به گزارش شبکه خبری روداو، اتاق بازرگانی و صنایع اربیل حملههای موشکی ایران به این شهر را به شدت محکوم کرد و از شهروندان و بازرگانان خواست واردات و استفاده از کالاهای ایرانی را تحریم کرده و همه روابط اقتصادی و تجاری خود را با ایران متوقف کنند.
سازمان ملل متحد اعلام کرد جمهوری اسلامی ریاست کنفرانس خلع سلاح این نهاد را از روز ۲۸ اسفند تا ۱۰ فروردین آینده به عهده خواهد داشت. دیدهبان سازمان ملل از این تصمیم به شدت انتقاد کرد و آن را به دلیل «نقض توافقهای هستهای» از سوی ایران با ماهیت دستورات این کنفرانس در تضاد خواند.
هیلل نویر، مدیر اجرایی دیدبان سازمان ملل، در واکنش به خبر ریاست جمهوری اسلامی بر کنفرانس خلع سلاح سازمان ملل در ایکس نوشت: ریاست خامنهای بر یک رویداد جهانی خلع سلاح هستهای، مثل ریاست یک تجاوزگر سریالی بر پناهگاه زنان است.
مسیح علینژاد ریاست جمهوری اسلامی را بر این نشست «تکاندهنده» خواند و گفت: «رژیمی که برای پوتین در جنگ اوکراین سلاح میفرستد، حمله ۱۵مهر حماس به اسرائیل را طراحی کرده و به حوثیها برای مختل کردن خطوط کشتیرانی موشک میدهد، مسئول نظارت بر خلع سلاح هستهای در جهان خواهد شد. طنزترین قسمت ماجرا این است که جمهوری اسلامی خود با سرعت به سمت توسعه سلاحهای هستهای پیش میرود.»
علینژاد افزود: «در مرحله بعد قرار است چه شود؟ آیا قرار است پوتین مسئول اردوگاههای پناهندگان اوکراینی شود و شیجین پینگ هم از اویغورها حفاظت کند؟ این بیهودگی نباید ادامه یابد. باید سازمان ملل را پاسخگو کنیم. دیکتاتورها علیه دموکراسی متحد شدهاند و متاسفانه برای تمسخر و تضعیف نهادهای بینالمللی، از سازمان ملل استفاده میکنند.»
در سالهای گذشته، عضویت و ریاست جمهوری اسلامی در مجامع مختلف سازمان ملل از جمله عضویت آن در کمیسیون مقام زن و ریاستش بر مجمع اجتماعی شورای حقوق بشر، با اعتراضهای گسترده بینالمللی همراه شده است.
پانزدهمین نشست مجمع اجتماعی شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد روز پنجشنبه ۱۱آبان به ریاست دورهای جمهوری اسلامی در ژنو برگزار شد، اما شماری از کشورها از جمله آمریکا این نشست را تحریم کردند.
میشل تیلور، نماینده دائم آمریکا در شورای حقوق بشر، به سرکوب خیزش سراسری در ایران پس از جان باختن مهسا ژینا امینی اشاره کرد و افزود که ریاست جمهوری اسلامی بر هر گونه نشست سازمان ملل به ویژه در امور مربوط به حقوق بشر «توهین به وجدان جمعی جامعه جهانی» است.
جمهوری اسلامی در سالهای گذشته عضو کمیسیون مقام زن سازمان ملل نیز بود، اما روز چهارشنبه ۲۳آذر، شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل، طی قطعنامهای به اخراج جمهوری اسلامی از این نهاد رای داد.
اخراج جمهوری اسلامی از کمیسیون مقام زن سازمان ملل با استقبال گسترده بینالمللی همراه شده و مقامات ارشد کشورهای مختلف جهان بر پاسخگو کردن حکومت ایران در ارتباط با نقض جدی حقوق زنان تاکید کردند.
در پی انتشار این خبر، گروهی از ایرانیان برای ابراز شادمانی مقابل مقر سازمان ملل در وین تجمع کردند و فریاد «زن زندگی آزادی» سر دادند.
کریم باقری، شش ماه پس تمدیدنشدن قراردادش با پرسپولیس افشا کرده که با فشار نهادهای امنیتی، از کادر فنی پرسپولیس کنار گذاشته شده است: «باشگاه پرسپولیس تماسی با من برای تمدی قرارداد نگرفت و فکر کنم مسائل بیرونی باعث شد نباشم. درواقع بخش امنیتی گفتند من فعلا در پرسپولیس کار نکنم.»
در تیرماه امسال، ایران اینترنشنال مطلع شد نهادهای امنیتی به مدیران پرسپولیس اعلام کردهاند کریم باقری باید از کادر فنی پرسپولیس خارج شود. آنها اجازه تمدید قرارداد با کریم باقری را به دلیل حمایتش از خیزش انقلابی مردم ایران ندادند.
هرچند یحیی گلمحمدی بارها حمایت خود از کریم باقری را اعلام کرد، اما رضا درویش گفت قرارداد کریم باقری تمدید نمیشود.
او در یکی از دلیلتراشیها برای حذف کریم باقری گفته بود که «کریم باقری خودش تمایل آنچنانی به ادامه کار نداشت و دوست داشت دنبال کارهای اقتصادی برود.»
مربی پیشین پرسپولیس در گفتگو با فوتبال ۳۶۰، چنین چیزی را رد کرد و همچنین گفت که با توجه به اظهارنظرهای مدیرعامل پرسپولیس و حواشی اخیر بعید است که این فصل به پرسپولیس برگردد.
کریم باقری اما در شروع اعتراضات پس از کشته شدن ژینا (مهسا) امینی در بازداشتگاه گشت ارشاد، در صفحه اینستاگرامش نوشت: «در این روزهای سخت من و امثال من وظیفه داریم کنار مردم باشیم چون از خود مردم هستیم. چه دنیای ورزشی شد، چه تیم ملیای شد، چه میگذرد بر ما؟ ... حال این روزهای کشورم و مردمم را حتی اگر در خواب هم میدیدم باورم نمیشد.»
جو بایدن پس از تماس با نخستوزیر اسرائیل به خبرنگاران گفت نتانیاهو با همه راهحلها برای تشکیل دو کشور اسرائیل و فلسطین مخالف نیست و برخی راههای ممکن وجود دارد. بایدن خاطرنشان کرد برخی کشورهای عضو سازمان ملل نیروی نظامی ندارند.
جو بایدن پس از تماس با نخستوزیر اسرائیل به خبرنگاران گفت نتانیاهو با همه راهحلها برای تشکیل دو کشور اسرائیل و فلسطین مخالف نیست و برخی راههای ممکن وجود دارد. بایدن گفت برخی کشورهای عضو سازمان ملل نیروی نظامی ندارند.
بایدن در پاسخ به این پرسش که اگر اسرائیل با تشکیل کشور فلسطین مخالفت کند، آیا در ارائه کمک به این کشور تجدیدنظر خواهد کرد، گفت: فکر میکنم بتوان راههایی برای حل این موضوع پیدا کرد.
جو بایدن همچنین در ایکس اعلام کرد در گفتوگو با نتانیاهو درباره تلاشها برای آزادی گروگانها از اسارت حماس، راههای افزایش کمکهای بشردوستانه به غزه و ادامه فشارها بر حماس صحبت کرده و بر مسئولیت اسرائیل در حفاظت از غیرنظامیان تاکید کرده است.
جمهوری اسلامی در یک هفته اخیر به عراق و پاکستان، دو همسایهاش و سوریه حمله کرد که پاکستان واکنش متقابل نشان داد. این حملهها به دلیل سرکوب داخلی با اعتراض مردم همراه نشد. برخی رسانههای غربی این اقدامات را به خودکشی رهبران رژیم در راه «رویاهای ایدئولوژیک پیچیدهشان» توصیف کردند.
بعضی رسانهها در اروپا و آمریکا به نقل از تحلیلگران، حملات اخیر جمهوری اسلامی به عراق، سوریه و پاکستان را نشاندهنده ضعف رژیم تهران دانستند.
در مقابل، رسانههای دولتی ایران میگویند حمله به اربیل، علیه «پایگاههای جاسوسی» اسرائیل انجام گرفت.
هدف قرار دادن مواضعی در عراق و سوریه، واکنش نظامی را از سوی «دولتهای دوست رژیم ایران» در پی نداشت اما تهاجم به خاک پاکستان کاملا متفاوت بود و با حمله تلافیجویانه از سوی این کشور به خاک ایران مواجه شد.
منطقه بلوچستان
گاردین در گزارشی، بلوچستان را منطقهای با هویت فرهنگی و تاریخی متمایز خواند که میان سه کشور پاکستان، ایران و افغانستان تقسیم شده است.
این منطقه که شامل استانهای نیمروز، هلمند و قندهار در افغانستان، استان بلوچستان در پاکستان و استان سیستان و بلوچستان در ایران است، نام خود را از قبیله بلوچ گرفته که از قرنها پیش شروع به سکونت در این منطقه کردند.
بزرگترین بخش این منطقه در جنوب غربی پاکستان است که در سال ۱۹۴۸ پس از استقلال این کشور به آن پیوست.
بلوچستان بزرگترین استان پاکستان است که ۴۴ درصد از کل خاک این کشور را شامل میشود.
شورشهای گروههای ستیزهجویی که برای ایجاد یک کشور مستقل برای مردم بلوچ میجنگند از سال ۱۹۴۸ آغاز شد و پس از مدتی سکون، دوباره بهطور قابل توجهی از سال ۲۰۰۳ ظهور کرد.
برخی مردم بلوچستان مدتهاست بر این باورند منطقهشان از نظر توسعه و نمایندگی سیاسی مورد بیتوجهی قرار گرفته و این باعث ایجاد خشم در آنها نسبت به دستگاههای حاکم شده است.
در پاسخ به شورشهای شبهنظامیان، نیروهای نظامی، شبهنظامی و اطلاعاتی پاکستان بر سرکوب طولانیمدت و خونین منطقه نظارت کردهاند.
طی این درگیریها تا کنون دهها هزار نفر «ناپدید»، شکنجه و بدون هیچ پیگردی کشته شدهاند.
شورشهای شبهنظامیان بلوچستان همچنین منبع طولانیمدت تنش بین پاکستان و همسایهاش ایران بوده است که هر کدام یکدیگر را به پناه دادن به تروریستهای جداییطلب متهم کردهاند.
در پنج سال گذشته حملات فرامرزی دو طرف در این زمینه، باعث کشته شدن شمار زیادی از سربازان، افسران پلیس و غیرنظامیان شده است.
ایران به ویژه پاکستان را متهم میکند به شبهنظامیان گروه جداییطلب سنی جیشالعدل اجازه داده است آزادانه در بلوچستان فعالیت و به مقامات ایرانی حمله کنند.
چرا تهران با کشوری هستهای و دارای ارتش عظیم و مجهز وارد درگیری شد؟
نشریه بریتانیایی تلگراف به علل حمله ایران به پاکستان که کشوری هستهای و دارای ارتشی عظیم و مجهز است، پرداخت.
بر اساس این گزارش، به نظر میرسد این اقدام به منظور ارسال «پیام بازدارندگی» به ایالات متحده و «پیام مقاومت» به نیروهای نیابتی در برابر آن چیزی است که انگار نقطه عطفی در سرنوشت آیتاللههاست.
دیکتاتوریهای در حال سقوط اغلب برای تقویت حمایتهای داخلی به افزایش درگیری خارجی متوسل میشوند اما چنین اقداماتی همیشه آنطور که برنامهریزی شده است، پیش نمیرود.
برای نمونه به سقوط حکومت نظامی ژنرال لئوپولدو گالتیری در آرژانتین پس از تهاجم نافرجام او به فالکلند فکر کنید.
حلقه آتش
تلگراف نوشت جمهوری اسلامی برای سالهای متمادی در حال ساختن چیزی در اطراف اسرائیل است که «حلقه آتش» نامیده میشود.
حلقه آتش استراتژی جمهوری اسلامی برای محاصره اسرائیل از طریق نیروهای نیابتی خود در غزه، کرانه باختری، لبنان، سوریه و اردن و شعلههای آتش دورتر از آن در عراق و یمن است.
هدف این حلقه آتشین، خفه کردن دولت یهود است زیرا آیتاللهها وجود آن را مایه تاسف و پایگاه قدرت آمریکا میدانند و مخالفت با آن را سنگ بنای انقلاب اسلامی از زمان شروعش قرار دادهاند.
پس از حملات هفتم اکتبر، به نظر میرسد همه این معادلات تغییر کرده و حلقه آتشین جمهوری اسلامی رو به خاموشی میرود.
اسرائیل به طور پیوسته در حال تخریب نیروهای نیابتی رژیم ایران یعنی حماس و جهاد اسلامی در غزه است.
ارتش اسرائیل تعداد زیادی از جنگجویان آنها را میکشد و «زیرساختهای تروریستیشان را که به سختی ساخته شده بودند»، نابود میکند.
از سوی دیگر به نظر میرسد در لبنان، حزبالله با دو گزینه ناگوار روبهرو است: جنگی بسیار ویرانگر یا عقبنشینی تحقیرآمیز از شمال رودخانه لیتانی.
در یمن حملات موشکی حوثیها به اسرائیل کمرنگ شده و ایالات متحده و بریتانیا برای خنثی کردن حملات آنان به کشتیرانی دریای سرخ، بهطور غیر منتظرهای از عملیات دفاعی به عملیات تهاجمی تغییر استراتژی دادهاند.
فروپاشی رژیم
تلگراف در ادامه افزود با این حال، آیتاللهها به تهدیدی بسیار بزرگتر از خاموش شدن «حلقه آتش» خود فکر میکنند: «فروپاشی رژیم».
رهبران ایران در حال پیر شدن هستند و مردم بهطور فزایندهای به دنبال شکل دیگری از حکومت.
اعتراضات گسترده ایرانیان طی ۱۶ ماه گذشته، نشاندهنده شدیدترین چالش مقامات جمهوری اسلامی در دهههای اخیر است.
به نظر میرسد با حملات انتحاری دو هفته پیش در کرمان، حضور گروههای اسلامگرای غیرنظامی مانند داعش نیز در حال افزایش است.
گزینه آخر
آیتاللهها ممکن است نقشه دومی نیز در سر داشته باشند.
برای آنها «انقلاب» همه چیز است. به همین دلیل ممکن است فکر کنند تنها راه بقای انقلاب، صدور سریع و خشونتآمیز آن است. چنین هدفی، مستلزم بیاعتبار کردن حاکمیتهای ملی در سراسر منطقه است.
البته باید در نظر داشت که جمهوری اسلامی نمیتواند همزمان با عربستان سعودی، پاکستان و اسرائیل مقابله کند اما همانطور که اعتراضات در داخل کشور کاهش مییابد، رهبران رژیم ممکن است آماده خودکشی به خاطر رویاهای ایدئولوژیک پیچیدهشان باشند.
دفتر محمود عباس، رییس تشکیلات خودگردان اعلام کرد بدون تشکیل «دولت فلسطین» هیچ امنیت و ثباتی در منطقه وجود نخواهد داشت.
این اظهارات در پاسخ به سخنان روز پنجشنبه بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل بود که درخواستهای آمریکا را برای برداشتن گامهایی در جهت تشکیل یک کشور فلسطینی پس از جنگ رد کرد.
اظهارات دفتر عباس منعکسکننده موضوعی است که ساعاتی پیش از سوی متیو میلر، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا بیان شد.
میلر استدلال کرد که تامین امنیت بلندمدت اسرائیل منوط به حل مناقشه فلسطین و تاسیس یک کشور مستقل برای آنان است.
خبرگزاری فلسطینی وفا به نقل از نبیل ابوردینه، سخنگوی محمود عباس نوشت که باید کشور مستقل فلسطین به پایتختی بیتالمقدس شرقی تشکیل شود چرا که بدون آن، هیچ امنیت و ثباتی در منطقه وجود نخواهد داشت.
محدودهای که فلسطینیها از آینده کشور خود میخواهند شامل غزه، کرانه باختری و بیتالمقدس شرقی میشود که در سال ۱۹۶۷ به تصرف اسرائیل درآمد.