اتحادیه اروپا با اسرائیل و مصر برای خرید گاز مایع یادداشت تفاهم امضا کرد
اتحادیه اروپا در راستای طرح خود برای کاهش وابستگی به منابع انرژی روسیه، با اسرائیل و مصر برای خرید گاز مایع یادداشت تفاهم امضا کرد.
اتحادیه اروپا در راستای طرح خود برای کاهش وابستگی به منابع انرژی روسیه، با اسرائیل و مصر برای خرید گاز مایع یادداشت تفاهم امضا کرد.
این اولین توافق صادرات گاز اسرائیل به اتحادیه اروپا است و بر اساس آن، گاز اسرائیل برای مایع شدن به تجهیزات تولید الانجی مصر منتقل شده و از آنجا به اتحادیه اروپا صادر خواهد شد.
به گزارش کانال ۱۲ اسرائیل، انتظار میرود به موجب این یادداشت تفاهم، سالانه ۲۹۰ میلیون دلار برای اسرائیل درآمد حاصل شود.
قرار است گاز ارسالی به اتحادیه اروپا بخشی از نیاز این اتحادیه به گاز طبیعی را تا سال ۲۰۳۰ تامین کند و پس از آن اتحادیه اروپا تا سال ۲۰۵۰ در راستای سیاست حذف انتشار گازهای گلخانهای، به تدریج نیاز خود را به گاز طبیعی کاهش دهد.
اورزولا فون درلاین، رییس کمیسیون اروپا، گفت این یادداشت تفاهم به اتحادیه اروپا کمک میکند وابستگی خود را به انرژی روسیه کاهش داده و نیازهای انرژی خود را از «عرضهکنندگان قابل اتکا» تامین کند.
کارینه الحرار، وزیر انرژی اسرائیل، نیز گفت این یادداشت تفاهم اسرائیل را به یکی از بازیگران مهم بازار جهانی انرژی تبدیل میکند و از سوی دیگر همکاری میان اسرائیل و مصر را نشان میدهد.
برخی مقامهای آمریکا بار دیگر خواستار مسلح کردن معلمان و آموزش آنان برای استفاده از سلاح گرم شدهاند تا بتوانند در مواجهه احتمالی با چنین حملاتی، «از کودکان محافظت کنند.»
از جمله این افراد، دونالد ترامپ، رییسجمهوری پیشین آمریکا بود که چند روز پس از کشتار در دبستان راب تگزاس، گفت راه پیشگیری از کشته شدن کودکان در حملات مسلحانه به مدارس، مسلح کردن معلمان است.
ایمی هاف و میشل بارنهارت، دو پژوهشگر در دانشگاه ایالتی اورگان که درباره مسلح کردن کردن معلمان به عنوان راهی برای محافظت از دانشآموزان موشکافانه تحقیق کردهاند، به چندین پرسش رایج درباره چنین پیشنهادی میپردازند:
۱- نظر عموم مردم درباره مسلح کردن معلمان چیست؟
بر اساس یک نظرسنجی که در سال ۲۰۲۱ انجام شد، ۴۳ درصد آمریکاییها با سیاستهایی که مسئولان مدرسه را مجاز به حمل سلاح کند، موافقاند اما با نگاهی دقیق میتوان دید بیشتر حمایتها از مسلح کردن معلمان، از سمت جمهوری خواهان و افراد صاحب اسلحه است. به عنوان مثال، ۶۶ درصد پاسخدهندگان جمهوریخواه، هوادار مسلح کردن معلمان هستند در حالی که تنها ۲۴ درصد شرکتکنندگان دموکرات این نظرسنجی با چنین سیاستی موافقت دارند.
۶۳ درصد افرادی که خود اسلحه دارند نیز از صدور مجوز برای مسئولان مدرسه به منظور حمل سلاح حمایت میکنند اما تنها ۳۳ درصد افرادی که خود صاحب اسلحه نیستند موافق مسلح شدن اولیای مدرسهاند.
اغلب معلمان، والدین و دانشآموزان با اینکه معلمان سلاح حمل کنند مخالفند.
بزرگترین اتحادیههای معلمان در ایالات متحده، از جمله انجمن آموزش ملی، با مسلح کردن معلمان مخالف هستند. بنا بر استدلال انجمن آموزش ملی، به مدرسه آوردن اسلحه بیشتر، آن را به محیطی خطرناکتر تبدیل میکند و هیچ محافظتی هم در برابر خشونت با اسلحه، به شاگردان و معلمان ارائه نمیدهد.
اتحادیههای معلمان در عوض طرفدار رویکردی پیشگیرانهاند که راه آن از مسیر اعمال مقررات بیشتر مرتبط با دسترسی به سلاح گرم میگذرد.
نگرانی عموم مردم درباره توقف تیراندازی در مدارس آمریکا بهجاست اما بر سر اینکه چه سیاستها و اقداماتی مؤثرتر واقع میشوند، اختلافنظر وجود دارد.
نتایج یک پژوهش در ایالات متحده در سال ۲۰۲۱ نشان میدهد ۷۰ درصد آمریکاییها موافق حضور افسران و مجریان قانون مسلح در مدارس هستند اما تنها ۴۱ درصد با پیشنهاد آموزش دادن معلمان برای حمل سلاح در مدارس موافقت داشتهاند.
نتایج پژوهش هارف و بارنهارت درباره نظر شهروندان آمریکا در مورد حقوق و مسئولیتهای مرتبط با حمل سلاح به عنوان راهی برای دفاع شخصی، نشان میدهد در میان صاحبان سلاح نیز بر سر حفاظت از کودکان در مدارس اختلافنظر وجود دارد. گروهی طرفدار مسلح کردن معلمان هستند در حالی که بعضی دیگر باور دارند صرف وجود اسلحه در مدارس، این اماکن را برای کودکان غیرایمنتر خواهد کرد.
گروه مخالف با مسلح کردن معلمان، در عوض از ایمنتر کردن طراحی ساختمانها و توجه به مختصات بنا برای هر چه امنتر کردن آن حمایت میکنند.
بعد از تیراندازی مرگبار در دبستان راب تگزاس، درخواست سیاستمداران برای مسلح کردن معلمان و ارائه آموزش ویژه به آنان بار دیگر از سر گرفته شده است.
حضور افسران مسلح در دو حادثه مشابه مرگبار در کلمباین کلرادو در سال ۱۹۹۹ و پارکلند فلوریدا در سال ۲۰۱۸، نشان میدهد عموم مردم است حق دارند درباره اینکه معلمان میتوانند یک فرد مسلح را خلع سلاح کنند یا نه، شک و شبهه داشته باشند.
در مورد اخیر تیراندازی در دبستان در تگزاس، گزارشهایی از ناتوانی یا بیتمایلی افسران پلیس آموزشدیده و مجرب برای مداخله به منظور توقف تیرانداز وجود دارد. با چنین اوصافی، روشن نیست که وقتی پلیس آنچنان در مهار مهاجم توانا نیست، معلمان قادر به چنین چیزی باشند یا نه.
۲- مشکل مسلح کردن معلمان چیست؟
مسلح کردن معلمان میتواند برای دانشآموزان، کادر مدرسه و منطقه محل قرار گرفتن مدرسه خطرآفرین باشد. از جمله این خطرات احتمالی، شلیک اشتباهی معلمان به خودشان، اولیای مدرسه یا دانشآموزان است. حتی در مورد معلمانی که برای استفاده از سلاح گرم آموزش دیده باشند، همچنان خطرات اخلاقی و حقوقی وجود دارد که متوجه استفاده نامناسب یا غلط، در مسأله دفاع با استفاده از اسلحه گرم است.
بنا بر نتایج یک پژوهش، تیر نیروی پلیس بارها آموزشدیده، تنها در ۱۸ درصد مواقع، درست به هدف میخورد. اگر درصد شلیک صحیح برای معلمان - که احتمالا آنقدرها هم آموزش نخواهند دید - همان ۱۸ درصد باشد، این بدان معناست که آنان پیش از زدن به هدف - فرد مسلح - چهار، پنج یا شش بار گلوله به چیزی یا کسی شلیک خواهند کرد.
علاوه بر این، خود معلم ممکن است در بحبوحه تیراندازی برای هدف قرار دادن فرد مسلح، از سوی پلیس یا همکاران مسلح، به جای او و اشتباه گرفته شود.
باز کردن پای سلاح به محیط مدرسه، همچنین احتمال خطر روزانه در پی خواهد داشت.
معلمان مسلح ممکن است غیرعامدانه ماشه اسلحه را بکشند. یک مثال از چنین اتفاقی زمانی بود که یک افسر پلیس مسلح در سال ۲۰۱۸ در دفترش در مدرسهای در منطقه الکساندریا در ایالت ویرجینیا، اشتباهی شلیک کرد.
خطر دیگر، افتادن اسلحه به دست مهاجم است. تحقیقات نشان میدهند در ۲۳ درصد موارد تیراندازی در اورژانس بیمارستانها در آمریکا، فرد مسلح اسلحه را از دست حراست بیمارستان درآورده است.
اگر اسلحه در مدرسهها در جای نامناسب قرار داده شود یا درست از آن نگهداری نشود، میتواند به دست دانشآموزان هم بیفتد. نگهداری نادرست اسلحه، مشکلی معمول برای صاحبان آنها در ایالات متحده است. در فضای مدرسه، چنین مسألهای منجر به این شده است که دانشآموزان گاهی اسلحه جامانده معلم را پیدا کنند، برخی اوقات آن را بردارند و در بعضی موارد پیدا شدن اسلحه را به مسئولی در مدرسه گزارش کنند.
گزارشها در اخبار نیز نشان میدهند معلمانی که با اسلحه به مدرسه رفتهاند، گاهی اسلحه از جیبشان افتاده یا آن را در دستشویی یا رختکن جا گذاشتهاند.
گزارشهایی هم از به سرقت رفتن اسلحه معلمان از سوی دانشآموزان وجود دارد.
شرکتهای بیمه نیز نگهداری پنهان اسلحه در مدارس را بالا بردن احتمال مسئولیت مرتبط با آن میدانند.
ایراد دیگر مسلح کردن معلمان، نژادپرستی ساختاری و تبعیض در سیاستهای امنیتی در مدارس آمریکاست. دانشآموزان سیاهپوست مدرسهها از مسلح شدن معلمان حمایت کمتری میکنند و شمار حامیان چنین اقدامی در میان آنان ۱۶ درصد است در حالی که هواداری دانشآموزان سفیدپوست از اسلحه داشتن معلمان ۲۶ درصد است. دانشآموزان سیاهپوست میگویند اگر معلمان مسلح شوند آنها احساس امنیت کمتری خواهند داشت.
۳- استدلال افرادی که خواهان مسلح کردن معلمان هستند چیست؟
هواداران مسلح کردن معلمان تأکید میکنند آمریکاییها برای دفاع از خود در برابر جرایم خشونتآمیز، از جمله مواجهه با مهاجم مسلح در مدرسه، مجاز به استفاده از سلاح گرم هستند. پژوهش هارف و بارنهارت نشان میدهد برخی افراد، حق خود برای دفاع شخصی را گونهای اجبار اخلاقی تعبیر و تعریف میکنند و بنابراین استدلال میکنند که معلمان هم حق و هم مسئولیت دارند از سلاح گرم استفاده کنند تا از خود و شاگردانشان محافظت کنند.
برای والدینی که اغلب به منظور حفاظت از خود هفتتیر حمل میکنند، ممکن است این فکر که معلم کودکشان در مدرسه این نقش محافظتکننده را بر عهده بگیرد، آسودگیخاطر بیاورد.
در یک واقعه تیراندازی در مدرسه که در آن پای مرگ و زندگی، آن هم در کسری از ثانیه در میان است، برای برخی افراد اینکه معلم فورا با مهاجم مسلح - پیش از دست نگه داشتن برای ورود پلیس به صحنه - درگیر شود، احساس امنیت بیشتری میآورد.
۴- آیا مدارس برخی ناحیهها به معلمان اجازه مسلح شدن دادهاند؟
معلمان در مدارس دستکم ۱۹ ایالت آمریکا مجاز به حمل اسلحهاند. این روند پس از تیراندازی کلمباین در سال ۱۹۹۹ آغاز شد و با تیراندازی پارکلند در سال ۲۰۱۸ سرعت گرفت.
ارائه شمار قطعی ناحیههایی که مدرسههای واقع در آنها به معلمان اجازه میدهند مسلح باشند، دشوار است و سیاستها از ایالتی به ایالت دیگر متفاوت است. در نیویورک حمل سلاح برای معلمان مجاز نیست اما در ایالت میسوری و مونتانا، معلمان مجاز به حمل اسلحهاند.
۵- نگاهی به نتایج حمل اسلحه برای اولیای مدرسه
گرچه مواردی ثبتشده از ورود کادر مدرسه برای خلع سلاح فرد مهاجم مسلح وجود دارد، بنا بر پژوهشها، نشانهای مبنی بر اینکه مسلح کردن معلمان، امنیت مدرسهها را افزایش میدهد، وجود ندارد و چنین اقدامی بیشتر به احساس امنیت کاذب در معلمان، دانشآموزان و عموم دامن خواهد زد.