آرژانتین ۳-۲ مصر؛ مسی و آلبی‌سلسته با کام‌بکی دیوانه‌وار در جام جهانی ماندند

در دقیقه ۸۴، سانتری از سمت راست ارسال شد، گونزالو مونتیل، که به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شده، ضربه‌ای به توپ می‌زند و توپ مقابل پای لیونل مسی قرار می‌گیرد.

مسی با پای چپ ضربه می‌زند و توپ از میان دستان محمد شوبیر عبور می‌کند؛ گلی که شاید دروازه‌بان مصر می‌توانست عملکرد بهتری روی آن داشته باشد.

پیش از این، کریستیان رومرو در دقیقه ۷۹ یکی از گل‌های را جبران کرد.

در دقیقه ۱۵، یاسر ابراهیم با ضربه سر دروازه قهرمان جهان را باز کرد و خیلی زود آرژانتین را تحت فشار قرار داد.

سپس در دقیقه ۲۰ آرژانتین پس از خطا روی نیکلاس تاگلیافیکو صاحب یک ضربه پنالتی شد، اما ضربه مسی مهار شد؛ دومین باری که او در این جام جهانی از روی نقطه پنالتی موفق به گلزنی نشد.

در دقیقه ۵۷، مصطفی زیکو گل دوم مصر را روی یک ضدحمله به ثمر رساند؛ تنها چند لحظه پس از آنکه گل قبلی او به دلیل خطایی در آن سوی زمین، پس از بازبینی VAR مردود اعلام شده بود.

دقایقی پیش از این گل، مصر تصور می‌کرد اختلاف را دو برابر کرده است، اما گل مصطفی زیکو به دلیل خطا در جریان شکل‌گیری حمله در آن سوی زمین، در نزدیکی نقطه کرنر فرعون‌ها، مردود اعلام شد.

هیثم حسن پس از این خطا، توپ را گرفته بود و با استارتی تماشایی طول زمین را طی کرد و توپ را به صلاح رساند.

در دقیقه ۱۵ این مسابقه که در استادیوم آتلانتا برگزار می‌شود، یاسر ابراهیم با ضربه سر دروازه مدافع عنوان قهرمانی جهان را باز کرد و آرژانتین را خیلی زود در موقعیت دشواری قرار داد.

سپس در دقیقه ۲۰، آرژانتین پس از خطا روی نیکلاس تاگلیافیکو صاحب یک ضربه پنالتی شد، اما ضربه مسی مهار شد؛ دومین باری که او در این جام جهانی از روی نقطه پنالتی موفق به گلزنی نمی‌شود.

برنده این مسابقه در مرحله بعد به مصاف برنده دیدار سوئیس و کلمبیا خواهد رفت و تیم پیروز آن بازی نیز برای رسیدن به فینال با انگلیس یا نروژ روبه‌رو می‌شود.⁩

با این حال، نیمه اول با برتری مصر به پایان رسید.

آرژانتین موقعیت‌های خود را داشت؛ مهم‌ترین آن‌ها پنالتی‌ای بود که لیونل مسی از دست داد، اما این تیم نتوانست فشار مداومی روی دروازه مصر ایجاد کند.

هر زمان هم که آرژانتین موفق شد از سد خط دفاعی مصر عبور کند، محمد شوبیر با عملکردی درخشان مانع گلزنی شد.

دردسری به اسم امیلیانو مارتینس

فراتر از پنالتی از دست‌رفته لیونل مسی و بی‌دقتی کلی آرژانتین در این مسابقه، نگرانی دیگری هم وجود داشت که در تمام طول این جام جهانی کمتر به آن پرداخته شده بود و امروز بهایش را پرداخت.

امیلیانو مارتینس از زمان بازگشت از مصدومیت، در خروج از دروازه برای مهار سانترها مردد به نظر رسیده است. «دیبو»ی همیشگی بدون لحظه‌ای تردید سانتری را که به گل یاسر ابراهیم منجر شد، جمع می‌کرد، اما این بار روی خط دروازه ماند و مصر از این تردید نهایت استفاده را برد.

این هم یکی دیگر از مشکلاتی بود که به فهرست دردسرهای آرژانتین در این مسابقه اضافه شد.

شاگردان توماس توخل پس از پیروزی ۳ بر ۲ مقابل مکزیک در ورزشگاه آزتکا، راهی جمع هشت تیم پایانی شدند و حالا باید برابر نروژی قرار بگیرند که با ارلینگ هالند یکی از خطرناک‌ترین خطوط حمله جام را در اختیار دارد.

بر اساس قوانین فیفا، کارت‌های زرد پس از پایان مرحله گروهی و همچنین پس از مرحله یک‌چهارم نهایی پاک می‌شوند. با این حال، بازیکنی که در مرحله یک‌شانزدهم یا یک‌هشتم نهایی کارت گرفته باشد، در صورت دریافت یک کارت زرد دیگر در مرحله یک‌چهارم نهایی، از حضور در نیمه‌نهایی محروم خواهد شد.

در حال حاضر هری کین، جود بلینگهام، دکلان رایس، نیکو اورایلی و جردن هندرسون در آستانه چنین محرومیتی قرار دارند.

بلینگهام در دیدار مقابل جمهوری دموکراتیک کنگو کارت زرد دریافت کرده بود، اما برابر مکزیک اخطاری نگرفت. در مقابل، کین، رایس و اورایلی در دیدار با مکزیک کارت زرد گرفتند و هندرسون نیز با وجود حضور نداشتن در زمین، به دلیل اعتراض از روی نیمکت با کارت زرد داور جریمه شد.

این شرایط، توماس توخل را در آستانه دیدار با نروژ با یک چالش مهم روبه‌رو کرده است؛ چرا که هر کارت زرد می‌تواند به قیمت از دست رفتن یکی از مهره‌های کلیدی انگلیس در صورت صعود به نیمه‌نهایی تمام شود.

در همین حال، به نظر می‌رسد جرل کوانسا به دلیل دریافت کارت قرمز مستقیم مقابل مکزیک، دیدار با نروژ را از دست بدهد؛ هرچند فدراسیون فوتبال انگلیس در حال بررسی امکان اعتراض به این محرومیت است. رسانه‌های انگلیسی این موضوع را در شرایطی مطرح کرده‌اند که چند روز پیش محرومیت فولارین بالوگون پس از جنجال‌های فراوان لغو شد.

آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی، پس از عبور دشوار از کیپ‌ورد با پیروزی ۳ بر ۲ در وقت‌های اضافه، حالا باید مقابل تیمی قرار بگیرد که با حذف استرالیا در ضربات پنالتی، برای نخستین بار پس از دهه‌ها به این مرحله رسیده و انگیزه زیادی برای خلق شگفتی دارد.

همه نگاه‌ها بار دیگر به لیونل مسی خواهد بود. فوق‌ستاره ۳۹ ساله آرژانتین با ۷ گل، بهترین گلزن جام جهانی ۲۰۲۶ است و در هشت مسابقه پیاپی جام جهانی موفق به گلزنی شده است.

اگر مسی در دیدار برابر مصر نیز گلزنی کند، تعداد گل‌های او در این دوره از مسابقات به ۸ خواهد رسید؛ آماری که او را به دومین بازیکن تاریخ آرژانتین تبدیل می‌کند که در یک دوره جام جهانی به این تعداد گل می‌رسد. تنها بازیکنی که پیش از او به این رکورد رسیده، گی‌یرمو استابیله است که در نخستین دوره جام جهانی در سال ۱۹۳۰، هشت گل به ثمر رساند.

لیونل اسکالونی در نشست خبری پیش از مسابقه با تمجید از مصر، تاکید کرد که در این جام جهانی هیچ حریفی را نمی‌توان دست‌کم گرفت.

سرمربی آرژانتین گفت: «این جام جهانی نشان داده که برای همه تیم‌ها دشوار است و هیچ تیمی برتری مطلق ندارد. مصر تیم بسیار خوبی است، بازیکنان باکیفیتی دارد، مدت‌هاست با همین کادر فنی کار می‌کند و همیشه کار را برای حریفان سخت می‌کند.»

در سوی مقابل، حسام حسن با وجود احترام به قدرت قهرمان جهان، تاکید کرد که تیمش بدون ترس وارد زمین خواهد شد.

سرمربی مصر ضمن ابراز افتخار از حضور در مرحله حذفی، گفت شاگردانش با تمام توان برای صعود خواهند جنگید و معتقد است فوتبال همیشه فرصت شگفتی‌سازی را در اختیار تیم‌هایی قرار می‌دهد که با اعتمادبه‌نفس بازی کنند. او همچنین تاکید کرد که تمرکز بازیکنانش کاملا روی مسابقه با آرژانتین است.

تقابل مسی و صلاح، تجربه آرژانتین مقابل جاه‌طلبی مصر و احتمال ثبت یک رکورد تاریخی دیگر توسط کاپیتان آلبی‌سلسته، این مسابقه را به یکی از مهم‌ترین دیدارهای مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ تبدیل کرده است.

نخست‌وزیر پرتغال که علاقه زیادی به تیم ملی کشورش دارد، پیش از آغاز جام جهانی به هر یک از اعضای کاروان پرتغال، دستبندی به رنگ‌های پرچم این کشور با حکاکی نام ۲۷ بازیکن، به همراه نام دیوگو ژوتا، هدیه داده بود.

مونته‌نگرو درباره تاثیر برنده پنج توپ طلا گفت: «فکر می‌کنم کریستیانو رونالدو نقش بسیار مهمی برای فوتبال پرتغال و برای کل کشور ایفا می‌کند. او امروز بزرگ‌ترین الگو و نماد هویت پرتغالی در جهان است. او سرمایه‌ای است که تحت هیچ شرایطی نباید فرصت استفاده از آن را برای معرفی آنچه هستیم و شیوه زندگی‌مان در سراسر جهان از دست بدهیم.

روح پرتغال در رونالدو متجلی است؛ در تمام کارهایی که انجام می‌دهد، در آنچه دیده می‌شود و در آنچه پنهان است. او مایه افتخار پرتغال است. با همه این ویژگی‌ها، امیدوارم در آینده نیز نقشی برای او در نظر گرفته شود تا مشوق جامعه‌ای عادلانه‌تر و مرفه‌تر باشد؛ جامعه‌ای که هیچ‌کس را نادیده نمی‌گیرد. همبستگی نیز یکی از ویژگی‌های برجسته شخصیتی و اخلاقی اوست.»