اسرائیل کاتز، وزیر امور خارجه اسرائیل، روز دوشنبه ۱۲ شهریور با اشاره به قتل شش گروگان این کشور به دست حماس گفت که یک کشور فلسطینی تحت کنترل این گروه، با حمایت ایران به یک دیکتاتوری اسلامی رادیکال تبدیل میشود.
کاتز در شبکه ایکس در واکنش به کشف اجساد گروگانهای اسرائیلی نوشت که «قتل وحشیانه» شش گروگان اسرائیلی از سوی حماس، «یک هشدار جدی» برای هر کشوری است که پس از کشتار هفتم اکتبر، کشور فلسطین را به رسمیت شناخته یا در نظر دارد به رسمیت بشناسد.
به گفته او، یک کشور فلسطینی تحت کنترل حماس و تحت حمایت ایران قرار میگیرد و به یک دیکتاتوری اسلامی رادیکال تبدیل میشود که اسرائیل و کشورهای میانهرو در منطقه را تهدید میکند.
همزمان، روز دوشنبه ۱۲ شهریور یک اعتصاب سراسری با هدف افزایش فشارها برای آزادی گروگانها در اسرائیل برگزار شد.
بمبگذاری حماس در کرانه باختری
حماس روز دوشنبه مسئولیت انفجار دو خودروی بمبگذاری شده در کرانه باختری را بر عهده گرفت.
طی این حمله، یک خودروی بمبگذاری شده در پمپ بنزین و خودروی دوم در شهرک کرمی تزور، منفجر شد.
شاخه نظامی حماس در بیانیهای «مسئولیت کامل» این دو حمله را بر عهده گرفت و اعلام کرد دو فلسطینی کشته شده در جریان آن، از اعضای این گروه بودند.
در اثر این انفجار، سه سرباز و یک افسر امنیتی محلی آسیب دیدند.
یک فرضیه درباره ترور هنیه
محمدحسین ساعی، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، روز دوشنبه به خبرگزاری تسنیم گفت در کشورهای منطقه، باور به این مساله رایج است که استفاده از گوشیهای تلفن همراه، «زمینه جاسوسی از کاربران» را فراهم میکند.
به گفته او، مهمترین فرضیه در مورد ترور اسماعیل هنیه، رییس دفتر سیاسی حماس در سفر به تهران هم این است که این اقدام به واسطه استفاده او از واتساپ، برنامهریزی و اجرایی شد.
منابع نزدیک به جمهوری اسلامی تاکنون ادعاهای متفاوت و گاه متضادی را در مورد نحوه شناسایی و کشته شدن این مقام حماس منتشر کردهاند.
انفجار در لبنان
ارتش اسرائیل روز دوشنبه خبر داد هواپیماهای جنگنده این کشور ساختمانهای مورد استفاده حزبالله را در پنج منطقه در جنوب لبنان هدف قرار دادند.
گزارشهایی نیز از لبنان منتشر شد که حاکی از هدف قرار گرفتن یک خودرو در ناقوره و کشته شدن دو نفر است.
اعتصاب سراسری در اسرائیل
در پی اعتصاب سراسری در اسرائیل، خدمات شهری در روز دوشنبه در چندین منطقه از این کشور مختل شد.
اگرچه پروازهای ورودی همچنان در حال فرود بودند اما خدمات در فرودگاه بن گوریون، مرکز اصلی حمل و نقل هوایی اسرائیل معلق شد.
خدمات حمل و نقل عمومی در بسیاری از مناطق یا لغو شدند یا تنها بهطور جزیی فعالیت کردند.
کارگران بندر اصلی تجاری اسرائیل در حیفا نیز به اعتصاب پیوستند.
بیمارستانها تنها بهطور جزیی فعالیت کردند و بانکها تعطیل بودند اما بسیاری از کسبوکارهای بخش خصوصی به کارشان ادامه دادند.
با این حال کارفرمایان به کارکنان اجازه دادند به اعتصاب بپیوندند و در نتیجه، بسیاری از خدمات مختل شد.
به گزارش رویترز، آرنون بار دیوید، رییس اتحادیه هیستادروت که نماینده صدها هزار کارگر است، به دنبال پیدا شدن اجساد شش گروگان در تونلی در جنوب غزه در روز یکشنبه، خواستار این اعتصاب شد.
این گروگانها، طبق برآوردهای وزارت بهداشت بین ۴۸ تا ۷۲ ساعت قبل از آن که پیدا شوند، کشته شده بودند.
این خبر شوک عمیقی در اسرائیل ایجاد کرد و موجب شد دستکم نیم میلیون نفر روز یکشنبه در اورشلیم و تلآویو به خیابانها بروند و اعتراض کنند.
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در واکنش به کشف این اجساد گفت: «هر کسی که گروگانها را میکشد، توافق [برای آتشبس در غزه و آزادسازی گروگانها را] نمیخواهد.»
نتانیاهو در بیانیهای اعلام کرد اسرائیل متعهد به دستیابی به توافقی برای آزادی گروگانهای باقیمانده و تضمین امنیت اسرائیل است.
او تاکید کرد تا زمانی که مسئول قتل این گروگانها را دستگیر نکند، آرام نخواهد گرفت.
در همین رابطه خلیل الحیه، یکی از مقامات ارشد حماس گفت که خواستههای نتانیاهو و اصرارش بر حضور در کریدورهای فیلادلفی و نتزاریم «دلیل کشته شدن گروگانها در غزه» است.
بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی اسرائیل روز دوشنبه تلاش کرد تا درخواست اعتصاب در دادگاه کارگری اسرائیل رد شود.
این دادگاه قرار بود اواسط صبح دوشنبه تشکیل شود؛ گرچه بسیاری از گروههای کارفرمایی از جمله تولیدکنندگان و بخش فنآوری پیشرفته از این اعتصاب حمایت کردند و بخشهای زیادی از صنایع مختلف تحت تاثیر این درخواست اعتصاب قرار گرفتند.
این اعتصابات به دنبال ماهها اعتراض از سوی خانوادههایی که نماینده برخی از گروگانها بودند، صورت گرفت و نشاندهنده شکافهای عمیقی است که در اسرائیل بر سر رویکرد نتانیاهو برای رسیدن به توافق وجود دارد.
نخستوزیر اسرائیل با وجود فشارهای وارد شده از سوی وزیر دفاع و همچنین ژنرالها و مقامات اطلاعاتی ارشدش، بر حفظ نیروهای اسرائیلی در نقاط کلیدی نوار غزه پس از هر گونه آتشبسی اصرار دارد. حماس هر گونه حضور اسرائیل را در غزه رد میکند.
با وجود تلاشهای دیپلماتهای مصری و قطری و سفرهای مکرر مقامهای ارشد آمریکایی به منطقه برای ترغیب به توافق، هیچ نشانهای از پیشرفت در مذاکرات برای توقف درگیریها و بازگرداندن گروگانها وجود ندارد.
حماس هنوز ۱۰۱ گروگان از ۲۵۳ نفری را که در اکتبر گذشته از مناطق اسرائیلینشین اطراف غزه ربود، در اختیار دارد.
در حمله هفتم اکتبر، هزار و ۲۰۰ اسرائیلی و شهروند خارجی کشته شدند.
وزارت بهداشت حماس میگوید بر اثر حملات تلافیجویانه اسرائیل به غزه، تا امروز بیش از ۴۰ هزار فلسطینی کشته شدهاند.
همه چیز از دوران کودکی آغاز میشود. جایی که دو پسر خانواده شاهد بدرفتاری و خشونت ترسناک پدر علیه مادرشان هستند. دوربین از نگاه این دو پسربچه که از ترس در گوشهای پناه گرفتهاند، محیط اطراف آنها را به شکل ناواضحی به نمایش میگذارد. قرار نیست در این صحنه خشونت را به چشم ببینیم. برای دیدن آن باید تا نزدیک اواخر فیلم منتظر بمانیم تا باز به این صحنه بازگردیم اما تاثیر این صحنه بر این دو بچه، بهویژه فرزند کوچکتر که جی صدایش میکنند، قرار است جهان خشن فیلم و شخصیت خلافکار و متمایل به خشونت او را شکل دهد.
دوربین از نگاه جی به پشت در اتاق خواب میآید؛ جایی که صدای پرخاش پدر را از پشت آن میشنویم اما همان جا میایستد و وارد نمیشود.
در طول فیلم چند بار دیگر به این صحنه بازمیگردیم. به این فضای ترسناک که روح و روان این پسربچه را میآزارد. در نهایت اما درست پیش از صحنه پایانی، برای بیشتر همراه شدن با عملی که جی در انتها علیه پدرش انجام میدهد، اتفاقات داخل اتاق خواب را برای اولین بار میبینیم: جی (در زمان کودکی) در را باز میکند و پدرش با خشونت تمام در حال کتک زدن مادرش است. نگاه پدر به نگاه جی گره میخورد؛ همان نگاهی که در صحنه رویارویی آنها در انتها تکرار میشود.
روایت ماچوئیسم در سینمای ایتالیا چیز تازهای نیست چرا که مستقیم برگرفته از فرهنگی است که در آن موارد خشونت مردانه اصلا کم نیست. این داستان هم برگرفته از یک داستان واقعی است که بخشی از این معضل را روایت میکند اما اتفاق رخ داده و همینطور فضای فیلم به شدت تحت تاثیر همان فضای مردانه باقی میماند.
به یک معنی، با آن که فیلم از جهت روایت خشونت علیه زنان در رده فیلمهای فمینیستی قرار میگیرد اما نوع روایت فیلم، جهانبینی درون آن و نوع شخصیتها به شدت مردانه به نظر میرسد.
شخصیت مادر در فیلم به غایت منفعل است و فیلم در پرداخت او برای تماشاگری از نسل امروز چندان موفق نیست. هر چند قرار است نوع زن منفعلی روایت شود که از جهان مردانه میترسد و عکسالعملش تسلیم است اما روند پیشبرد قصه و تحمل همه توهینها و خشونت بیحد و حصر مرد، گاه غیرقابل باور به نظر میرسد؛ از جمله پذیرش بازگشت مرد به خانه پس از چندین سال، در داستان فیلم به یک علامت سوال تبدیل میشود.
ترس او از مرد را میتوان دلیل پناه نبردن این زن به پلیس دانست (و این که پناه بردن به پلیس در مقطعی باعث جدایی او از فرزندانش شده) اما حالا در وضعیت جدید، زمانی که فرزندان کوچک او به جوانان رعنایی بدل شدهاند که میتوانند جلوی پدر را بگیرند، احتیاط بیش از حد او که حتی حاضر نیست جای زخم خشونت شوهر را به فرزندانش نشان دهد، در جهان فیلم قابل قبول ترسیم نمیشود.
به همین دلیل فیلم بیش از آن که نگاهی فمینیستی در روایت جهان یک زن داشته باشد، به دنیای مردانه خشن و تلخ جوانی توجه دارد که زاییده خشونت خانگی است. به این معنی که شخصیت اصلی فیلم مادر نیست بلکه قرار است ما از طریق بلایی که بر سر مادر میآید، به دنیای پسر او نزدیک شویم. دنیای این پسر هم به تمامی مردانه و منطبق بر ماچوئیسم ترسیم میشود.
در نتیجه فیلم با یک تناقض روبهرو می شود: قرار است شخصیتی را دوست داشته باشیم که دوست داشتنی نیست. رفتار بسیار خشن او، عضویتش در یک گروه تبهکار فاشیستی و کتک زدن و چاقو زدن به دیگران، چیزی برای قهرمان تلقی شدن شخصیت اصلی باقی نمیگذارد و در نتیجه عمل نهایی او، بیش از آن که عملی قهرمانانه باشد، نوعی ادامه خشونتهای قبلی است که این بار تنها به دلیل متفاوتی رخ میدهد.
از همه بدتر رفتار جی با دختری است که او را دوست میدارد. این دختر مظهر پاکی و زیبایی و عشق در فیلم است اما رفتار زننده جی با او، از خشونت گفتاری تا حتی فیزیکی، عشق این دختر به جی را غیرقابل باور و بسیار عجیب جلوه میدهد تا آنجا که تماشاگر به این فکر میافتد که دختری با این همه زیبایی و مهر، چطور میتواندعاشق این شخصیت خشن با رفتار بیمارگونهاش باشد و چرا باید این همه تحقیر را تحمل کند؟
فیلم البته قصد دارد شخصیت این دختر را به شخصیت مادر نزدیک کند، همان گونه که شخصیت جی را با شخصیت پدرش یکی میکند.
در هر دو مورد دیالوگی در فیلم وجود دارد: جایی که جی به دختر میگوید نمیخواهد سرنوشت او به مانند مادرش شود و مورد دوم جایی است که پدر، جی را به خودش شبیه میداند و جی سعی دارد این شباهت را انکار کند.
در واقع اما هم دختر به مادر شبیه است و هم جی به پدرش. هر دو این شخصیتهای جوان تکرار بیحاصلی هستند از نسل گذشته: نه دختر توانایی بریدن از یک مرد خشن با رفتاری توهینآمیز را دارد و نه جی با وجود نفرت از پدرش توانسته از اخلاق و رفتار او فاصله بگیرد.
در اسطورههای یونان باستان، اودیپ پدرش را میکشد، بر خلاف شاهنامه که در آن پدر، پسر را میکشد. این موضوع شاید دو نوع نگاه به جهان را در دو سوی دنیا تصویر میکند: نگاه به آینده و نگاه به گذشته.
فیلم «خانواده» از اسطوره اودیپ بهره میگیرد و به آینده نگاه دارد. جایی که در پایان به رغم تلخی، قرار است نوید آیندهای روشنتر داده شود. نوشتههای فیلم درباره سرنوشت جی هم این موضوع را تایید میکند.
به گزارش خبرگزاری رویترز، این نخستین بار پس از جنگ جهانی دوم است که یک حزب راستگرای افراطی در یک انتخابات پارلمان ایالتی در این کشور، پیروز میشود.
سازمان امنیت ایالتی، حزب آلترناتیو برای آلمان را به صورت رسمی به عنوان حزب «راست افراطی» طبقهبندی کرده است و دادگاه قانون اساسی فدرال آلمان که به عنوان نهاد ناظر و نگهبان قانون اساسی این کشور شناخته میشود، مدتهاست حزب آلترناتیو برای آلمان را زیر نظر دارد.
بر اساس نتایج اولیه انتخابات که رسانههای آلمانی منتشر کردهاند، حزب آلترناتیو برای آلمان که به رهبری بیورن هوکه، پنج سال پیش نزدیک به ۲۳ درصد آرا را در انتخابات پارلمانی ایالت تورینگن به دست آورده بود، در انتخابات روز یکشنبه ۱۱ شهریور با کسب ۳۲/۸ درصد آرا، حزب پیشتاز و پیروز این انتخابات شده است.
در ایالت زاکسون، اگرچه حزب دموکرات مسیحی با کسب ۳۱/۵ درصد آرا حائز اکثریت شده اما حزب آلترناتیو برای آلمان تنها با ۱/۱ درصد اختلاف و با کسب ۳۰/۴ درصد آرا، جایگاه دوم را در رقابتهای انتخاباتی به دست آورده است.
علیرغم این موفقیتها، این حزب که در این دو ایالت شرق آلمان به عنوان «راستگرای افراطی» شناخته میشود، به احتمال زیاد قادر به تشکیل دولت نخواهد بود چون به دلیل عدم همکاری سایر احزاب نمیتواند به حدنصاب ۵۰ درصدی آرای پارلمان برای تشکیل دولت ایالتی برسد.
به گزارش رویترز، این حزب ملیگرا، ضد مهاجرت و دوستدار روسیه، ممکن است تعداد کرسیهای کافی را در هر دو ایالت برای ناکام گذاشتن شماری از تصمیمهای اساسی، به دست آورده باشد.
بر اساس قوانین ایالتی، شماری از مصوبات و انتصابات دولتی مانند انتصاب قضات یا مقامات ارشد امنیتی، نیازمند تایید اکثریت دو-سومی اعضای پارلمان است؛ امری که میتواند به این حزب افراطی امکان مسدود کردن چنین مصوبات و انتصاباتی را بدهد.
صدراعظم آلمان در بیانیهای که به رویترز داده است، هشدار داد به عنوان یک قانونگذار حزب سوسیال دموکرات، نتایج حزب آلترناتیو برای آلمان در ایالتهای زاکسن و تورینگن را نگرانکننده میداند.
به گزارش رویترز، شولتز در ادامه بیانیه خود گفت آلمان نمیتواند و نباید به این وضعیت عادت کند: «آلترناتیو برای آلمان به این کشور آسیب میرساند. این حزب اقتصاد را تضعیف میکند، جامعه را چندپاره میکند و شهرت کشور ما را خراب میکند.»
بر اساس گزارش رویترز، نتایج انتخابات یکشنبه، ضربه سنگینی به ائتلاف حاکم در آلمان به رهبری شولتز وارد کرده و این ائتلاف را بیش از پیش متزلزل ساخته است.
بنا بر همین گزارش، نتایج این انتخابات موجب تشدید فشار بر شولتز برای سختتر کردن سیاستهای پناهجویی و همچنین مساله حمایت از اوکراین خواهد شد.
آرای هر سه حزب سهیم در دولت ائتلافی حاکم در انتخابات پارلمانی در این دو ایالت کاهش یافت و در نهایت تنها حزب سوسیال دموکرات شولتز توانست از آستانه کسب دستکم پنج درصد آرای اخذ شده برای باقی ماندن در پارلمانهای دو ایالت عبور کند.
بیورن هوکه، رهبر حزب آلترناتیو برای آلمان، دو بار در سال جاری به دلیل استفاده از یک شعار ممنوعه نازیها در ایالت تورینگن محکوم و جریمه شد و پرونده دیگر او در ارتباط با اتهام تحریک افکار عمومی هنوز در جریان است.
این انتخابات چند روز پس از یک حمله با چاقو در شهر زولینگن آلمان برگزار شد که در جریان آن سه نفر کشته شدند.
گروه دولت اسلامی (داعش) مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت اما انجام آن از سوی یک مرد سوری موجب شد بحثی داغ درباره مساله مهاجرت در آلمان به راه افتد.
تعدادی از سیاستمداران آلمانی بر لزوم افزایش تدابیر امنیتی، در نظر گرفتن محدودیتهای سختگیرانهتر در خصوص استفاده از سلاح، اعمال مجازاتهای بیشتر علیه جنایات خشونتآمیز و اصلاح سیاستهای مهاجرتی تاکید کردهاند.
فردریش مرتس، عضو برجسته حزب راست میانه «اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان»، در واکنش به حمله زولینگن، خواستار توقف ورود پناهندگان از سوریه و افغانستان به این کشور شد.
نقش مهاجران در چند حمله در آلمان واکنشهای بسیاری را در این کشور برانگیخت و بسیاری خواستار وضع قوانین سختگیرانهتر برای جلوگیری از ورود مهاجران به این کشور شدهاند.
در خرداد ماه نیز فردی با چاقو به تجمع راستگرایان منتقد اسلام در شهر مانهایم آلمان حمله کرد و یک نیروی پلیس را کُشت. چند تن دیگر نیز در این حمله زخمی شدند.