تد کروز، سناتور جمهوریخواه آمریکا، گفت جهان در «یک لحظه مهم» قرار دارد و طی شش ماه آینده ممکن است شاهد سقوط حکومتهای ایران، ونزوئلا و کوبا باشد؛ کشورهایی که او از آنها بهعنوان «سه رژیم شرور ضد آمریکایی» یاد کرد.
کروز با اشاره به سخنان دونالد ترامپ مبنی بر اینکه «زمان آن رسیده بهدنبال رهبری جدید در ایران باشیم»، تاکید کرد این موضعگیری اهمیت ویژهای دارد، چرا که ترامپ پیشتر به صراحت درباره تغییر رژیم سخن نگفته بود.
او همچنین با اشاره به تهدید ترامپ درباره پیامدهای کشتار معترضان در ایران گفت واکنش احتمالی میتواند «اقدامی نظامی» باشد، اما به معنای اعزام نیرو نیست و ممکن است اقداماتی مانند «بمباران» را شامل شود.

غلامحسین محسنی اژهای، رییس قوه قضاییه جمهوری اسلامی، گفت ترامپ و مقامهای اسرائیلی و حامیان وقایع اخیر در زمره مجرمین هستند که به حسب میزان و وسعت جرائمشان، تحت تعقیب، محاکمه و مجازات قرار خواهند گرفت.
او افزود: «پیگیری و تعقیب مجرمین جنایات اخیر را در محاکم داخلی و از طرق بینالمللی رها نخواهیم کرد.»


جعفر پناهی، فیلمساز سرشناس ایرانی، سرکوب اعتراضات سراسری در سه هفته گذشته را نشانه «اعلام جنگ حکومت علیه جامعه» دانست و گفت جمهوری اسلامی نه با منطق حکمرانی، بلکه مانند «نیروی اشغالگر» با مردم رفتار میکند.
پناهی، دوشنبه ۲۹ دی در گفتوگو با نشریه لیبراسیون فرانسه، گفت تشدید خشونت علیه معترضان برای او غافلگیرکننده نبوده، زیرا به باورش حکومت ایران «هرگز وجود یک جامعه مستقل و خودمختار را نپذیرفته» است.
او افزود هر زمان که جامعه ایران خواستهای جمعی را مطرح کرده، پاسخ حکومت همواره «خشونت عریان» بوده است.
این فیلمساز، موج اعتراضات اخیر را نه یک حرکت مقطعی یا حاشیهای، بلکه نتیجه «دههها خشم و نارضایتی انباشته» توصیف کرد و گفت: «آنچه رخ داد صرفا یک اعتراض ساده نبود. این انفجار یک خستگی تاریخی است. رژیم به مردم خودش اعلام جنگ کرده و مثل یک نیروی اشغالگر عمل میکند.»
سازمان عفو بینالملل ۲۵ دی در بیانیهای با اعلام این که مقامهای جمهوری اسلامی برای سرکوب اعتراضات اخیر در ایران، دست به «سرکوبی مرگبار و بیسابقه» زدند، دادخواستی را برای پاسخگو کردن این مقامات منتشر کرد.
در این بیانیه آمده است: «نیروهای امنیتی با استفاده غیرقانونی از نیروی مرگبار، دست به کشتارهای گسترده و وارد کردن جراحات هولناک زدهاند. مقامها دسترسی به اینترنت را بهطور کامل قطع کردهاند تا جنایتهای خود را پنهان کنند. از جامعه بینالمللی بخواهید فورا برای پایان دادن به کشتار بیشتر معترضان در ایران اقدام کند.»
هراس از گستردگی و تنوع معترضان
پناهی با اشاره به ترکیب اجتماعی معترضان گفت یکی از دلایل اصلی هراس حکومت، گستردگی و تنوع شرکتکنندگان در اعتراضات است.
به گفته او، جوانان، زنان، کارگران، معلمان و حتی خانوادهها، بهطور همزمان در خیابان حضور دارند؛ وضعیتی که دیگر امکان «برچسبزنی، منزویسازی یا بیاعتبار کردن» معترضان را از حکومت گرفته است.
او درباره سرکوب خونین اعتراضات گفت بازداشتهای گسترده، اعدامها و شکنجه، بخشی از یک راهبرد حسابشده است و هدف آن «شکستن روانی جامعه» است.
پناهی تاکید کرد: «این یک استراتژی آگاهانه است، اما حکومت اشتباه میکند اگر تصور کند ترس به تنهایی میتواند جامعه را خاموش کند.»
شورای سردبیری ایراناینترنشنال ۲۳ دی در ارتباط با سرکوب انقلاب ملی ایرانیان بیانیهای صادر و اعلام کرد «در بزرگترین کشتار تاریخ معاصر ایران، عمدتا در دو شب پیاپی، پنجشنبه و جمعه ۱۸ و ۱۹ دی، دستکم ۱۲ هزار نفر به قتل رسیدهاند».
تلاش حکومت برای بقا
پناهی با اشاره به بحران مشروعیت جمهوری اسلامی گفت: «حکومت دیگر حکمرانی نمیکند، فقط تلاش میکند زنده بماند. هیچ طرح، افق یا چشماندازی ارائه نمیدهد و صرفا در حال مدیریت بحرانی است که خودش آن را ساخته است.»
این فیلمساز نقش زنان را در اعتراضات اخیر «محوری و تاریخی» دانست و گفت زنان ایرانی سالهاست در خط مقدم مبارزه قرار دارند، اما اکنون مطالبات آنها فراتر از حقوق مشخص رفته و کل ساختار سیاسی را به چالش کشیده است.
او این وضعیت را «نقطه عطفی تاریخی» در تحولات ایران توصیف کرد.
پناهی در بخش دیگری از این گفتوگو از رویکرد جامعه جهانی انتقاد کرد و گفت حمایتهای لفظی کافی نیست.
به گفته او، تا زمانی که روابط اقتصادی و دیپلماتیک با جمهوری اسلامی «بهصورت عادی» ادامه دارد، حکومت خود را در حاشیه امن میبیند.
این فیلمساز خواستار «اقدامات عملی و ملموس» شد.
در همین راستا، مسیح علینژاد، روزنامهنگار و فعال سیاسی مخالف جمهوری اسلامی، ۲۵ دی در جلسه شورای امنیت سازمان ملل برای بررسی اعتراضات سراسری و سرکوب در ایران، درباره عدم واکنش محکم دبیرکل سازمان ملل به این موضوع، گفت: «آقای دبیرکل! چرا از جمهوری اسلامی میترسید؟»
او افزود: «ضرورت رسیدگی به این حوادث فاجعهبار کاملا روشن است، اما شورای امنیت و آقای دبیرکل تاکنون علیه این سرکوبی که در ایران رخ داده موضع روشنی نگرفتهاند. فقط یک پیام کوتاه از طریق خبرنگاران منتشر شده و اکنون سکوت حاکم است. این سکوت پیامی میفرستد؛ پیامی به قاتلان این معترضان جوان و خانوادههایشان.»
از سوی دیگر، پناهی در پاسخ به کسانی که تغییر سیاسی در ایران را مساوی با هرجومرج میدانند، گفت: «ما همین حالا هم در دل هرجومرج هستیم. سوال اصلی این است که آیا ایران میتواند بر پایه عدالت و خواست مردم بازسازی شود یا نه؟»
او در پایان با اشاره به خطرات شخصی، تاکید کرد سکوت را گزینهای اخلاقی نمیداند و گفت: «سکوت نوعی همدستی است. وقتی حکومتی تا این حد جامعهاش را سرکوب میکند، هر صدا اهمیت دارد؛ حتی اگر شکننده باشد.»
پناهی ۲۶ دی نیز در مصاحبه با روزنامه گاردین گفت در چنین وضعیتی، ادامه بقا برای حکومت غیرممکن است: «خودشان هم میدانند که دیگر نمیتوان بر مردم حکومت کرد. شاید تنها هدفشان در حال حاضر این باشد که کشور را تا آستانه فروپاشی کامل ببرند و برای نابودی آن تلاش کنند.»
شاهدان عینی اعتراضات در نقاط مختلف ایران، ابعاد تازهای از سرکوب مرگبار معترضان توسط حکومت را فاش میکنند؛ روایتهایی که از شدت خشونت و گستردگی سرکوب پرده برمیدارد.
فرزاد فتاحی، عضو تحریریه ایراناینترنشنال، گزارش میدهد
مجمع جهانی اقتصاد در داووس سوئیس اعلام کرد عباس عراقچی در این مجمع شرکت نخواهد کرد. سفیر جمهوری اسلامی در سوئیس در واکنش گفت این اقدام به اعتبار مجمع جهانی اقتصاد ضربه خواهد زد.
گفتوگو با سمیرا قرایی، خبرنگار ایراناینترنشنال
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، علیرضا رحیمی، جوان ۲۶ ساله، روز پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در فلکه سوم تهرانپارس با شلیک مستقیم گلوله جنگی به پشت سر کشته شد.
به گفته یک شاهد عینی، تیراندازی در این منطقه از پشتبامها صورت گرفته است. او در این خصوص گفت علیرضا پس از اصابت گلوله در آغوش عموی خود افتاد و با وجود انتقال به بیمارستان، حدود ۴۵ دقیقه بعد جان خود را از دست داد.
یکی از نزدیکان خانواده این جاویدنام نیز از پرداخت پول به یکی از رانندگان آمبولانس در بهشت زهرا برای یافتن پیکر علیرضا در میان چند هزار پیکر منتقلشده به سولهها خبر داد.

به گفته این فرد، پیکر بیجان علیرضا سرانجام در یک آمبولانس و در میان چند جانباخته دیگر شناسایی شد.
بهدلیل متلاشی شدن بخش بزرگی از صورت او بر اثر اصابت گلوله جنگی، یکی از اعضای خانواده با بررسی رنگ چشم، هویت او را تایید کرد.
پیکر علیرضا رحیمی که یک برادر دوقلو به نام امیررضا دارد، بدون برگزاری نماز و مراسم مذهبی و با پخش موسیقیهای مورد علاقهاش به خاک سپرده شد.





