پرسش‌های کلیدی در تعیین سرنوشت شغلی

این فضانوردان در فاصله صدها کیلومتری از زمین با یک طناب ایمنی به کپسول «کریو دراگون» متصل بودند، در حالی که دو فضانورد دیگر از داخل فضاپیما راهپیمایی آن‌ها را نظاره می‌کردند.

آیزاکمن در ساعت ۱۰:۵۲ به وقت گرینویچ اولین نفر بود که از کپسول خارج شد و گیلیس نیز پس از او خارج شد.

آن‌ها به اولین افرادی از بخش خصوصی تبدیل شدند که یک راهپیمایی فضایی را انجام دادند. تمام مراحل این راهپیمایی فضایی به صورت زنده از وبسایت شرکت اسپیس‌اکس پخش شد.

در این ماموریت، تجهیزاتی پیشرفته از جمله لباس‌های فضایی نازک و یک فرآیند کاهش فشار کامل درون کابین کریو دراگون هم آزمایش شد.

این فن‌آوری‌ها می‌توانند در ماموریت‌های آینده فضایی خصوصی مورد استفاده قرار گیرند.

این راهپیمایی فضایی یکی از خطرناک‌ترین ماموریت‌های شرکت فضایی ایلان ماسک بود، شرکتی که تنها نهاد خصوصی است که به‌طور منظم توانایی ارسال و بازگرداندن انسان‌ها به مدار زمین را دارد.

آیزاکمن پس از خروج از فضاپیما و در حالی که سیاره زمین در فاصله ۷۰۰ کیلومتری زیر پای او می‌درخشید، گفت: «در خانه همه ما کارهای زیادی داریم، اما از این‌جا، زمین قطعا شبیه به دنیای کاملی به نظر می‌رسد.»

قبل از آغاز راهپیمایی فضایی، فشار کابین کپسول به طور کامل خارج شد و کل خدمه برای تامین اکسیژن خود به لباس‌های فضایی ساخت اسپیس‌اکس وابسته بودند، که از طریق یک اتصال به کپسول کریو دراگون تامین می‌شد.

این راهپیمایی فضایی قرار بود حدود ۳۰ دقیقه طول بکشد و به‌طور رسمی حوالی ساعت ۸ صبح به پایان رسید، اما فرآیندهای آماده‌سازی و تکمیل ماموریت در مجموع ۱ ساعت و ۴۶ دقیقه طول کشید.

این عملیات، به عنوان یک آزمایش مخاطره‌آمیز برای طراحی جدید لباس‌های فضایی و روش‌های عملیاتی کپسول به حساب می‌آمد و هدف از آن، گسترش مرزهای ماموریت‌های خصوصی در مدار زمین بود.

پس از بازگشت دو فضانورد به صندلی‌های خود در کابین، تیم‌های زمینی اسپیس‌ایکس در مقر این شرکت در هاوتورن در کالیفرنیا، نظارت کردند تا درب کپسول به‌طور کامل بسته و آزمایش‌های نشتی انجام شود.

آیزاکمن، گیلیس، اسکات پوتیت (سرهنگ بازنشسته نیروی هوایی ایالات متحده، ۵۰ ساله) و آنا منون (مهندس ۳۸ ساله اسپیس‌ایکس) از سه‌شنبه و پس از پرتاب «پولاریس داون» از فلوریدا، در مدار زمین قرار داشتند. در طول راهپیمایی فضایی، منون و پوتیت در داخل فضاپیما ماندند.

این ماموریت، جدید‌ترین و خطرناک‌ترین تلاش شرکت ایلان ماسک برای گسترش مرزهای پروازهای فضایی تجاری به شمار می‌رود.

آیزاکمن که یک خلبان و بنیان‌گذار شرکت پرداخت الکترونیکی است و در پرواز «اینسیپریشن ۴» با اسپیس‌ایکس در سال ۲۰۲۱ هم حضور داشت، هزینه این ماموریت را تامین کرده است.

او از اعلام دقیق هزینه این ماموریت خودداری کرده، اما برآوردها نشان می‌دهد این ماموریت‌ها احتمالا صدها میلیون دلار هزینه داشته باشند.

بر اساس قیمت حدود ۵۵ میلیون دلاری هر صندلی در کپسول کریو دراگون برای دیگر پروازها، این هزینه‌ها محاسبه می‌شوند.

«بیل نلسون»، مدیر ناسا، راهپیمایی فضایی را تحسین کرده و آن را گامی بزرگ برای پیشرفت صنعت فضایی تجاری و اهداف بلندمدت ناسا در ایجاد یک اقتصاد فضایی پویا در ایالات متحده دانسته است.

در طول این ماموریت، فضاپیمای کریو دراگون حداقل شش بار زمین را در مداری بیضوی با فاصله ۱۹۰ تا ۱۴۰۰ کیلومتر از سطح زمین دور زد که این فاصله، دورترین نقطه‌ای است که انسان‌ها از زمان آخرین ماموریت آپولو در سال ۱۹۷۲ به آن رسیده‌اند.

فضاپیمای کریو دراگون سپس مدار خود را به ارتفاع ۷۰۰ کیلومتر کاهش داد و فشار کابین را برای آمادگی برای راهپیمایی فضایی تنظیم کرد.

تا پیش از این تنها فضانوردان دولتی که چندین سال آموزش دیده‌اند، موفق به انجام راهپیمایی‌های فضایی شده‌ بودند.

هوش مصنوعی در حال تغییر دنیایی است که می‌شناسیم. این فن‌آوری به تازگی به خصوصی‌ترین بخش‌های زندگی ما نیز راه یافته ‌است. آیا این پیشرفت، گامی مثبت در جهت آموزش و آگاهی‌بخشی جنسی محسوب می‌شود؟

به گزارش یاهو لایف، شرکت لاوهانی، دستیار هوشمند شادی جنسی، اولین مشاور هوش مصنوعی در نوع خود محسوب می‌شود که برای کمک به افراد در مسیر اکتشاف جنسی شخصی طراحی شده‌ است.

این دستیار هوشمند به کاربران اجازه می‌دهد تا بدون محدودیت، سوالات مربوط به جنسیت و روابط جنسی را مطرح کنند.

هوش مصنوعی بر اساس تخصص لاوهانی، توصیه‌های شخصی و کاملا محرمانه می‌دهد و در نهایت، پیشنهادات خرید متناسب با علایق کاربر را ارائه می‌کند.

این ابتکار در پاسخ به نتایج مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۳ صورت گرفته که نشان داد بسیاری از افراد برای کسب اطلاعات درباره رابطه جنسی و سلامت جنسی به منابع نامعتبر و بالقوه مضر روی می‌آورند.

طبق این مطالعه، ۲۸ درصد از مردم اطلاعات خود درباره رابطه جنسی را از پورنوگرافی کسب می‌کنند. همچنین، ۳۰ درصد از جوانان ۱۸ تا ۲۴ ساله برای یادگیری درباره رابطه جنسی و صمیمیت به تیک‌تاک مراجعه می‌کنند و ۴۴ درصد از افراد مورد بررسی اظهار داشتند که به جای استفاده از منابع آموزشی معتبر، صرفا از طریق تجربیات شخصی به یادگیری در این زمینه پرداخته‌اند.

نظرسنجی اخیر لاوهانی در سال ۲۰۲۴ نشان داد که ۳۳ درصد از افراد ترجیح می‌دهند درباره موضوعاتی مانند خودارضایی و تکنیک‌های جنسی با یک برنامه مبتنی بر هوش مصنوعی صحبت کنند تا با یک انسان. این آمار نشان می‌دهد که هنوز هم صحبت درباره مسائل جنسی در جامعه با نوعی تابو روبه‌روست.

راهنمای شخصی

فیلیپ همبرگر، رییس بخش هوش مصنوعی لاوهانی معتقد است که ارائه این خدمت نه تنها یک امتیاز، بلکه وظیفه‌ای در قبال مشتریان است.

او گفت: «ما می‌دانیم که صحبت آزادانه درباره رابطه جنسی هنوز برای بسیاری از افراد دشوار است. هر فرد در مسیر منحصر به فردی قرار دارد و دستیار هوش مصنوعی ما طوری طراحی شده که راهنمایی شخصی برای لذت ارائه دهد و در هر مرحله همراه مشتریان ما باشد.»

دستیار هوش مصنوعی لاوهانی با ترکیب بیش از ۲۰ سال تخصص در زمینه سلامت جنسی، نظرسنجی از کاربران و دانش محصول که تحت نظارت الیزابت نویمان، رییس بخش تحقیقات کاربر و متخصص سکسولوژی، توسعه یافته استبیش از ۲۰ سال تخصص، به عنوان یک راهنمای جامع در زمینه لذت جنسی عمل می‌کند.

کاربران می‌توانند سوالات خود را درباره رابطه جنسی، لذت، صمیمیت یا وسایل جنسی مطرح کنند.

این سیستم به گونه‌ای طراحی شده که اطمینان حاصل شود کاربران درگیر فعالیت‌های جنسی ایمن، محترمانه و قانونی می‌شوند.

هرگونه درخواست که ممکن است مضر، غیرقانونی یا غیراخلاقی تلقی شود، رد می‌شود و بر اهمیت ارتباطات، ایمنی، تحقیق و رضایت در روابط جنسی تاکید می‌شود.

حریم خصوصی کاربران

در زمینه حفظ حریم خصوصی، لاوهانی اطمینان می‌دهد که تعاملات کاربران با این دستیار هوش مصنوعی کاملا محرمانه است و سابقه چت‌ها حفظ نمی‌شود.

اگرچه ممکن است از تاریخچه چت‌های ناشناس برای تحلیل و بهبود عملکرد سیستم استفاده شود، اما جزییات کاربران هرگز ذخیره یا به اشتراک گذاشته نمی‌شود.

نظر کارشناسان

متخصصان روابط جنسی نظرات متفاوتی درباره استفاده از هوش مصنوعی برای مشاوره جنسی دارند.

بکی کرپسلی فاکس، متخصص روابط جنسی و روان‌درمانگر معتقد است که چنین پلتفرم‌هایی می‌توانند پیشرفتی مثبت باشند، به ویژه برای افرادی که از صحبت آشکار درباره مسائل جنسی خجالت می‌کشند.

او می‌گوید که دسترسی به اطلاعات دقیق درباره رابطه جنسی، به خصوص با توجه به کمبود آموزش جنسی مناسب در بسیاری از جوامع، بسیار مهم است.

لیزا اسپیتز، مشاور روابط در انجمن مشاوره و روان درمانی بریتانیا (BACP)، نیز با این دیدگاه موافق و معتقد است که چنین ابزاری می‌تواند مکانی امن برای پرسیدن سوالات بدون احساس شرم فراهم کند.

با این حال، هر دو متخصص بر این نکته تاکید دارند که هوش مصنوعی نباید جایگزین کامل ارتباط انسانی شود.

اسپیتز می‌گوید که مانند هر فناوری دیگری، هوش مصنوعی نیز محدودیت‌های خاص خود را دارد. با این حال، به عنوان نقطه شروع، به طور قطع گزینه بهتری نسبت به تیک‌تاک است.

کرپسلی فاکس معتقد است هوش مصنوعی می‌تواند نقطه شروع خوبی برای حل مشکلات باشد، اما نباید جایگزین کامل ارتباطات انسانی شود.

او گفت: «ناشناس ماندن در ارتباط با هوش مصنوعی، به‌ویژه برای موضوعات حساس مانند روابط جنسی، مفید است. اما ارتباط انسانی همچنان ضروری است.»

فاکس نگران است که افراد بیش از حد به فناوری وابسته شوند و از تعاملات واقعی فاصله بگیرند.

او امیدوار است استفاده از هوش مصنوعی به گفت‌وگوهای عمیق‌تر با شریک زندگی یا متخصصان منجر شود و به بهبود روابط انسانی کمک کند.

جان بون جووی در حال ضبط یک موزیک ویدیو روی این پل بود که با این صحنه مواجه شد و تصمیم گرفت با صحبت کردن با این زن، او را نجات دهد.

بر اساس ویدیویی که پلیس نشویل از یکی از دوربین‌های مداربسته مشرف به این پل منتشر کرده است بون جوی و فرد دیگری به سمت این زن می‌روند که روی لبه پل نشسته بود و با او صحبت می‌کنند.

پس از حدود یک دقیقه صحبت کردن، بون جوی و فرد دیگر همراه او به زن کمک می‌کنند تا از نرده‌های پل عبور کرده و به سمت امن برگردد و سپس بون جوی و زن یکدیگر را در آغوش می‌گیرند و همراه چند نفر دیگر از روی پل پایین می‌روند.

100%

سخنگوی پلیس نشویل تائید کرد که این زن برای دریافت خدمات درمان روانی به مرکز درمانی منتقل شده است.

بون جوی که بنیاد خیریه و امدادی به نام جی‌بی‌جی سول فاندیشنبرای کمک به افراد دارای مشکلاتی مانند بی‌خانمانی و گرسنگی دارد، آموزش‌های گسترده‌ای در زمینه صحبت با افراد در بحران دیده است.

جان بون جوی، جدای از علاقه‌مندان به موسیقی راک، کسانی هم که تحولات سیاسی ایران را در پیوند با حمایت‌های هنری دنبال می‌کنند، می‌شناسند.

۳ تیر ۱۳۸۸، جان بون جووی و اندی به‌طور مشترک آهنگ معروف با من باش (Stand By Me)را به زبان انگلیسی و فارسی در حمایت از اعتراضات جنبش سبز اجرا کردند.

ریچی سمبورا، نوازنده صاحب‌نام گیتار و از اعضای گروه هارد راک بوون جوی، آن‌ها را در اجرای این ترانه همراهی کرد.

هشدار: به توصیه کارشناسان اگر با کسی یا کسانی روبه‌رو می‌شوید که از جمله‌ها و عبارت‌هایی نشان‌دهنده افسردگی یا تمایل به پایان زندگی استفاده می‌کنند، از آنان بخواهید با پزشک معتمد، نهادهایی که در این زمینه فعالیت می‌کنند یا فردی مورد اعتماد، درباره نگرانی‌هایشان صحبت کنند.

اگر شما درگیر مشکلات روحی هستید و به این‌که به زندگی خود پایان دهید فکر کرده‌اید یا در محل زندگی خود کسی را می‌شناسید که با افکار خودکشی دست و پنجه نرم می‌کند، با خدمات پیشگیری از خودکشی و بحران در محل زندگی‌تان تماس بگیرید و کمک دریافت کنید. اگر ساکن ایران هستید با اورژانس اجتماعی با شماره تلفن ۱۲۳ تماس بگیرید.

این دو سیاه‌چاله، که ۳۰۰ سال نوری از یکدیگر فاصله دارند، در مرکز دو کهکشان‌ در حال ادغام قرار گرفته‌اند.
این سیاه‌چاله‌های غول‌پیکر با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل و داده‌های پرتو ایکس و به دلیل انتشار نور قوی از گاز و گرد و غباری که آن‌ها را احاطه کرده، شناسایی شدند.

این سیاه‌چاله‌ها به دلیل تبدیل مواد ورودی به انرژی، به شدت می‌درخشند و به عنوان هسته‌های کهکشانی فعال شناخته می‌شوند.

کشفی نادر
وجود جفت سیاه‌چاله‌ها پیش‌تر نیز ثبت شده بود، اما هیچ‌گاه به این نزدیکی مشاهده نشده بودند.

در گذشته، برخی از تلسکوپ‌های رادیویی توانسته بودند جفت سیاه‌چاله‌هایی را در کهکشان‌های دیگر شناسایی کنند، اما این بار شواهد نوری و پرتو ایکس نیز این کشف را تایید کردند.
دانشمندان معتقدند که جفت سیاه‌چاله‌ها در اوایل شکل‌گیری جهان رایج‌تر بودند، زیرا کهکشان‌ها در آن زمان بیشتر ادغام می‌شدند.

کشف اخیر نگاهی به گذشته دور فضا ارائه می‌دهد و به دانشمندان کمک می‌کند تا شرایط کیهانی در زمان‌های دور را بهتر درک کنند.

مشاهدات تصادفی
این کشف به طور تصادفی و در حین مشاهده کهکشان ام‌جی‌سی-۰۳-۳۴-۰۶۴ به وسیله تلسکوپ هابل، محقق شد و دانشمندان توانستندسه نقطه نورانی در مرکز این کهکشان مشاهده کنند.

این نقاط در واقع نشان‌دهنده وجود غلظت زیادی از گاز اکسیژن درخشان بودند که توجه دانشمندان را به خود جلب کرد.

آنا ترینداده فالکائو، سرپرست این مطالعه از مرکز اخترفیزیک هاروارد، گفت: «ما انتظار نداشتیم چیزی مثل این را ببینیم. این منظره در کیهان نزدیک ما نادر است و به ما نشان که اتفاقات بیشتری درون کهکشان در حال رخ دادن است.»

تحقیقات بیشتر و معماهای حل‌نشده
دانشمندان همچنین از امواج رادیویی و پرتو ایکس برای بررسی بیشتر این کهکشان استفاده کردند و توانستند منابع قوی انرژی را که با نقاط نورانی هم‌راستا بودند، مشاهده کنند.

این شواهد به آن‌ها نشان داد که احتمالا با یک جفت سیاه‌چاله غول‌پیکر روبرو هستند.

با این حال، یکی از معماهایی که همچنان باقی مانده است، وجود نقطه نورانی سوم در این منطقه از فضاست.

برخی اخترشناسان معتقدند که این نور ممکن است ناشی از گازی باشد که به دلیل انرژی سیاه‌چاله‌ها به شدت تابان شده است.

دانشمندان به داده‌های بیشتری از تلسکوپ هابل نیاز دارند تا منشاء این نور سوم را مشخص کنند.

فالکائو در پایان اشاره کرد که بدون وضوح بی‌نظیر تلسکوپ هابل، مشاهده این جزئیات ممکن نبود.

این پژوهش نوآورانه که با استفاده از فن‌آوری تصویربرداری مغزی صورت گرفته، نشان می‌دهد مغز نوجوانان، به‌ویژه دختران، در واکنش به شرایط منحصر به فرد دوران قرنطینه، تغییرات قابل توجهی تجربه کرده ‌است.

به گزارش گاردین، این پژوهش نشان می‌دهد محدودیت‌های اجتماعی ناشی از قرنطینه همه‌گیری، تاثیری نامناسب بر روند پیری مغز نوجوانان گذاشته ‌است.

نتایج این تحقیق نشان می‌دهد دختران نوجوانی که دوران قرنطینه کووید را تجربه کرده‌اند در مقایسه با پسران هم‌سن خود، روند پیری مغزی سریع‌تری را از سر گذرانده‌اند.

بر اساس داده‌های به دست آمده از اسکن‌های ام‌آر‌آی این نوجوانان، مغز دختران پس از دوران قرنطینه به طور میانگین ۴/۲ سال پیرتر از حد انتظار به نظر می‌رسید، در حالی که این رقم برای پسران تنها ۱/۴ سال بود.

این یافته‌ها که در مجله معتبر «مقالات آکادمی ملی علوم» منتشر شده، اولین مطالعه‌ای است که تفاوت‌های چشمگیری را بین پسران و دختران در این زمینه آشکار می‌کند.

این مطالعه‌ که از سال ۲۰۱۸ در انستیتو یادگیری و علوم مغز دانشگاه واشینگتن آغاز شد، تغییرات قابل توجهی را در ساختار مغزی نوجوانان پس از دوران قرنطینه نشان داده‌ است.

تحقیقات چگونه پیش رفت؟

پژوهش مورد نظر با استفاده از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (ام‌آر‌آی) قبل و بعد از دوره قرنطینه انجام شد.

پروفسور پاتریشیا کول، عضو هیات علمی انستیتوی تحقیق، درباره یافته‌های این مطالعه گفت: «نتایج به دست آمده از این پژوهش فراتر از انتظارات ما بود. ما از این داده‌ها شوکه شدیم. این که تفاوت تا این حد چشمگیر است واقعا تکان‌دهنده بود.»

بر پایه این داده‌ها، هر دو جنس نشانه‌هایی از پیری تسریع شده در ناحیه‌ای از مغز مرتبط با بینایی را نشان دادند اما در دختران تغییرات مغزی بسیار گسترده‌تر بود.

بسیاری از نواحی تحت تاثیر در مغز دختران، مرتبط با شناخت اجتماعی، پردازش احساسات، تفسیر حالات چهره و درک زبان هستند که برای ارتباطات اجتماعی حیاتی محسوب می‌شوند.

کول اعتقاد دارد این تفاوت نشان‌دهنده وابستگی بیشتر دختران به گروه‌ها و تعاملات اجتماعی است: «دختران برای سلامتی و رشد سالم عصبی، جسمی و عاطفی خود بسیار بیشتر از پسران به روابط اجتماعی وابسته هستند.»

اگرچه هنوز مشخص نیست که آیا این تغییرات، پیامدهای منفی طولانی‌مدت خواهند ‌داشت یا خیر اما این یافته‌ها نگرانی‌هایی را در مورد تاثیر احتمالی آن‌ بر سلامت روان و توانایی یادگیری نوجوانان ایجاد کرده‌ است.

محققان می‌گویند نازک شدن زودرس قشری، با سختی‌های اوایل زندگی و خطر بیشتر اختلالات عصبی-روانی مرتبط است.

در واکنش به این یافته‌ها، متخصصان توصیه می‌کنند که والدین با نوجوانان خود درباره تجربیاتشان از همه‌گیری صحبت کنند.

کول پیشنهاد کرد: «مهم است که والدین راه‌هایی برای برقراری ارتباط با نوجوانان خود پیدا کنند. برای مثال، آن‌ها را برای نوشیدن قهوه، چای یا پیاده‌روی دعوت کنند تا دری به سوی گفت‌وگو باز شود.»

اهمیت سلامت روان جوانان

ایان گاتلیب، استاد روان‌شناسی دانشگاه استنفورد، بر اهمیت حمایت از سلامت روان جوانان تاکید کرد.

او گفت: «اگر‌چه همه‌گیری تا حد زیادی پایان یافته است اما اثرات استرس ناشی از آن هنوز برای کودکان و نوجوانان وجود دارد.»

دکتر لینا ون درونن از دانشگاه لیدن هلند نیز معتقد است این مطالعه به درک ما از تاثیرات همه‌گیری کووید-۱۹ بر مغز نوجوانان می‌افزاید.

او تاکید کرد شناسایی عوامل خاص پشتِ پیری زودرس و درک تاثیرات طولانی مدت آن، اکنون از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

این پژوهش اهمیت ویژه‌ای در درک تاثیرات بلندمدت شرایط اجتماعی بر رشد مغزی نوجوانان دارد و می‌تواند زمینه‌ساز تحقیقات گسترده‌تر در این حوزه باشد.

یافته‌های حاصل از این مطالعه، لزوم توجه بیشتر به سلامت روانی و جسمی نوجوانان در شرایط بحرانی را برجسته می‌کند.