رویترز از سفر هیاتی مصری به اسرائیل برای مذاکره درباره آتش‌بس غزه خبر داد

یک مقام آمریکایی روز چهارشنبه هفتم آذر گفت این تحریم‌ها تنها برای پاسخ‌گو کردن مادورو وضع نشده‌اند و آن دسته از مقام‌های ونزوئلا نیز که «به‌طور غیرقانونی برای حفظ رژیم او با استفاده از شیوه‌های سرکوبگرانه فعالیت می‌کنند، خود را در معرض این تحریم‌ها خواهند دید».

هنوز دولت ونزوئلا در خصوص تحریم‌های جدید آمریکا اظهار نظر نکرده است.

شهروندان ونزوئلا روز هفتم مرداد برای شرکت در انتخابات ریاست‌‌جمهوری به پای صندوق‌های رای رفتند.

هرچند برخی نظرسنجی‌ها از پیروزی ادموندو گونزالس، نامزد مورد حمایت اپوزیسیون، حکایت داشتند، اما در نهایت نهاد انتخاباتی ونزوئلا اعلام کرد مادورو با کسب ۵۱ درصد آرا برای بار سوم به‌عنوان رییس‌جمهوری این کشور انتخاب شده است.

در مقابل، اپوزیسیون ونزوئلا از وجود شواهدی مبنی بر پیروزی قاطع گونزالس خبر داد و تاکید کرد نتایج رسمی انتخابات را نمی‌پذیرد.

در ماه‌های اخیر، آمریکا و بسیاری از کشورهای غربی و نهادهای بین‌المللی از به رسمیت شناختن پیروزی مادورو در انتخابات ونزوئلا سرباز زده‌اند.

در نهایت آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده، روز ۳۰ آبان برای نخستین بار، ادموندو گونزالس را «رییس‌جمهوری منتخب» ونزوئلا خواند.

100%

واشینگتن همچنین روز هفتم آذر اعلام کرد در چارچوب بسته تحریمی جدید علیه کاراکاس، محدودیت‌هایی را در زمینه صدور ویزا برای شماری از مقام‌های وابسته به مادورو در نظر گرفته است.

ریکاردو خوزه منندز، وزیر برنامه‌ریزی و فِرِدی آلفرد نازارِت، وزیر ارتباطات، دو عضو بلندپایه کابینه مادورو هستند که از سوی آمریکا تحریم شده‌اند.

الکسیس خوزه رودریگز و خاویر خوزه مارکانو، دو مقام ارشد اطلاعاتی و دانیلا کابیلو، دختر وزیر کشور ونزوئلا هم هدف تحریم‌های واشینگتن قرار گرفته‌اند.

این اقدام آمریکا در حالی صورت می‌گیرد که برخی ناظران معتقدند اپوزیسیون ونزوئلا در پی خروج ادموندو گونزالس از این کشور تضعیف شده است. گونزالس روز ۱۸ شهریور به اسپانیا پناهنده شد.

پیش‌تر و در روز ۱۲ شهریور، دادگاهی در ونزوئلا گونزالس را به تحریک مردم به شورش متهم و حکم دستگیری او را صادر کرده بود.

به دلیل اقدامات سرکوب‌گرانه دولت ونزوئلا علیه فعالان سیاسی، روزنامه‌نگاران و شهروندان معترض، بسیاری از آن‌ها از ترس جان خود پنهان شده‌اند.

آرژانتین روز ۱۷ شهریور با اشاره به اقدامات دولت مادورو علیه معترضان، از دیوان کیفری بین‌المللی خواست حکم بازداشت او را صادر کند.

ماریا کورینا ماچادو، رهبر اپوزیسیون ونزوئلا، روز ۲۸ آبان ضمن استقبال از چینش اعضای کابینه دولت آتی آمریکا گفت سیاست‌های دونالد ترامپ می‌تواند زمینه را برای خروج مادورو از قدرت در ونزوئلا فراهم آورد و دموکراسی را در این کشور نجات دهد.

او افزود در صورتی که ترامپ کارزار فشار بر دولت ونزوئلا را احیا کند، این موضوع می‌تواند مادورو را برای ترک قدرت به پای میز مذاکره بکشاند.

تصاویر فرابنفش گرفته شده از مشتری، طوفان‌های ژئومغناطیسی در قطب‌های این سیاره را نشان می‌دهند که به اندازه زمین هستند.

این پدیده که نخستین‌ بار توسط تلسکوپ فضایی هابل در دهه ۱۹۹۰ شناسایی شد، اکنون با بررسی تصاویر جدید از سوی پژوهش‌گران در مقاله‌ای در مجله نیچر استرونومی، بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است.

این طوفان‌ها که به‌صورت «بیضی‌های تاریک فرابنفش» پدیدار می‌شوند، بیشتر در قطب جنوبی مشتری دیده شده‌اند و به نظر می‌رسد با فرآیندهای پیچیده‌ای در میدان مغناطیسی این سیاره مرتبط باشند.

این طوفان‌ها تنها در طول‌موج‌های فرابنفش قابل مشاهده‌ هستند و به دلیل جذب بیشتر نور فرابنفش نسبت به مناطق اطراف، به‌صورت لکه‌های تاریک ظاهر می‌شوند. آن‌ها در لایه‌ای از مه در قطب‌های مشتری قرار دارند و در مناطقی زیر شفق‌های قطبی این سیاره تشکیل می‌شوند.

تصاویر گرفته‌ شده توسط هابل بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۲۲، هشت طوفان تاریک در قطب جنوبی و تنها دو گردباد مشابه در قطب شمالی را نشان داده‌اند.

ساز و کار تشکیل طوفان‌ها

پژوهش‌گران معتقدند این بیضی‌های تاریک از سوی گرداب‌هایی در لایه یونوسفر مشتری به وجود می‌آیند. میدان‌های مغناطیسی مشتری در این لایه‌ها با اصطکاک روبرو می‌شوند و گرداب‌هایی ایجاد می‌کنند که مه‌های قطبی را به هم می‌زنند و تراکم آن‌ها را به ۵۰ برابر بیشتر از حد معمول می‌رسانند.

شی ژانگ، یکی از نویسندگان این مقاله، گفت: «این تراکم مه احتمالا ناشی از دینامیک چرخشی طوفان‌هاست و نه واکنش‌های شیمیایی ناشی از ذرات پر انرژی در جو بالایی.»

مشاهدات همچنین حاکی از آن است که این طوفان‌ها طی یک ماه شکل می‌گیرند و در عرض چند هفته از بین می‌روند.

مایکل وونگ، نویسنده ارشد این مقاله، معتقد است مطالعه ارتباط میان لایه‌های مختلف جو در سیاراتی مانند مشتری و زمین یا سیارات فراخورشیدی از اهمیت فراوانی برخوردار است.

این پژوهش نه تنها برای رسیدن به درک بهتری از جو مشتری یاری می‌رساند، بلکه چشم‌اندازهای جدیدی برای مطالعه ساختارهای جوی و میدان‌های مغناطیسی در سیارات دیگر ارائه می‌دهد.

سخنگوی ارتش اسرائیل اعلام کرد که نیروهای این کشور همچنان در منطقه رودخانه لیتانی مستقرند و به ساکنان جنوب لبنان هشدار داد از نزدیک شدن به این منطقه خودداری کنند.

نخست‌وزیر و وزیر دفاع اسرائیل به ارتش این کشور دستور دادند مطابق با مرحله اول پیاده‌سازی طرح آتش‌بس، از ورود افراد به روستاهای نزدیک به مرز جنوبی لبنان جلوگیری کند.

ارتش اسرائیل چهار فعال حزب‌الله از جمله یک فرمانده محلی را که وارد منطقه ممنوعه شده بودند، دستگیر کرد.

بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل اعلام کرد که این کشور به دیوان کیفری بین‌المللی اطلاع داده است که علیه حکم بازداشت او و وزیر دفاع پیشین اعتراض خواهد کرد.

پیشتر یوآو گالانت، وزیر دفاع پیشین اسرائیل، در ایکس نوشت حکم دیوان کیفری بین‌المللی برای بازداشت او و نتانیاهو به منزله مشروع کردن و جایزه دادن به کشتار، ربودن و تجاوز به کودکان، زنان و مردان اسرائیلی است و سابقه خطرناکی را برای مبارزه دموکراسی‌های جهان علیه تروریسم ایجاد می‌کند.

100%

آوا سینکلر، ورزشکار سابق و متخصص حوزه سلامت ذهن، در مطلبی در پرسنال برندینگ بلاگ نوشت با افزایش سن، شخصیت و منش ما دست‌خوش تغییراتی می‌شود. برخی از این تغییرات مثبت و سازنده هستند، اما گاهی ممکن است در مسیری قرار بگیریم که با ارزش‌های اصیل ما هم‌خوانی ندارد.

خودخواهی یکی از این تغییرات نامطلوب است که می‌تواند به‌تدریج و به‌طور نامحسوس در رفتار ما نفوذ کند.

تشخیص به‌موقع این تغییرات می‌تواند به ما کمک کند تا پیش از آنکه به عادت‌های ماندگار تبدیل شوند، آن‌ها را اصلاح کنیم.

سینکلر که سال‌ها تجربه ورزش حرفه‌ای و مطالعه در حوزه ذهن‌آگاهی را دارد، با نگاهی دقیق به رفتار خود و دیگران، هفت نشانه ظریف از گرایش به خودخواهی در سنین بالاتر را شناسایی کرده‌ است.

به باور او، آگاهی از این نشانه‌ها به ما کمک می‌کند تا مرز میان چالش‌های طبیعی زندگی و تغییرات نامطلوب شخصیتی را بهتر تشخیص دهیم.

اگر این نشانه‌ها را در خود می‌بینید، شاید زمان آن رسیده که نگاهی عمیق‌تر به درون خود بیندازید و در مسیر زندگی‌تان بازنگری کنید.

کاهش همدلی

با گذر سال‌ها، تجربه‌های زندگی معمولا به ما می‌آموزند که دیگران را بهتر درک کنیم و مهربان‌تر باشیم. اما گاهی مسیر زندگی به گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد و به جای «نرم‌تر» شدن، «سخت‌تر» می‌شویم.

در این حالت، توانایی ما برای درک احساسات دیگران کم‌رنگ می‌شود و بی‌توجهی به حال و روز آن‌ها در ما افزایش می‌یابد.

این کاهش همدلی اغلب آرام و نامحسوس رخ می‌دهد؛ شاید دیگر مانند گذشته برای دلداری دوستان پیش‌قدم نمی‌شوید، یا مشکلات اطرافیان چندان توجه‌تان را جلب نمی‌کند. این تغییر لزوما از روی قصد و نیت نیست، بلکه از رشد خودمحوری حکایت دارد.

این تغییر رفتار محدود به روابط شخصی نمی‌ماند و می‌تواند در تمامی جنبه‌های زندگی، از محیط کار گرفته تا نگاهمان به مسائل اجتماعی، رسوخ کند.

بخشندگی مشروط، وقتی سخاوت رنگ خودخواهی می‌گیرد

عجیب است، اما گاهی افزایش سخاوت می‌تواند نشانه‌ای از رشد خودمحوری باشد.

در نگاه نخست این دو ویژگی متضاد به نظر می‌رسند، زیرا معمولا بخشندگی را با ازخودگذشتگی می‌شناسیم؛ اما نکته کلیدی در نیت و انگیزه‌ای نهفته است که پشت این سخاوت پنهان شده‌.

برخی افراد با گذر زمان، از بخشندگی همچون ابزاری برای «دستکاری» دیگران یا تقویت حس خودبزرگ‌بینی‌شان بهره می‌گیرند.

آن‌ها می‌بخشند، اما در پس این بخشش، انتظار دریافت چیزی را دارند، خواه سپاسگزاری باشد، خواه تحسین و ستایش یا جبران محبت در آینده.

در این شکل از سخاوت، تمرکز بیشتر روی بخشنده است تا گیرنده. هدف اصلی، خشنودی از خود یا ایجاد اهرم فشار بر دیگران است، نه کمک واقعی به آن‌ها. این نوع بخشندگی، در حقیقت، نوعی سرمایه‌گذاری عاطفی برای دستیابی به منافع شخصی است.

توقع بیجا، وقتی سن را بهانه می‌کنیم

با بالا رفتن سن، گاهی این باور در ما شکل می‌گیرد که به خاطر سال‌های عمری که پشت سر گذاشته‌ایم، جهان به ما بدهکار است. این حس طلبکاری از زندگی می‌تواند نشانه‌ای از رشد خودمحوری باشد.

ممکن است به دلیل سن و تجربه‌ای که داریم، یا خردی که گمان می‌کنیم اندوخته‌ایم، انتظار رفتار ویژه‌ای از دیگران داشته‌ باشیم؛ شاید بی‌آنکه تلاشی کرده‌ باشیم، خود را شایسته برخی امتیازات بدانیم، یا گمان کنیم خواسته‌های ما باید همیشه در اولویت قرار گیرند.

البته این بدان معنا نیست که نباید خود را لایق چیزهای خوب بدانیم، اما وقتی این حس استحقاق به روابطمان آسیب می‌زند یا باعث می‌شود رفتارهای نادرست خود را توجیه کنیم، زمان آن رسیده که واقع‌بینانه‌تر به خود نگاهی بیندازیم.

توقعات بیش از حد می‌تواند به سرخوردگی و تنش در روابط بینجامد. این حس می‌تواند ما را از دیگران دور کند و مانع از آن شود که ارزش سازش و احترام دوطرفه را درک کنیم.

دیگر شنونده خوبی نیستیم

آیا می‌دانستید مغز ما چهار برابر سریع‌تر از سرعت حرف زدنمان فکر می‌کند؟ این ظرفیت اضافی ذهن مانند باند خالی یک بزرگراه است که می‌تواند به خوبی مورد استفاده قرار گیرد یا هدر رود.

متاسفانه با افزایش سن، برخی از ما به جای استفاده از این ظرفیت برای درک بهتر دیگران، آن را صرف غرق شدن در افکار خود می‌کنیم.

خوب گوش دادن فقط شنیدن کلمات نیست، درک عمیق احساسات گوینده و همدلی با اوست. اگر متوجه شده‌اید که در گفت‌وگوها بیشتر به فکر پاسخ خود هستید یا مدام صحبت را به سمت خودتان می‌کشانید، شاید نشانه‌ای از رشد خودمحوری باشد.

این عادت به ظاهر کوچک می‌تواند به مرور زمان روابط را فرسوده کند. وقتی خوب گوش نمی‌دهیم، در واقع به طرف مقابل می‌گوییم که افکار و دیدگاه‌های او برای‌ ما چندان مهم نیستند.

فریب رضایت، وقتی از رشد باز می‌مانیم

زندگی سفری است بی‌پایان برای آموختن و رشد کردن. اما گاهی با بالا رفتن سن، در دام خرسندی از خود می‌افتیم و گمان می‌کنیم همه آنچه باید بدانیم را می‌دانیم و به اندازه کافی رشد کرده‌ایم.

این ایستایی می‌تواند زمینه‌ساز خودخواهی باشد. کم‌کم به این باور می‌رسیم که تنها راه درست، راهی است که ما می‌رویم و بی‌آنکه به دیدگاه‌ها و اندیشه‌های تازه فرصت بدهیم، آن‌ها را نادیده می‌گیریم.

این رفتار نه تنها مانع رشد شخصی ما می‌شود، بلکه به روابطمان نیز آسیب می‌زند؛ فضایی از غرور و بی‌اعتنایی به نظرات دیگران ایجاد می‌کند که نتیجه‌ای جز دلخوری و فاصله گرفتن دیگران از ما به همراه ندارد.

خوب است به یاد داشته‌ باشیم که هیچ‌کس آنقدر نمی‌داند که نیازی به آموختن نداشته‌ باشد و هیچ‌کس آنقدر رشد نکرده که دیگر جایی برای بهتر شدن نداشته‌ باشد.

خلوت‌گزینی افراطی، مرز باریک میان آرامش و انزوا

گرچه گاهی خلوت کردن با خود برای بازیابی انرژی و خودکاوی ضروری است اما میل شدید به تنهایی می‌تواند نشانه‌ای از رشد خودمحوری باشد.

این تنهایی‌طلبی مفرط، بیش از آنکه به خودشناسی و آرامش بینجامد، می‌تواند زمینه‌ساز خودخواهی شود. ممکن است کم‌کم به این باور برسیم که تنها راه درست زندگی، راهی است که ما برگزیده‌ایم و بی‌آنکه به دیدگاه‌های دیگران توجه کنیم، آن‌ها را نادیده بگیریم.

این رفتار فراتر از محدود کردن رشد فردی، به روابط ما نیز آسیب می‌رساند و فضایی از غرور و بی‌اعتنایی ایجاد می‌کند که سرانجامش رنجش دیگران و گسستن پیوندهای عاطفی است.

مهم است که میان نیاز سالم به خلوت و انزوای ناسالم تعادل برقرار کنیم. باید از خلوت همچون پلی برای بازگشتی پربارتر به جمع بهره ببریم، نه آنکه از آن دیواری برای جدا کردن خود از دیگران بسازیم.

راحت‌طلبی، وقتی آسایش را به تعهد ترجیح می‌دهیم

با بالا رفتن سن، طبیعی است که در پی زندگی راحت‌تری باشیم. اما وقتی این راحت‌طلبی از تعهداتمان پیشی می‌گیرد، می‌تواند نشانه‌ای از رشد خودمحوری باشد.

شاید متوجه شده‌اید که به‌راحتی قرارها را لغو می‌کنید، تنها به این دلیل که با آسایشتان جور در نمی‌آید. این رفتار در نگاه نخست شاید چندان مهم به نظر نرسد، اما کم‌کم می‌تواند شما را به فردی غیرقابل اعتماد تبدیل کند که به وقت و احساسات دیگران بی‌توجه است.

این تغییر تدریجی در اولویت‌ها می‌تواند به‌مرور روابط را فرسوده کند. وقتی آسایش خود را مهم‌تر از تعهداتمان می‌دانیم، در واقع به دیگران می‌گوییم که راحتی ما از انتظارات آن‌ها مهم‌تر است.

باید به یاد داشته‌ باشیم که گاهی بهترین لحظات زندگی درست زمانی رقم می‌خورد که از دایره راحتی خود بیرون می‌آییم و به تعهدات‌مان پایبند می‌مانیم.

مسیر شناخت و رهایی از خودخواهی

در حالی که به نشانه‌های رشد خودخواهی می‌پردازیم، باید به یاد داشته‌ باشیم که این رفتارها از شخصیتی معیوب سرچشمه نمی‌گیرند، بلکه اغلب ریشه در عوامل روانی و عاطفی عمیق‌تری دارند.

خودخواهی گاه همچون سپری دفاعی عمل می‌کند تا از ما در برابر تهدیدهای احتمالی، چه جسمی، چه عاطفی و چه اجتماعی، محافظت کند.

این رفتار می‌تواند از احساس ناامنی، ترس یا زخم‌های کهنه برخیزد. گاه نیز آن را از تجربه‌های اولیه زندگی یا از الگوهای مهم زندگی‌مان آموخته‌ایم.

برای برخورد موثر با رفتار خودخواهانه، باید ریشه‌های آن را بشناسیم. خودآگاهی را می‌توان نخستین گام دانست. وقتی این نشانه‌های ظریف را در رفتار خود تشخیص می‌دهیم، در واقع گامی شجاعانه به سوی خودشناسی و رشد برمی‌داریم.

اما تنها به شناخت و درک نمی‌توان بسنده کرد. برای تغییر باید دست به کار شویم. این کار می‌تواند شامل به چالش کشیدن باورها و نگرش‌های کنونی‌مان، آموختن شیوه‌های تازه ارتباط با دیگران، یا در صورت نیاز، بهره گرفتن از کمک متخصصان باشد.