پنتاگون کمک ۱۳۰ میلیون دلاری دوست ترامپ برای پرداخت حقوق نیروهای نظامی را تایید کرد
وزارت جنگ آمریکا تایید کرد که دولت دونالد ترامپ قصد دارد ۱۳۰ میلیون دلار کمک مالی از یک «دوست ناشناس» او را برای پرداخت حقوق نیروهای نظامی در طول تعطیلی دولت فدرال اختصاص دهد.
شان پارنل، سخنگوی ارشد پنتاگون، جمعه دوم آبان در بیانیهای به شبکه خبری سیانان گفت که این کمک مالی به آن شرط انجام شد که فقط برای پرداخت حقوق و مزایای نیروهای نظامی استفاده شود.
او افزود که این مبلغ در بخش پذیرش هدایای این وزارتخانه پذیرفته شده است.
سیانان نوشت که این اقدام نشاندهنده تغییر چشمگیری در سیاست دولت برای تأمین بودجه ارتش است که به طور سنتی به بودجه عمومی اختصاص یافته توسط کنگره آمریکا متکی بوده است.
بر اساس این گزارش، متخصصان تخصیص بودجه در کنگره از هر دو حزب جمهوریخواه و دموکرات گفتند که به دنبال اطلاعات بیشتری از دولت در مورد جزئیات این کمک مالی هستند، اما هنوز هیچ توضیحی دریافت نکردهاند.
برخی از نمایندگان دموکرات در کنگره در مورد قانونی بودن این موضوع ابراز نگرانی کردهاند. سخنگوی سناتور دیک دوربین از ایالت ایلینوی و عضو ارشد دموکرات کمیته فرعی تخصیص بودجه دفاعی سنا، گفت که او به دنبال اطلاعاتی در مورد «چگونگی انطباق این هدیه و سایر برنامهریزیهای مجدد اخیر با قانون مقابله با کمبود بودجه» است.
قانون مقابله با کمبود بودجه، سازمانهای فدرال را از استفاده از بودجه فدرالی که بیش از میزان تخصیص یافته به آنها است، منع میکند. دموکراتها دولت ترامپ را به نقض این قانون در طول تعطیلی دولت فدرال، از جمله اخراج هزاران کارمند فدرال، متهم کردهاند.
دلیل تعطیلی دولت فدرال آن است که تلاشهای جمهوریخواهان برای تصویب لایحهای که هزینه مالی دولت را تا ۲۱ نوامبر تمدید میکرد، با شکست مواجه شده است. هیچیک از سناتورهای دموکرات از این لایحه حمایت نکردهاند.
دموکراتها تاکید میکنند بدون بازگرداندن کاهشهای اخیر بودجه «مدیکید» (برنامه بیمه درمانی دولتی آمریکا) و تمدید یارانههای قانون مراقبت مقرونبهصرفه (اوباما کر) حاضر به مصالحه نخواهند شد.
در مقابل، جمهوریخواهان تاکید میکنند هرگونه مذاکره بر سر این مسائل باید پس از بازگشایی دولت انجام گیرد.
بیل هوگلند، دستیار سابق بودجه جمهوریخواهان سنا که در حال حاضر معاون ارشد رئیس جمهوری در مرکز سیاست دو حزبی است، گفت: «قانون مقابله با کمبود بودجه به صراحت بیان میکند که نمیتوان از کمکهای خصوصی برای جبران کسری بودجه استفاده کرد.»
ترامپ روز پنجشنبه اول آبان از کمک ۱۳۰میلیون دلاری که به گفته او، از سوی «یکی از دوستانم» و با هدف جبران کمبودهای نظامی صورت گرفته، تمجید کرد. او از افشای هویت اهداکننده خودداری کرد.
سخنگوی کاخ سفید نیز پرسشها در مورد هویت شخص اهداکننده کمک و اینکه آیا ارتباطی با نهادها یا منافع خارجی دارد، را به پنتاگون و وزارت خزانهداری ارجاع داد. پنتاگون نیز پرسشها را به کاخ سفید ارجاع داد. وزارت خزانهداری هم بلافاصله به درخواست سی انان برای اظهار نظر پاسخ نداد.
پنتاگون از این کمک به عنوان یک کمک «ناشناس» یاد کرد و همچنین به پرسشهایی در مورد اینکه آیا قصد دارد کنگره را در مورد جزئیات استفاده از آن مطلع کند، پاسخ نداد.
سناتور جمهوریخواه تام توبِرویل در گفتوگو با ایران اینترنشنال اعلام کرد: «جمهوری اسلامی ایران اکنون نقشی در معادله غزه ندارد.»
او با اشاره به ریشههای طولانیمدت جنگ و بیثباتی در منطقه گفت: «ما دو هزار سال است که میجنگیم — نمیشود این را با یک آتشبس یکهفتهای و یک توافق ساده صلح حل کرد.»
این اظهارات بازتابدهنده نگاه بخشی از سیاستگذاران آمریکایی است که معتقدند تهران — دستکم در روند رسمی آتشبس و برنامهریزیهای مرتبط با آینده غزه — به حاشیه رانده شده است، هرچند نقش غیرمستقیم آن در منطقه همچنان موضوع ارزیابی و نگرانی امنیتی است.
سازوکار عملیاتی و «کمربند بشردوستانه»: طرحی برای تحکیم آتشبس طی سفر اخیر تیم عالیرتبه دیپلماتیک آمریکا به اسرائیل، مارکو روبیو، وزیر خارجه، دو پیام کلیدی را آشکارا مطرح کرد: «هیچ پلانِ B وجود ندارد» و آتشبس فعلی باید به نتیجه برسد. در همین راستا، کاخ سفید دیپلمات باسابقه، استیون فاگین — سفیر سابق آمریکا در یمن — را مسئول هماهنگی عملیاتهای مدنی و دیپلماتیک در مرکز فرماندهی جنوب اسرائیل معرفی کرده است. مقامات آمریکایی همچنین از استقرار حدود ۲۰۰ نیروی پشتیبانی در این مرکز خبر میدهند که نقش اصلی آنها تسهیل عملیات امدادرسانی و نظارت امنیتی تعریف شده است.
یکی از ابتکارات اصلی که از سوی واشینگتن مطرح شده، ایجاد «کمربند بشردوستانه غزه» است: شبکهای شامل ۱۲ تا ۱۶ مرکز امدادرسانی در امتداد خط عقبنشینی نیروهای اسرائیل. این مراکز قرار است بهصورت مستقیم آب، غذا و خدمات درمانی در اختیار غیرنظامیان قرار دهند و از ایجاد گلوگاههای توزیعی جلوگیری کنند. همچنین، در کنار این هابها سازوکاری برای «آشتی داوطلبانه» پیشبینی شده است تا افراد مسلحی که حاضر به تحویل سلاح هستند، بتوانند تحت برنامههای بازپروری و ادغام مجدد در جامعه قرار گیرند.
با این حال، منابع دیپلماتیک تاکید میکنند که اجرای این طرح منوط به توافق نهایی با سازمانهای بینالمللی و همراهی کشورهای منطقه است — امری که ممکن است بهدلیل اختلافات سیاسی و امنیتی با چالش روبرو شود.
مسیر آتشبس در غزه و تحرک دیپلماتیک واشینگتن مرحله نخست آتشبس میان حماس و اسرائیل از ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ آغاز شده است؛ فازی که قرار است راه را برای کاهش تنشهای میدانی، تسهیل ورود کمکهای انسانی و آغاز بازسازی هموار کند.
در هفته گذشته، سه مقام ارشد آمریکایی به اسرائیل سفر کردند تا نظارت مستقیم بر اجرای تعهدات داشته باشند:
• مارکو روبیو در بازدید ۲۴ اکتبر از مرکز هماهنگی نظامی ـ مدنی گفت: «هیچ طرح B وجود ندارد. این تنها مسیری است که میتواند به نتیجه برسد.»
• جی.دی. وِنس، معاون رئیسجمهوری آمریکا، از «خوشبینی زیاد» درباره حفظ آتشبس خبر داد و بر ضرورت جلوگیری از بازگشت به درگیری تاکید کرد.
• جِرد کوشنر و استیو ویتکاف نیز با ماموریت پیگیری طرحهای امنیتی و بازسازی وارد اسرائیل شدند؛ کوشنر گفته است عملیات ساختوساز باید «بدون اتلاف وقت» آغاز شود.
نقش جمهوری اسلامی؛ غیبت در میز، حضور در میدان؟ درحالیکه واشینگتن تلاش دارد ساختاری امنیتی و اجرایی برای غزه ایجاد کند که ایران در آن حضور نداشته باشد، تحلیلگران معتقدند تهران همچنان از مسیر شبکه نیابتی خود در منطقه — از جمله حماس و حزبالله — بازیگری تأثیرگذار باقی خواهد ماند.
آیا حذف رسمی ایران از روند مذاکرات، به کاهش نقش آن در میدان منجر خواهد شد؟ یا جمهوری اسلامی تلاش خواهد کرد با ابزارهای دیگر بر روند آینده تأثیر بگذارد؟ این پرسشی است که پاسخ آن تا حد زیادی به پایداری آتشبس و شکلگیری سازوکارهای جدید امنیتی بستگی خواهد داشت.
چشمانداز: میان صلح شکننده و بازگشت به بحران آینده غزه بیش از هر زمان دیگری به ظرافت دیپلماسی، اجرای دقیق تعهدات و مدیریت اختلافها وابسته است.
سناریوهای پیشرو چنین ترسیم میشوند: ۱. پایداری آتشبس و حرکت تدریجی بهسوی بازسازی و امنیت محلی ۲. فروپاشی توافق در نتیجه نقض تعهدات یا تشدید درگیریها ۳. بازگشت بازیگران حذفشده — بهویژه جمهوری اسلامی — به صحنه در قالب نفوذ پنهان
در شرایطی که دولت آمریکا میکوشد ترتیبات امنیتی جدید غزه را شکل دهد، نقش غایب و درعینحال پررنگ جمهوری اسلامی، همچنان یکی از متغیرهای کلیدی در معادله آتی منطقه باقی خواهد ماند.
شبکه خبری سیانان به نقل از سه مقام آمریکایی گزارش داد دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در حال بررسی طرحهایی برای هدف قرار دادن تاسیسات تولید کوکائین و مسیرهای قاچاق مواد مخدر در داخل ونزوئلا است، اما هنوز تصمیم نهایی برای اجرای آنها را نگرفته است.
به گفته دو مقام آمریکایی که سیانان به نام آنها اشاره نکرد، ترامپ همچنین گزینه رویکرد دیپلماتیک برای مهار جریان ورود مواد مخدر از ونزوئلا به آمریکا را رد نکرده است، هرچند دولت او در هفتههای اخیر گفتوگوها با نیکولاس مادورو، رییسجمهوری ونزوئلا، را متوقف کرده است.
یکی از مقامات دولت آمریکا جمعه دوم آبان به سیانان گفت: «طرحهایی روی میز است که رییسجمهوری در حال بررسی آنهاست» و افزود: «او دیپلماسی را منتفی ندانسته است.»
ترامپ چهارشنبه ۳۰ مهر گفته بود ممکن است دولتش برای مجوز حمله به کارتلهای قاچاق مواد مخدر که مواد را از راه خشکی قاچاق میکنند، به کنگره مراجعه کند.
همچنین به نوشته نشریه فوربس، ترامپ افزوده بود که ارتش در حال بررسی انتقال حملات دریایی مداوم خود علیه کارتلهای مواد مخدر ونزوئلا به خشکی است.
سیانان نوشت نشانههای بیرونی در روز جمعه نیز حاکی از احتمال تنش قابل توجه نظامی بوده است. از جمله ترامپ جمعه با اعزام ناو هواپیمابر «یواساس جرالد فورد» به آمریکای لاتین، حضور نظامی آمریکا در دریای کارائیب را به سطحی بیسابقه رساند.
این اعزام بخشی از افزایش چشمگیر استقرار نظامی ایالات متحده در حوزه فرماندهی جنوبی است و شامل هشت ناو جنگی دیگر، یک زیردریایی هستهای و چندین جنگنده اف-۳۵ نیز میشود.
خبرگزاری رویترز نوشت که این اقدام احتمالاً نگرانی کشورهای منطقه را درباره مقاصد دولت ترامپ افزایش خواهد داد.
نمایش قدرت آمریکا
رویترز به نقل از تحلیگران نوشت این اقدام آمریکا فراتر از هرگونه نیاز واقعی برای مقابله با قاچاق مواد مخدر است و پررنگترین نمایش قدرت واشینگتن در منطقه به شمار میرود.
وزارت جنگ آمریکا جمعه با انتشار بیانیهای اعلام کرد: «حضور تقویتشده نیروهای آمریکا در حوزه فرماندهی جنوبی توانایی ما را در شناسایی، پایش و مختل کردن فعالیتهای غیرقانونی که امنیت و رفاه میهن و منطقه را به خطر میاندازد، افزایش میدهد.»
هرچند جزئیات زمان حرکت ناو هواپیمابر یواساس جرالد فورد اعلام نشده، اما گزارشها حاکی است که این ناو تا چند روز پیش در مسیر تنگه جبلالطارق و آبهای اروپا بوده است. این ناو که در سال ۲۰۱۷ به خدمت گرفته شد، جدیدترین و بزرگترین ناو هواپیمابر جهان است و بیش از پنج هزار ملوان دارد.
پیش از این هم نیروهای آمریکایی در آن منطقه مستقر شده بودند. همچنین ترامپ به سازمان سیا اجازه داده است که عملیات مخفیانه در ونزوئلا انجام دهد.
از ابتدای ماه سپتامبر تاکنون، ارتش آمریکا ۱۰ حمله علیه شناورهای مظنون به قاچاق مواد مخدر انجام داده که عمدتاً در دریای کارائیب صورت گرفته است. در مجموع، حدود ۴۰ نفر در این حملات کشته شدهاند. پنتاگون جزئیات زیادی ارائه نکرده، اما گفته است که برخی از کشتهشدگان تبعه ونزوئلا بودهاند.
هشدار مادورو
مادورو بارها مدعی شده که واشینگتن در پی سرنگونی او است. او پنجشنبه اول آبان هشدار داد که اگر ایالات متحده وارد خاک ونزوئلا شود، «طبقه کارگر به پا خواهد خاست و اعتصاب سراسری تا بازپسگیری قدرت اعلام خواهد شد.»
او حتی از «بسیج میلیونها مرد و زن مسلح در سراسر کشور» سخن گفت.
با این حال، مادرو در ویدیویی به زبان انگلیسی گفت: «نه به جنگ دیوانهوار، آری به صلح، لطفا، لطفا.»
واشینگتن در ماه اوت جایزه اطلاعات منتهی به دستگیری مادورو را دو برابر کرد و به ۵۰ میلیون دلار رساند. دولت آمریکا او را به ارتباط با قاچاق مواد مخدر و گروههای جنایتکار متهم کرده، و در مقابل مادورو این اتهامات را رد کرده است.
سیانان به نقل از سه مقام آمریکایی گزارش داد دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در حال بررسی طرحهایی برای هدف قرار دادن تأسیسات تولید کوکائین و مسیرهای قاچاق مواد مخدر در داخل ونزوئلا است، اما هنوز تصمیم نهایی برای اجرای آنها نگرفته است.
به گفته دو مقام، ترامپ همچنین گزینه رویکرد دیپلماتیک برای مهار جریان ورود مواد مخدر از ونزوئلا به آمریکا را رد نکرده است، هرچند دولت او در هفتههای اخیر گفتوگوهای فعال با نیکولاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، را متوقف کرده است.
سیانان نوشت نشانههای بیرونی در روز جمعه نیز حاکی از احتمال تشدید نظامی بزرگ بوده است؛ پیت هگست، وزیر جنگ، دستور داد پیشرفتهترین گروه ناو هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا که در اروپا مستقر است، به منطقه کارائیب اعزام شود، در حالی که استقرار گسترده نیروهای آمریکایی در آن منطقه در حال انجام است. ترامپ همچنین به سازمان سیا اجازه داده عملیات مخفیانه در ونزوئلا انجام دهد.
یکی از مقامات دولت به سیانان گفت: «طرحهایی روی میز است که رئیسجمهور در حال بررسی آنهاست» و افزود: «او دیپلماسی را منتفی ندانسته است.»
مقام دیگری که مستقیماً در بخشی از این گفتوگوها دخیل بوده، اظهار داشت که پیشنهادهای زیادی به رئیسجمهور ارائه شده است. مقام سوم نیز گفت که برنامهریزی در سراسر نهادهای دولتی در جریان است، اما تمرکز اصلی در سطح عالی بر حمله به مراکز مواد مخدر در داخل ونزوئلا است.
وزارت خزانهداری آمریکا اعلام کرد که این کشور گوستاوو پترو، رییسجمهوری کلمبیا را بهدلیل خودداری از توقف جریان مواد مخدر غیرقانونی به آمریکا تحریم کرده است. واشینگتن در هفتههای اخیر فشارها را بر برخی کشورهای آمریکای لاتین در زمینه مبارزه با قاچاق مواد مخدر افزایش داده است.
وزارت خزانهداری آمریکا جمعه دوم آبان با انتشار بیانیهای پترو را متهم کرد که از توقف جریان کوکائین به آمریکا خودداری میکند.
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، در این بیانیه گفت: «از زمانی که رییسجمهوری گوستاوو پترو به قدرت رسیده است، تولید کوکائین در کلمبیا به بالاترین سطح چند دهه اخیر رسیده، آمریکا را پر کرده و آمریکاییها را مسموم کرده است.»
او افزود: «رییسجمهوری پترو اجازه داده که کارتلهای مواد مخدر شکوفا شوند و از متوقف کردن این فعالیت خودداری کرده است.»
وزیر خزانهداری آمریکا تاکید کرد که دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، با تحریم پترو «اقدام قاطعانهای انجام میدهد تا از ملت ما محافظت کند و روشن سازد که قاچاق مواد مخدر به کشور ما را تحمل نخواهیم کرد.»
رییسجمهوری کلمبیا، جمعه، کمی پس از انتشار خبر تحریم خود از سوی آمریکا، در حساب خود در شبکه ایکس، نوشت: «دههها مبارزه با قاچاق مواد مخدر باعث شده اکنون با تحریمها روبهرو شوم.»
او افزود: «این تحریمها از سوی همان جوامعی اعمال میشود که کلمبیا به کاهش مصرف کوکائین در آنها کمک کرده است. این یک پارادوکس کامل است.»
همچنین سیانان به نقل از سه مقام آمریکایی گزارش داد کهد ترامپ در حال بررسی طرحهایی برای هدف قرار دادن تأسیسات تولید کوکائین و مسیرهای قاچاق مواد مخدر در داخل ونزوئلا است، اما هنوز تصمیم نهایی برای اجرای آنها نگرفته است.
۲۸ مهر، ترامپ پترو را «رهبر قاچاق مواد مخدر غیرقانونی» خواند و گفت واشینگتن تعرفههای سنگینی بر واردات از کلمبیا وضع و همه کمکهای مالی به این کشور را متوقف خواهد کرد.
همزمان وزارت خارجه کلمبیا سفیر خود در واشینگتن را برای مشورت فراخواند و همچنین چهارشنبه تمام کمکهای مالی به کلمبیا متوقف شد.
در دو دهه گذشته، همکاری نظامی و ضد مواد مخدر آمریکا و کلمبیا، یکی از ستونهای اصلی سیاست واشینگتن در آمریکای لاتین بوده است.
برنامه «پلن کلمبیا» که در سال ۲۰۰۰ آغاز شد، میلیاردها دلار کمک مالی و نظامی برای مبارزه با کارتلهای کوکائین فراهم کرد.
با انتخاب پِترو در سال ۲۰۲۲ بهعنوان نخستین رییسجمهوری چپگرای کلمبیا، رویکرد این کشور نسبت به «جنگ علیه مواد مخدر» تغییر کرد.
پترو بارها گفته بود سیاستهای سنتی آمریکا در این زمینه شکستخورده است و باید رویکردی «اجتماعی و اقتصادی» برای کاهش کشت کوکا اتخاذ شود.
همین مواضع، از وقتی که ترامپ در ژانویه ۲۰۲۵ دوباره به قدرت بازگشت، روابط او را با کاخ سفید پرتنش کرد.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، جمعه دوم آبان با اعزام ناو هواپیمابر یواساس جرالد فورد به آمریکای لاتین، حضور نظامی ایالات متحده در دریای کارائیب را به سطحی بیسابقه رساند.
این اعزام بخشی از افزایش چشمگیر استقرار نظامی ایالات متحده در حوزه فرماندهی جنوبی (USSOUTHCOM) است و شامل هشت ناو جنگی دیگر، یک زیردریایی هستهای و چندین جنگنده اف-۳۵ نیز میشود. این اقدام احتمالاً نگرانی کشورهای منطقه را درباره مقاصد دولت ترامپ افزایش خواهد داد.
خبرگزاری رویترز در گزارش خود به نقل از تحلیلگران نوشت این اقدام آمریکا فراتر از هرگونه نیاز واقعی برای مقابله با قاچاق مواد مخدر است و پررنگترین نمایش قدرت واشینگتن در منطقه به شمار میرود.
پنتاگون جمعه دوم آبان با انتشار بیانیهای اعلام کرد: «حضور تقویتشده نیروهای آمریکا در حوزه فرماندهی جنوبی توانایی ما را در شناسایی، پایش و مختل کردن فعالیتهای غیرقانونی که امنیت و رفاه میهن و منطقه را به خطر میاندازد، افزایش میدهد.»
هرچند جزئیات زمان حرکت ناو هواپیمابر یواساس جرالد فورد اعلام نشده، اما گزارشها حاکی است که این ناو تا چند روز پیش در مسیر تنگه جبلالطارق و آبهای اروپا بوده است. این ناو که در سال ۲۰۱۷ به خدمت گرفته شد، جدیدترین و بزرگترین ناو هواپیمابر جهان است و بیش از پنج هزار ملوان دارد.
از ابتدای سپتامبر تاکنون ارتش آمریکا ۱۰ حمله علیه شناورهای مظنون به قاچاق مواد مخدر انجام داده است که عمدتا در دریای کارائیب صورت گرفته است. در مجموع حدود ۴۰ نفر در این حملات کشته شدهاند. پنتاگون جزئیات زیادی ارائه نکرده، اما گفته است که برخی از کشتهشدگان تبعه ونزوئلا بودهاند.
نیکلاس مادورو، رییسجمهوری ونزوئلا، بارها مدعی شده واشینگتن در پی سرنگونی اوست. او پنجشنبه اول آبان هشدار داد که اگر ایالات متحده وارد خاک ونزوئلا شود، «طبقه کارگر به پا خواهد خاست و اعتصاب سراسری تا بازپسگیری قدرت اعلام خواهد شد».
او افزود: «میلیونها مرد و زن مسلح در سراسر کشور بسیج خواهند شد.»
با این حال مادرو در ویدیویی به زبان انگلیسی گفت: «نه به جنگ دیوانهوار، آری به صلح، لطفا، لطفا.»
واشینگتن در ماه اوت جایزه اطلاعات منتهی به دستگیری مادورو را دو برابر کرد و به ۵۰ میلیون دلار رساند. دولت آمریکا او را به ارتباط با قاچاق مواد مخدر و گروههای جنایتکار متهم کرده، و در مقابل مادورو این اتهامات را رد کرده است.
تنشها میان ایالات متحده و کلمبیا نیز در روزهای اخیر افزایش یافته است. ترامپ رییسجمهوری کلمبیا، گوستاوو پترو، را «رهبر غیرقانونی مواد مخدر» خوانده و او را «آدم بدی» توصیف کرده است؛ اظهاراتی که دولت بوگوتا آن را «توهینآمیز و تهدیدآمیز» دانسته است.
پنتاگون اعلام کرد این نیروها برای «تخریب و تضعیف سازمانهای جنایتکار فراملی و مختل کردن شبکههای قاچاق مواد مخدر» در منطقه مستقر میشوند.
ترامپ مجوز انجام عملیات مخفیانه سازمان سیا در ونزوئلا را نیز صادر کرده است و گفته در نظر دارد بهزودی کنگره را در جریان عملیاتها علیه کارتلهای مواد مخدر قرار دهد.
او افزود که برای این عملیاتها نیازی به اعلام رسمی جنگ ندارد و مرحله بعدی، عملیات زمینی علیه کارتلها خواهد بود.
جمعه شب، پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، اعلام کرد تازهترین حمله به یک قایق مظنون به قاچاق مواد مخدر در کارائیب به کشته شدن شش فرد مظنون به قاچاق مواد مخدر منجر شده است.
این مجموعه حملات نگرانی برخی کارشناسان حقوقی و قانونگذاران دموکرات را برانگیخته که میپرسند آیا چنین اقداماتی با قوانین جنگی بینالمللی همخوانی دارد یا خیر.
هفته گذشته خبرگزاری رویترز گزارش داد دو مظنون به قاچاق مواد مخدر در یکی از حملات دریایی آمریکا جان سالم به در بردند و پس از انتقال به یک ناو آمریکایی، به کشورهای خود یعنی کلمبیا و اکوادور بازگردانده شدند.
ناو هواپیمابر جرالد فورد یکی از ۱۱ ناو فعال در نیروی دریایی ایالات متحده است و اعزام آن معمولا از سالها پیش برنامهریزی میشود. این ناو مجهز به راکتور هستهای است و میتواند بیش از ۷۵ هواگرد نظامی از جمله جنگندههای اف-۱۸ سوپر هورنت و هواپیمای هشدار زودهنگام ای-۲ هاوکآی را در خود جای دهد.
این ناو همچنین موشکهای «ایوُلد سی اسپارو» برای مقابله با هواگردها و پهپادها، و سامانههای راداری پیشرفته برای کنترل ترافیک هوایی و ناوبری دارد. ناوهای پشتیبان آن از جمله رزمناو نورماندی و ناوشکنهای توماس هادنر، رمیج، کارنی و روزولت نیز به سامانههای موشکی ضدهوایی، ضدکشتی و ضدزیردریایی مجهز هستند.