شاهزاده رضا پهلوی: راه مهسا امینی و جانفدایان راه آزادی ایران را ادامه خواهیم داد








سومین جلسه رسیدگی به پرونده مهران محققی، متهم به راندن خودرو به میان جمعیت در پایان تجمع اعتراضی ایرانیان در منطقه ریچموندهیل، چهارشنبه ۲۵ شهریور (۱۶ سپتامبر) بدون صدور رأی پایان یافت. جلسه بعدی قرار است ۲۳ مهر (۱۴ اکتبر ) برگزار شود.
این پرونده که پس از دو جلسه دادرسی در ماههای مه و ژوئن همچنان در مراحل مقدماتی است، بار دیگر اعتراضها به سیستم آزادی با وثیقه در نظام قضایی کانادا را به کانون توجه کشانده است.
از حمله در ۱۰ مه تا آزادی فوری با وثیقه
این پرونده به حمله با خودرو به یک تجمع پرشمار پنج تا شش هزار نفری ایرانیان در ۱۰ مه در ریچموندهیل تورنتو بازمیگردد.
در پایان این گردهمایی و هنگامی که مردم در حال حرکت به سمت خودروهای خود بودند، مهران محققی متهم ۳۹ ساله، با رانندگی خطرناک خودرو خود را به سمت جمعیت راند. او پس از زیر گرفتن یک پیک تحویل غذا که به تجمع بی ارتباط بود و همچنین آسیب رساندن به خودرو یک شهروند ایرانی، تلاش کرد از محل بگریزد.
مهران محققی با دخالت معترضان و توقف خودرو، پرچم جمهوری اسلامی را از خودرو بیرون کشید، دور آن دوید و حاضران را تهدید کرد اما در نهایت بهدست پلیس بازداشت شد. با وجود این، او تنها یک روز پس از این حمله خشونتبار با قرار وثیقه آزاد شد.
روند فرسایشی جلسات دادگاه
دومین جلسه دادرسی این پرونده در تاریخ سوم تیر (۲۴ ژوئن) در دادگاه عالی انتاریو برگزار شده بود؛ جایی که رسیدگی به پرونده به ۱۶ سپتامبر (۲۵ شهریور) موکول شد تا در این فاصله مراحل تکمیل مدارک و گفتوگوهای اولیه با دادستان انجام پذیرد و متهم در جلسه سپتامبر مشخص کند که آیا با پذیرش اتهام روند را پیش میبرد یا با رد آن، وارد فرآیند محاکمه کامل خواهد شد.
با این حال در جلسه سوم نیز پیشرفتی در رسیدگی به پرونده رخ نداد.به گفته نماینده حاضر در دادگاه، وکیل مدافع همچنان منتظر دریافت سوابق و مدارک تکمیلی پلیس است و دادستانی نیز در حال بررسی ارائه درخواست رسمی برای استفاده از ویدیوهای دوربینهای مداربسته بهعنوان مدرک است.
در نهایت قاضی اعلام کرد تا پیش از جلسه بعدی در ۲۳ مهر، باید نشست مشورتی و مقدماتی میان قاضی، دادستان و وکیل مدافع برگزار شود.
انتقاد گسترده به سیستم وثیقه؛ از جامعه ایرانی تا حزب محافظهکار
آزادی سریع فردی که با خودرو به یک تجمع مدنی هجوم برده و جان شهروندان را به خطر انداخته، خشم و نگرانی عمیق جامعه ایرانی-کانادایی را برانگیخته است. ایرانیان مقیم کانادا که بسیاری از آنها برای در امان ماندن از خشونتهای جمهوری اسلامی مهاجرت کردهاند، رها بودن چنین افرادی را تهدیدی جدی علیه امنیت خود و آزادی تجمعات میدانند.
این رویکرد همراستا با انتقادات گستردهتری است که نسبت به سیستم وثیقه در قوانین فدرال کانادا مطرح میشود.
حزب محافظهکار کانادا به رهبری پیر پولیاور بارها از قوانین کنونی آزادی با وثیقه انتقاد کرده و آن را «سیاست درِ چرخان» خوانده است؛ سیستمی که به باور منتقدان، متهمان به اقدامات خشن و خطرناک را بلافاصله پس از بازداشت به خیابانها بازمیگرداند و امنیت عمومی را در معرض تهدید قرار میدهد.
از نگاه منتقدان، تکرار تعویقهای متوالی در پرونده مهران محققی، اکنون به نمونهای عینی از این چالشها در نگاه افکار عمومی تورنتو بدل شده است.
نهاد ناظر بانکی ترکیه سه روز مانده به پایان مهلت اوفک، اعمال حقوق سهامداری تقریبا تمام گلدن گلوبال را به صندوق بیمه سپردهها واگذار کرد؛ بانکی که آمریکا آن را به تسهیل تراکنشهای نیروی قدس و انتقال درآمد نفتی ایران متهم کرده است.
هیات تنظیم و نظارت بانکی ترکیه، چهارشنبه ۲۵ شهریور (۱۶ سپتامبر) اعلام کرد حقوق مربوط به سهام سه سهامدار اصلی گلدن گلوبال، به استثنای حق دریافت سود سهام، از این پس از سوی صندوق بیمه سپردههای ترکیه، اعمال خواهد شد.
این تصمیم سهام امیر کایا با سهم ۵۳.۹۸ درصدی، صالح بربراوغلو با ۳۲ درصد و رجب کابا با ۱۴ درصد را در بر میگیرد. مجموع سهام این سه نفر ۹۹.۹۸ درصد سرمایه بانک است. کابا رییس هیاتمدیره گلدن گلوبال نیز هست.
تصمیم هیات نظارت به معنای انتقال مالکیت سهام به دولت یا صندوق بیمه نیست. سهامداران همچنان حق دریافت سود سهام را حفظ میکنند، اما دیگر حقوق ناشی از این سهام، از جمله حقوق مرتبط با رای و مشارکت در تصمیمهای شرکتی، از سوی صندوق اعمال خواهد شد.
نهاد ناظر تصمیم شماره ۱۱۵۶۹ خود را به بند پنجم ماده ۱۸ قانون بانکداری ترکیه مستند کرده است. این بند ناظر به مواردی است که انتقال سهام مشمول مجوز هیات تنظیم و نظارت، بدون دریافت مجوز انجام شده باشد. اطلاعیه منتشرشده توضیح نمیدهد کدام انتقال سهام و در چه زمانی زمینه اجرای این ماده را فراهم کرده است.
ایراناینترنشنال پیشتر در گزارشی تحقیقی، سوابق مدیران ارشد گلدن گلوبال در پاموکبانک و هالکبانک و فعالیت گسترده این بانک در معاملات طلا، اسکناس و بانکداری کارگزاری را بررسی کرده بود.
آن گزارش نشان داد گلدن گلوبال با وجود ترازنامهای نسبتا کوچک، در سال ۲۰۲۵ میلیاردها دلار معامله ارزی، اسکناس و طلا انجام داده و برای ۲۵ بانک خارجی حسابهای کارگزاری نگه داشته است.
وزارت خزانهداری آمریکا جمعه ۱۳ شهریور گلدن گلوبال و دو شرکت تابعه آن را تحریم کرد. اوفک این بانک را به تسهیل دهها میلیون دلار تراکنش برای نیروی قدس سپاه پاسداران و کمک به انتقال درآمد نفتی ایران از چین به ترکیه برای تبدیل به پول نقد و طلا متهم کرده است.
گلدن گلوبال این اتهامها را رد کرده و گفته است اشخاص و شبکههای نامبردهشده در تصمیم اوفک، مشتری بانک نبودهاند.
تصمیم ترکیه سه روز پیش از پایان اعتبار «مجوز عمومی CC» اوفک گرفته شد. این مجوز محدود، تراکنشهای ضروری برای خاتمه دادن به روابط با گلدن گلوبال و دیگر نهادهای مشمول آن را تا ساعت ۱۲:۰۱ بامداد ۱۹ سپتامبر به وقت شرق آمریکا مجاز میداند. پس از این مهلت، تراکنشهایی که صرفا به اتکای این مجوز انجام میشدند، دیگر مجاز نخواهند بود.
ورود صندوق بیمه سپردهها حلقهای تازه به سابقهای که در گزارش پیشین ایراناینترنشنال بررسی شد، اضافه میکند.
همین صندوق در سال ۲۰۰۲ کنترل پاموکبانک را به دست گرفت؛ بانکی که دو سال بعد، همراه با دفتر تهران و حسابهایی که بانکهای ایرانی نزد آن داشتند، به هالکبانک منتقل شد. گلدن گلوبال نیز سالها بعد چند بانکدار سابق پاموکبانک و هالکبانک را در سمتهای ارشد خود به کار گرفت.
اکنون پرسش اصلی این است که صندوق بیمه سپردهها، حقوق واگذارشده را چگونه اعمال خواهد کرد، آیا ترکیب هیاتمدیره گلدن گلوبال تغییر میکند و فعالیتهای بینالمللی، بانکداری کارگزاری و معاملات طلا و اسکناس این بانک با چه محدودیتهایی ادامه خواهد یافت.
۱۹۹ تن از استادان دانشگاه، پژوهشگران، پزشکان، مهندسان و فعالان ایرانی، با انتشار نامهای سرگشاده خطاب به رسانهها و نمایندگان پارلمان کانادا، نسبت به بنبست ایجادشده در پروندههای متقاضیان اقامت دائم که دوره سربازی اجباری خود را در سپاه پاسداران گذراندهاند، هشدار دادهاند.
در پی تروریستی اعلام شدن سپاه پاسداران توسط اتاوا، اداره مهاجرت کانادا ارزیابیهای سختگیرانهای را برای صدور اقامت دائم این افراد و خانوادههایشان آغاز کرده است؛ روندی که به گفته امضاکنندگان این نامه، بدون تفکیک میان «سرباز وظیفه» و «عضو داوطلب یا وابسته»، سرنوشت صدها متقاضی را در معرض رد درخواست و خطر اخراج قرار داده است.
هشدار درباره پیامدهای ارزیابیهای اداره مهاجرت
امضاکنندگان این نامه سرگشاده با اشاره به ارسال گسترده «نامههای انصاف رویه» (PFL) از سوی اداره مهاجرت، تاکید کردهاند که برای مردان در ایران، گذراندن خدمت نظام وظیفه امری کاملاً اجباری و تنها راه دریافت گذرنامه و خروج قانونی از کشور بوده است، نه نشانه باور ایدئولوژیک یا همکاری داوطلبانه با سپاه.
در بخشی از این نامه آمده است: «هدف این درخواست دفاع از هیچ سازمانی نیست؛ درخواست ما ساده است: اجبار با عضویت یکی نیست و قربانیان یک نظام نباید به دلیل همان اجبار دوباره مجازات شوند. ما خواهان امنیت برای کانادا و شناسایی واقعی عوامل سپاه هستیم، اما امنیت بدون تفکیک، بیگناهان را نابود میکند.»
ارسال نامههای انصاف رویه، بحران انسانی و آینده نامشخص
ارزیابیهای اداره مهاجرت برای اعطای اقامت دائم، روندی فرساینده و اضطرابآور را بر متقاضیان تحمیل کرده است.
«صحرا» (نام مستعار)، یکی از متقاضیان اقامت دائم که پس از پنج سال زندگی در کانادا و اخذ دو مدرک تحصیلی اکنون در حوزه آموزش فعالیت میکند، در گفتوگو با ایراناینترنشنال توضیح داد که همسرش سالها پیش صرفا دوره ۲۰ماهه سربازی وظیفه خود را در بخشهای دفتری سپاه گذرانده است.
او گفت: «ما با تمام امید برای ساختن آیندهای امن برای فرزندمان به کانادا آمدیم و برای اقامت دائم اقدام کردیم. همسرم هیچ نقش داوطلبانه یا باوری به سپاه نداشته است. اما حالا نه تنها پرونده ما در آستانه رد شدن قرار گرفته، بلکه برای پسر ۹ سالهام نیز نامه انصاف رویه فرستادهاند؛ فرزندی که در اینجا بزرگ شده و در مسابقات شطرنج و ورزش منطقه مقام میآورد. ما همه آرامش زندگیمان را از دست دادهایم و با کابوس رد اقامت و خطر بازگشت به ایران زندگی میکنیم.»
ضرورت حفظ حقوق سربازان وظیفه
نگرانی از آسیب دیدن سربازان وظیفه موضوع تازهای نیست و پیشتر از سوی مقامهای دولتی در کانادا نیز مطرح شده بود.
راب اولیفانت، دستیار پارلمانی وزیر امور خارجه کانادا، پیش از این در گفتوگو با ایراناینترنشنال با تاکید بر حساسیت این پروندهها گفته بود: «اگر این کار را خیلی سریع انجام دهیم، دو دسته از افراد ممکن هست آسیب ببینند. یک دسته کسانی هستند که به خدمت اجباری در سپاه اعزام شدند؛ هیچ نقشی در تصمیمگیریها نداشتند و در ردههای پایین خدمت میکردند. بعضی از آنها حالا در کانادا هستند و باید این حق را داشته باشند که در کانادا بمانند.»
با وجود این اظهارات، در عمل تفکیک نظاممندی در فرآیند بررسی تقاضاهای اقامت دائم از سوی اداره مهاجرت اعمال نشده است.
تداوم خلاء قانونی در تفکیک نیروهای اجباری از داوطلب
در واکنش به این شکاف قانونی، گارنت جنیس (Garnett Genuis)، نماینده حزب محافظهکار در مجلس عوام کانادا، لایحه C-350 را تدوین و ارائه کرد.
این لایحه مشخصا با هدف ایجاد سازوکاری حقوقی برای تفکیک سربازان وظیفه و افرادی که تحت اجبار به خدمت گرفته شدهاند از اعضای داوطلب و بدنه واقعی سپاه طراحی شده بود تا مانع از رد درخواست اقامت افراد بیگناه شود.
با این حال، این لایحه با حمایت دولت لیبرال و تصویب پارلمان همراه نشد تا متقاضیان اقامت همچنان در بلاتکلیفی حقوقی باقی بمانند.
دشواری اثبات عدم عضویت و مطالبه اصلاح دستورالعملهای دولتی
شبکه سراسری سیبیسی (CBC) نیز در گزارشی با بررسی پرونده فرزین جعفری—مهندس نرمافزاری که در سال ۲۰۱۱ سرباز وظیفه سپاه بوده و در انتظار دریافت اقامت دائم نامه انصاف رویه دریافت کرده است—تاکید کرد که دولت عملا از افراد میخواهد ثابت کنند پس از دوران سربازی پیوندی با سپاه نداشتهاند؛ در حالی که هیچ سند رسمی برای اثبات این موضوع از سوی ایران وجود ندارد.
کاوه شهروز، حقوقدان و فعال حقوق بشر در تورنتو، در گفتوگو با ایراناینترنشنال راهحل را در تصمیم صریح اجرایی دولت دانست.
او گفت: «جامعه ایرانی سالها خواستار تروریستی اعلام شدن سپاه بود، اما متاسفانه دولت فدرال تفکیک روشنی میان افراد داوطلب و کسانی که مجبور به گذراندن خدمت وظیفه شدند، ایجاد نکرد.»
شهروز افزود: «بردن تکتک این پروندهها به دادگاه مسیری طولانی و پرهزینه است. سریعترین و منطقیترین راه این است که خود دولت در دستورالعملها و تعریف مقررات شفافسازی کند تا سربازی اجباری به معنای عضویت در یک سازمان تروریستی شناخته نشود و حقوق متقاضیان بیگناه ضایع نگردد.»
انتقاد رهبر حزب محافظه کار از عملکرد دولت فدرال
این پرونده اکنون به یکی از کانونهای اصلی انتقاد حزب محافظهکار علیه دولت لیبرال بدل شده است.
پیر پولیاور (Pierre Poilievre)، رهبر حزب محافظهکار و اپوزیسیون رسمی کانادا، با اشاره به اجرای ناقص این مصوبه تاکید کرده است که تروریستی اعلام کردن یک نهاد از سوی دولت اگر در عمل به درستی پیاده نشود، چیزی جز یک بیانیه مطبوعاتی نیست.
بهگفته پولیاور، تعهد محافظهکاران شناسایی و ردگیری عوامل داوطلب سپاه پاسداران است، نه سربازان وظیفهای که خود قربانی این ساختار بودهاند؛ رویکردی که نشان میدهد فشار سیاسی برای نجات متقاضیان بیگناه و پایان دادن به تعمیم نادرست خدمت اجباری، روزبهروز در اوتاوا سنگینتر میشود.
مصر، قطر، کویت، تشکیلات خودگردان فلسطین و شورای همکاری خلیج فارس، آنچه عربستان سعودی تلاش حوثیها برای حمله پهپادی به مکه خواند، محکوم کردند. این واکنشها در حالی منتشر شد که حوثیها از حملات تازه به تاسیسات نفتی و نظامی عربستان سعودی خبر دادند، اما هدف گرفتن مکه را رد کردند.
مصر چهارشنبه ۲۵ شهریور اعلام کرد امنیت عربستان سعودی بخش جداییناپذیر امنیت ملی کشورهای عربی است و تلاش برای حمله پهپادی به مکه را بهشدت محکوم کرد.
وزارت امور خارجه قطر نیز این اقدام را «تجاوزکارانه و شرمآور» و «عبور بسیار خطرناک از همه خطوط قرمز دینی، اخلاقی و انسانی» خواند و گفت چنین حملهای احساسات بیش از یک میلیارد مسلمان در سراسر جهان را تحریک میکند.
این موضعگیریها پس از آن صورت گرفت که عربستان سعودی از رهگیری و انهدام یک پهپاد متعلق به حوثیها در جنوب مکه، پیش از ورود به حریم هوایی ممنوعه این شهر، خبر داد. به گفته سخنگوی ائتلاف نظامی به رهبری عربستان سعودی، این رویداد عصر سهشنبه ۲۴ شهریور رخ داد.
وزارت امور خارجه کویت در بیانیهای از حمایت خود از همه اقدامهای عربستان سعودی برای حفظ حاکمیت و امنیت این کشور و حفاظت از اماکن مقدس مسلمانان خبر داد.
تشکیلات خودگردان فلسطین نیز تلاش برای حمله به مکه را محکوم کرد و امنیت عربستان سعودی، مسجدالحرام و مسجدالنبی را «خط قرمز» خواند. دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس هم فرستادن پهپاد به سوی مکه را «اقدامی تروریستی و خائنانه» توصیف کرد.
ریاض: همه اقدامات لازم را برای دفاع انجام میدهیم
وزارت امور خارجه عربستان سعودی چهارشنبه ۲۵ شهریور اعلام کرد پدافند هوایی این کشور دومین تلاش حوثیها، گروه تحت حمایت جمهوری اسلامی، برای هدف قرار دادن مکه را خنثی کرد و افزود: «برای دفاع از اماکن مقدس و خاک عربستان سعودی همه اقدامات لازم را انجام خواهیم داد.»
جمال الضاری، دبیرکل پروژه ملی عراق، نیز از کشورهای عربی و اسلامی خواست دفاتر حوثیها را ببندند، به حضور نمایندگان این گروه در خاک خود پایان دهند و از هرگونه حمایت از این گروه خودداری کنند.
در مقابل، حوثیها در بیانیه نیروهای مسلح خود گزارشهای عربستان سعودی درباره هدف گرفتن مکه را «دروغ» خواندند و گفتند عملیاتشان تاسیسات نفتی و پایگاههای نظامی دور از اماکن مقدس را هدف میگیرد.
این گروه چهارشنبه از حمله به تاسیسات آرامکو در ینبع و یک پایگاه هوایی در خمیس مشیط با «دهها موشک بالستیک و پهپاد» خبر داد و گفت این حملات به آتشسوزیهای گسترده و خسارتهای فراوان منجر شد.
حوثیها همچنین اعلام کردند حملات خود را در عمق خاک عربستان سعودی و علیه تجمع نیروهای سعودی تا توقف آنچه «تجاوز» و «محاصره» یمن خواندند، ادامه میدهند.
در بیانیهای دیگر، نیروهای مسلح حوثیها گفتند یک جنگنده اف۱۵ عربستان سعودی را در حریم هوایی استان مارب با موشک زمینبههوا سرنگون کردند و جنگندههای اعزامشده برای جستوجوی لاشه آن را نیز وادار به عقبنشینی کردند. این گروه همچنین شمار حملات هوایی عربستان سعودی به هفت استان یمن در یک هفته را بیش از ۴۵۰ مورد اعلام کرد و از کشته و زخمی شدن شماری از غیرنظامیان خبر داد.
گزارش رویترز از دیدار مقامهای آمریکایی با حوثیها
در تحولی دیگر، رویترز چهارشنبه به نقل از پنج منبع آگاه گزارش داد مقامهای آمریکایی با نمایندگان حوثیها در عمان دیدار کردند.
به گفته این منابع، دیدار با کمک دولت عمان در سفارت آمریکا در مسقط برگزار شد و محمد عبدالسلام و عبدالملک العجری، از مقامهای ارشد حوثیها، در آن حضور داشتند.
بر اساس گزارش رویترز، این دیدار چند روز پس از تصرف بخشی راهبردی از سواحل دریای سرخ در یمن به دست حوثیها انجام شد.
عربستان سعودی از سال ۲۰۱۵ رهبری ائتلافی را بر عهده دارد که با حوثیها میجنگد. این درگیری پس از برقراری آتشبس در سالهای اخیر تا حد زیادی فروکش کرده بود، اما در هفتههای اخیر و بهدنبال پیشروی حوثیها و عقب راندن نیروهای همسو با دولت یمن، بار دیگر شعلهور شده است.
۱۹ شهریور، پایگاه خبری اکسیوس نوشت محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، در دو تماس تلفنی از دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، خواست تا واشینگتن حوثیها را هدف قرار دهد، اما ترامپ این درخواست را رد کرد.
تنها سه روز تا افتتاح رسمی بازیهای آسیایی آیچی–ناگویا ۲۰۲۶ باقی مانده و با ورود تدریجی ورزشکاران و کاروانهای کشورهای مختلف به ژاپن، تبوتاب این رویداد افزایش یافته است. این سومین دورهای است که بازیهای آسیایی در ژاپن برگزار میشود.
با افزایش چشمگیر هزینه میزبانی رویدادهای بزرگ ورزشی در سالهای اخیر و دشوارتر شدن توجیه اقتصادی ساخت زیرساختهای جدید، برگزارکنندگان این دوره تلاش کردهاند با استفاده از روشهای کمهزینهتر، مخارج را کنترل کنند و از تحمیل بار مالی بیشتر بر مالیاتدهندگان استان آیچی بکاهند.
یکی از مهمترین این اقدامات، کنار گذاشتن ایده ساخت یک دهکده متمرکز برای ورزشکاران و استفاده از زیرساختهای موجود، از جمله هتلها، در کنار کشتی کروز و اقامتگاههای موقت برای اسکان ورزشکاران و اعضای کاروانها بوده است.
این ابتکار البته چالشهایی را نیز به همراه داشته است. گزارشهایی درباره مشکلات اسکان، حملونقل و آمادهسازی برخی محلهای برگزاری مسابقات منتشر شده که برگزارکنندگان را در آستانه افتتاحیه با چالشهایی روبهرو کرده است.
ورزشکارانی که اتاق نداشتند
یکی از مهمترین مسائل مطرحشده، شرایط اقامت ورزشکاران است. استفاده از شیوه غیرمتمرکز اسکان با انتقاد برخی ورزشکاران و کاروانها همراه شده است. در تیم بسکتبال مردان کره جنوبی که چند بازیکن با قد بیش از دو متر دارد، انتقادهایی درباره کوچک بودن اتاقها و کوتاه بودن تختها مطرح شده است.
مشکلات اسکان به کره جنوبی محدود نیست. شورای ملی ورزش مالزی اعلام کرده است هنگام ورود پنج ورزشکار رشته کاراته، اتاقی برای آنها در نظر گرفته نشده بود و مسئولان مالزی در نهایت با پرداخت هزینه اضافی، محل اقامت آنها را تامین کردند.
در رشته تیراندازی با کمان نیز محل اقامت ۱۶ ورزشکار و عضو کادر مالزی هنوز تایید نشده بود و مسئولان این کشور ۱۱ اتاق در هتلی دیگر رزرو کردند. آنها همچنین اعلام کردند در صورت لزوم، هزینه رفتوآمد ورزشکاران تا محل مسابقه را پرداخت خواهند کرد.
درباره کاروان هند نیز گزارشهایی از تاخیر در تخصیص برخی محلهای اقامت، بهویژه اقامتگاههای کانتینری، منتشر شده است. با این حال، مقامهای هندی گفتهاند این موضوع تاکنون به مشکلی جدی تبدیل نشده و دستکم درباره تیم کریکت، شکایتی از شرایط اقامت دریافت نکردهاند.
گزارشهایی درباره مشکلات یا تغییر محل اقامت برخی اعضای کاروانهای دیگر، از جمله تایوان و فیلیپین، نیز منتشر شده است.
در مقابل، شورای المپیک آسیا و کمیته برگزارکننده بازیها میگویند برای بیش از ۱۷ هزار ورزشکار و عضو کاروانهایی که تا مهلت تعیینشده بهطور رسمی ثبتنام کردهاند، محل اقامت مناسب در نظر گرفته شده است.
البته همه واکنشها به امکانات اقامتی نیز منفی نبوده است. برخی ورزشکاران از تنوع غذا و کیفیت امکانات تغذیهای ابراز رضایت کردهاند. کمیته برگزارکننده نیز اعلام کرده است مشکلات مطرحشده را بررسی میکند و یک مرکز پاسخگویی ۲۴ ساعته برای رسیدگی به درخواستهای کاروانها راهاندازی شده است.
از سوی دیگر، تابستان پرباران امسال بر مشکلات افزوده است. بارندگیهای شدید روزهای اخیر نیز به یکی دیگر از چالشهای برگزارکنندگان تبدیل شده است. گزارشها از آسیب دیدن برخی محلهای برگزاری مسابقات و نفوذ آب یا چکه کردن سقف در تعدادی از مجموعههای ورزشی حکایت میکنند.
در محل برگزاری رقابتهای روئینگ، شدت بارندگی باعث شد بخشی از تاسیسات موقت جمعآوری و دوباره نصب شود. در نتیجه، برخی مسابقات، لغو و بخشی از برنامه رقابتها به روزهای بعد منتقل شده است.
تیمهای فوتبال کرهجنوبی و قطر گم شدند!
نکته دیگر اینکه در چند مورد، حملونقل ورزشکاران نیز با مشکلاتی همراه بوده است. روز گذشته، اتوبوسهای حامل تیمهای فوتبال کره جنوبی و قطر در مسیر ورزشگاه راه را گم کردند و هر دو تیم حدود نیم ساعت دیرتر از زمان برنامهریزیشده به ورزشگاه رسیدند. مسابقه در نهایت طبق برنامه برگزار شد، اما این اتفاق پرسشهایی را درباره نحوه مدیریت سیستم جابهجایی ورزشکاران مطرح کرد.
یک روز بعد، ۲۵ شهریور، اتوبوسی که قرار بود تیم کره جنوبی را برای تمرین از هتل منتقل کند، در زمان تعیینشده نرسید و اعضای تیم ناچار شدند برای رفتن به محل تمرین وسیله دیگری پیدا کنند.
دردسر استقبال کم
در کنار مشکلات اجرایی، میزان استقبال مردم استان آیچی و شهر ناگویا از میزبانی بازیهای آسیایی نیز مورد توجه قرار گرفته است. در ماههای گذشته، میزان توجه عمومی به بازیها چندان بالا نبود. گزارشهایی درباره دشواری جذب داوطلبان منتشر شد و افزایش قابل توجه هزینههای برگزاری نیز در سطح محلی بحثبرانگیز بود.
با نزدیک شدن به افتتاحیه، با این حال نشانههایی از افزایش توجه عمومی دیده میشود. تقاضا برای بلیتهای اختصاصیافته به شهروندان ناگویا برای مراسم افتتاحیه بالا بوده و بلیت برخی رقابتهای پرطرفدار نیز به فروش رفته است.
در نقاط مختلف شهر، پرچمها و نمادهای بازیها بیش از گذشته دیده میشوند و برنامههای فرهنگی نیز برای حضور و استقبال تماشاگران در حال آمادهسازی است. البته هنوز درباره میزان استقبال افکار عمومی از بازیهای آسیایی نمیتوان قضاوت کرد.
با تمام این مشکلات و دلنگرانیها، باید امیدوار بود که این دوره از بازیها با موفقیت برگزار شود و بتواند پیام صلح و رقابت سالم را به سراسر آسیا برساند؛ پیامی که بهویژه در خاورمیانه، عمیقاً به آن نیازمندیم.