دانشمندان دانشگاه پرینستون در حال بررسی چگونگی زنده ماندن گرگهای چرنوبیل هستند که چندین نسل در معرض ذرات رادیواکتیو قرار داشتهاند.
به این منظور در سال ۲۰۱۴ گروهی از محققان از منطقه ممنوعه چرنوبیل بازدید کردند و قلادههای رادیویی به گرگها وصل کردند تا بتوانند حرکتهای آنان را زیر نظر بگیرند.
آنها همچنین برای درک چگونگی واکنش بدن گرگها به تشعشعات سرطانزا، نمونه خون گرفتند.
در سال ۱۹۸۶ یک رآکتور هستهای در نیروگاه چرنوبیل اوکراین منفجر شد و بیش از ۱۰۰ هزار نفر بهدلیل انتشار تشعشعات سرطانزا از این شهر نقلمکان کردند.
این منطقه از آن زمان تا کنون با ایجاد شدن منطقه ممنوعه چرنوبیل برای جلوگیری از ورود مردم، بهصورت متروکه درآمده است.
شاید طی این سالها انسانها به این منطقه بازنگشته باشند اما حیواناتی از جمله گرگ و اسب، همچنان پس از فاجعه، در زمینهای بایر شهر تخلیهشده پرسه میزنند.
محققان دریافتند که گرگهای چرنوبیل در طول زندگی خود، هر روز در معرض بیش از ۱۱/۲۸ میلیگرم تشعشع هستند که بیش از شش برابر حد مجاز ایمنی برای انسان است.
بر اساس نتایج بهدست آمده، گرگها سیستم ایمنی مشابه بیماران سرطانیای را که زیر پرتودرمانی قرار میگیرند، تغییر دادهاند اما مهمتر از آن، بخشهایی از اطلاعات ژنتیکی این جانداران شناسایی شد که بهنظر میرسد در برابر افزایش خطر سرطان مقاوم است.
تا کنون تحقیقات بسیاری روی انسانها صورت گرفته که جهشهایی را با خطر افزایش ابتلا به سرطان کشف کرده است اما محققان دانشگاه پرینستون بهدنبال شناسایی جهشهای محافظی هستند که شانس زنده ماندن پس از درگیری با سرطان را افزایش میدهند.
