آکسیوس:اسرائیل گفته اگر حزبالله مراکز غیرنظامی را بزند هزینه نامتناسب خواهد داد
آکسیوس به نقل از دو مقام اسرائیلی گزارش داد اسرائیل در روزهای اخیر از طریق چندین کانال نظامی به آمریکا اطلاع داده است که اگر در حمله تلافیجویانه حزبالله به اسرائیل، مراکز جمعیتی غیرنظامی هدف قرار گیرد، این گروه «هزینهای نامتناسب» پرداخت خواهد کرد.
به گفته این مقامهای اسرائیلی، این کشور نگران است که اگر حزبالله تلاش کند به اهداف نظامی اسرائیل حمله کند، ممکن است مراکز جمعیتی غیرنظامی را بزند.
چنین ویدیویی از این رفتار مکرر حکومت در شرایطی بار دیگر منتشر میشود که از منظر عمومی امور، پرداختن به مسائل دیگری اولویت دارد. با اینحال، بهکارگیری ترکیبی از سرکوب نرم و سخت برای تحمیل سیاست حجاب حکومتی-اجباری بخشی از سیاستهای گستردهتر برای سیطره بر ارکان قدرت، بقای آن، تثبیت وضع موجود و مقابله با پیشرفت به سوی توسعه پایدار است.
گفتمان ولایی حاکم در جمهوری اسلامی زنان را به حاشیه میراند و نقشهای سنتی و محافظهکارانهای را بر آنها تحمیل میکند که پیامد آن کاهش مشارکت این قشر در عرصه عمومی و اقتصادی و همچنین نابرابری توزیع قدرت، ثروت و منزلت در جامعه است.
علاوه بر این، تحمیل حجاب اجباری به نهادینه کردن نقشهای جنسیتی سنتی مربوط به دوران پیشامدرنیته کمک میکند و به مثابه سدی برابر توسعه پایدار اجتماعی، اقتصادی و سیاسی عمل میکند. یکی از شاخصهای توسعه پایدار مشارکت برابر زنان و مردان در عرصه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی است.
نکته پنهانی نیست که از حجاب اجباری به عنوان ابزاری برای مشروعیتبخشی به تبعیضهای جنسیتی و نابرابریها در جامعه و همچنین ممانعت از توسعه پایدار استفاده میشود. این تبعیضها شامل محدودیتهای حقوقی، فرهنگی و اجتماعی است که زنان را از مشارکت برابر با مردان در زندگی عمومی و اقتصادی باز میدارد.
تحمیل نقشهای جنسیتی سنتی به زنان، به محدودیت دسترسی آنان به منابع اقتصادی و سیاسی منجر میشود. در نتیجه، زنان از دسترسی به منابع مالی و اقتصادی باز مانده و نابرابری منابع از قبیل نابرابری ثروت، قدرت و منزلت میان زنان و مردان تشدید میشود.
از سوی دیگر، محدودیتهای اقتصادی ناشی از حجاب اجباری و گفتمان سرکوبگرانه، به معنای افزایش وابستگی اقتصادی زنان به مردان خانواده است که به دنبال آن افزایش نابرابریهای جنسیتی و تشدید فقر زنانه نیز گسترش مییابد.
افزون بر این، سرکوب فرهنگی و اجتماعی ناشی از حجاب اجباری میتواند به کاهش انگیزه و اعتماد به نفس زنان در جستجوی فرصتهای شغلی منجر شود.
سیاست حجاب حکومتی-اجباری پس از استقرار نظام سیاسی ولایی بر ارکان قدرت در دستور حکومت قرار گرفت که آنرا عنوان ابزاری برای مقاومت در مقابل آنچه که «تهاجم فرهنگی» مینامد و وحدت در برابر آنچه «دشمنان خارجی» و «تحکیم خانواده» معرفی میکند، مورد استفاده قرار میدهد. اما هدف واقعی این سیاست یکسانسازی از طریق سیطره بر بدنها و رفتارهای زنان و در نتیجه هویت آنها و تحکیم گفتمان حاکمیتی است.
بهکارگیری زور و سرکوب برای تحمیل حجاب اجباری در حکومت ولایی-رانتی اساسا با انگیزه تسلط گفتمان حاکم بر رفتار عمومی و حفظ و بقای نظام صورت میگیرد. حکومت تلاش میکند تا از این طریق هیمنه و هیبت خود را بر فضای عمومی مسلط کرده و از شکلگیری جنبشهای اجتماعی و اعتراضات و همچنین فرایند نوسازی جامعه جلوگیری کند.
بنابراین سرکوب حقوق و آزادیهای فردی زنان از این طریق، ابزاری در خدمت نظام سیاسی برای تثبیت وضع موجود و جلوگیری از تغییرات اجتماعی است.
راهکارهای حکومت برای سیطره بر شهروندان
جمهوری اسلامی هر سال بودجه کلانی را صرف سرکوب در چارچوب سیاسی تحمیل حجاب اجباری می کند و روشهای گوناگونی برای اجرای آن بهکار میگیرد.
معمولا از سرکوب نرم و پنهان، یعنی تبلیغات گسترده در رسانهها و فضاهای عمومی، برای ترویج و تحمیل ارزشهای حکومتی مبنی بر حجاب اجباری استفاده میشود. این تبلیغات معمولا در اشکالی از جمله تولید برنامههای تلویزیونی، پوسترها، رسانههای دولتی و حتی آموزشهای رسمی صورت میگیرد تا گفتمانی را تولید و ترویج کند که حجاب را به عنوان یک وظیفه دینی و نماد ملی (حجاب اسلامی-ایرانی) معرفی میکند.
این گفتمان به گونهای طراحی شده که تن دادن به حجاب را به عنوان یک امر طبیعی و ضروری نشان داده و فرهنگ اطاعت و تبعیت از حاکمیت را تثبیت میکند.
از دیگر روشهای اعمال سرکوب نرم ، فشارهای اجتماعی و فرهنگی به مثابه ابزار سرکوب است تا شهروندان به دلیل ترس از فشار گروهای وابسته و متعهد به حکومت مجبور به رعایت هنجارهای تحمیلی شوند.
افرادی که تحمیل حجاب اجباری را بر نمیتابند، از برخی حقوق اجتماعی مانند تحصیل، اشتغال و دسترسی به خدمات عمومی محروم شوند. همزمان، قوانین سختگیرانهای برای رعایت حجاب اجباری تصویب میشود که شامل مجازاتهای مختلفی از جمله جریمههای مالی، بازداشت و حتی زندان میشود.
در همین راستا، نیروهای امنیتی و پلیس برای بهکارگیری سرکوب سخت و آشکار به صورت فیزیکی و روانی شهروندان را مورد تهدید قرار میدهند. در مواردی که شهروندان در مقابل اقدامات نیروهای سرکوب حکومتی مقاومت میکنند یا به طور علنی به قوانین اعتراض میکنند، بازداشت و حتی شکنجه نیز برای آنها استفاده میشود.
پیوند حجاب اجباری و ممانعت از توسعه
میان گفتمان سرکوب زنان بهواسطه سیاستهای حجاب اجباری، مقابله با توسعه پایدار و تثبیت نظام توزیع منابع و در نتیجه نابرابری و چپاول اقتصادی پیوندی عمیق وجود دارد.
حکومت ولایت فقیه از حجاب اجباری به عنوان ابزاری برای تثبیت وضعیت موجود یعنی نظام توزیع منابع قدرت، ثروت و منزلت استفاده میکند.
نهایتا این سرکوب نه تنها به نابرابری جنسیتی دامن میزند بلکه توجه جامعه را از مسائل مهمتری مانند سوءاستفادههای اقتصادی و فساد اقتصادی-مدیریتی منحرف میکند.
شبکه سیانان به نقل از دو منبع آگاه گزارش داد بهطور فزایندهای احتمال میرود حزبالله لبنان مستقل از پاسخ جمهوری اسلامی، به اسرائیل حمله کند.
یکی از این منابع گفت که حزبالله در برنامهریزی خود سریعتر از ایران حرکت میکند و به دنبال حمله به اسرائیل طی روزهای آینده است.
در همین حال، درگیریهای اسرائیل و حزبالله ادامه دارد. ارتش اسرائیل چهارشنبه ۱۷ مرداد اعلام کرد یک سایت حزبالله لبنان را که قبلا برای پرتاب پهپاد به جولان استفاده شده بود، مورد هدف قرار داده است.
پت فالون، عضو جمهوریخواه مجلس نمایندگان آمریکا گفت: ضعف رهبری بایدن و کامالا هریس، امنیت جهان را کاهش داده است. در حالی که جمهوری اسلامی تهدید میکند به ترور هنیه پاسخی سخت خواهد داد، اسرائیل در خطر قرار دارد.
فالون گفت دولت ترامپ صلح را با اتخاذ مواضع قدرتمند ایجاد میکرد، در حالی که که دشمنان آمریکا دولت بایدن و هریس را جدی نمیگیرند.
کاخ ریاستجمهوری فرانسه اعلام کرد امانوئل مکرون در تماس تلفنی با بنیامین نتانیاهو گفته است که جمهوری اسلامی و اسرائیل باید از چرخه تلافیجویانه که ممکن است شهروندان و ثبات منطقه را به خطر میاندازد، اجتناب کنند
مکرون همچنین هشدار داد وقوع جنگ بین اسرائیل و لبنان برای منطقه «پیامدهای ویرانگری» خواهد داشت.
رییسجمهوری فرانسه خواستار دستیابی به توافق آتشبس فوری در نوار غزه، آزادی همه گروگانها و ارسال کمکهای انساندوستانه به غزه شد.
مکرون تاکید کرد فرانسه به همراه شرکای منطقهای و بینالمللی خود به تلاش برای یافتن یک چارچوب سیاسی بر اساس تشکسل دو کشور اسرائیل و فلسطین که تضمینکننده ثبات منطقه باشد، ادامه خواهد داد.
