اولین بار پس از جنگ سرد، خبرنگار آمریکایی به اتهام جاسوسی در روسیه محاکمه شد
روز چهارشنبه ششم تیر اولین جلسه دادگاه ایوان گرشکویچ، خبرنگار آمریکایی روزنامه وال استریت ژورنال در روسیه برگزار شد. او به جاسوسی برای سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا از یک شرکت تولید کننده تانک متهم شده است.
اولین بار پس از جنگ سرد، خبرنگار آمریکایی به اتهام جاسوسی در روسیه محاکمه شد | ایران اینترنشنال
جلسه دادگاه در شهر یکاترینبورگ برگزار شد، جایی که افسران سرویس امنیتی اف.اس.بی. FSB، گرشکویچ را در یک رستوران هنگام غذا خوردن در روز ۹ فروردین ۱۴۰۲ دستگیر کردند.
او از زمان بازداشت نزدیک به ۱۶ ماه را در زندان لفورتوو مسکو گذرانده است و در صورتی که از سوی دادگاه مجرم شناخته شود، تا ۲۰ سال زندان در انتظارش خواهد بود.
گرشکویچ، روزنامه او و دولت آمریکا همگی این اتهامات را رد کرده و میگویند او فقط وظیفه خود را به عنوان یک گزارشگر تایید شده وزارت امور خارجه روسیه برای کار در آنجا انجام داده است.
سفارت آمریکا در مسکو در بیانیهای خواستار آزادی گرشکویچ شد و گفت پرونده او «بر اساس شواهد، مطابق هنجارهای جاری یا حاکمیت قانون» نیست و روسیه از شهروندان آمریکایی برای دستیابی به اهداف سیاسی خود استفاده میکند.
تیر ماه ۱۴۰۲ کارشناسان سازمان ملل متحد بازداشت گرشکویچ در روسیه را حمله به خبرنگاری آزاد توصیف کرده و خواهان آزادی فوری او شدند.
در جریان محاکمه
به خبرنگاران اجازه داده شد تا قبل از شروع دادگاه از گرشکویچ ۳۲ ساله فیلمبرداری کنند. او با سری تراشیده و یک پیراهن یقه باز، ایستاده در یک جعبه شیشهای، لبخند کمرنگی زد و برای همکارانی که میشناخت، سر تکان داد.
دادستان میکاییل اوزدویف، در شرح اتهامات او به خبرنگاران گفت گرشکویچ به دستور سازمان سی.آی.ای، در مهر ۱۴۰۲ در منطقه سوردلوفسک (Sverdlovsk) اطلاعات محرمانهای در مورد فعالیتهای یک شرکت دفاعی فعال در زمینه تولید و تعمیر تجهیزات نظامی جمعآوری کرده است.
این تاریخ چند ماه پس از دستگیری گرشکویچ بود و دادستان بعدتر به خبرنگاران گفت در صحبتهایش اشتباه کرده و اتهام مطرح شده در واقع در فروردین ۱۴۰۲ و همزمان با دستگیری این خبرنگار رخ داده است.
پشت درهای بسته
پس از چند ساعت محاکمه پشت درهای بسته، دادگاه تاریخ جلسه بعدی را ۲۳ مرداد اعلام کرد؛ تاریخی که نشان میدهد پرونده ماهها به طول میانجامد. دلیل فاصله طولانی تا جلسه بعد مشخص نیست.
محاکمههای پشت درهای بسته، رویهای استاندارد در روسیه برای اتهام خیانت یا جاسوسی است که معمولا میتواند چندین ماه طول بکشد.
کرملین میگوید این پرونده مربوط به دادگاه است و گرشکویچ حین انجام عمل مجرمانه دستگیر شده است.
هنوز شواهدی برای این اتهام ارائه نشده است.
زندانیان آمریکایی در روسیه
آمریکاییهای بازداشت شده در روسیه در شدیدترین بحران بین مسکو و واشینگتن در ۶۰ سال گذشته گرفتار شدهاند که محصول حمله روسیه به اوکراین است.
ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه گفته است این کشور پذیرای ایده مبادله زندانیان با گرشکویچ است و تماسهایی با آمریکاییها برقرار شده است.
آمریکا، مسکو را به استفاده از «دیپلماسی گروگانگیری» متهم کرده و گفته است بازداشت گرشکویچ و پل ویلان، دیگر زندانی آمریکایی، اشتباه بوده و واشینگتن متعهد است آنان را به خانه بازگرداند.
در بیانیه سفارت آمریکا آمده که مقامات روسیه نتوانستهاند شواهدی مبنی بر اثبات اتهامات گرشکویچ ارائه داده یا توضیح دهند که چرا کار او به عنوان یک روزنامهنگار جرم است.
فشار روسیه بر خبرنگاران خارجی
وال استریت ژورنال از اظهار نظر در مورد هدف سفر گرشکویچ به منطقه اورال روسیه یا ادعای دادستان مبنی بر «تلاش برای جمعآوری اطلاعات یک تامینکننده تانک برای جنگ» خودداری کرده است.
این نشریه قبل از محاکمه اعلام کرد که گرشکویچ به عنوان یک روزنامهنگار معتبر آنجا بود و کارش را انجام میداد.
بسیاری از سازمانهای خبری غربی پس از آغاز جنگ اوکراین در زمستان ۱۴۰۱، کارکنان خود را از روسیه خارج کردند.
روسیه آن زمان با تصویب قوانینی، مجازاتهای زندان طولانی برای «بیاعتبار کردن» نیروهای مسلح یا انتشار «اخبار جعلی» در مورد آنها در نظر گرفت.
گرشکویچ یکی از معدود خبرنگاران غربی در کنار خبرنگاران رویترز بود که از داخل روسیه گزارش میدادند.
روزنامهنگار آمریکایی دیگری به نام آلسو کورماشوا سال گذشته دستگیر شد و به اتهام نقض قانون «عامل خارجی» روسیه و «انتشار اطلاعات نادرست در مورد نیروهای مسلح» در انتظار محاکمه است.
او نیز اتهامات خود را رد میکند.
در هفتههای گذشته، یک محقق فرانسوی به نام لوران وینتیه هم دستگیر و متهم شد هنگام جمعآوری اطلاعات در مورد ارتش روسیه، به عنوان یک عامل خارجی ثبتنام نکرده است.
روسیه و اوکراین در آخرین مبادله دورهای در جنگ ۲۸ ماهه خود، ۹۰ اسیر جنگی از هر سو را تحویل دادند. امارات متحده عربی به عنوان واسطه بر این تبادل اسیر نظارت کرد.
تبادل اسرا میان دو کشور در شرایطی رخ داد که دادگاه کیفری بینالمللی (ICC) روز سهشنبه پنجم تیر حکم بازداشت وزیر دفاع سابق روسیه و رییس ستاد ارتش روسیه را به دلیل حمله به اهداف غیرنظامی در اوکراین صادر کرد.
دادگاه، سرگئی شویگو و ژنرال سرکرده روس، والری گراسیموف را به «جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت» متهم کرده است.
اسرای روسی که بازگشتند
ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین گفت که بیشتر سربازان روس آزاد شده، سربازان خصوصی و گروهبان بودند.
او تاکید کرد: «این مبادله گام دیگری در روند بازگرداندن همه بازداشتشدگان به خانه بود.»
زلنسکی روز چهارشنبه ششم تیر از منطقه خط مقدم جنگ در دونتسک در شرق اوکراین بازدید کرد.
به گفته دولت روسیه، زندانیانی که روز سهشنبه به خانه برگشتند، «در اسارت با خطر مرگباری مواجه شده بودند».
پس از انجام مبادله، زندانیان روس آزاد شده با هواپیما به مسکو منتقل شدند تا آنجا تحت معاینات پزشکی قرار بگیرند.
اسرای اوکراینی که بازگشتند
اوکراین گفته است سربازانی را برگردانده که در محاصره سه ماهه در سال ۱۴۰۱ از کارخانه فولاد آزوف استال دفاع کردند.
سایرین نیز در زمان تصرف نیروگاه هستهای چرنوبیل به اسارت نیروهای روسیه درآمده بودند.
زلنسکی در یک نطق ویدیویی با تاکید بر اینکه «ما بقیه را به همین ترتیب برمیگردانیم»، گفت به دنبال حقیقت درباره همه اسرای اوکراینی است: «ما به دنبال حقیقت در مورد همه هستیم؛ هر شخص در کجاست، در چه شرایطی است و چه چیزی برای بازگشتش لازم است.»
دیمیترو لوبینتس، کمیسر پارلمانی حقوق بشر اوکراین نیز از معاینه پزشکی اسرای آزاد شده و حمایت دولت از سربازان برای از سرگیری زندگی خود خبر داد.
امارات در نقش میانجی
مقامهای مسکو و کییف از نقش امارات متحده عربی برای تسهیل تبادل اسرا تشکر کردند.
وزارت امور خارجه امارات در بیانیهای «میانجیگری» این کشور را موفقیتآمیز دانست و نوشت از «روابط متمایز خود به عنوان یک میانجی قابل اعتماد در میان دو طرف» استفاده کرده است.
از زمان آغاز حمله نظامی روسیه به اوکراین، ابوظبی تلاش کرده بیطرفی خود را در این درگیری حفظ کند و به میانجیگری بین دو طرف برای تبادل اسرا ادامه دهد.
مبادله قبلی اسرا میان دو کشور با چهار ماه تاخیر در روز ۱۱ خرداد و با نظارت امارات متحده عربی انجام شد و هر طرف ۷۵ اسیر جنگی را تحویل داد.
دی ماه ۱۴۰۲ نیز در جریان تبادل اسیر میان دو کشور در مجموع ۴۷۸ نفر به کشورشان بازگشتند.
با توافق ۳۲ عضو ناتو در بروکسل در روز چهارشنبه ششم تیر، مارک روته، نخستوزیر هلند به عنوان رییس بعدی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) انتخاب شد. او جانشین ینس استولتنبرگ، دبیرکلی فعلی این ائتلاف نظامی میشود.
روته در واکنش به این انتخاب در حساب توییتری خود رهبری این سازمان را مسئولیتی بزرگ توصیف کرد و نوشت: «اتحاد سنگ بنای امنیت جمعی ماست و خواهد ماند.»
دیمیتری پسکوف، سخنگوی کاخ کرملین در واکنش به انتخاب روته گفت که بعید است موضع کلی ناتو در دوره دبیر کلی او به عنوان دبیر کل جدید، تغییر کند.
رقبا کنار کشیدند
هفته گذشته و پس از تایید مجارستان و اسلواکی، کلاوس یوهانس، رییسجمهوری رومانی از نامزدی دبیرکلی ناتو انصراف داد تا رقیبی برای روته باقی نماند.
دوره ریاست استولتنبرگ در ناتو از سال ۱۳۹۶ تا کنون چهار بار تمدید شده بود.
استولتنبرگ از انتخاب روته به عنوان جانشین خود به گرمی استقبال و از او به عنوان «فراآتلانتیکیست واقعی، یک رهبر قوی و یک اجماعساز» یاد کرد.
راهی طولانی تا دبیر کلی ناتو
تلاش روته برای کسب مقام ارشد ناتو از آبان سال گذشته آغاز شد.
او به دلیل فعال نبودن کافی در جلب حمایت کشورهای اروپای شرقی مورد انتقاد قرار گرفته بود.
روته پیش از سال ۱۳۹۳ از پروژه «خط لوله نورد استریم-۲» روسیه حمایت کرده بود.
او در طول ۱۴ سال نخستوزیری در هلند، پنجمین اقتصاد بزرگ اتحادیه اروپا، نتوانست به طور مداوم هزینههای دفاعی این کشور را به هدف ناتو یعنی دو درصد تولید ناخالص داخلی برساند.
بر اساس آخرین آمار، هلند سرانجام در سال جاری به این هدف دست خواهد یافت.
چالشهای پیش روی روته
روته در زمان حساسی رهبری ناتو را بر عهده میگیرد. جنگ در اوکراین ادامه دارد و اعضای ناتو اطمینانی به آینده روابط خود با دولت بعدی آمریکا ندارند.
هر چند دونالد ترامپ، رییسجمهوری سابق ایالات متحده و نامزد فعلی جمهوریخواهان، متعهد شده است در ناتو بماند اما تهدید کرده در صورت انتخاب شدن دوباره، کمکهای ایالات متحده به اوکراین را قطع میکند.
این امر تردیدها را در مورد آینده ناتو افزایش داده است.
کار تازه روته از روز ۱۱ مهر و بیش از یک ماه قبل از انتخابات ریاست جمهوری در ایالات متحده آغاز میشود. انتخاباتی که نتیجه آن میتواند تاثیری مستقیم بر سرنوشت ناتو بگذارد.
هواپیمای حامل جولیان آسانژ، بنیانگذار وبسایت ویکیلیکس در کانبرا، پایتخت استرالیا فرود آمد. پرونده او که به اتهام افشای هزاران سند محرمانه دولت آمریکا باز شده بود، با آزادیاش به دنبال اقرار به اتهامات خود، پس از ۱۴ سال بسته شد.
آسانژ، موسس ویکیلیکس، چهارشنبه ششم تیر در پی توافق با دستگاه دادگستری ایالات متحده، پس از اقرار به اتهاماتش آزاد شد و با همراهی سفیران استرالیا در بریتانیا و آمریکا، با یک جت شخصی به موطن خود، استرالیا بازگشت.
حساب توییتری ویکیلیکس نوشت: «پس از تحمل نزدیک به ۱۴ سال بازداشت خودسرانه در بریتانیا، پنج سال حبس امنیتی به دلیل کار چاپ و نشر نوآورانهاش با ویکیلیکس، آسانژ به خانه خود در خاک استرالیا رسیده است.»
در پی این اتفاق آنتونی آلبانیزی، نخستوزیر استرالیا از آمریکا و بریتانیا به دلیل آزادی آسانژ قدردانی کرد.
آسانژ در طی جلسهای سه ساعته در یک دادگاه فدرال در جزیره سایپان که تحت قیمومیت ایالات متحده است، اعتراف کرد در زمینه اتهام کیفری «توطئه برای دستیابی به اسناد دفاع ملی آمریکا و افشای آنها»، گناهکار است.
بنیانگذار ویکیلیکس با بیان اینکه باور داشته در راستای متمم اول قانون اساسی آمریکا عمل کرده است که حریم آزادی بیان را حفاظت میکند، تصریح کرد «اقدام او در تشویق دیگران به جمعآوری اطلاعات محرمانه و طبقهبندی شده، نقض قانون ضدجاسوسی» بوده است.
رامونا وی. منگلونا، قاضی فدرال ایالات متحده، با توجه به توافق از پیش انجام شده و گذران حبس در زندانی در بریتانیا، حکم به آزادی آسانژ داد و به این ترتیب، ۱۴ سال دعوای نظام دادگستری آمریکا با آسانژ به پایان رسید.
آسانژ که پنج سال گذشته را در زندان فوق امنیتی بلمارش در لندن سپری کرده و از زندان دعوای حقوقی خود را در مقابله با استرداد به خاک آمریکا پیگیری کرده بود، روز دوشنبه چهارم تیر ماه از زندان آزاد شد و بریتانیا را ترک کرد.
ویکیلیکس در سال ۲۰۱۰ صدها هزار سند محرمانه ارتش آمریکا را در مورد جنگهای افغانستان و عراق همراه با مجموعهای از مراودات کدگذاری شده دیپلماتیک را منتشر کرد.
این مجموعه بارگذاری شده در سرورهای متعددی در سراسر جهان، به عنوان بزرگترین نشت امنیتی در تاریخ ارتش ایالات متحده شناخته میشود.
دولت استرالیا طی سالهای گذشته همواره خواستار آزادی آسانژ شده بود و بارها این موضوع را به عنوان یکی از مطالبات خود از دولت آمریکا پیگیری کرده بود.
کاوشگر چانگای-۶ پس از یک ماموریت پر خطر و طولانی دو ماهه، روز سهشنبه پنجم تیر در صحرای مغولستان فرود آمد. چین تنها کشوری است که در سمت پنهان ماه فرود آمده است. این ششمین ماموریت چین به سوی ماه و دومین ماموریت آنان در سمت پنهان ماه است.
تحلیلگران رسیدن به سمت پنهان ماه را آغاز عصر جدیدی از رقابتهای فضایی میدانند و دانشمندان مشتاقانه منتظر نمونههای جمعآوری شدهاند.
روز سهشنبه پنجم تیر، بلافاصله پس از فرود کاوشگر چانگای-۶، چینیها پرچم کشورشان را در نقطه فرود برافراشتند تا حضور پررنگ خود را در عصر جدید رقابتهای فضایی اعلام کنند.
پکن در دهه گذشته برای رقابت با ایالات متحده و روسیه، منابع عظیمی را خرج برنامه فضایی خود کرده و قصد دارد تا سال ۱۴۰۹ خدمه فضاییاش را به ماه بفرستد و در ادامه پایگاهی در قطب جنوب ماه بسازد.
آمریکا هم قصد دارد تا سال ۱۴۰۶ با ماموریت آرتمیس-۳ فضانوردان را به ماه بازگرداند و تا سال ۱۴۰۸ پایگاه دائمی بر روی تنها قمر زمین ایجاد کند.
روسیه که مدتهاست درگیر جنگ با اوکراین شده حالا به دنبال مشارکت در پروژههای چین است.
تحلیلگران بر این باورند که مسابقه فضایی بعدی منحصر به فرستادن انسان به ماه نیست بلکه رقابت آینده بر سر کنترل منابع ماه است.
سمت پنهان ماه
سمت پنهان ماه از زمین دیده نمیشود و به دلیل مسافت بیشتر و سطح ناهموارتر و دهانههای برخوردی غول پیکر، دسترسی به آن از نظر فنی چالشبرانگیز است.
هر کشوری که بتواند از پس چالشهای چنین سفری برآید میتواند در آینده به سوی بهرهبرداری از منابع جدید در ماه حرکت کند.
چانگای-۶ در اواسط اردیبهشت از یک مرکز فضایی پرتاب شد و چند هفته بعد با موفقیت بر روی دهانهای نزدیک به قطب جنوبی ماه فرود آمد.
ماموریت این کاوشگر ۵۳ روز طول کشید.
انتظار دانشمندان از دادههای این ماموریت
کاوشگر چینی از یک مته و یک بازوی روباتیک برای جمعآوری نمونههای خاک و سنگ استفاده کرد، چند عکس از سطح آن گرفت و پرچم چین را کاشت.
این نمونهها میتوانند به بررسی نظریههای تشکیل ماه در ۴/۵ میلیارد سال پیش کمک کنند.
دانشمندان امیدوارند کاوشها در سمت پنهان ماه، ما را به آثاری از یخ برساند؛ از یخ میتوان آب، اکسیژن و هیدروژن به دست آورد.
در سایه استراتژیهای سیاسی و تاثیرات ژئوپولتیک برنامههای فضایی آنچه برای دانشمندان اهمیت دارد رمز گشایی از اسرار تشکیل اجزای منظومه شمسی و درک دقیقتری از ترکیب هسته ماه است.
یحیی سریع، سخنگوی حوثیهای مورد حمایت جمهوری اسلامی در یمن، روز سهشنبه ۵ تیر، با پذیرش مسئولیت حمله به یک کشتی باری در دریای عرب در روز دوشنبه ۴ تیر، اعلام کرد که در این حمله از یک موشک بالستیک جدید استفاده شده است.
مرکز اطلاعات دریایی مشترک دریای سرخ و خلیج عدن روز دوشنبه اعلام کرد کشتی اماسسی سارا وی (MSC Sarah V)، با پرچم لیبریا در دریای عرب هدف یک حمله موشکی قرار گرفت اما موشک شلیک شده به این کشتی اصابت نکرد.
این سازمان گفت که این کشتی به احتمال زیاد بهدلیل داشتن ارتباط با اسرائیلیها هدف قرار گرفته است.
عملیات تجارت دریایی بریتانیا اعلام کرده است که خدمه این کشتی سالم هستند و کشتی نیز که در فاصله ۲۴۶ مایل دریایی نیشتون یمن در حال حرکت بود، به سمت بندر بعدی خود میرود.
یحیی سریع، سخنگوی حوثیها نیز این کشتی را اسرائیلی خواند، اما گفت که موشک بهطور دقیق و مستقیم به کشتی اصابت کرده است.
او به مشخصات موشک جدیدی که حوثیها از آن استفاده کردند و یا منبع تامین آن اشارهای نکرد.
خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران، روز چهارشنبه ۹ خرداد خبر داد که جمهوری اسلامی موشک بالستیک ضد کشتی «قدر» را در اختیار حوثیها در یمن قرار داده است.
تسنیم نوشت: «اولین موشک بالستیک دریایی ایران با نام قدر، توسط حسن طهرانی مقدم ساخته شد و حالا پس از گذشت چندین سال، همین فناوری در اختیار حوثیها قرار گرفته است.»
غرب جمهوری اسلامی را متهم میکند که با تامین تسلیحاتی حوثیها قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل را نقض میکند و امنیت منطقه و کشتیرانی بینالمللی در آبهای آزاد را به خطر انداخته است.
مقامهای جمهوری اسلامی که بهطور معمول ارسال اسلحه به یمن را تکذیب میکردند، گزارش تسنیم در مورد قرار دادن موشک بالستیک ضد کشتی قدر به حوثیها را تایید کردند.
حوثیها حملات پهپادی و موشکی خود به کشتیها در خلیج عدن و دریای سرخ را از ماه نوامبر و به نام همبستگی با مردم فلسطین در غزه آغاز کردند. در جریان حملات حوثیها، دو کشتی غرق شدند، یک کشتی توقیف شد و سه دریانورد کشته شدند.
سابرینا سینگ، معاون سخنگوی پنتاگون، روز سهشنبه ۲۹ خرداد خبر داد که حوثیها از زمان آغاز حملات خود تا کنون حدود ۱۹۰ حمله انجام دادهاند.