سزارین برنامهریزی شده، خطر ابتلا به سرطان خون را در کودک افزایش میدهد
یک پژوهش تازه مشخص کرد کودکان متولد شده با سزارین برنامهریزی شده، ۲۹ درصد بیشتر در معرض ابتلا به سرطان خون هستند.
یک پژوهش تازه مشخص کرد کودکان متولد شده با سزارین برنامهریزی شده، ۲۹ درصد بیشتر در معرض ابتلا به سرطان خون هستند.
به گزارش دیلی میل، پژوهشگران سوئدی در تحقیقی گسترده دریافتند کودکان متولد شده از طریق عمل سزارین برنامهریزی شده، ۲۹ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به رایجترین نوع سرطان در کودکان قرار دارند.
محققان اطلاعات دو میلیون و ۵۰۰ هزار کودک متولد شده در دو دوره ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۹ و ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۵ را بررسی کردند. نتایج نشان داد ۱۵.۵ درصد از این کودکان با عمل سزارین متولد شدهاند که بخشی برنامهریزی شده و بخشی در شرایط اورژانسی انجام شده است.
از مجموع کودکانی که مورد بررسی قرار گرفتند، هزار و ۴۹۵ نفر به سرطان خون مبتلا شدهاند.
خطر بیشتر در نوع خاصی از سرطان خون
نتایج مشخص کرد که خطر ابتلا به «لوسمی لنفوبلاستیک حاد» که رایجترین نوع سرطان خون در کودکان محسوب میشود، در کودکان متولد شده با سزارین برنامهریزی شده ۲۱ درصد بیشتر از کودکان متولد شده به صورت زایمان طبیعی بوده است.
این رقم در مورد لوسمی لنفوبلاستیک حاد نوع «بی» که حدود ۸۰ درصد موارد سرطان خون کودکان را تشکیل میدهد، به ۲۹ درصد افزایش یافت.
یافتهها همچنین حاکی از آن است که پسران و نوزادان کوچکتر بیشتر در معرض خطر قرار دارند.
دکتر کریستینا-اوماورفیا کامپیتسی، نویسنده اصلی این تحقیق، دلیل افزایش خطر ابتلا به سرطان را عدم مواجهه نوزاد با فشار زایمان طبیعی و همچنین عدم تماس با باکتریهای مفید موجود در کانال زایمان دانست.
تفاوت بین انواع سزارین
کارشناسان معتقدند احتمال بیشتری برای ابتلا به بیماریهایی مانند آسم و حساسیتهای غذایی در نوزادان متولد شده از طریق سزارین برنامهریزی شده وجود دارد اما در مورد سزارین اورژانسی که پس از شروع زایمان طبیعی انجام میشود، نوزاد تا حدودی در معرض این عوامل قرار گرفته و خطر کمتر است.
دکتر کامپیتسی تاکید کرد عمل سزارین بخش مهم و گاهی حیاتی در مراقبتهای زنان و زایمان محسوب میشود و مادران نباید نسبت به سزارینهای ضروری پزشکی نگران باشند.
او افزود: «زمانی که این یافتهها را با مطالعات دیگری کنار هم قرار دهیم که افزایش خطر آسم، آلرژی یا دیابت نوع یک را در کودکان متولد شده با سزارین برنامهریزی شده نشان میدهند، ضرورت بازنگری در سزارینهای غیرضروری آشکار میشود.»
پیامدهای گستردهتر
این تحقیق بخشی از مطالعات گستردهتری است که تاثیر نحوه تولد بر سلامت طولانیمدت کودکان را بررسی میکند.
محققان معتقدند مواجهه با میکروارگانیسمهای مفید در طول زایمان طبیعی نقش مهمی در تقویت سیستم ایمنی نوزادان ایفا میکند.
نرخ انجام عمل سزارین در بسیاری از کشورها رو به افزایش است و پزشکان و والدین باید تعادلی بین ضرورتهای پزشکی و خطرات احتمالی این نوع زایمان برقرار کنند.
نتایج این مطالعه از سوی موسسه کارولینسکای استکهلم در مجله بینالمللی سرطان منتشر شده است.
دونالد ترامپ در هواپیمای اختصاصی ریاستجمهوری (ایر فورس وان)، به خبرنگاران گفت که گفتوگوی خوبی با ولودیمیر زلنسکی داشته و بار دیگر تاکید کرد که از مکالمه خود با ولادیمیر پوتین در روز پیش از آن «بسیار ناراضی» بوده است.
او گفت پوتین تمایلی به کار روی آتشبس ندارد.
رییسجمهوری ایالات متحده در پاسخ به این پرسش که آیا آمریکا با درخواست زلنسکی برای ارسال موشکهای پاتریوت بیشتر موافقت میکند، گفت: «آنها برای دفاع به این موشکها نیاز دارند.»
ترامپ تاکید کرد: «آنها به چیزی نیاز دارند؛ چون حملات سنگینی را متحمل میشوند.»
او ضمن تمجید از عملکرد این سامانهها، پاتریوت را «کاملا فوقالعاده» توصیف کرد.
ترامپ در مورد احتمال آتشبس در جنگ اوکراین نیز گفت: «شرایط بسیار سختی است. من از گفتوگوی خود با پوتین بسیار ناراضی بودم. او میخواهد تا آخر ادامه دهد و فقط مردم را بکشد. این خوب نیست.»
زلنسکی نیز در پیامی در تلگرام اعلام کرد که برای تقویت توان دفاعی اوکراین بهمنظور «حفاظت از آسمان» توافق کرده است.
او همچنین گفت که درباره تولید مشترک تسلیحات، خریدهای نظامی و سرمایهگذاریهای دوجانبه، با ترامپ گفتوگو کرده است.
ترامپ، ۱۳ تیر ماه در مسیر بازگشت از سفر به ایالت آیووا در جمع خبرنگاران اعلام کرد از رویکرد پوتین در قبال پایان دادن به مناقشه اوکراین «ناامید» شده است.
اوکراین از واشینگتن خواسته است تا موشکهای بیشتری از نوع پاتریوت و سامانههای پدافندی در اختیارش بگذارد؛ تجهیزاتی که برای دفاع از شهرها در برابر حملات هوایی شدیدتر روسیه، ضروری به شمار میروند.
تصمیم اخیر آمریکا برای توقف ارسال برخی محمولههای تسلیحاتی به اوکراین، هشدار مقامات کییف را در پی داشت که گفتند این امر توان دفاعی آنها را در برابر حملات هوایی و پیشرویهای زمینی روسیه، تضعیف میکند.
یک منبع مطلع از تماس تلفنی ترامپ و زلنسکی به خبرگزاری رویترز گفت که مکالمه دو رییسجمهوری «بسیار خوب» بوده و امیدواریهایی درباره از سر گیری ارسال موشکهای پاتریوت ایجاد شده است.
حمله گسترده پهپادی روسیه به کییف
از سوی دیگر، آلمان اعلام کرد در حال مذاکره برای خرید سامانههای پاتریوت بهمنظور پر کردن این خلا است.
ترامپ گفت با فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، درباره درخواست اوکراین برای دریافت موشکهای پاتریوت گفتوگو کرده اما هنوز تصمیمی برای ارسال این تسلیحات پیشرفته اتخاذ نشده است.
پایگاه خبری اکسیوس گزارش داد که تماس تلفنی ترامپ و زلنسکی حدود ۴۰ دقیقه طول کشیده و ترامپ به زلنسکی گفته است بررسی خواهد کرد که آیا روند ارسال تسلیحات آمریکایی که قرار بود به اوکراین منتقل شوند، فعلا متوقف شود یا نه.
زلنسکی در سخنرانی شبانهاش تاکید کرد با ترامپ درباره «تشکیل تیمهای مشترک برای تقویت پدافند هوایی» به توافق رسیدهاند.
او افزود: «ما درباره تولید مشترک گفتوگوی مفصلی داشتیم. ما به آن نیاز داریم و آمریکا هم به آن نیاز دارد.»
این تماس تلفنی یک روز پس از آن صورت گرفت که ترامپ اعلام کرد مکالمهاش با پوتین «ناامیدکننده» بوده است. چند ساعت پس از گفتوگوی ترامپ با پوتین، روسیه در اقدامی کمسابقه بزرگترین حمله پهپادی خود در طول جنگ را علیه پایتخت اوکراین انجام داد.
به گفته نیروی هوایی اوکراین، در این حمله ۵۵۰ پهپاد و موشک، از جمله هفت موشک بالستیک، بهسمت اهداف مختلف پرتاب شد که ۴۷۵ مورد از آنها رهگیری و سرنگون شدند.
زلنسکی این حمله را «از پیش طراحیشده، گسترده و بیرحمانه» توصیف کرد.
اوکراین در گذشته از دولت جو بایدن، رییسجمهوری وقت آمریکا، سامانههای پاتریوت و مهمات آن را در قالب کمکهای نظامی دریافت کرده بود.
ترامپ پیشتر از بایدن بهخاطر ارسال سلاح به اوکراین بدون گرفتن امتیاز متقابل انتقاد کرده و از زمان ورود دوباره به کاخ سفید، تغییراتی اساسی در رویکرد دولت نسبت به کییف اعمال کرده است.
خبرگزاری رویترز شنبه ۱۴ تیر گزارش داد که حماس جمعه اعلام کرد با «روحیهای مثبت» به طرح پیشنهادی آتشبس در غزه که با میانجیگری ایالات متحده ارائه شده پاسخ داده و آماده است وارد گفتوگوهایی برای اجرای این توافق شود. توافقی که شامل آزادی گروگانها و آغاز مذاکرات برای پایان جنگ است.
ترامپ پیشتر از یک «پیشنهاد نهایی» برای آتشبس ۶۰ روزه در جنگ تقریبا ۲۱ ماهه میان اسرائیل و حماس خبر داده و گفته بود منتظر دریافت پاسخ طرفین در ساعات آینده است.
حماس در بیانیهای که در وبسایت رسمی این گروه منتشر شد، اعلام کرد: «جنبش حماس مشورتهای داخلی و رایزنی با گروهها و نیروهای فلسطینی را درباره پیشنهاد جدید ارائهشده از سوی میانجیها برای توقف تجاوز علیه مردم ما در غزه به پایان رسانده است. حماس پاسخ خود را با روحیهای مثبت به میانجیهای برادر ارائه داده و کاملا آماده است که با جدیت، وارد دور جدیدی از مذاکرات برای تعیین سازوکار اجرایی این چارچوب شود.»
با این حال، یک مقام فلسطینی وابسته به گروههای همپیمان حماس هشدار داد که همچنان نگرانیهایی درباره کمکهای بشردوستانه، عبور از گذرگاه رفح و نیز شفاف نبودن جدول زمانی خروج نیروهای اسرائیلی وجود دارد.
ترامپ سهشنبه گفته بود که اسرائیل با «شرایط لازم برای نهاییسازی» آتشبس ۶۰ روزه موافقت کرده و طی این دوره، تلاشهایی برای پایان دادن به جنگ ادامه خواهد یافت.
با این حال، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل که قرار است دوشنبه در واشینگتن با ترامپ دیدار کند، هنوز بهصورت علنی درباره این طرح اظهارنظر نکرده و اختلافات میان دو طرف پابرجاست.
نتانیاهو بارها تاکید کرده که خلع سلاح حماس شرط اصلی اسرائیل است؛ شرطی که این گروه فلسطینی تاکنون حاضر به پذیرش آن نشده است.
رسانههای اسرائیلی از قول یک مقام رسمی گزارش دادهاند که اسرائیل پاسخ حماس را دریافت کرده و در حال بررسی آن است.
ترامپ: پاسخ مثبت حماس خبر خوبی است
ترامپ عصر جمعه در گفتوگو با خبرنگاران در هواپیمای مخصوص ریاستجمهوری (ایرفورس وان) در جواب پرسشی مبهم درباره پاسخ حماس گفت: «آنها (حماس) گفتهاند که پاسخ مثبتی دادهاند؟ خب، این خوب است. بله، من این را شنیدهام ولی هنوز کسی چیزی رسمی به من نگفته. فکر میکنم پاسخشان مثبت خواهد بود. ما باید این موضوع را تمام کنیم. حماس ... ما باید درباره غزه کاری بکنیم. داریم همین کار را هم میکنیم.»
او در ادامه گفت: «میدانید، ما مقدار زیادی کمک میفرستیم - پول زیاد و کمک زیاد. در غیر این صورت، مردم در وضعیت بسیار وخیمی قرار خواهند گرفت. ولی بله، فکر میکنم واکنش مثبت بوده؛ واکنشی خوب.»
رییسجمهوری آمریکا تاکید کرد: «ممکن است هفته آینده توافقی درباره غزه صورت بگیرد. (خبرنگار: چقدر امیدوارید؟) من خیلی امیدوارم. اما میدانید، این مسائل هر روز تغییر میکند. این سالها دائم در حال تغییر بوده. از وقتی که من آمدم، خیلی از مسائل در وضعیت بدی بودند ... چه درباره غزه، یا حتی درباره ایران ... میتوانید بگویید که من مساله ایران را به ارث بردم و کارهایی در موردش کردیم. میدانید که ما تعداد زیادی از گروگانها را از غزه آزاد کردیم - خیلی زیاد. متاسفانه ما وقتی وارد کار شدیم با آن وضعیت مواجه شدیم.»
موانع باقیمانده، حملات شبانه و فشار خانوادههای گروگانها
همزمان با امیدواریها برای توافق، مقامهای محلی در غزه اعلام کردند دستکم ۱۳۸ فلسطینی طی ۲۴ ساعت گذشته در حملات اسرائیل جان باختهاند.
بهگفته منابع بیمارستان ناصر در خانیونس، ارتش اسرائیل حدود ساعت دو بامداد جمعه، به یک اردوگاه چادری در غرب این شهر حمله هوایی کرده و ۱۵ نفر از آوارگان را کشته است.
ارتش اسرائیل در بیانیهای اعلام کرد طی ۲۴ ساعت گذشته، ۱۰۰ موضع را در سراسر غزه هدف قرار داده و در خانیونس نیز مواضع حماس را تخریب کرده و تجهیزات نظامی این گروه را ضبط کرده است.
در تلآویو، همزمان با روز استقلال آمریکا، خانوادهها و دوستان گروگانهای اسرائیلی با برگزاری تجمعی در برابر ساختمان سفارت آمریکا از ترامپ خواستند برای دستیابی به توافقی که همه گروگانها را آزاد کند، فشار بیاورد.
بر میز شام نمادینی که برگزارکنندگان این تجمع تدارک دیده بودند، ۵۰ صندلی خالی برای گروگانها قرار داده شده بود. بنری نیز با تصویری از این پست ترامپ در شبکه تروثسوشال در محل نصب شده بود: «توافق در غزه را نهایی کنید. گروگانها را برگردانید!»
یکی از حاضران در تجمع که پیراهنی با تصویر آویناتان اور (یکی از کارکنانش که در جشنواره موسیقی نووا در هفتم اکتبر گروگان گرفته شده به تن داشت)، گفت: «فقط تو (ترامپ) میتوانی این توافق را انجام بدهی. ما فقط یک توافق زیبا میخواهیم - توافقی زیبا برای گروگانها.»
مقامهای آگاه از مذاکرات پیشتر گفته بودند که در صورت توافق، ۱۰ گروگان زنده و اجساد ۱۸ گروگان دیگر در طول آتشبس ۶۰ روزه تحویل خواهند شد.
اما سومین سفرش به لبنان در دسامبر ۲۰۲۴، به بازداشتی ششروزه در شرایط غیرانسانی، بازجویی، تحقیر، شکنجه روانی و بیخبری کامل از دنیای بیرون انجامید. روزنامه جروزالم پست در گزراش تازهای به ماجراهای او پرداخته است.
دن براتمن که تابعیت آمریکا، اسرائیل و آفریقای جنوبی دارد و بهتازگی برای دریافت پاسپورت کانادایی نیز اقدام کرده، خود را «خبرنگار شهروندی» مینامد که تلاش میکند واقعیتهایی را ثبت کند که رسانههای جریان اصلی نادیده میگیرند.
او پیشتر به ایران سفر کرده و با جامعه یهودیان تهران و اصفهان دیدار کرده بود، به افغانستان تحت حکومت طالبان رفته بود، و در سوریه با یکی از شش یهودی باقیمانده این کشور گفتوگو کرده بود.
اما آنچه در لبنان بر سر او آمد، نقطه عطفی در فعالیت رسانهایاش شد؛ تجربهای که هنوز از سوی هیچ نهاد بینالمللی یا رسانهای بهطور گسترده بازتاب نیافته است.
بازداشت پس از پرسش درباره ارتش اسرائیل
در بازگشت از سوریه و هنگام ورود به فرودگاه بیروت، مامور مرزی با کنجکاوی بیش از حد به صفحه رایانه خیره شد و سپس از براتمن پرسید: «آیا در ارتش اسرائیل خدمت کردهای؟» او که تا آن لحظه چیزی پنهان نکرده بود، با صداقت پاسخ داد: «بله، من در اسرائیل زندگی کردهام و مانند همه شهروندان، خدمت سربازی انجام دادهام.»
از همان لحظه، گوشی موبایل، کیف پول و ساعت او ضبط شد. او به سلولی فاقد نور طبیعی، فاقد دسترسی به سرویس بهداشتی، و فاقد امکانات اولیه منتقل شد. در طول بازداشت، حتی برای ادرار ناچار به استفاده از بطریهای خالی آب بود.
راهنمای تور او، که از احتمال خطر مطلع شده بود، لبنان را ترک کرد اما پیش از خروج، به کنسولگری آمریکا خبر داد که براتمن شهروند آمریکاست، به امید آنکه از شکنجهاش جلوگیری شود.
بازجویی، تهدید، تحقیر
در مراحل بعدی بازداشت، براتمن به بازجویی برده شد؛ جایی که ماموران با یافتن عکسی از او در حال انجام مناسک یهودی، آن را «مدرکی علیه او» تلقی کردند.
آنها حتی از فهرست مخاطبان گوشیاش برای یافتن افرادی با پیشینه یهودی استفاده کردند و از اعضای گروه توریستیاش خواستند نام مادرانشان را بنویسند؛ ترفندی شناختهشده برای شناسایی یهودیان در جهان عرب.
ماموران امنیتی از او خواستند بیانیهای را به زبان عربی امضا کند. او ابتدا امتناع کرد، اما پس از ترجمهای ناقص از طریق گوگل، برای پرهیز از تشدید وضعیت، ناگزیر امضا کرد.
در شب اول، نگهبان وارد سلول شد و با لبخند گفت: «همه چیز حل شده، سفارت تماس گرفته، بهزودی سوار هواپیما میشوی.» این جمله، بارها در روزهای بعد تکرار شد و به گفته براتمن، بخشی از «شکنجه روانی سیستماتیک» بود.
شکنجه زندانیان دیگر؛ سکوت سفارت
در روز دوم، براتمن در مقر اداره امنیت لبنان صدای شکنجه دیگر زندانیان، عمدتا سوری، را شنید. در یکی از موارد، شاهد «رولت روسی» با یک فلسطینی-سوری بود: کیسهای بر سر او کشیده شد، اسلحهای با یک گلوله به شقیقهاش چسبانده شد، ماشه کشیده شد... اما شلیک نکرد.
با وجود شهروندی آمریکایی، هیچ وکیلی در اختیار براتمن قرار نگرفت. او میگوید سفارت آمریکا با فهرستی از وکلا وارد شد اما هرگز لیستی به او نداد. حتی زمانی که بیمار شد و از انگلی در رودهاش رنج میبرد، وعده دارو داده شد اما هرگز عمل نشد.
در روز سوم، نمایندگان سفارت آمریکا بالاخره او را ملاقات کردند. ماموران لبنانی پیش از ورود نمایندگان سفارت، دستبندهایش را باز کردند تا آثار بازداشت خشن دیده نشود، اما براتمن با نشان دادن زخمهای مچهایش، وضعیت را افشا کرد.
او میگوید: «سفارت گفت کاخ سفید نمیخواهد اسرائیل از بازداشت من مطلع شود، شاید از ترس واکنشهای منطقهای. من حتی نمیدانستم خانوادهام از سرنوشت من خبر دارند یا نه.»
آزادی تحت فشار دیپلماتیک
در روز پنجم، قاضی حکم آزادی او را صادر کرد، اما ماموران با بهانه «فرآیند اداری خروج از کشور» باز هم آزادیاش را به تعویق انداختند.
او میدانست که دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، در ریاض حضور دارد و با رئیسجمهوری لبنان دیدار خواهد کرد. براتمن میگوید: «میدانستم در چنین شرایطی، دولت لبنان نمیتواند یک آمریکایی را در زندان نگه دارد.»
سرانجام شب همان روز، نگهبان با تلفن همراهش وارد سلول شد و گفت: «اجازه صادر شده، بلیط پروازت را بگیر.» اما نگهبان گفت که صبح زود بیدار نمیشود و پرواز او به ناچار ۲۴ ساعت دیگر به تعویق افتاد.
تجربهای که فراموش نمیشود
براتمن میگوید اگرچه جسمش سالم بازگشت، اما زخمهای روانی آن تجربه هنوز همراهش است. هفتهها پس از بازگشت، از شنیدن صدای پا پشت در، دچار حمله عصبی میشد. او به یک وکیل حقوق بشری مراجعه کرده و در حال بررسی شکایت از دولت لبنان در دادگاه لاهه است.
او میپرسد: «چرا وقتی من بدون محاکمه در شرایط غیرانسانی بازداشت شدم، هیچکس به فرودگاه نیامد؟ چرا نمایندهای مثل الکساندریا اوکازیو کورتز، که به استقبال محمود خلیل رفت، برای من سکوت کرد؟ چرا سناتور ایالتی من هیچ تماسی نگرفت؟ آیا جان من بیارزشتر است؟»
ایران، یهودیان، و ترس از ارتباط
براتمن پیشتر به ایران سفر کرده بود. با مجوز رسمی، به دیدار جامعه یهودیان تهران و اصفهان رفته بود. او میگوید: «در مدارس یهودی، مدیر باید مسلمان باشد. آموزش درباره هولوکاست ممنوع است. جامعه یهودی ایران بهشدت تحت کنترل است و برای هر گفتوگوی ساده با یک خارجی، باید از حکومت اجازه بگیرند.»
او در خیابان فلسطین تهران با بزرگترین کنیسه کشور آشنا شد. رستورانهای کُوشر اجازه تبلیغ ندارند و مزوزا از درهای ورودی حذف شده. براتمن میگوید بسیاری از یهودیان ایران، با وجود علاقه به مهاجرت به اسرائیل، بهدلیل ترس از فقر و خطر، ماندهاند.
هر یهودی، یک اسرائیلی بالقوه است
براتمن در پاسخ به این پرسش که آیا دشمنی کشورهای منطقه با اسرائیل است یا یهودیان، میگوید: «در ظاهر میگویند ما با یهودیان مشکلی نداریم، فقط با اسرائیل مخالفیم. اما در عمل، هر یهودی برای آنها یک اسرائیلی بالقوه است.»
او در پایان تاکید میکند که راه تغییر از پایین آغاز میشود؛ از مردم. و کلید صلح، ساختن پلهای انسانی است: «اگر مردم ایران و لبنان با مردم اسرائیل تماس مستقیم داشته باشند، متوجه خواهند شد که طرف مقابل انسان است. همین، رژیمها را تهدید میکند. به همین دلیل است که تماس انسانی، در این کشورها جرم است.»
براتمن میگوید: «ما نباید از هم بترسیم. مردم این کشورها قربانیاند، شاید حتی بیشتر از ما.»
