با ادامه سیل بازداشتها و صدور احکام سنگین علیه معترضان، گزارشهای جدید از شکنجه زندانیان، فشار بر خانوادههای آنان و نیز سایر شیوههای سرکوبگرانه جمهوری اسلامی، از جمله اخراج اساتید دانشگاهها خبر میدهند.
بر اساس گزارشها، محسن طهماسبی، شهروند جوان در ماهشهر که در جریان اعتراضات سراسری در آبانماه برای انتقال یک معترض مجروح تیرخورده به بیمارستان کمک کرده بود، به دست اطلاعات سپاه بازداشت و زندانی شده و از آن زمان تحت شکنجه و فشار در زندان قرار گرفته است.
همچنین بر اساس اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال، فراز حقیقتجو، شهروند بهائی ساکن شیراز نیز که روز ۱۹ آذرماه از سوی ماموران بازداشت و وسایل او و همسرش ضبط شده، ۱۷ روز است که با خانوادهاش تماسی نداشته است. بر اساس این اطلاعات، فراز حقیقتجو در آخرین تماس خود تقاضای لباس گرم و دارو داشته است، اما خانوادهاش به هر نهادی که مراجعه میکنند، به آنها گفته میشود که فرزندشان در اینجا نیست.
اکنون حدود ۵۰ روز از بازداشت این شهروند بهائی میگذرد و او در شرایط سخت و تحت بازجوییهای شدید نگهداری میشود و خانواده او نگران هستند که از این زندانی اعترافات دروغین و ساختگی گرفته شود.
سپیده کاشانی، فعال محیط زیستی زندانی، نیز در نامهای که بیبیسی منتشر کرده، نوشته بازجو ابتدای هر بازجویی، سوره یس را با صوت میخوانده و بعد فردی که ظاهرا آخوند بوده، حکم اعدام هومن جوکار، همسر او و دیگر فعال محیط زیستی زندانی را در حالی که او با چشمبند به سمت دیوار نشسته بوده، میخوانده است.
سپیده کاشانی نوشته ساعتها ایستاده بازجویی میشده و حتی اجازه نداشته سرش را به دیوار تکیه بدهد.
او افزود در اتاقی که در و دیوار آن خونی بود بازجویی میشده و بازجو میگفته: «شاید شما رو نزنیم، ولی به پسرها رحم نمیکنیم.»
شاهزاده رضا پهلوی با انتشار تصویری از توماج صالحی، خواننده رپ زندانی، در اینستاگرامش نوشت: «ما به توماج فکر میکنیم که در سلول از خودش میپرسد آیا ارزشش را داشت؟ آیا فراموش شدهام؟»
او افزود: «این تازه شروع ماجراست و ما به توماج و توماجها بیش از پیش نیاز داریم.»
از سوی دیگر، قوه قضاییه همچنان با توسل به اتهام «افساد فیالارض» به فشار بر زندانیان در معرض خطر اعدام ادامه میدهد. مهدخت دامغانپور، یکی از وکیلان محمد قبادلو، جوان بازداشتشده محکوم به اعدام، گفت وکیل محمد قبادلو اعلام کرد فرجامخواهی موکلش در موضوع «افساد فی الارض» پذیرفته «نشده» است.
او گفت پذیرش فرجامخواهی موکلش درباره پرونده با اتهام قتل در اعتراض به رای دادگاه کیفری یک صورت گرفته اما آنها همچنین خواستار پذیرش اعاده دادرسی در خصوص پرونده «افساد فی الارض» با حکم اعداماند.
در ادامه سیل اخراج اساتید و معلمان معترض، مهشید گوهری، استاد ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد، در صفحه اینستاگرامش اعلام کرد پس از هفت سال تدریس با او و چند نفر از همکارانش قطع همکاری شده است.
شورای تشکلهای صنفی فرهنگیان نیز در بیانیهای با محکوم کردن دخالت «نهادهای فراقانونی» در جلوگیری از آزادی اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان، از زندان، هشدار داد درصورت آزاد نشدن اسماعیل عبدی، این شورا «اقدامات بعدی» را برای این معلم و دیگر معلمان زندانی انجام خواهد داد.
اسماعیل عبدی حدود هشت سال است که در زندان است و در حالی که در فروردین ۹۹ دوران محکومیت او به پایان رسیده بود، قوه قضاییه حکم ده سال زندان تعلیقی او را بلافاصله اجرایی کرد.
اخذ وثیقههای سنگین از بازداشت شدگان نیز در ازای آزادی موقت آنها ادامه دارد. رها آجودانی، کنشگر ترنس، که در جریان خیزش انقلابی بازداشت شده بود، با ارائه وثیقه دو میلیارد تومانی تا زمان برگزاری دادگاه موقتا آزاد شد. به گفته وکیل او، این کنشگر کوییر ممکن است به ۱۰ تا ۱۵ سال زندان محکوم شود.
برادر اشراق نجف آبادی، ورزشکار شیرازی و عضو سابق تیم ملی دوچرخهسواری کوهستان، نیز خبر داد او از زندان عادلآباد شیراز به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر موسوم به پلاک ۱۰۰ منتقل شده است.
خانواده محیا واحدی، عضو جمعیت امام علی، نیز در مصاحبه با شرق خواستار آزادی او شدند و گفتند محیا یک فعال اجتماعی است که در زندگیاش هیچ نقطه تاریکی وجود ندارد و از شروع فعالیتهایش تأثیر بسیار مثبتی بر مناطق فقیرنشین و آسیبدیده داشته است.
از سوی دیگر، گروهی از خانوادههای زندانیان محکوم به اعدام با برگزاری تجمع مقابل دفتر ارتباطات مردمی قوه قضاییه خواهان لغو حکمهای اعدام عزیزان خود شدند.
فیلم مستند «جونم» به کارگردانی سییرا یوریک، روایتگر زندگی سه نسل از زنان یک خانواده ایرانی ساکن ایالت ورمونت آمریکاست.
«ورژن ایرانی» به کارگردانی مریم کشاورز هم یک کمدی-درام رنگارنگ و صمیمانه است که زندگی یک خانواده در طول چندین دهه در ایران و نیوریورک را روایت میکند.
«شیدا» به کارگردانی نورا نیاسری هم فیلمی در ژانر درام درباره زنی است که از دست همسر آزارگرش در استرالیا میگریزد.
«جونم» به کارگردانی سییرا یوریک
یوریک، کارگردان «جونم»، با اشاره به خیزش انقلابی در ایران، به خبرگزاری فرانسه گفت: «معترضان به معنای واقعی کلمه جانشان را کف دستشان گرفتهاند.»
او افزود که از آنها ۱۰۰ درصد حمایت میکند.
یوریک گفت که در ایران «آزادی بیان» وجود ندارد و (جمهوری اسلامی) فیلمسازان و هنرمندان را به زندان میاندازد.
یوریک گفت که او میتواند خارج ایران -تا حدودی- آزادانه صحبت کند.
او که در آمریکا به دنیا آمده، نمیتواند به ایران سفر کند و سلسله وقایعی که در مستندش به تصویر کشیده، حاصل تلاشش برای پیوند با ایران و فهم بهتر از این کشور است که آن را از طریق آموختن زبان فارسی و مصاحبه با مادر و مادربزرگش به تصویر کشیده است.
یوریک در این مستند به حقایقی درباره خانوادهاش پی میبرد؛ مثلا این که مادربزرگش چگونه در سن ۱۴ سالگی و پیش از رسیدن به سن بلوغ به عقد مردی درآمده است.
در این مستند، با آن که مادربزرگ یوریک از به یاد آوردن خاطرات گذشته خشنود است، مادر سییرا نگران است که فاش کردن اسرار خانواده مقابل دوربین «خیلی خطرناک» باشد و در جایی از فیلم به یوریک هشدار میدهد که ممکن است به خاطر این حرفها اعدام شود.
یوریک تجربه اکران مستندش در جشنواره ساندنس را همراه با سبک سنگین کردن برای بازگو کردن حقیقت و نگرانی از پیامد روایتهای آمده در فیلم، برای دیگر افراد (خانواده) ساکن ایران، توصیف کرد.
او گفت که تا وقتی مادربزرگش از به قتل رسیدن پدربزرگش (به دست جمهوری اسلامی) پرده برنداشته بوده، او نمیدانسته دیوار ترسی که این رژیم در داخل و خارج ایران بنا کرده تا چه اندازه بلند است.
او اشاره کرد که مادرش با پنهان کردن حقایق اینچنینی قصد داشته از او محافظت کند.
«ورژن ایرانی» به کارگردانی مریم کشاورز
«ورژن ایرانی» داستان زندگی دختر ایرانی-آمریکایی جوان و سرکشی به نام لیلا، با بازی لیلا محمدی است که رابطه دشواری با مادر ایرانیاش دارد و دلیل آن، تمایلات جنسی لیلا و نظر متفاوت او و مادرش درباره نقش زنان (در جامعه) است.
اما در طول فیلم، هنگامی که لیلا متوجه حقایقی درباره آنچه پدر و مادرش از سر گذراندهاند میشود و دلیل خروج آنان را از ایران میفهمد، مادر و دختر، دو زن از دو نسل متفاوت، از بُعد جدیدی به میراث پیچیده ایرانی بودنشان نگاه میکنند.
مریم کشاورز این را که در چنین شرایطی (مصادف با خیزش انقلابی در ایران) فیلمی درباره زنان در جشنواره دارد، باعث افتخار خود توصیف کرد.
کشاورز و دیگر عوامل تولید این فیلم، هنگام حضور در مراسم نخستین اکران فیلم، سنجاقسینههایی با رنگهای پرچم ایران و شعار «زن، زندگی، آزادی» بر لباسهای خود داشتند.
او گفت که داستان «ورژن ایرانی»، روایت تابآوری و مقاومت طی دههها و نه فقط این روزهاست و این که شرایط اکنون (خیزش فعلی در ایران)، مبارزهای است که از مدتها پیش آغاز شده است.
کشاورز تاکید کرد پیش از جمهوری اسلامی هم زنان ایرانی همیشه برای دستیابی به حقوقشان در جامعه تلاش کردهاند.
او گفت: «زنان هنجارها را زیر و رو کرده و یاد گرفتهاند راه خودشان را برای آزاد بودن پیدا کنند.»
کشاورز پس از اکران نخستین فیلمش «شرایط» در سال ۲۰۱۱ دیگر نمیتواند به ایران بازگردد.
«شرایط» درباره رابطه عاشقانه دو دختر نوجوان با یکدیگر است.
یوریک اما امیدوار است روزی به ایران سفر کند گرچه فعلا از راه دور اعتراضات را به نظاره نشسته و آرزو میکند فیلمش بخش کوچکی از مبارزه ایرانیان در راه آزادی باشد.
یوریک گفت بخشی از تاثیرگذاری فیلمش به دلیل آن چیزی است که این روزها در ایران میگذرد.
او حضور در جشنواره ساندنس به همراه دیگر کارگردانان (که فیلمهایی درباره ایران ساختهاند) را مغتنم دانست.
به باور یوریک، حضور در بین فیلمسازان چنین آثاری به او احساس تعلق به جمعی میدهد که توانستهاند داستانشان را آزادانه روایت کنند.