احسان فریدی، زندانی سیاسی اهل تبریز، به اعدام محکوم شده است
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، احسان فریدی، زندانی سیاسی اهل تبریز، از سوی شعبه سوم دادگاه انقلاب این شهر به اتهام «افساد فیالارض» به اعدام محکوم شده است.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، احسان فریدی، زندانی سیاسی اهل تبریز، از سوی شعبه سوم دادگاه انقلاب این شهر به اتهام «افساد فیالارض» به اعدام محکوم شده است.
فریدی ۲۹ خرداد ۱۴۰۳ و در جریان مراجعه به شعبه ۱۵ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تبریز که شعبه ویژه رسیدگی به جرایم امنیتی است، بازداشت و به زندان این شهر منتقل شد.
او که ۲۲ سال سن دارد، در زمان دستگیری دانشجوی مهندسی ساخت و تولید دانشگاه تبریز بود.
علی شیخلو، رییس شعبه سوم دادگاه انقلاب تبریز، به استناد گزارش سازمان اطلاعات نیروی انتظامی و کیفرخواست دادسرا و بدون توجه به دفاعیات فریدی و حسن فرهودینیا، وکیل او، حکم اعدام او را در بهمنماه ۱۴۰۳ صادر کرد.
پرونده فریدی در مرحله تجدیدنظر هماکنون در دیوان عالی کشور در دست بررسی قرار دارد و رای تجدیدنظر هنوز صادر نشده است.
در ماههای اخیر، افزایش شمار اجرای احکام اعدام و همچنین صدور و تایید احکام اعدام برای زندانیان سیاسی در ایران، با موجی از اعتراضات در داخل و خارج از کشور روبهرو شده است.
اوایل اردیبهشتماه، منابع حقوق بشری گزارش دادند حدود ۶۰ نفر در زندانهای سراسر ایران با اتهامات سیاسی یا امنیتی زیر حکم اعدام هستند.
بیشتر بخوانید: منوچهر فلاح به بهانه خسارت زدن به ساختمان دادگستری رشت به اعدام محکوم شده است
بازپرس صادرکننده کیفرخواست فریدی به اتهام فساد اخراج شده است
اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال حاکی از آن است که فریدی نخستین بار ۱۸ اسفند ۱۴۰۲ به دست سازمان اطلاعات نیروی انتظامی بازداشت و پس از نزدیک به یک ماه نگهداری در بازداشتگاه این سازمان، با قرار وثیقه آزاد شد.
او سپس در جریان رسیدگی قضایی به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به شش ماه زندان محکوم شد.
یک منبع آگاه به ایراناینترنشنال گفت با توجه به نبود مدارک و قرائن مستند در پرونده فریدی و همچنین سابقه دیوان عالی کشور در نقض احکام اعدام صادرشده از سوی شعبه سوم دادگاه انقلاب تبریز، خانواده و وکیل این زندانی سیاسی امیدوارند که دیوان این حکم را لغو کند.
به گفته این منبع مطلع، یکی از نکات قابلتوجه در پرونده فریدی، صدور کیفرخواست از سوی علی موسوی اقدم، بازپرس پیشین شعبه ۱۵ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تبریز است.
این منبع افزود موسوی اقدم «اول آذر ۱۴۰۳ و تنها نزدیک به سه ماه پس از صدور کیفرخواست برای احسان، به اتهام تشکیل باند فساد در دادگستری، دریافت رشوه، جعل سند و پروندهسازی، از سوی حفاظت قوه قضائیه بازداشت و پس از محکومیت در دادگاه، از دادگستری اخراج شد».
بیشتر بخوانید: با گذشت ۱۵ سال، هنوز محل دفن فرزاد کمانگر و ۴ زندانی سیاسی اعدامشده دیگر مشخص نیست
سازمان حقوق بشر ایران پیشتر گزارش داد در سه ماه نخست سال ۲۰۲۵، دستکم ۲۳۰ نفر شامل ۲۲۲ مرد و هشت زن در زندانهای ایران اعدام شدند؛ آماری که نسبت به مدت مشابه در سال گذشته میلادی بیش از دو برابر افزایش یافته است.
عابد یکشنبه ۲۱ اردیبهشت در نشست خبری گفت هماکنون قراردادی با ونزوئلا برای ساخت چهار فروند کشتی ۱۱۳ هزار تنی در دست اجراست که دو فروند آن تحویل شده و دو فروند دیگر آماده ساخت است.
او افزود مواد اولیه ساخت دو کشتی باقیمانده فراهم شده و در صورت نهایی شدن تصمیم طرف مقابل، قرارگاه خاتمالانبیا آمادگی دارد با زمانبندی فشرده، کشتیها را تکمیل کند و تحویل دهد.
خبرگزاری رویترز بهمن ماه سال ۱۴۰۱ گزارش داد دولت ونزوئلا قصد دارد طبق قراردادی قدیمی با کشتیسازی صدرا وابسته به قرارگاه خاتمالانبیای سپاه پاسداران که سال ۲۰۰۶ میلادی در دوره ریاست جمهوری هوگو چاوز در ونزوئلا عقد شده بود، دو نفتکش جدید به نامهای «ایندیا اورکیا» و «ایندیا مارا» هر یک به ارزش حدود ۳۴ میلیون دلار سفارش دهد. این نفتکشها از نوع افراماکس بودند و قرار بود در بندر بوشهر ساخته شوند.
در آن زمان گفته شد پرداخت هزینه ساخت این کشتیها بهصورت تهاتری با ارسال سوخت انجام شده و ونزوئلا بخشی از بدهی معوق خود را در سال ۲۰۲۱ میلادی با تحویل یک محموله ۶۴۴ هزار بشکهای نفت کوره به ایران تسویه کرده است.
با وجود این موضوع، به دلیل دشواریها برای دریافت بیمه و گواهیهای بینالمللی، تحویل کشتیها به تاخیر افتاد.
طبق گزارش رسانههای داخلی ایران، اولین کشتی ونزوئلا سال ۱۳۹۱ تکمیل و دومین مورد در خردادماه سال ۱۴۰۱ به ونزوئلا تحویل داده شد.
مقامات سپاه پاسداران، چندین بار در مناسبتهای مرتبط با صنعت نفت، از ساخت این دو کشتی و قرارداد ساخت آنها که سال ۱۳۸۵، در زمان محمود احمدینژاد و چاوز عقد شده، به عنوان دستاورد این مجموعه در ساخت کشتی یاد میکنند.
مهراننیا روز یکشنبه ۲۱ اردیبهشت به خبرنگار ایراناینترنشنال در سوئد گفت که همسرش آزمایش خون انجام داده و قرار شده که اکو قلب هم برای انجام تست از او به زندان ببرند.
به گفته او، این زندانی سیاسی به مهراننیا گفته وقتی که قلبش درد گرفت که اگر «پزشک نبودم و نمیدانستم چگونه از خودم مراقبت کنم»، ممکن بود دچار ایست قلبی شوم.
مهراننیا پیشتر در ایکس نوشت همسرش شامگاه ۱۸ اردیبهشت دچار حمله قلبی شده، اما پس از انتقال به بهداری زندان، مسئولان گفتند تا ۲۱ اردیبهشت امکان معاینه او از سوی متخصص قلب وجود ندارد.
او با بیان اینکه وضعیت جسمی همسرش با گذشت بیش از ۹ سال حبس، بهسرعت رو به وخامت گذاشته و جانش در معرض خطر جدی قرار دارد، هشدار داد «مراقبتهای درمانی لازم» باید فورا در اختیار او قرار گیرد.
همسر جلالی بار دیگر از اولف کریسترسون، نخستوزیر سوئد و ماریا مالمر استِنِرگارد، وزیر امور خارجه این کشور، خواست که تمام تلاش خود را برای آزادی فوری جلالی به کار گیرند.
خانواده و حامیان این پژوهشگر محکوم به اعدام، در ماههای اخیر بارها خواستار اقدام فوری دولت سوئد برای لغو حکم اعدام و آزادی و انتقال فوری او به مراکز درمانی شدهاند.
وزیر خارجه سوئد، ششم اردیبهشت، در بیانیهای خواستار آزادی فوری جلالی به دلایل انساندوستانه شد.
این درخواست پس از آن مطرح شد که جلالی در نهمین سالگرد بازداشت خود در ایران، با ارسال پیامی از زندان اوین، از نخستوزیر سوئد و پارلمان اروپا درخواست کمک کرد.
پیش از آن در چهارم اردیبهشت، سازمان عفو بینالملل تجمعی در حمایت از جلالی و با حضور همسرش در مقابل سفارت جمهوری اسلامی در بروکسل برگزار کرد.
بیشتر بخوانید: احمدرضا جلالی از زندان اوین: دولت سوئد مرا به حال خود رها کرده است
جلالی در یکی از سفرهایش به ایران که به دعوت دانشگاههای تهران و شیراز انجام شده بود، پس از حضور در همایشهای علمی، در تاریخ پنجم اردیبهشت ۱۳۹۵ بازداشت و با اتهام «جاسوسی» مواجه شد.
در مهرماه ۱۳۹۶، ابوالقاسم صلواتی، قاضی دادگاه انقلاب تهران و یکی از ناقضان جدی حقوق بشر، برای جلالی حکم اعدام صادر کرد و او از آن زمان در زندان اوین نگهداری میشود.
جلالی بارها اتهام جاسوسی را رد کرده و گفته پروندهسازی و صدور حکم اعدام برای او به دلیل «نپذیرفتن درخواست همکاری با سپاه پاسداران و جاسوسی از کشورهای غربی» صورت گرفته است.
روزنامه شرق یکشنبه ۲۱ اردیبهشت در گزارشی با عنوان «از بندر تا باغو» به قلم نیلوفر حامدی، به وضعیت اسفبار کارگران بلوچ در بندرعباس، بهویژه پس از انفجار بندر رجایی، پرداخته است.
هدایتالله خادمی ۳۱ ساله، که یکی از کشتهشدگان انفجار بندر است، امانالله که اکنون دچار سوختگی شدید شده و عبید که پایش شکسته، بر اساس این گزارش از سیستان و بلوچستان به امید کار به بندر رجایی آمده بودند و در شرایط سخت زندگی میکردند.
آنها در اتاقهای کوچک ۱۵ متری با اجاره بالا ساکن بودند و اغلب بدون شناسنامه و بیمه کار میکنند. انفجار نهتنها جان و سلامت آنها را گرفته، بلکه به دلیل نبود حمایت کافی، خانوادههایشان در فقر و بیخبری به سر میبرند.
گزارش شرق از حداقل چهار کشته و سه مجروح در بین کارگران بلوچ نام میبرد، اما تاکید کرده تعداد واقعی مفقودین ممکن است نامشخص بماند.
بر اساس این گزارش، تناقضات در مدیریت بحران برجسته است. وعدههایی مانند پرداخت غرامت پس از ۴۸ ساعت یا حمایت از مصدومان عملی نشده است. برای نمونه، همسر ظاهر نوتازهی که به دلیل سوختگی شدید بستری شده، میگوید هیچ کمکی دریافت نکرده است.
امانالله، دیگر آسیبدیده انفجار، به دلیل هزینه ۱۵۰ میلیونی عمل به زاهدان منتقل شد، اما آنجا هم درمان نشده است. مناطق اسلامآباد، سیدکامل، و خونسرخ، محل زندگی این کارگران، بوده است.
در همین رابطه بخوانید: یک کارگر بندر رجایی به ایران اینترنشنال: بیش از ۳۰۰ نفر در انفجار کشته شدهاند
کار با مزد ناچیز
به گزارش شرق، خونسرخ، نزدیکترین روستا به اسکله، پس از انفجار متروکه شده و ۱۵ کارگر ساکن آن ناپدید شدهاند.
بر اساس این گزارش، کارگران روزمزد بلوچ در بندرعباس در نقاطی چون چهارراه نخل و میدان یادبود، برای حقوق ناچیز ۷۰۰ هزار تا یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومانی جمع میشوند، اما اغلب بیکار میمانند.
تاثیر انفجار بر بازار ماهیفروشان
انفجار حتی بازار ماهی را کساد کرده، زیرا شایعات آلودگی دریا خریداران را فراری داده است.
یکی از ماهیفروشان بندر در گفتوگو با نیلوفر حامدی، نویسنده گزارش، گفت: «چند روز هیچکس از ما خرید نمیکرد. هم دل و دماغش را نداشتند که برای سفرههایشان خرید کنند و هم اینکه نگران سلامت ماهیها بودند. در شهر چو افتاده بود که انفجار باعث شده آب دریا آلوده شود و در نتیجه ماهیها هم سمی هستند».
تنهای سوخته در گرمای بندر و بی برقی
قطعی برق و گرما درمان مصدومان سوختگی را دشوارتر کرده و مردم خواستار شفافیتاند.
به گزارش شرق، خیلی از مصدومان در خانهاند و حالا چالش اصلی قطعی برق است؛ مصدومانی که پس از انفجار اسکله دچار سوختگیهای شدید شده و افزایش گرما فرایند درمانشان را کندتر و دشوارتر میکند.
ماجرای قطعی برق که شامل بندرعباس میشد، با اعتراض مردم و برخی مسئولان در این منطقه متوقف شد. مردم شهر آشفتهاند.
بیشتر بخوانید: بندر رجایی؛ از پهلوگیری کشتیهای مشکوک به حمل سوخت موشک تا انفجار مرگبار
روزنامه هممیهن: گفتند «خانوم بختو» سالم است، دو روز بعد جنازهاش پیدا شد
روزنامه هممیهن نیز سهشنبه ۱۶ اردیبهشتماه، گزارشی از تاثیر انفجار بندر رجایی، بر کارگران، بهویژه آسیبهای چشمی، پرداخته بود.
بر اساس این گزارش اکبر راننده ۵۵ ساله لیفتراک به طور کامل در انفجار نابینا شده است. همچنین سرکارگری به نام مهدی که احتمالا بینایی خود را از دست خواهد داد. بسیاری از این مجروحان، در اثر پرتاب ترکشهای انفجار دچار جراحت شدند.
همیمیهن در گزارشی به قلم الناز محمدی، نوشت بیش از هزار مصدوم و دستکم ۲۰ تا ۳۰ نفر در انفجار بندر از ناحیه چشم مصدوم شدند.
آسیبهای چشمی که در گزارش به آنها اشاره شده، شامل خونریزی و بیرونزدگی حدقه تا پارگی عصب چشم است. اکبر، با انگشتان قطعشده و سرطان حنجره، و مهدی، با شکستگیهای متعدد، نمونههایی از مصدومان وخیماند که در بیمارستانهای بندرعباس و شیراز بستری شدند.
چشم چپ حامد ۲۰ ساله، در انفجار رجایی سوخته، اما به دلیل نبود درمان مناسب در بیمارستان صاحبالزمان، در انتظار عمل در شیراز یا مشهد است.
بر اساس گزارش هممیهن، بیمارستانها وضعیت واقعی مصدومان را پنهان کردهاند.
این روزنامه به نقل از برخی شاهدان نوشت مسئولان بیمارستان در باره زنی به نام «خانوم بختو» گفتند او تحت درمان است، اما دو روز بعد جنازه او در بندر رجایی پیدا شده است.
در موردی دیگر، به آنها گفته شده بود فردی به نام علی سمیعی سالم است، اما از او تنها دو تکه استخوان باقی مانده که در شیراز دفن شده است.
گزارش همچنین به ترومای روانی مصدومان، بهویژه نابینایان، اشاره کرده و به نقل از همایون شاهمرادی، روانشناس سلامت، نوشته است نابینایی ناگهانی مشابه پرتابشدن به دنیایی بیگانه است.