یلدا معیری، عکاس، به دادسرای مقدس اردبیلی احضار شد

حدود ۸۰ فعال سیاسی و مدنی جمهوری‌خواه خارج از ایران در بیانیه‌ای، «تنها راه نجات ایران» را پایان‌ دادن به «نظام ناجمهوری و غیرانسانی حاکم» دانستند.

آن‌ها ابراز امیدواری کردند که با تشکیل «جبهه فراگیر ملی برای برگزاری رفراندوم و تشکیل مجلس مؤسسان»، همه مردم ایران از تمام سلایق سیاسی بتوانند در فرآیندی دموکراتیک و آگاهانه برای آینده سیاسی خود تصمیم بگیرند.

امضاکنندگان بیانیه در همین ارتباط از بیانیه‌های ۱۷ نفر، میرحسین موسوی و دیگر بیانیه‌های همسو حمایت کردند.

آن‌ها همچنین «مسئول اصلی کشتار هولناک»‌ دردی‌ماه را «شخص علی خامنه‌ای و ساختار فاسد نظام حاکم» دانستند.

امضاکنندگان بیانیه با توصیف «کشتار ‌گسترده و جمعیِ جان‌به‌لب‌رسیدگانِ حق‌طلب»، آن را «جنایت سازمان‌یافته حکومتی علیه بشریت» نامیدند.

از جمله امضاکنندگان بیانیه «شهلا انتصاری،‌ آصف بیات، آلان توفیقی، بهروز خلیق، سروش دباغ، تقی رحمانی، مریم سطوت، منصوره شجاعی، فرزانه عظیمی، کاظم علمداری، احمد علوی، رضا علیجانی، مهدی فتاپور، مسعود فتحی، منصور فرهنگ، کاظم کردوانی، اکبر کرمی، بهزاد کریمی، علی کشتگر، مهدیه گلرو، حسن نایب‌هاشم، و مهدی نوربخش» هستند.

باراک راوید، خبرنگار آکسیوس، در شبکه اجتماعی ایکس به نقل از «یک منبع عرب» ‌نوشت که انتظار می‌رود مذاکرات هسته‌ای بین ایالات متحده و ایران جمعه ۱۷ بهمن در عمان برگزار شود.

راوید به نقل از این منبع افزود که دولت دونالد ترامپ با درخواست جمهوری اسلامی برای انتقال مذاکرات از ترکیه موافقت کرده است.

این منبع گفت که مذاکرات در مورد اینکه آیا کشورهای عربی و مسلمان منطقه به مذاکرات در عمان خواهند پیوست یا خیر، همچنان ادامه دارد.

به نوشته راوید، کاخ سفید از اظهار نظر خودداری کرد.

پیش‌تر اکسیوس به نقل از دو منبع مطلع گزارش داد جمهوری اسلامی خواستار تغییر محل مذاکرات از استانبول به عمان و همچنین برگزاری آن به صورت دوجانبه، تنها با آمریکا، شده است.

پس از آن، مشاور نخست‌وزیر و سخنگوی وزارت خارجه قطر خواستار «حضور همه شرکای منطقه‌ای» در مذاکرات جمهوری اسلامی و آمریکا شد و تاکید کرد مذاکرات باید «بدون حذف هیچ کشوری» ادامه یابد.

بری روزن و جان لیمبرت، دو گروگان پیشین سفارت آمریکا در ایران، در مقاله‌ای در وب‌سایت انگلیسی ایران‌اینترنشنال با اشاره به کشتار گسترده معترضان در ایران از اخراج پناهجویان ایرانی انتقاد کردند.

آن‌ها ایران را کشوری گرفتار در چنگ سرکوب خشونت‌بار خواندند و افزودند: «دولتی که معترضان ایرانی را تشویق می‌کند و به آمریکایی‌ها درباره گروگان‌گیری و اجبار ایران هشدار می‌دهد، نمی‌تواند هم‌زمان افراد آسیب‌پذیر را به چرخ‌دنده‌های سرکوب تحویل دهد.»

این دو گروگان پیشین سفارت آمریکا در ایران ضمن اینکه از دولت دونالد ترامپ خواستند اخراج پناهجویان ایرانی و فرستادن آنها به ایران را متوقف کند، از کنگره ایالات متحده نیز خواستند که از دولت در این مورد توضیح بخواهد.

اتحادیه معلمان هلند در بیانیه‌ای از مقام‌های جمهوری اسلامی خواست که فوراً و بدون قید‌و‌شرط تمامی معلمان و فعالان صنفی زندانی را آزاد کنند، به سیاست خشونت و ارعاب پایان دهند و به حقوق اساسی آزادی تشکل، اقدام جمعی و بیان احترام بگذارند.

اتحادیه معلمان هلند در این بیانیه با اعلام حمایت کامل از مبارزه معلمان و اعضای تشکل‌های صنفی معلمان برای برخورداری از کار مناسب، دستمزد منصفانه، آزادی تشکل‌یابی و حق اعتراض مسالمت‌آمیز افزود در شرایطی که آنها هر روز خود را وقف آموزش دانش‌آموزان می‌کنند، «با ارعاب، بازداشت، اخراج، پیگرد قانونی و خشونت روبرو هستند.»

این اتحادیه صنفی با اشاره به اعتراضات سراسری در ایران در واکنش به بحران رو به رشد اقتصادی و اجتماعی افزود که مقام‌های جمهوری اسلامی به جای گفت‌وگو، با جرم‌انگاری اتحادیه‌های صنفی و این اقدامات جمعی واکنش نشان داده‌اند.

در بیانیه، نقض‌ سیستماتیک حقوق بشر و نیز سرکوب اتحادیه‌های صنفی در ایران محکوم شده و آمده است اتحادیه معلمان هلند به همکاری با شرکای ملی و بین‌المللی برای حفاظت از حقوق بشر، حقوق اتحادیه‌های کارگری و حق آموزش با کیفیت و عادلانه در سراسر جهان ادامه می‌دهد.

هومن سیدی، کارگردان و بازیگر، در صفحه اینستاگرام خود با اشاره به جشنواره فیلم فجر نوشت: «هیچ جشنواره‌ای، هیچ تندیس و هیچ دیده‌شدنی، ارزش ایستادن روی سکوت و عبور از جان انسان را ندارد.»

او با اشاره به اینکه «دیده‌شدن، وقتی به قیمت ندیدن انسان تمام می‌شود، فقط یک معامله‌ی ارزان است.»، افزود: «سینما وقتی کنار انسان می‌ایستد معنا دارد؛ وقتی از روی او رد می‌شود، دیگرفقط یک تصویر بی ارزش است.»

سیدی تاکید کرد: «هیچ سکویی آن‌قدر بلند نیست که بتواند روی جان انسان سایه بیندازد» و اضافه کرد: «اعتبار هنرمند از جایی می‌آید که ایستاده، نه از جایی که دعوت شده.»

او نوشت: «جشنواره می‌گذرد، نام‌ها فراموش می‌شوند؛ این انتخاب‌هاست که می‌ماند.دیده‌شدن بدون دیدن رنج، فقط نورافکن است، نه روشنایی.»

سیدی با اعلام اینکه هنر اگر جرأت نداشته باشد «نه» بگوید، فقط تزئین وضع موجود است، نوشت: «و هیچ قاب طلایی‌ای نمی‌تواند سکوت در برابر خون را قاب بگیرد.»