خانواده‌های بیش از ۲۰ نفر از اعدام‌شدگان سال ۶۷ در بیانیه‌ای با تایید گزارش‌ها درباره ایجاد دیوارهای بلند بتنی و نصب چند دوربین مدار بسته در گورستان خاوران، نسبت به این اقدام جمهوری اسلامی اعتراض کردند و بار دیگر خواستار روشن شدن حقیقت درباره این کشتار شدند.
آنان در این بیانیه نوشتند: «اگر چنان که ادعا می‌کنند پیکر عزیزان ما در این خاک نیست پس علت رویه‌های این چنینی و تخریب تدریجی خاوران چیست؟»
بر اساس تصاویر و ویدیوهای منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، نیروهای امنیتی برای محصور کردن گورستان خاوران با دیوارهای بتنی و نصب پایه‌های دوربین‌های مداربسته، دست به کار شده‌اند.
همچنین این تصاویر و ویدیوها نشان می‌دهند دیوارهای بلندی در امتداد گورستان کشیده شده و دکل‌های فلزی با ارتفاع زیاد، برای نصب دوربین‌های مدار بسته نصب شده‌اند.
پیش از این نیز گزارش‌های مختلفی از تلاش جمهوری اسلامی برای تخریب قبرهای اعدام‌شدگان سال ۱۳۶۷ منتشر شده است.
خانواده‌های اعدام‌شدگان سال ۶۷ در بیانیه خود تاکید کردند که در همه سال‌های گذشته «حتی برای کوچکترین حق» یعنی حق سوگواری برای عزیزانشان با آزار، توهین و تهدید ماموران ماموران مواجه بوده‌اند.
این خانواده‌ها همچنین خواستار پاسخگویی مقامات جمهوری اسلامی درباره اعدام عزیزانشان، تحویل وصیت‌نامه و مشخص شدن مکان دقیق دفن آنان شدند.
آنان نوشتند: «یک بار برای همیشه و با صدای بلند اعلام کنیم که با طرح هرگونه بحث در مورد غرامت که هدفی جز لوث کردن حرکت دادخواهانه ما ندارد مخالفیم.»
این خانواده ها تاکید کردند که «تنها روشن شدن حقیقت می‌تواند التیامی کوچک بر زخم‌های عمیق ما باشد.»
در سال ۱۳۶۷ به دنبال صدور فتوا و فرمان روح‌الله خمینی، چند هزار نفر از زندانیان سیاسی و عقیدتی در زندان‌های جمهوری اسلامی مخفیانه اعدام و در گورهای جمعی دفن شدند.
ابراهیم رئیسی که یکی از اعضای هیأت تصمیم‌گیرنده در مورد زندانیان معروف به «هیأت مرگ» بود، پس از اعلام پیروزی‌اش در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۰ در پاسخ به سوال خبرنگار الجزیره گفت از ابتدای مسئولیتش در دستگاه قضایی «مدافع حقوق بشر» بوده و برای اقداماتش «باید مورد تقدیر و تشویق» قرار بگیرد.
