جمهوری اسلامی درباره سرنگونی پرواز پی‌اس ۷۵۲: دولت‌های شاکی غرض سیاسی دارند

علینژاد روز یکشنبه با انتشار تصویری از حکم قضایی صادره، در حساب توییتر خود افزود غرامت سه میلیون و ۳۲۵ هزار دلاری که از سوی دادگاه تعیین شده را دریافت نخواهد کرد.

او نوشت: «به دادگاه اعلام می‌کنم که از دریافت غرامت خودداری می‌کنم» و «همانگونه که بارها گفته‌ام این پرونده هرگز برای غرامت مالی نبود، بلکه هدفم این بود که تمام توجهات را متوجه جنایات جمهوری اسلامی کنم، آن‌ها را در یک دادگاه مستقل محکوم و در جامعه بین‌المللی بی‌اعتبار کنم.»

قاضی آمریکایی این پرونده به این نتیجه رسیده که علیرضا علینژاد به مدت دو سال به عنوان گروگان در ایران بوده است.

مسیح علینژاد تاکید کرد: «از همه خانواده‌ها، به‌ویژه افراد دوتابعیتی که در بازداشت به سر می‌برند، می‌خواهم که برای جلوگیری از استفاده از عزیزانشان به عنوان ابزار معامله، پرونده‌های حقوقی علیه حکومت ایران تشکیل دهند.»

او نوشت: «خانواده‌های بسیاری وجود دارند که عزیزانشان گروگان گرفته شده‌اند اما هیچ دادگاه مستقلی برای شکایت سراغ ندارند.»

علیرضا علینژاد مهرماه سال ۹۸ در منزلش به دست ماموران امنیتی بازداشت و به اتهام «اجتماع و تبانی، توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام» از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ۸ سال حبس تعزیری محکوم شد.

دادگاه تجدیدنظر استان تهران حکم ۸ سال حبس تعزیری علیرضا علینژاد را تایید کرد، اما او پس از دو سال به صورت مشروط آزاد شد.

پیشتر سازمان عفو بین‌الملل اعلام کرده بود که این دستگیری برای «مجازات کردن مسیح علینژاد به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیزش در دفاع از حقوق زنان و برای مرعوب کردن و ساکت کردن او است.»

خود مسیح علی‌نژاد در زمان آزادی برادرش نوشت: «نه گروگان گرفتن برادر بی‌گناهم صدایم را خفه کرد و نه این آزادی جیره‌بندی‌شده».

این فعال مدنی همچنین روز یکشنبه نوشت: «من از این قضاوت برای ترغیب واشینگتن و سایر دولت‌ها استفاده می‌کنم که به جمهوری اسلامی که هیچ احترامی به حقوق بشر ندارد و در سرکوب فراملی گناهکار است، پاداش ندهند.»

او در پایان اضافه کرد: «من از رسانه‌های اجتماعی خود برای شروع کارزاری برای ترغیب شهروندان آمریکایی به مقامات منتخب ایالات متحده استفاده خواهم کرد تا با جمهوری اسلامی تعامل نداشته باشند.»

به گزارش روزنامه وال‌استریت جورنال، این محصول هوش مصنوعی که بر اساس مدلی به نام Med-PaLM 2 کار می‌کند قرار است به عنوان دستیاری آموزش‌دیده هم‌پای پزشکان فعالیت کند. بیمارستان تحقیقاتی «مایو کلینیک» در ایالت مینه‌سوتا یکی از مراکزی است که این ابزار ویژه در آن در حال آزمایش است.

گوگل حدود سه ماه پیش مدل هوش مصنوعی PaLM 2 را در کنفرانس خود معرفی کرد. بر همین اساس Med-PaLM 2 به نوعی نسخه ویژه‌سازی شده این مدل برای فعالیت‌های پزشکی به حساب می‌آید.

گوگل بر اساس یک ایمیل داخلی که وال‌استریت جورنال به محتوای آن دست پیدا کرده عقیده دارد این هوش مصنوعی پزشکی می‌تواند در کشورهایی که «دسترسی محدودتری به پزشکان» دارند مفید واقع شود. مدل مورد اشاره بر اساس داده‌های تخصصی و تایید شده پزشکی آموزش دیده است و به گفته گوگل در مکالمات مربوط به حوزه سلامت بهتر از مدل‌های عمومی مانند «چت جی‌پی‌تی»، «بینگ» و «بارد» عمل می‌کند.

اما خروجی این ابزار بدون ایراد نیست. تحقیقاتی که گوگل نتایج آن را در ماه مه منتشر کرد نشان می‌دهد هوش مصنوعی پزشکی‌اش مانند سایر مدل‌های عمومی این حوزه هنوز در دقت ارائه برخی اطلاعات ضعف دارد. بر اساس این تحقیقات، پاسخ‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی گوگل در مقایسه با پاسخ پزشکان واقعی، اطلاعات نادرست و نامرتبط بیشتری دارد.

با این وجود تقریبا در باقی معیارهای موجود مانند ارائه شواهد استدلال و تولید پاسخ‌های مبتنی بر اجماع، Med-PaLM 2 توانسته است کم‌وبیش به‌خوبی پزشکان واقعی عمل کند.

بر اساس گزارش منتشر شده، داده‌های بیمارانی که در فاز آزمایشی فعلی این هوش مصنوعی شرکت می‌کنند در کنترل آن‌ها باقی می‌ماند و در اختیار گوگل قرار نخواهد گرفت.

گِرِگ کورادو، مدیر ارشد واحد تحقیقات گوگل به وال‌استریت جورنال گفت مدل هوش مصنوعی پزشکی این شرکت هنوز در مراحل اولیه خود است. گرچه او تاکید کرده است در این مرحله تمایل ندارد این محصول فرایند رسیدگی به سلامت خانواده‌اش را بر عهده بگیرد اما باور دارد Med-PaLM 2 می‌تواند توسعه مراقبت‌های بهداشتی به کمک هوش مصنوعی را در آینده تا ده برابر افزایش دهد.

مایکروسافت نیز مدتی است به لطف سرمایه‌گذاری در شرکت «اوپن ای‌آی»، خدمات هوش مصنوعی ابری خود را در اختیار بیمارستان‌ها قرار داده است. در حال حاضر از این ابزار برای فعالیت‌هایی مانند خلاصه‌سازی یادداشت پزشکان استفاده می‌شود.

متخصصان مراقبت‌های بهداشتی عقیده دارند برای آنکه مدل‌های هوش مصنوعی حوزه پزشکی به مرحله تشخیص بیماری و تجویز دارو برسند، به توسعه و آزمایش بسیار بیشتری نیاز دارند.

فرقدانی در این مصاحبه اختصاصی به ایران اینترنشنال گفت مسولین زندان قصد داشتند با وادار کردن او به خوردن ماده ای ناشناخته، این فعال مدنی را مسموم کنند.

این کاریکاتوریست در بخشی از این گفت‌وگو افزود پس از گذشت چند روز، به دلیل احساس بیماری و علایمی از جمله، عدم تعادل، استخوان‌درد، گیجی و تاری دید و تذکر یکی از همبندیانش مبنی بر احتمال مسموم کردن غذای او توسط مسئولین زندان، تصمیم گرفته از خوردن غذا امتناع کند.

به دنبال ادامه اعتصاب غذای این فعال مدنی، ماموران زندان او را به اتاق انفرادی تحت نظر و بدون سرویس بهداشتی فرستاده و به او اجازه خروج از اتاق و استفاده سرویس بهداشتی عمومی را ندادند.

فرقدانی همچنین گفت ماموران تلاش کردند با تهدید، او را برای اعتراف اجباری در برابر دوربین آماده کنند که با مقاومت او روبرو می‌شوند.

در این مصاحبه آمده ۲۶ خرداد چندین نفر شامل زندانیان، افسر نگهبان و زنی با یونیفرم سفید به نام حامد یزدان با فحاشی و کتک‌کاری تلاش کردند ماده ناشناخته موم‌مانندی را وارد دهان او کنند که با مقاومت فرقدانی روبرو می‌شوند.

آتنا فرقدانی پس از این حادثه از نوشیدن آب زندان هم امتناع کرده و به همین دلیل دچار بی‌اختیاری ادرار شده و به دلیل نبود سرویس بهداشتی در اتاق، ناچار شده از تشک خود به عنوان سرویس بهداشتی استفاده کند.

طبق گفته این فعال مدنی، او پس از گذشت چند روز، به دلیل عواقب ناشی از اعتصاب غذا و آب و ضرب و شتم از سوی زندانیان جرایم غیرسیاسی، دچار ضعف و عدم هوشیاری شده است.

ماموران و مسئولین زندان او را برای زدن سرم به بیمارستان برکت برده و به دلیل خودداری او از گرفتن سرم این هنرمند را وادار به امضای رضایتنامه جهت ترخیص از بیمارستان کردند و رییس زندان قرچک پس از خودداری فرقدانی از امضای رضایتنامه، از نگهبان خواسته به جای او امضا کند.

فرقدانی همچنین به ایران اینترنشنال گفت ماموران زندان در تاریخ ۳۰ خرداد او را در حالی که هوشیاری خود را از دست داده بود به بیمارستان منتقل و در بخش مراقبت‎‌های ویژه، رها می‌کنند.

آتنا فرقدانی درپی فشارها و بازداشت‌های گسترده حکومتی، در جریان خیزش انقلابی ایرانیان، در تاریخ ۱۷ خرداد پس از مراجعه به زندان اوین بازداشت و به بند قرنطینه زندان قرچک منتقل شده بود.

این فعال مدنی در سال ۱۳۹۳ نیز به دلیل طرح کاریکاتوری از رییس مجلس و برگزاری نمایشگاه نقاشی انتقادی به حکومت بازداشت و در اردیبهشت سال ۱۳۹۵ آزاد شد.

شرق الاوسط روز یکشنبه ۱۸تیرماه به نقل از منابعی در حشد شعبی، گروه شبه‌نظامی عراقی تحت حمایت جمهوری اسلامی، نیروهای امنیتی و چند نماینده پارلمان عراق نوشت که ربوده شدن الیزابت تسورکوف، پژوهشگر اسرائیلی-روس در بغداد، با هدف فشار بر اسرائیل برای احیای مذاکرات متوقف‌شده در زمینه آزادی یک زندانی ایرانی در تل‌آویو است.

این روزنامه افزود که با این حال، اظهارات ضد و نقیضی در مورد محل نگهداری این پژوهشگر وجود دارد.

یک منبع نزدیک به جناح‌های مسلح عراقی گفت که تسورکوف به درخواست تهران در دستان نیروهای کتائب حزب‌الله در عراق نگهداری می‌شود، اما منابع دیگر تایید کردند که او به ایران منتقل شده است.

همچنین شرق‌الاوسط نوشت برخی تاکید کرده‌اند که این مذاکرات با دخالت روسیه در حال انجام است که ممکن است در روزهای آینده منجر به آزادی تسورکوف در ازای آزادی یوسف شهبازی عباسعلی‌لو شود.

این شهروند ایرانی، بنا بر اعلام موساد، پشت طرح حمله به اسرائیلی‌ها در قبرس بوده و به نوشته شرق‌الاوسط در ماه گذشته توسط اسرائیل در داخل ایران بازداشت شد.

دو روز پیش و در حالی که گروه کتائب حزب‌الله عراق نقش خود را در ربودن تسورکوف تکذیب کرد، رسانه‌های اسرائیلی فاش کردند جمهوری اسلامی در ماجرای گروگان‌گیری این پژوهشگر دست داشته است.

کانال ۱۱ تلویزیون اسرائیل به نقل از یک‌ مقام عراقی گزارش داد که جمهوری اسلامی ایران در ماجرای ربودن این شهروند اسرائیلی در عراق دخیل بوده و همچنان در این رابطه فعال است.

این ‌مقام عراقی که نامش فاش نشده، افزود که الیزابت تسورکوف که چند ماه است در اسارت کتائب حزب‌الله در عراق به سر می‌برد در ابتدا به وسیله دستگاه اطلاعات عراق دستگیر و سپس به این گروه شیعه عراقی تحت حمایت ایران تحویل داده شده است.

این در حالی است که یک فرمانده کتائب حزب‌الله روز ۱۵ تیر نقش خود را در این میان تکذیب کرد و سخنگوی دولت عراق نیز ۱۶ تیر به رویترز گفت که تحقیقاتی را در این زمینه آغاز کرده است.

اسرائیل کتائب حزب‌الله را در این ماجرا متهم کرده و دولت عراق را مسئول حفاظت از جان این‌ محقق اسرائیلی دانسته است.

به گفته مقام عراقی، این محقق اسرائیلی از آپارتمانی که در محله الخراده بغداد اجاره کرده بود، ربوده شده است.

او اضافه کرد که از این آپارتمان نه تنها تسورکوف، بلکه هم‌اتاقی او، یک محقق عراقی نیز ربوده شده اما او دو هفته پس از آدم‌ربایی آزاد شده و حتی بغداد را ترک کرده اما اخیرا به آنجا بازگشته است.

این منبع عراقی همچنین افزود که او و سایرین در این کشور دو ماه پیش در مورد پرونده تسورکوف با اطلاعات عراق تماس گرفته‌اند.

او گفت: «به ما گفتند که حالش خوب است و او دیگر در عراق نیست و به آمریکا بازگشته است اما آنها به ما دروغ گفتند.»

پیشتر خبرگزاری فرانسه به نقل از مقام‌های اطلاعاتی عراق گزارش داده بود تسورکوف اوایل ماه رمضان پس از خروج از یک کافه در بغداد ربوده شد.

طبق اطلاعات وب‌سایت الیزابت تسورکوف، این پژوهشگر ۳۶ ساله دانشگاه پرینستون در مورد شبه‌نظامیان وابسته به ایران پژوهش انجام می‌داد. او پیش‌تر نیز برای پژوهش میدانی به سوریه، اردن، ترکیه و سایر کشورهای منطقه سفر کرده بود.

به گزارش نیویورک تایمز به نقل از مقام‌های عراقی، این پژوهشگر بیش از ۱۰ بار به عراق سفر کرده بود. او پیش از ربوده شدن، در عراق تحت یک عمل جراحی اضطراری بر روی کمرش قرار گرفته بود.

یک مقام اسرائیلی در جمع خبرنگاران «شایعه‌» رسانه‌های عربی را مبنی بر اینکه تسورکوف با دستگاه اطلاعاتی اسرائیل همکاری می‌کرده، با قاطعیت رد کرد.

او خاطرنشان کرد مقام‌های امنیتی اسرائیل برای آزادی فوری تسورکوف با مقام‌های آمریکا و روسیه در حال همکاری هستند.

دولت دمشق روز شنبه ۱۷ تیر، با انتشار بیانیه‌ای نوشت که «به دلیل عدم رعایت استانداردهای حرفه‌ای و اصرار به ارائه اخبار و گزارش‌های سیاسی و مغرضانه»، تصمیم گرفته «اعتبارنامه» گزارشگران بی‌بی‌سی را لغو کند.

در این بیانیه که از سوی وزارت اطلاع‌رسانی سوریه صادر شد، همچنین آمده که «علی‌رغم هشدارهای مکرر» به این شبکه خبری بریتانیایی، بی‌بی‌سی «به انتشار اطلاعات گمراه‌کننده بر اساس اظهارات گروه‌های تروریستی و متخاصم» ادامه داده است.

اما سخنگوی این شبکه بریتانیایی در واکنش به این اقدام دولت بشار اسد گفت: «بی‌بی‌سی نیوز عربی روزنامه‌نگاری مستقل و بی‌طرفانه را ارائه می‌کند» و «افراد از همه زمینه‌های سیاسی» را «برای اثبات حقایق» خطاب قرار می‌دهد.

او در بیانیه‌ای افزود: «ما به ارائه اطلاعات بی‌طرفانه به مخاطبان خود در سراسر جهان عرب زبان ادامه خواهیم داد.»

جنگ داخلی در سوریه از زمان شروع آن در سال ۲۰۱۱ تاکنون بیش از نیم میلیون نفر را کشته و چندین میلیون نفر را آواره کرده است.

با تشدید جنگ، بسیاری از روزنامه‌نگاران و خبرنگاران خارجی این کشور را ترک کردند.

در فهرست سازمان گزارشگران بدون مرز از میزان آزادی رسانه‌ها در جهان، کشور سوریه در سال جاری میلادی چند پله سقوط کرد و در میان کشورهای مختلف، به رتبه ۱۷۵ کاهش یافت.

این سازمان غیردولتی مستقر در پاریس نوشته است: «در این کشور که بیش از یک دهه است در جنگ می‌سوزد برای خبرنگاران دسترسی به بسیاری از مناطق ممنوع شده است.»

گزارشگران بدون مرز ادامه داده است: «رژیم با رسانه‌ها به عنوان ابزاری برای انتشار ایدئولوژی بعثی رفتار می‌کند و جلوی هرگونه کثرت‌گرایی را می‌گیرد که باعث شده است بسیاری از روزنامه‌نگاران مجبور به زندگی در تبعید شوند.»