پریتی پاتل، وزیر کشور بریتانیا، با انتقاد شدید در میان نمایندگان حزب محافظه‌کار به دلیل بحران پناهجویان روبهرو شده است. این نمایندگان، اداره امور مهاجرت بریتانیا، که زیر مجموعه وزارت کشور است، را به ناتوانی در ارائه برنامه‌ای برای اسکان پناهجویان افغانستان متهم می‌کنند.
دولت بریتانیا سه ماه پیش اعلام کرده بود، برنامه‌ای برای پذیرش پناهجویان اهل افغانستان در دست تدوین دارد.
بر اساس گزارش‌ها، تعدادی از نمایندگان حزب حاکم محافظه‌کار، مستقیما وزیر کشور را به دلیل آنچه تاخیر در انجام طرح موسوم به اسکان شهروندان افغانستان می‌دانند به چالش کشیده‌اند. این طرح، در ماه اوت گذشته، همزمان با تسلط طالبان بر کابل، همراه تبلیغات گسترده اعلام شد.
نمایندگان پارلمان بریتانیا معتقدند شکست در تحقق وعده‌های اداره‌ی مهاجرت بریتانیا، پناهجویان را وادار به پذیرش خطرات مرگبارکرده و شهروندان آسیب پذیر افغانستان را در دستان طالبان رها کرده است.
تعدادی از این نمایندگان، اداره مهاجرت را به دلیل «تعلل و کندی» در اجرای طرح سرزنش کردند. اجرای طرح اسکان پناهجویان افغان به دلیل نگرانی از فقدان امکانات تامین مسکن در بریتانیا و نامشخص بودن محل بررسی درخواست پناهندگی آنان، به تاخیر افتاده‌است.
در میان پناهجویانی که اقدام به سفر پر خطر از شمال فرانسه، برای عبور از کانال مانش می‌کنند، شهروندانی از افغانستان نیز دیده می‌شوند. منتقدان خانم پاتل و اداره مهاجرت بریتانیا، معتقدند وجود یک مسیر قانونی، می‌تواند از بروز فجایعی همچون غرق ۲۷ پناهجویی که هفته گذشته تلاش کردند از کانال مانش عبور کنند، جلوگیری می‌کند.
با این وجود گفته می‌شود اختلاف نظری جدی در مورد امکان انجام امور اداری پذیرش پناهجویان در دولت، وجود دارد. در حالی که امکان انجام مراحل اداری در افغانستان بسیار سخت تلقی شده است، انجام این امور در خاک بریتانیا هم می‌تواند در صورت رد درخواست پناهندگی افراد، مشکلاتی ایجاد کند.
روری استوارت، وزیر پیشین توسعه بین‌الملل، معتقد است مشکلات موجود قابل حل است اما فرصت برای کمک به افراد آسیب‌پذیر در حال از دست رفتن است.
آقای استوارت گفت: «فرصت اندکی برای خارج کردن افراد از افغانستان داریم.» وزیر پیشین توسعه بین‌الملل بریتانیا در ادامه گفت:« اکنون، به شکلی عجیب، طالبان آماده است تا به شهروندان اهل افغانستان اجازه خروج بدهد. این فرصت برای همیشه مهیا نخواهد بود.» این وزیر پیشین معتقد است احتمال اینکه طالبان از یک نقطه به بعد اقدام به سخت‌گیری کند، بسیار است. او در ادامه گفت: «ما وظیفه اخلاقی سنگینی، در قبال افرادی که دولت بریتانیا آسیب‌پذیر می‌داند و قول کمک به آنها داده است، داریم. بهت‌آور است که دولت هنوز اقدامی نکرده است. چنین برنامه‌هایی، جایگزینی خوب برای مسیر‌های برنامه‌ریزی نشده و پرخطر پناهندگی است. چنین برنامه‌ای علاوه بر انتقال امن افراد، این فرصت را به وجود می‌آورد که از اولویت داشتن آسیب‌پذیرترین افراد، اطمینان حاصل کنیم».
