اندیشکده سیاست راهبردی استرالیا در مقالهای با عنوان «چرا جمهوری اسلامی تداوم درگیری را ترجیح میدهد»، نوشت یک رویارویی طولانیمدت اما کنترلشده از بازگشت سریع به صلح سودمندتر است.
به گفته این اندیشکده، تهران از «ادامه تنش بهعنوان ابزاری برای مذاکره، افزایش اهرم فشار و حفظ نفوذ منطقهای» استفاده میکند و تلاش دارد از موضع «توانایی اثباتشده» با رقبای خود روبهرو شود.
در این مقاله، جمهوری اسلامی بازیگری توصیف شده است که «از بیثباتی منطقهای، اختلال در بازار انرژی و موقعیت راهبردی تنگه هرمز برای اعمال فشار بر اقتصاد جهانی» بهره میبرد.
اندیشکده سیاست راهبردی استرالیا افزود تهران با «حفظ سطحی از تنش و تحریک منطقهای»، این پیام را منتقل میکند که هر زمان بخواهد، توانایی تشدید بحران را دارد و بیثباتی منطقهای را بهعنوان یکی از ابزارهای اصلی بقای نظام به کار میگیرد.
در این مقاله آمده که درگیریهای خارجی برای جمهوری اسلامی علاوه بر بازدارندگی خارجی، ابزاری برای تحکیم قدرت در داخل کشور است.
اندیشکده نوشت تشدید تنشها به حکومت امکان میدهد مخالفتهای داخلی را سرکوب کند، مشکلات اقتصادی را به فشارهای خارجی نسبت دهد و فضای سیاسی را بیش از پیش امنیتی نگه دارد، و اضافه کرد صلح بدون دستاورد ملموس میتواند حکومت را در معرض پرسشگری داخلی قرار دهد، در حالی که ادامه یک درگیری کنترلشده، چنین فشاری را کاهش میدهد.
در این مقاله آمده که جمهوری اسلامی به دنبال پیروزی نظامی متعارف نیست، بلکه در پی حفظ وضعیتی از بیثباتی پایدار است که بیشترین اهرم فشار سیاسی و راهبردی را برای آن فراهم کند.
اندیشکده سیاست راهبردی استرالیا تاکید کرد همین رویکرد موجب شده است که مقابله هماهنگتر جامعه بینالمللی با آنچه «اهداف خصمانه جمهوری اسلامی» خواند، بیش از پیش ضروری به نظر برسد.