معجزه‌ الفرسبرگ؛ شهری ۱۳ هزار نفری در بالاترین سطح فوتبال آلمان

مهدی محمدنبی، نایب‌رییس فدراسیون فوتبال و مدیر تیم ملی، پیش از سفر به ترکیه به سایت فدراسیون فوتبال گفت: «تیم ملی راهی ترکیه می‌شود تا طبق برنامه از پیش تعیین‌شده، دو بازی دوستانه قطعی برگزار کند. یکی از این تیم‌ها گامبیا است و تیم دوم را پس از نهایی شدن قرارداد، در دو سه روز آینده اعلام خواهیم کرد. یک بازی هم با یکی از باشگاه‌های ترکیه خواهیم داشت.»

او ادامه داد: «تیم ملی سپس راهی شهر توسان در ایالت آریزونا خواهد شد و آنجا با پورتوریکو بازی خواهد کرد. با توجه به مینی‌کمپ‌هایی که کادر فنی در تهران برگزار کرد، امیدواریم اردوی ترکیه مکمل خوبی برای آماده‌سازی مدنظر امیر قلعه‌نویی باشد.»

این در حالی است که به دلیل انزوای جمهوری اسلامی بازی‌های تدارکاتی تیم ملی پیش از جام جهانی یکی پس از دیگری لغو شدند و تیم‌های ملی اسپانیا، مقدونیه و آنگولا از بازی با تیم ملی انصراف دادند.

سینر همچنین با این قهرمانی، «گلدن مسترز» دوران حرفه‌ای خود را کامل کرد؛ رکوردی که به معنای فتح همه مسابقات مسترز هزار امتیازی تنیس است. او پیش از این در سال ۲۰۲۵ نیز به فینال اوپن ایتالیا رسید، اما برابر کارلوس آلکاراس شکست خورد.

سینر که پیش از این دیدار چهار بار رود را شکست داده بود، در حضور تماشاگران ایتالیایی و سرجو ماتارلا، رییس‌جمهوری ایتالیا، نمایش کم‌اشتباهی ارائه کرد و فاصله خود با رقیب نروژی را بیشتر کرد.

کاسپر رود بازی را بهتر آغاز کرد و در ست نخست پیش افتاد، اما سینر در امتیاز ۴-۴ کنترل مسابقه را در دست گرفت و ست اول را ۶ بر ۴ برد. ست دوم نیز با همین نتیجه به سود تنیسور ایتالیایی پایان یافت.

سینر پیش‌تر درباره مسابقات رم گفته بود: «این رقابت‌ها برای من و مردم ایتالیا ویژه است.»

آن‌طور که ورزش سه نوشته، مدیران استقلال در نقل‌وانتقالات تابستانی برای استراندبرگ یک «پیشنهاد» ارسال کردند که از دید وکلای این مهاجم موزامبیکی-سوئدی، این پیش‌نویس به منزله پیشنهاد و قرارداد رسمی است. به همین دلیل او به فیفا شکایت کرده و خواهان دریافت مبلغ قرارداد خود شده است.

پیش‌نویس قرارداد از طریق ایمیل رسمی باشگاه استقلال برای این بازیکن ارسال شده و به همین دلیل او توانسته شکایت خود را در فیفا ثبت کند.

این اتفاق در شرایطی رخ داده که پرونده شکایت فابیو کاریله، سرمربی برزیلی، همچنان به‌طور کامل تعیین تکلیف نشده است و منتقدان مدیریت باشگاه معتقدند نحوه مکاتبات و ارسال اسناد رسمی در مذاکرات خارجی، بار دیگر استقلال را وارد حاشیه‌ای حقوقی کرده است.

نکته قابل توجه این است که فدراسیون فوتبال ایران پس از قرعه‌کشی جام جهانی مدعی شده بود برای برگزاری دیدارهای تدارکاتی با اسپانیا و پرتغال به توافق رسیده است، اما این بازی‌ها نهایی نشد و اکنون عراق به‌جای ایران با تیم ملی اسپانیا بازی خواهد کرد.

تیم ملی ایران علاوه بر این‌که هیچ حریف درجه یک یا درجه دویی برای بازی تدارکاتی ندارد، هنوز برای هیچ‌یک از بازیکنان و اعضای تیم نیز ویزای آمریکا صادر نشده است.

مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال ایران، روز گذشته پس از دیدار با رئیس فدراسیون فوتبال ترکیه، از برگزاری بازی تدارکاتی با تیم ملی ترکیه پس از جام جهانی خبر داد.

همزمان با ادامه بحران‌های فدراسیون فوتبال ایران، تیم ملی فوتبال عراق روز جمعه اول خرداد ۱۴۰۵ برای برپایی اردوی آماده‌سازی خود جهت مسابقات مقدماتی جام جهانی، راهی خیرونا در اسپانیا می‌شود.

این تیم در جریان این اردو، روز جمعه ۸ خرداد ۱۴۰۵ در دیداری دوستانه در شهر خیرونا به مصاف تیم ملی آندورا خواهد رفت.

عراق سپس روز پنجشنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۵ در شهر لاکرونیا مقابل تیم ملی اسپانیا قرار خواهد گرفت.

سفر یک تیم فوتبال زنان از کره شمالی به کره جنوبی، اتفاقی نادر در شرایطی است که تنش‌های سیاسی میان دو کشور به سطحی رسیده که دولت‌هایشان عملاً هیچ ارتباط مستقیمی با یکدیگر ندارند.

نیویورک‌تایمز در گزارشی با اشاره به برخی رویدادهای ورزشی در گذشته میان دو کره نوشته که چنین اتفاقاتی در برخی موارد نقش کانال دیپلماتیک را ایفا کرده‌اند؛ هرچند این بار انتظار نمی‌رود این سفر به کاهش تنش‌ها منجر شود.

دیدار ورزشکاران دو کره، که از نظر فنی همچنان در وضعیت جنگی قرار دارند، معمولاً فراتر از یک مسابقه ورزشی تلقی می‌شود.

100%

چرا نائه‌گو‌هیَنگ به کره جنوبی سفر کرده است؟

نائه‌گو‌هیَنگ که در زبان کره‌ای به معنی «زادگاه من» است، در پیونگ‌یانگ مستقر است و از سوی یک شرکت شناخته‌شده کالاهای مصرفی در کره شمالی با همین نام حمایت مالی می‌شود.

این نخستین تیم کره شمالی است که در لیگ قهرمانان زنان آسیا، مهم‌ترین رقابت باشگاهی فوتبال زنان در قاره آسیا، حضور پیدا کرده و قرار است در شهر سوون، در جنوب سئول، بازی نیمه‌نهایی خود را برگزار کند.

اگر این تیم در بازی چهارشنبه پیروز شود، برای دیدار فینال روز شنبه نیز در کره جنوبی باقی خواهد ماند؛ مسابقه‌ای که آن هم در مجموعه ورزشی سوون برگزار می‌شود. در دیگر بازی نیمه‌نهایی، ملبورن سیتی استرالیا مقابل توکیو وردی بلزا از ژاپن قرار می‌گیرد.

در فهرست بازیکنان نائه‌گو‌هیَنگ، اعضای تیم‌های ملی زنان کره شمالی حضور دارند که در سال‌های اخیر قهرمان جام جهانی زیر ۲۰ سال و زیر ۱۷ سال زنان فیفا شده‌اند.

به نوشته نیویورک تایمز، فوتبالیست‌های زن در کره شمالی مورد توجه ویژه کیم جونگ اون، رهبر این کشور، قرار دارند؛ رهبری که حکومتش بر پایه یک نظام گسترده شخصیت‌پرستی شکل گرفته است.

زمانی که او در مراسم پایان سال دسامبر، میزبان تیم قهرمان جام جهانی زیر ۱۷ سال شد، بازیکنان با چشمانی اشک‌آلود به سمت او هجوم بردند؛ صحنه‌ای که رسانه‌ها آن را به استقبال از یک ستاره موسیقی تشبیه کردند.

کیم جونگ‌سیک، مقام فوتبال کره شمالی، آن زمان گفته بود: «عشق و اعتماد رفیق دبیرکل، منبع نیرویی بود که تیم فوتبال زنان ما را به لرزه‌انداختن جهان و خلق یک افسانه بزرگ رساند.» او در این سخنان از عنوان رسمی کیم جونگ اون استفاده کرده بود.

100%

آیا این سفر اهمیت سیاسی دارد؟

دو کره در مقاطع مختلف از ورزش به‌عنوان مسیری برای ایجاد ارتباط دیپلماتیک استفاده کرده‌اند. با این حال، این دوره‌های تنش‌زدایی معمولاً کوتاه‌مدت بوده و اختلافات عمیق سیاسی، به‌ویژه بر سر برنامه هسته‌ای کره شمالی، باعث توقف آن‌ها شده است.

از سال ۱۹۹۰ تاکنون، دو کشور ده‌ها برنامه ورزشی مشترک برگزار کرده‌اند و حتی در برخی رقابت‌ها از جمله تنیس روی میز، فوتبال و بسکتبال، تیم‌های مشترک تشکیل داده‌اند. ورزشکاران دو کشور همچنین در مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک و بازی‌های آسیایی، زیر پرچم سفید و آبی شبه‌جزیره متحد کره، مشترکاً رژه رفته‌اند.

تا پیش از سال ۲۰۲۳، اتحاد دوباره دو کره، هرچند دور از دسترس، یکی از اهداف رسمی هر دو کشور محسوب می‌شد، اما کیم جونگ اون این سیاست را کنار گذاشت.

در سال ۲۰۱۸، رهبر کره شمالی مقام‌ها و ورزشکارانی را برای حضور در المپیک زمستانی پیونگ‌چانگ به کره جنوبی فرستاد. این اقدام به برگزاری نشست میان دو کره منجر شد و زمینه را برای دیدارهای تاریخی کیم جونگ اون و دونالد ترامپ در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ فراهم کرد. با این حال، مذاکرات پس از ناکامی در دستیابی به توافقی درباره کاهش برنامه هسته‌ای کره شمالی شکست خورد و روابط دو کره بار دیگر سرد شد.

آخرین تبادل ورزشی میان دو کشور در دسامبر ۲۰۱۸ رخ داد؛ زمانی که جانگ وو-جین از کره جنوبی و چا هیو-سیم از کره شمالی در مسابقات بین‌المللی تنیس روی میز اینچئون، مدال نقره دوبل مختلط را کسب کردند.

100%

واکنش در کره جنوبی چگونه بوده است؟

تمام شهروندان کره شمالی که به خارج از کشور سفر می‌کنند، تحت همراهی مأموران پلیس مخفی قرار دارند؛ مأمورانی که هرگونه نشانه بی‌وفایی را زیر نظر می‌گیرند. هنگام سفر هیئت‌های کره شمالی به کره جنوبی نیز پلیس محلی موظف است امنیت مسیرهای تردد آن‌ها را تأمین کند، زیرا در گذشته فعالان ضد کره شمالی تلاش کرده‌اند با شعار دادن و حمل پلاکارد به آن‌ها نزدیک شوند.

با این حال، کره جنوبی از تیم نائه‌گو‌هیَنگ استقبال کرده است. به نوشته نیویورک تایمز، بلیت‌های این مسابقه به‌سرعت فروخته شد؛ اتفاقی غیرمعمول در کشوری که مسابقات فوتبال زنان معمولاً تماشاگران کمی دارد.

برای آن‌که بازیکنان کره شمالی احساس انزوا نکنند، گروه‌های مدنی داوطلبانه اقدام به تشکیل گروه‌های تشویق کرده‌اند و اعلام کرده‌اند که در راستای «روح صلح»، از هر دو تیم حمایت خواهند کرد.

با این حال، تقریباً هیچ نشانه سیاسی آشکاری در این سفر دیده نمی‌شود. حضور کره شمالی در این رقابت‌ها ناشی از تعهد این کشور به کنفدراسیون فوتبال آسیاست، نه یک اقدام دیپلماتیک.

حتی جزئیات سفر نیز نشان‌دهنده تداوم تنش سیاسی بود؛ چرا که نائه‌گو‌هیَنگ به‌دلیل ممنوعیت پرواز مستقیم میان دو کره، مجبور شد از طریق پکن به کره جنوبی سفر کند.

در حالی که لی جه‌میونگ، رئیس‌جمهور کره جنوبی، تلاش کرده تنش‌های نظامی را کاهش دهد و روابط با پیونگ‌یانگ را احیا کند، کیم جونگ اون در سال‌های اخیر هیچ علاقه‌ای به آشتی نشان نداده است؛ رویکردی که تفاوت آشکاری با سیاست نرمش دیپلماتیک او پیش از المپیک ۲۰۱۸ دارد.

او در ماه فوریه روابط دو کره را «خصمانه‌ترین رابطه میان دو کشور» توصیف کرد. یک ماه بعد نیز پارلمان کره شمالی تمام اشاره‌ها به اتحاد مجدد دو کره را از قانون اساسی حذف و آن را با دستور مقابله با نفوذ فرهنگی «غیرسوسیالیستی» از کره جنوبی جایگزین کرد.

لی وو-ته، پژوهشگر ارشد مؤسسه اتحاد ملی کره در سئول، گفت: «سفر نائه‌گو‌هیَنگ نشان می‌دهد کانال‌های ارتباطی میان دو کره، که به نظر می‌رسید کاملاً بسته شده‌اند، هنوز می‌توانند در سطحی محدود و از طریق ورزش بین‌المللی فعال باشند.»

او معتقد است: «اما نباید این سفر را بیش از حد به‌عنوان نشانه‌ای از کاهش تنش یا ازسرگیری گفت‌وگو میان دو کره تفسیر کرد.»