چین برای نجات از بحران جمعیت به «دوره‌های آموزش عشق‌ورزی» متوسل شده است

بر اساس گزارش گاردین در این پژوهش گسترده، محققان با بررسی داده‌های مربوط به ۷۰۰ هزار داوطلب انگلیسی‌زبان به نتایج قابل توجهی دست یافتند.

یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که فرزندان میانی در مقایسه با دیگر فرزندان خانواده، در زمینه همکاری با دیگران عملکرد بهتری دارند. علاوه بر این، پژوهشگران دریافتند افرادی که در خانواده‌های پرجمعیت‌تر بزرگ شده‌اند، بیشتر به مشارکت و همکاری با دیگران تمایل نشان می‌دهند.

پیشینه تاریخی پژوهش

نقطه آغاز این پژوهش‌ها به سال ۱۸۷۴ باز می‌گردد. فرانسیس گالتون که خود کوچکترین عضو خانواده‌ای با نه فرزند بود، مطالعه‌ای روی گروهی از دانشمندان انگلیسی انجام داد. او در این پژوهش به کشف جالبی دست یافت، بیشتر این دانشمندان فرزند اول خانواده بودند. این یافته گالتون را به نتیجه‌گیری مهمی رساند. به نظر او، والدین معمولا توجه و رسیدگی بیشتری به فرزند نخست خود نشان می‌دهند و همین توجه ویژه، زمینه‌ساز پیشرفت‌های علمی و فکری بیشتر در فرزندان اول می‌شود.

دهه‌ها بعد، آلفرد آدلر، روان‌شناس اتریشی، این نظریه را مطرح کرد که فرزندان اول به طور معمول وظیفه‌شناس‌تر و مسئولیت‌پذیرتر هستند، در حالی که فرزندان کوچک‌تر خانواده به دلیل تلاش برای متمایز شدن، تمایل به استقلال و خلاقیت بیشتری دارند. آدلر فرزندان میانی را صلح‌جو می‌دید، هرچند برخی دیگر آن‌ها را «فرزندان فراموش شده» می‌دانستند.

یافته‌های کلیدی پژوهش

مایکل اشتون و کیبوم لی، استادان روان‌شناسی دانشگاه‌های براک و کلگری کانادا، در این پژوهش گسترده به نتایج متنوع و جالبی دست یافتند. نخستین یافته آن‌ها تایید نتایج مطالعات پیشین بود، فرزندان اول از نظر هوشی امتیاز بالاتری نسبت به فرزندان بعدی کسب کردند. اما پژوهش آن‌ها ابعاد جدیدی را آشکار کرد.

آن‌ها مشاهده کردند افرادی که با خواهر و برادران بیشتری بزرگ شده‌اند، در دو ویژگی مهم شخصیتی، نخست، تمایل بیشتر به سازگاری و کنار آمدن با دیگران، و دوم، صداقت و فروتنی در رفتار امتیاز بالاتری کسب کردند. این محققان همچنین دریافتند که فرزندان میانی در مقایسه با فرزندان اول و آخر خانواده، در این ویژگی‌های رفتاری عملکرد بهتری داشتند.

به عنوان مثال، آن‌ها نشان دادند اگر یک تک‌فرزند و یک فرد از خانواده شش نفره به طور تصادفی انتخاب شوند، به احتمال ۶۰ درصد، فردی که در خانواده بزرگ‌تر رشد کرده‌است، در کنار آمدن با دیگران و ایجاد روابط مثبت موفق‌تر خواهد‌بود.

محققان معتقدند این نتایج می‌تواند دلایل منطقی داشته باشد. زندگی با خواهر و برادران بیشتر، به طور طبیعی نیاز به همکاری و سازگاری بیشتری دارد. همچنین، فرزندان میانی به دلیل موقعیت خاص خود در خانواده، ناگزیر به برقراری ارتباط موثر با خواهر و برادران بزرگتر و کوچکتر خود هستند که این امر می‌تواند به تقویت مهارت‌های اجتماعی و همکاری در آن‌ها منجر شود.

با این حال، اشتون و لی تاکید می‌کنند که اگرچه این تفاوت‌ها در مقیاس بزرگ معنادار هستند، نمی‌توان صرفا بر اساس ترتیب تولد یا اندازه خانواده درباره شخصیت یک فرد خاص قضاوت کرد.

این دو پژوهشگر در نشریه پروسیدینگز آو نشنال آکادمی آو ساینس می‌نویسند که تعداد فرزندان خانواده در مقایسه با ترتیب تولد، تاثیر بیشتری بر شکل‌گیری شخصیت دارد، البته هر دو عامل در کنار هم در رشد شخصیتی افراد نقش دارند.

این یافته‌ها می‌تواند به درک بهتر ما از چگونگی شکل‌گیری شخصیت در بافت خانواده کمک کند.

همه‌گیری کووید-۱۹ نیز نه تنها این وضعیت را وخیم‌تر کرده، بلکه نگرش عمومی جامعه نسبت به مشکلات روانی را منفی‌تر ساخته‌است.

بر اساس گزارش‌های اخیر فایننشال تایمز، بحران سلامت روان به یک چالش جهانی تبدیل شده که به‌ویژه نسل جوان را هدف قرار داده‌است. این بحران فراتر از یک مسئله انسانی، به معضلی اقتصادی تبدیل شده که هزینه‌های سنگینی را از طریق کاهش بهره‌وری، هزینه‌های درمانی و مراقبتی به جوامع تحمیل می‌کند.

اگرچه تمایل بیشتر افراد به صحبت درباره بیماری‌های روانی ممکن است بخشی از افزایش آمار را توضیح دهد، اما شواهد نشان می‌دهد که افسردگی و اضطراب به واقع در حال افزایش است. این روند صعودی به ویژه پس از همه‌گیری کووید-۱۹ شتاب بیشتری گرفته‌است.

ریشه‌های بحران و تاثیر آن بر محیط‌های کاری

کارشناسان عوامل متعددی از فشارهای مالی گرفته تا سست شدن روابط خانوادگی و استفاده افراطی از شبکه‌های اجتماعی را در بروز این بحران دخیل می‌دانند. این عوامل در کنار یکدیگر، محیط کار را به یکی از اصلی‌ترین کانون‌های بروز مشکلات روانی تبدیل کرده‌است.

در این میان، بخش‌های مالی و حقوقی به دلیل ماهیت پراسترس خود، بیشترین میزان افسردگی و فرسودگی شغلی را تجربه می‌کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که استرس مزمن در این بخش‌ها نه تنها بر سلامت روان افراد تاثیر می‌گذارد، بلکه می‌تواند منجر به کاهش خلاقیت، نوآوری و در نهایت کارایی سازمانی شود.

گروه‌های آسیب‌پذیر

مطالعات مایند فوروارد، یک اتحادیه تجاری بین‌المللی، نشان می‌دهد که ریسک ابتلا به بیماری‌های روانی با افزایش سن کاهش می‌یابد، به این معنا که نیروی کار جوان‌تر در معرض خطر بیشتری قرار دارد. به‌ویژه نسلی که در اواسط دهه ۲۰۲۰ وارد بازار کار می‌شود، به دلیل تجربه همه‌گیری کووید در دوران تحصیل، آسیب‌پذیری بیشتری دارد.

گروه دیگری که نیازمند توجه ویژه است، والدین شاغل هستند. طبق گزارش دیلویت، تنها در بریتانیا، مشکلات روانی کودکان سالانه هشت میلیارد پوند برای کارفرمایان هزینه در بر دارد. این هزینه‌ها شامل مرخصی‌های استعلاجی، کاهش بهره‌وری والدین و هزینه‌های جایگزینی نیروی کار می‌شود.

نقش کلیدی رهبران سازمانی

تجربه نشان داده که رهبران سازمانی می‌توانند نقش مهمی در تغییر فرهنگ سازمانی و نگرش به سلامت روان ایفا کنند. نمونه‌های موفقی مانند آنتونیو هورتا اوسوریو در بانک لویدز و راب ژوپ در گروه برایت استار با به اشتراک گذاشتن تجربیات شخصی خود، در شکستن تابوهای مرتبط با بیماری‌های روانی پیشگام بوده‌اند. این رویکرد شجاعانه نه تنها به کاهش انگ اجتماعی کمک کرده، بلکه راه را برای گفتگوی باز و صادقانه درباره سلامت روان در محیط کار هموار ساخته‌است.

موانع موجود در مسیر بهبود سلامت روان

علی‌رغم پیشرفت‌های اخیر، هنوز موانع جدی بر سر راه بهبود وضعیت سلامت روان در محیط کار وجود دارد. پژوهش موسسه روانپزشکی کینگز کالج لندن نشان می‌دهد که نگرش عمومی نسبت به سلامت روان پس از همه‌گیری کووید-۱۹ منفی‌تر شده‌است. این مسئله می‌تواند ناشی از افزایش قطبی شدن اجتماعی و این تصور نادرست باشد که برخی افراد از بیماری‌های روانی به عنوان بهانه‌ای برای عدم فعالیت استفاده می‌کنند. این چالش با محدودیت منابع مالی و انسانی برای ارائه خدمات سلامت روان در سازمان‌ها پیچیده‌تر نیز شده‌است.

راهکارهای پیشنهادی

برای مقابله با این بحران، همکاری مشترک دولت‌ها و بخش خصوصی ضروری است. دولت‌ها می‌توانند با اولویت دادن به سلامت روان در خدمات بهداشت حرفه‌ای عمومی و تضمین دسترسی به مراقبت‌های اضطراری، از تلاش‌های کارفرمایان حمایت کنند. همچنین شرکت‌ها باید سرمایه‌گذاری در سلامت روان کارکنان را نه به عنوان یک هزینه، بلکه به عنوان سرمایه‌گذاری سودآور در نظر بگیرند که می‌تواند از طریق افزایش بهره‌وری، حفظ نیروی کار و بهبود عملکرد مالی، منافع قابل توجهی برای سازمان به همراه داشته‌باشد. علاوه بر این، ایجاد برنامه‌های آموزشی برای مدیران و کارکنان در زمینه شناسایی علائم اولیه مشکلات روانی و نحوه حمایت از همکاران، می‌تواند گام موثری در جهت پیشگیری و مداخله زودهنگام باشد.

خبرگزاری رویترز این رویداد احتمالی را «تحولی تاریخی» برای صنعت خودروسازی ژاپن توصیف کرد و نوشت مذاکرات هوندا و نیسان برای ادغام، نشان‌دهنده تهدیدی است که تولیدکنندگان خودروهای الکتریکی چینی برای خودروسازان باسابقه جهان به وجود آورده‌اند.

ادغام احتمالی هوندا و نیسان منجر به تشکیل شرکتی جدید خواهد شد که از نظر میزان فروش خودرو، پس از تویوتا و فولکس‌واگن در رتبه سوم جهان قرار می‌گیرد.

ادغام هوندا و نیسان و به اشتراک گذاشتن منابع مشترک آن‌ها منجر به افزایش ظرفیت تولید این دو شرکت می‌شود و زمینه را برای رقابت نزدیک‌تر با تسلا و رقبای چینی، نظیر شرکت بی‌وای‌دی، فراهم می‌آورد.

هوندا اکنون دومین و نیسان سومین خودروساز بزرگ ژاپن به شمار می‌روند و ادغام احتمالی آن‌ها بزرگ‌ترین تحولی خواهد بود که صنعت خودروسازی جهان پس از ادغام گروه فیات کرایسلر و شرکت پژو در سال ۲۰۲۱ شاهد آن بوده است.

ادغام فیات و پژو در معامله‌ای ۵۲ میلیارد دلاری تشکیل شرکت استلانتیس را در پی داشت.

این احتمال نیز وجود دارد که شرکت میتسوبیشی موتورز نیز به فرآیند ادغام نیسان و هوندا بپیوندد. میتسوبیشی که نیسان بزرگ‌ترین سهامدار آن است، تصمیم نهایی را در این خصوص در اواخر ژانویه ۲۰۲۵ اتخاذ خواهد کرد.

مدیران عامل سه شرکت هوندا، نیسان و میتسوبیشی سوم دی‌ماه در یک نشست خبری مشترک در توکیو، پایتخت ژاپن، شرکت کردند.

توشیهیرو میبه، مدیرعامل هوندا، در این نشست با اشاره به روندهای نوین الکتریکی‌سازی خودروها و رانندگی خودکار گفت: «ظهور خودروسازان چینی و بازیگران جدید، تغییرات زیادی در صنعت خودروسازی به وجود آورده است.»

او هشدار داد: «باید تا سال ۲۰۳۰ توانمندی‌های لازم را برای رقابت با آن‌ها ایجاد کنیم؛ در غیر این صورت، شکست خواهیم خورد.»

هوندا و نیسان می‌کوشند از طریق ادغام احتمالی، به فروش ترکیبی ۳۰ تریلیون یِن (۱۹۱ میلیارد دلار) و سود عملیاتی بیش از سه تریلیون یِن (حدود ۱۹ میلیارد دلار) دست یابند.

هوندا و نیسان قصد دارند مذاکرات خود را تا ژوئن ۲۰۲۵ به پایان برسانند و با راه‌اندازی یک شرکت هلدینگ تا آگوست ۲۰۲۶، زمانی که سهام هر دو شرکت از بورس خارج می‌شود، فرآیند ادغام را تکمیل کنند.

به گزارش روزنامه گاردین، این الگوریتم نه تنها در شناسایی محل تولید ویسکی موفق بوده، بلکه توانسته‌ است پنج رایحه اصلی هر نوشیدنی را به‌دقت شناسایی و طبقه‌بندی کند.

این موفقیت، قدمی مهم در ساخت سیستم‌های خودکاری است که می‌توانند تنها با تحلیل ترکیبات مولکولی، رایحه‌های پیچیده ویسکی را پیش‌بینی کنند.

این در حالی است که امروزه، تشخیص رایحه‌هایی مانند چوب، دود، کره یا کارامل از سوی گروه‌های ارزیاب متخصص انجام می‌گیرد تا از یکسان بودن طعم و بوی محصولات یک برند اطمینان حاصل شود.

به گفته آندریاس گراسکمپ، سرپرست این پژوهش در موسسه مهندسی فرآیند و بسته‌بندی فراونهوفر در فرازینگ آلمان، مزیت اصلی هوش مصنوعی در این است که همواره نتایج یکسان و قابل اعتمادی ارائه می‌دهد.

البته این به معنای حذف متخصصان انسانی نیست. گراسکمپ افزود: «هدف ما جایگزینی حس بویایی انسان نیست، بلکه می‌خواهیم با بهره‌گیری از دقت و ثبات هوش مصنوعی، توانایی‌های متخصصان انسانی را تقویت کنیم.»

تجزیه و تحلیل عطر ویسکی کار پیچیده‌ای است. اکثر رایحه‌های قوی موجود در این نوشیدنی، از ترکیبات پیچیده شیمیایی تشکیل شده‌اند که در بینی با یکدیگر «تعامل می‌کنند» و حتی همدیگر را می‌پوشانند تا رایحه‌ای خاص را به وجود آورند.

این «تعاملات»، پیش‌بینی بوی ویسکی از طریق ویژگی‌های شیمیایی آن را به کاری بسیار دشوار تبدیل می‌کند.

محققان در این پژوهش، به بررسی ترکیب شیمیایی ۱۶ نوع ویسکی معروف آمریکایی و اسکاتلندی از جمله جک دنیلز، میکرز مارک، لافرویگ و تالیسکر پرداختند.

برای تکمیل این مطالعه، یک گروه ۱۱ نفره از ارزیابان متخصص، رایحه‌های این نوشیدنی‌ها را به‌طور دقیق شناسایی کردند. سپس پژوهشگران از تمامی این داده‌ها برای آموزش الگوریتم‌های هوش مصنوعی استفاده کردند.

نتایج این پژوهش که در نشریه «کامیونیکیشن کمیستری» منتشر شد، نشان می‌دهد الگوریتم طراحی‌شده با دقتی بیش از ۹۰ درصد می‌تواند ویسکی‌های آمریکایی را از انواع اسکاتلندی آن تشخیص دهد.

به علاوه، این الگوریتم در شناسایی پنج رایحه اصلی هر ویسکی، عملکرد بهتر و پایدارتری نسبت به تمام افراد گروه ارزیاب متخصص داشته‌ است.

محققان در عین حال اذعان کردند دقت این الگوریتم ممکن است هنگام آزمایش نمونه‌های جدید که در فرآیند آموزش از آن‌ها استفاده نشده، کمی کاهش یابد.

تحلیل‌های شیمیایی نشان داد ترکیبات منتول و سیترونلول در شناسایی ویسکی‌های آمریکایی که معمولا دارای رایحه‌های کاراملی هستند، نقش مهمی داشته‌اند.

از طرفی، متیل دکانوات و هپتانوییک اسید در تشخیص ویسکی‌های اسکاتلندی که اغلب رایحه‌ای دودی یا دارویی دارند، حایز اهمیت بوده‌اند.

محققان معتقدند کاربردهای این فن‌آوری می‌تواند از صنعت ویسکی نیز فراتر رود.

این کاربردها می‌تواند شامل تشخیص محصولات تقلبی از طریق تفاوت در بوی آن‌ها و نیز یافتن بهترین روش‌ها برای ترکیب پلاستیک‌های بازیافتی قدیمی در محصولات جدید است به گونه‌ای که بوی نامطبوع آن‌ها محسوس نباشد.

ویلیام پیولر، مدرس ارشد شیمی در دانشگاه گلاسکو، با اشاره به یافته‌های پژوهش اخیر گفت این روش هوش مصنوعی نسبت به ارزیابی انسانی، نتایج پایدارتری ارائه می‌دهد.

او افزود: «با استفاده از این روش می‌توانیم به‌سرعت مطمئن شویم که آیا ویسکی‌های تولیدشده در دسته‌های مختلف یا با ترکیبات متفاوت، همچنان طعم و رایحه استاندارد برند را حفظ کرده‌اند یا خیر. این کار تنها با بررسی ترکیبات شیمیایی نوشیدنی انجام می‌شود و نیازی به چشیدن آن نیست.»

به گفته او، نکته مهم دیگر درباره ویسکی این است که درک طعم آن به‌شدت تحت تاثیر محیط مصرف و سایر عوامل خارجی قرار دارد؛ بنابراین می‌توان روی عوامل دیگری که بر درک و پیش‌بینی طعم در چنین محصولی تاثیر می‌گذارند، نیز کار کرد.

اگرچه فراموشی شایع‌ترین نشانه زوال عقل به شمار می‌رود، اما دانشمندان به‌تازگی دریافته‌اند که وضعیت جسمانی و قدرت عضلانی می‌تواند شاخصی مهم در ارزیابی سلامت مغز باشد.

به گزارش هافینگتون پست، این مطالعه که در نشست انجمن رادیولوژی آمریکای شمالی ارائه شد، به بررسی ارتباط میان کاهش توده عضلانی (سارکوپنیا) و خطر ابتلا به زوال عقل پرداخته‌ است.

سارکوپنیا به‌عنوان یکی از عوارض طبیعی پیری شناخته می‌شود و طبق مقاله‌ای که در نشریه «کورنت آپینین این روماتولوژی» منتشر شده، روندی است که از اوایل دهه چهارم زندگی کلید می‌خورد.

در این فرآیند، توده و قدرت عضلات اسکلتی به‌تدریج کاهش می‌یابد، به طوری که تا دهه هشتم زندگی، افراد ممکن است تا ۵۰ درصد از توده عضلانی خود را از دست بدهند.

بر اساس پژوهش‌های پیشین، علائم جسمانی می‌توانند نشانه‌های زودهنگامی از احتمال ابتلا به زوال عقل باشند.

برای مثال، مدت زمانی که یک فرد مسن قادر است روی پا بایستد، با احتمال ابتلای او به آلزایمر ارتباط دارد، به‌طوری که علائم ضعف جسمانی می‌توانند تا ۹ سال پیش از تشخیص قطعی، نشانه‌ای از خطر بالای ابتلا به این بیماری باشند.

محققان در همین رابطه دریافته‌اند که اندازه عضله گیجگاهی که مسئول بستن فک است، می‌تواند شاخص مهمی برای ارزیابی میزان سارکوپنیا در بدن باشد.

آن‌ها با بررسی اسکن‌ ام‌آر‌آی مغز ۶۲۱ نفر با میانگین سنی ۷۷.۳ سال به این نتیجه رسیدند که کوچک‌تر بودن این عضله با افزایش ۶۰ درصدی خطر ابتلا به زوال عقل همراه است.

تیم تحقیقاتی جانز هاپکینز افزود اگرچه این ارتباط لزوما به معنای رابطه علی و معلولی نیست، اما می‌تواند به‌عنوان روشی کارآمد برای غربالگری و تشخیص زودهنگام زوال عقل مورد استفاده قرار گیرد.

مزیت این روش آن است که برای سالمندانی که پیش از این اسکن مغزی انجام داده‌اند، بدون نیاز به صرف هزینه یا آزمایش‌های اضافی قابل اجرا خواهد بود.

این یافته‌ها اهمیت توجه به نشانه‌های جسمانی در تشخیص زودهنگام زوال عقل را برجسته می‌کند و می‌تواند به پزشکان در شناسایی افراد در معرض خطر یاری برساند.