کمیسیون جهانی ایرانپراید، مجموعه سازمانهای کوییر ایرانی و فارسیزبان، در فراخوانی از همه اعضای جامعه الجیبیتیکیو ایرانی و فارسیزبان در شهرهای مختلف جهان خواست در اولین رژه افتخار جامعه رنگینکمانی در دوره خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی»، حضور گسترده داشته باشند.
از آغاز خیزش انقلابی مردم ایران، سازمانهای عضو کمیسیون جهانی ایرانپراید در حال تدارک برای حضور جامعه کوییر ایرانی در رژههای افتخار شهرهای آمستردام در هلند و تورنتو و ونکوور در کانادا هستند.
از سوی دیگر، سایر کنشگران کوییر ایرانی و افغانستانی در شهرهای مختلف جهان، از جمله لسآنجلس، پاریس و برلین نیز برای برگزاری رژه افتخار جامعه رنگینکمانی ایرانی و فارسیزبان در حال تلاش هستند.
کمیسیون جهانی ایرانپراید علاوه بر کمک به برگزاری رژه افتخار کوییرهای ایرانی، در تلاش است به پیگیری و حمایت از طرحهای اجتماعی و سیاسی جامعه الجیبیتیکیو ایرانی و فارسی زبان و هماهنگی و تعامل بیشتر با سازمانها و کنشگران کوییر کمک کند.
سازمانهای ژوپیا و آزاد کوییر از هلند و سازمانهای ایرانکوییر و کوییرکدهدر کانادا، از جمله سازمانها و تشکلهایی هستند که به کمیسیون جهانی ایرانپراید ملحق شدهاند.
پس از اعترضات گسترده جامعه الجیبیتیکیو آمریکا در دهه ۶۰ میلادی که نقطه اوج آن در شورشهای استونوال در ژوئن سال ۱۹۶۹ شکل گرفت، کشورهای مختلف جهان در هفتههای پس از ماه ژوئن با برگزاری راهپیمایی با افراد کوییر اعلام همبستگی میکنند.
در حالی که بسیاری از افراد کوییر در ایران در خانوادههای خود با خطر جنایتهای ناموسی، از جمله قتل مواجه هستند، این بخش از شهروندان طبق قوانین جمهوری اسلامی نیز در خطر اعدام و سایر روشهای قصاص قرار دارند.
مقامات جمهوری اسلامی به صورت علنی شهروندان کوییر را با القابی ناپسند مورد خطاب قرار داده و در اظهارات مختلف آنها را «منحرف» و «بیمار» میخوانند.
شب گذشته، پنجم خرداد، مریم، مادر ابوالفضل امیرعطایی از مرگ فرزند نوجوانش خبر داد و در اینستاگرامش نوشت: «ماهم رفت؛ ماهت بمیرد آسمان ...»
روز ۳۰ شهریور سال گذشته و در جریان اعتراضات مردمی علیه جمهوری اسلامی در شهر ری، نیروهای حکومتی از فاصله یک متری، گلوله گاز اشکآور را به سمت ابوالفضل ۱۶ ساله شلیک کردند که باعث شد این نوجوان نیمی از جمجمه خود را از دست بدهد.
ابوالفضل از زمان اصابت گلوله به سرش بیهوش شد و به کما رفت. در هشت ماه گذشته هم به دلیل متلاشی شدن بخشی از جمجمه، کاملا فلج بود و تنها میتوانست چشمهایش را تکان دهد.
او در این هشت ماه تحت چند عمل جراحی سنگین قرار گرفت و در نهایت روز اول خرداد، مادر او ویدیویی از پسرش منتشر کرد که نشان میداد او میتواند انگشتهای دستش را تکان دهد و به حرفهای مادرش واکنش نشان دهد.
مادر ابوالفضل ۱۶ ساله که در این هشت ماه عکسها و ویدیوهایی از قبل و بعد از اصابت گلوله گاز اشکآور به او منتشر میکرد، پنج روز پیش با شادی، ویدیویی را از واکنش پسرش به محیط اطراف در اینستاگرام گذاشت اما این شادی حتی یک هفته هم دوام نیاورد.
شامگاه جمعه مادر ابوالفضل در استوری اینستاگرام خود با انتشار عکسی، از مرگ فرزند نوجوانش خبر داد.
ابوالفضل همان روز اصابت گلوله گاز اشکآور به سرش به بیمارستان منتقل شد اما پیش از آن برخی نزدیکان این نوجوان گفته بودند نیروهای حکومتی از خانواده او تعهد گرفتهاند که از هیچ نهادی شکایت نکنند.
در جریان انقلاب «زن، زندگی، آزادی» که از اواخر شهریور سال گذشته و در پی مرگ ژینا (مهسا) امینی در مقر گشت ارشاد آغاز شد، دهها کودک و نوجوان از سوی حکومت کشته، زخمی و زندانی شدند.
سازمانهای حقوق بشری هویت دستکم ۷۰ کودک و نوجوان کشته شده در جریان اعتراضات سراسری را شناسایی کردند.
این کودکان با شلیک مستقیم گلوله به قلب و سرشان، شلیک ساچمه و ضرب و جرح از سوی نیروهای حکومتی به قتل رسیدند.
با افزایش تعداد کودکان کشته شده در اعتراضات، مردم ایران «مرگ بر حکومت بچهکُش» را به یکی از شعارهای اصلی خود در تجمعات خیابانی یا شعار دادن از پشتبامها تبدیل کردند.