی دوربین برم دستشویی.»
مهناز افشار، بازیگر نیز در توئیتی از «یک اعتراف سخت از زندگی کاری و اجتماعی خود» نوشت.
او توضیح داد که در اوایل شروع کارش، ویدیویی به دست پلیس و نهادها رسیده بود که در آن ویدیو دختری «بدون لباس با شوخی و خنده و یک پسر پشت دوربین به شکلی اکت میکردن که اون دختر منم و چندین بار تکرار کرد «مهناز افشار» برگرد و...»
خانم افشار نوشت که به دلیل این ویدیو او را احضار کردند. او نوشت: «به خاطر دارم با برادرم رفته بودیم و دم در موبایل من رو تحویل دادیم. من رو بردن بخش ماموران زن و چندتا مسیر پیچ در پیچ رفتیم و بعد از پر کردن کاغذها رفتیم به یک اتاق. با یک خانم تنها شد. گفت: لخت شو!!»
این بازیگر نوشت: «این اعتراف رو نه آدمهای شخصی زندگیم و نه همکار و نه هیچ کسی از نزدیکانم نمیدونه و امروز عین یک غده سرطانی و با طپش قلب بالا دارم مینویسمش و تصاویر بدن خودم و ترسم هام و نگاه حریص مامور و ....جلو چشمام رژه میره.»
افشار ادامه داد: «اول مقاومت کردم و سنم کمتر بود و عاشق کارم هم بودم و نمیخواستم ممنوع الکار بشم. گفتم چرا لخت کامل، دست راست من بخیه داره همینو باهاش تطبیق بدید اونوقت میفهمید من نیستم. از من اصرار و از آنها انکار. در نهایت عکسها گرفته شد و هر دوری که برای عکس میزدم در درونم فرو میریختم و از تجاوز به روح و روانم عذاب میکشیدم و این بار تلخ را تا امروز تنهایی با خودم کشیدم.»
انتشار این روایتها بازتاب گستردهای در شبکههای اجتماعی داشته است.
شیرین عبادی، فعال حقوق بشر در واکنش به این افشاگریها نوشت: «بهانه ماموران امنیتی برای این رفتار متعرضانه این بوده که ایشان بعدا نتوانند ادعا کنند که شکنجه شدهاند! این درحالی است که شاهد بودهایم دستگاه امنیتی هیچ ابایی از انتشار تصویر شکنجه شده سپیده رشنو یا توماج صالحی در مقابل تلوزیون نداشت!»
عبادی افزود: «آزار زنان زندانی عمری به طول چهار دهه حکومت فاسد نظام استبدادی جمهوری اسلامی دارد. روایت جسورانهی این آزارها، دستگاه سرکوب را رسواتر از پیش خواهد کرد. روزی دادخواهی محقق خواهد شد و بانیان این رفتارهای غیرانسانی در پیشگاه مردم پاسخگو خواهند شد.»
پارلمان اوکراین لایحه ارسالی دولت ولودیمیر زلنسکی برای تحریمهای ۵۰ ساله جمهوری اسلامی به دلیل کمک نظامی ایران به روسیه در جنگ علیه اوکراین را تصویب کرد.
این لایحه که از سوی شورای امنیت ملی و دفاع اوکراین پیشنهاد شده بود روز دوشنبه هشتم خرداد با رای موافق ۳۲۸ قانونگذار اوکراینی به تصویب رسید.
در بیانیه پارلمان اوکراین در این زمینه آمده است: «این لایحه تحریمهای اوکراین را با اقدامات کل جهان متمدن در مسیر انزوای کامل ایران هماهنگ میکند.»
پیشتر و در حالی که حملات پهپادی روسیه علیه کییف ادامه دارد، آندری یرماک، رییس دفتر ریاست جمهوری اوکراین اعلام کرده بود ولودیمیر زلنسکی رییسجمهور این کشور لایحهای را ارائه کرده که بر اساس آن، اوکراین برای ۵۰ سال تحریمهایی را علیه جمهوری اسلامی اعمال میکند.
اجرای این لایحه به ویژه حمل و نقل کالاهای ایرانی از طریق اوکراین و استفاده از حریم هوایی این کشور از سوی ایران را متوقف خواهد کرد.
تجارت اوکراین با ایران نیز به طور کامل متوقف خواهد شد و شهروندان اوکراینی حق سرمایهگذاری در ایران نخواهند داشت. همچنین بانک مرکزی اوکراین از همکاری با ایران منع شده است.
همچنین این تحریمها، ممنوعیتهایی را در زمینه تجارت و مبادلات مالی و ممنوعیتهای فناوری علیه شهروندان ایرانی اعمال خواهد کرد.
شامگاه شنبه نیز زلنسکی اعلام کرده بود که تحریمهایی را علیه ۲۲۰ شرکت و ۵۱ فرد که عمدتا اتباع روسیه هستند، وضع کرده است.
او افزود: «ما به اقدامات تحریمی خود ادامه خواهیم داد و بستههای تحریمی جدید، در دامنه وسیعتر، در حال برنامهریزی است.»
اوکراین و متحدان غربیاش بارها اعلام کردهاند که جمهوری اسلامی با صدور تسلیحات به ویژه پهپادهای شاهد به روسیه، در جنگ اوکراین مداخله میکند.
اعلام وضع تحریمهای بیسابقه علیه جمهوری اسلامی کمی پس از اعلام حمله بیسابقه پهپادی علیه کییف صورت گرفته است.
مقامهای محلی اوکراین روز یکشنبه هفتم خرداد اعلام کردند که ارتش روسیه برای انجام این حملهها از پهپادهای شاهد ساخت ایران استفاده کرده اما این پهپادها تا حد زیادی توسط سامانههای پدافند هوایی اوکراین دفع شد.
به گفته نیروی هوایی اوکراین، ۵۲ پهپاد از ۵۴ پهپاد پرتاب شده علیه اوکراین منهدم شد و در این میان «بیش از ۴۰» پهپاد به سوی پایتخت شلیک شده بود.
ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهور اوکراین در واکنش به این حملات، نیروهای دفاع ضدهوایی را «قهرمانان» اوکراین توصیف کرد.
همچنین اوکراین روز دوشنبه اعلام کرد که ۲۹ پهپاد از ۳۵ پهپاد مورد استفاده روسیه در حمله به شهرهای این کشور در شامگاه یکشنبه را سرنگون کرده است.
پیشتر کشورهای غربی در بستههای جداگانه، بارها جمهوری اسلامی را به دلیل ارسال پهپاد به روسیه برای استفاده در جنگ اوکراین تحریم کردهاند.
تحریم پنجاه ساله اوکراین علیه ایران در حالی است که اوکراین یکی از صادرکنندگان بزرگ غلات و ایران یکی از واردکنندگان عمده غلات در جهان است.
حسین مرتضویزنجانی، رییس سابق زندان اوین، در نشستی در کلاب هاوس گفت که ابراهیم رئیسی در گرفتن حکم اعدام زندانیان سیاسی از خمینی نقش مستقیم داشته است.
این نخستین افشاگری یک مقام پیشین قضاییه درباره دخالت مستقیم رییسجمهور ایران در کشتار زندانیان سیاسی در زندان است.
رییس اسبق زندان اوین در یک اتاق کلابهاوس به نام «برای فردای بهتر» گفت که رئیسی که در زمانی که معاون دادستان تهران بوده، به او گفته است: «ما امروز رفتیم و حکمی را از امام (روح الله خمینی) برای اعدام زندانیان گرفتیم.»
مرتضوی در این نشست افزود: «تنها راه خلاص شدن جمهوری اسلامی این بوده که موضوع زندانیان را در دوره زنده بودن خمینی حل کنند. حال خود او نامه دستور اعدام زندانیان را نوشت یا احمد خمینی نوشت نمیدانم، اما به هر حال (اعدام زندانیان) نظر خمینی بوده و ممکن است که متن نامه را او ننوشته باشد.»
رییس پیشین زندان اوین اعلام کرد که از اتاق خود میدیده که جنازه زندانیان اعدامشده به کامیونها انداخته و از زندان خارج میشدهاند.
مرتضوی گفت که در جلسهای با حضور اعضای تصمیمگیرنده درباره اعدام زندانیان موسوم به «هیات مرگ» اعلام کرده اعدام زندانیان را «قبول ندارد و استعفا داده است».
رییس اسبق زندان اوین گفت که در این جلسه یکی از معاونان وزارت اطلاعات او را تهدید به اعدام کرده است.
او افزود: «یکی از معاونان اطلاعات گفت که خیلی چت و پرت میگویی. این جا مرتضوی زیاد است و تو را هم قاطی آنها (زندانیان) میکنیم و میروی.»
مرتضوی تاکید کرد با وجود اینکه در اعدام زندانیان نقش مستقیم نداشته، به دلیل سکوت در برابر اعدام زندانیان احساس گناه میکند و «اگر با آب زمزم هم غسل داده شود، پاک نمیشود».
در سال ۱۳۶۷ به دنبال صدور فتوا و فرمان روحالله خمینی، چند هزار نفر از زندانیان سیاسی و عقیدتی در زندانهای جمهوری اسلامی مخفیانه اعدام و در گورهای جمعی دفن شدند.
ابراهیم رئیسی که یکی از اعضای هیات تصمیمگیرنده در مورد زندانیان معروف به «هیات مرگ» بود، پس از اعلام پیروزیاش در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۰ در پاسخ به سوال خبرنگار الجزیره گفت از ابتدای مسئولیتش در دستگاه قضایی «مدافع حقوق بشر» بوده و برای اقداماتش «باید مورد تقدیر و تشویق» قرار بگیرد.
رییس سابق زندان اوین همچنین گفت که زندانیان زن باکره قبل از اعدام به ازدواج اجباری با زندانبان درآمدند چون معتقد بودند که آنان «نباید بی گناه از دنیا بروند (به بهشت بروند)».
مرتضوی تاکید کرد:« پدر یکی از دختران اعدام شده به من گفت که بعد از اعدام دخترم پولی را به من دادند و گفتند که این پول عقد شرعی دخترت است.»
بر اساس روایت زندانیان سیاسی در دهه ۶۰ ، روحانیون حاکم بر جمهوری اسلامی بر این باور بودند که اگر دختران باکره اعدام شوند به بهشت میروند و به همین دلیل در قالب ازدواج اجباری به آنان تجاوز می کردند تا باکره از دنیا نروند.
حسین مرتضوی زنجانی در سالهای ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۷ مسئولیتهای مهم مختلفی در مدیریت زندانهای جمهوری اسلامی از جمله ریاست زندان گوهردشت و زندان اوین را برعهده داشت.
علیمردان عظیمی مدیرعامل شرکت ایرانخودرو در نامههایی به سرپرست وزارت صمت، از نبود ارز و توقف برخی خطوط تولید این شرکت خبر داده و نسبت به بروز بحران اجتماعی به دلیل تحویل نشدن به موقع خودروها به مردم هشدار داده است.
نریمان غریب، پژوهشگر اینترنت، روز یکشنبه هفتم خرداد در حساب توییتر خود، دو نامه از مدیرعامل ایرانخودرو به سرپرست وزارت صمت منتشر کرد.
در یکی از این نامهها، عظیمی اعلام کرده که با ادامه روند کنونی، تا پایان امسال ۲۰۰ هزار خودروی ثبت نامی قابل تحویل به مشتریان نخواهد بود.
در نامه دوم هم مدیرعامل ایران خودرو با توجه به افزایش هزینهها، از زیانده شدن تولید در این شرکت خبر داده و خواستار افزایش ۱۰ هزار میلیارد تومانی سقف تسهیلات ریالی این شرکت شده است.
در این نامه آمده در صورت افزایش نیافتن سقف تسهیلات ریالی، این شرکت قادر به انجام تعهدات خود در برابر مشتریان نخواهد بود.
این دو نامه در شرایطی منتشر میشود که به گزارش خبرگزاری تسنیم و بر اساس آمار تجمیعی تولید شرکت ایرانخودرو، تولید پژو ۲۰۶، پژو پارس، پژو ۲۰۷ دندهای پانوراما، سمند الایکس، دنا، رانا گیربکس ۶ دنده و پژو ۴۰۵ دوگانهسوز متوقف شده است.
همچنین وبسایت تجارتنیوز نیز نوشت که تولید خودروهایی مانند پراید و تیبا در شرکت سایپا نیز متوقف شده و قرار است با شروع تولید اطلس و سهند، خودروهای ساینا و کوییک نیز از خط تولید خارج شوند.
این رسانه اقتصادی با این حال اضافه کرد: «اما مشکل اصلی اینجاست که خودروسازها بعضا بهجای از رده خارج کردن کامل خودرو، اقدام به انجام تغییرات جزئی روی آنها و بازگشت دوباره به خط تولید میکنند. در مواردی نیز مشاهده میشود که ظاهرا یک خودروی جدید را جایگزین قبلی میکنند؛ درحالی که خودروی جدید دارای مشخصات فنی دقیقا مشابه با قبلی بوده و صرفا سپر و چراغها تغییر کردهاند.»
پیشتر تیمور حسینی، جانشین پلیس راهنمایی و رانندگی در ایران اعلام کرد: «در ۱۰ سال گذشته حتی بهاندازه یک درصد هم شاهد افزایش کیفیت خودروهای تولید داخل در راستای ایمنی و ارتقای ایمنی نبودهایم.»
او افزود که تولید پراید و پژو ۴۰۵ به شیوههای دیگر ادامه دارد.
فروردین سال گذشته نیز در حالی که کش و قوسها در ایران بر سر طرح واردات خودرو خارجی همچنان ادامه داشت، تیمور حسینی، با انتقاد شدید از کیفیت پایین خودروهای داخلی، خواستار واردات خودروهای کممصرف خارجی به ایران شد.
او با اشاره به پرمصرف بودن خودروهای داخلی گفت: «امروز در دنیا دیگر ماشینی که صدی ۱۵ بسوزاند نداریم.»
او افزود: «اگر همین خودروهایی که الان در حال تردد هستند را کنار بگذاریم و ماشین خوب و کممصرف خارجی با مصرف صدی سه و چهار بیاوریم، با اختلاف پول بنزینی که صرفهجویی میشود، میتوان به کارکنان دو شرکت خودروساز بزرگ گفت بروید در خانه بنشینید و ما پول شما را از همین رقم صرفهجویی شده میدهیم.»
صنعت خودروسازی ایران به دلیل وابستگی شدید به دولت، یکی از فاسدترین صنایع ایران است و به تازگی نیز واگذاری غیرقانونی خودرو به نمایندگان مجلس موجی از اعتراضها را برانگیخت.