پیام تبریک پزشکیان پس از قهرمانی ماتادورها؛ «شادمانی ملت اسپانیا، شادمانی ملت ایران است»

رسانه‌های انگلیسی تندترین واکنش‌ها را به عملکرد آرژانتین نشان دادند. تلگراف با تیتر «فوتبال ۱ - تبهکاران ۰» نوشت: «مسی و آرژانتین شایسته هیچ‌چیز نبودند، چون هیچ کاری نکردند.» تایمز این فینال را «پیروزی روش اسپانیا بر جنون آرژانتین» خواند.

دیلی میل نیز با توصیف بازی به عنوان یک «مبارزه برای قهرمانی»، به درگیری‌های پس از سوت پایان پرداخت و نوشت: «حتی مسی هم خود را از هنرهای تاریک فراتر ندانست. برخی بازیکنان آرژانتین کنترل خود را از دست دادند.» گاردین این قهرمانی را «پیروزی یک ایده و هویت» دانست و بی‌بی‌سی نوشت اسپانیا به نخستین کشوری تبدیل شد که هم‌زمان در رده‌های مردان و زنان قهرمان جهان است.

پیرس مورگان نیز رفتار بازیکنان آرژانتین، به‌ویژه لیاندرو پاردس، را «زننده، قلدرمآبانه و مایه ننگ فوتبال» توصیف کرد. اسکای اسپورتس هم این قهرمانی را یادآور قهرمانی اسپانیا در سال ۲۰۱۰ دانست.

در آرژانتین، رسانه‌ها با پذیرش شکست، به برتری اسپانیا اذعان کردند. اوله نوشت: «اسپانیا بهتر بازی کرد، مسلط بود و شایسته قهرمانی شد.» کلارین، با انتقاد از عملکرد داور، تیم لیونل اسکالونی را کم‌فروغ توصیف کرد و نوشت: «آخرین رقص مسی با اشک به پایان رسید.» لا ناسیون نیز نوشت آرژانتین «تا جایی که می‌توانست مقاومت کرد»، اما در نهایت تسلیم شد.

رسانه‌های آلمانی، فرانسوی و پرتغالی نیز به ابعاد مختلف این دیدار پرداختند. بیلد نوشت: «یامال بت خود را شست‌وشو داد و قهرمان جهان را از تخت پادشاهی پایین کشید.» کیکر، مسی را در این مسابقه «رنگ‌پریده» توصیف کرد و آبولا، عملکرد آرژانتین را «ناامیدکننده» خواند.

در ایتالیا، گازتا دلو اسپورت با تمجید از لوییس دلافوئنته نوشت: «اگر آرژانتین می‌برد، توهینی به فوتبال بود.» توتو اسپورت با اشاره به شکست آرژانتین، این تیم را «آرژانتین گریان» نامید و به رکورد دلافوئنته به عنوان مسن‌ترین مربی قهرمان جام جهانی اشاره کرد. ایل مساجرو نیز این قهرمانی را «پیروزی فوتبال زیبا، ایده‌ها و سازمان‌دهی» توصیف کرد. اکیپ فرانسه هم با تیتر «پادشاهان بازی» نوشت اسپانیا در مسیر قهرمانی «هرگز سبک خود را رها نکرد.»

وز شنبه هم هم در بازی رده بندی جام جهانی میان فرانسه و انگلیس هم پرچم شیروخورشید در استادیوم محل بازی برافراشته شد.

نمایش پرچم شیر و خورشید که پیش‌تر نیز در دیدارهای مختلف این تورنمنت تکرار شده بود، بازتاب گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی داشت.

شاهزاده رضا پهلوی در پیامی در فضای مجازی، درباره این مسابقات، نوشت: «آنچه از این رویداد برای ما ایرانیان به یاد خواهد ماند، حضور هم‌میهنانی است که صحنه جام جهانی را به فرصتی برای گرامی‌داشت یاد جاویدنامان میهن، نمایش پرچم ملی شیر‌و‌خورشیدنشان ایران و رساندن صدای ملت ما به جهان تبدیل کردند.»

او در ادامه این پیام، ضمن قدردانی از ایرانیان، افزود: «من از همه شما که با اتحاد، متانت و شکوه ملی، درون و بیرون ورزشگاه‌ها، در خیابان‌ها، رسانه‌ها و فضای مجازی، نام ایران و یاد فرزندان جان‌باخته سرزمین ما را زنده نگه داشتید، سپاسگزارم. شما بار دیگر نشان دادید که ایران، جمهوری اسلامی نیست؛ و تیم حقیقی ایران، مردم ایران‌اند.»

اونای سیمون دستکش طلای بهترین دروازه‌بان و پائو کوبارسی جایزه بهترین بازیکن جوان جام را کسب کردند.

امباپه همچنین با رسیدن به ۲۲ گل در سه دوره حضور در جام جهانی، رکورد بهترین گلزن تاریخ این رقابت‌ها را شکست و به تنهایی در صدر این فهرست قرار گرفت. لیونل مسی با ۲۱ گل در رده دوم ایستاد.

جایزه بازی جوانمردانه نیز به تیم ملی هلند رسید.

جدا از این جوایز، لامین یامال و پائو کوبارسی، هر دو ۱۹ ساله، چهارمین و پنجمین نوجوانی هستند که در فینال جام جهانی به میدان رفته و قهرمان شده‌اند.

آن‌ها به پله ۱۷ ساله در سال ۱۹۵۸، جوزپه برگومی ۱۸ ساله در سال ۱۹۸۲ و کیلیان امباپه ۱۹ ساله در سال ۲۰۱۸ پیوستند.

فهرست کامل جوایز جام جهانی ۲۰۲۶

توپ طلا (بهترین بازیکن): رودری

توپ نقره: لیونل مسی

توپ برنز: کیلیان امباپه

کفش طلا (آقای گل): کیلیان امباپه

کفش نقره: لیونل مسی

کفش برنز: جود بلینگهم

دستکش طلا (بهترین دروازه‌بان): اونای سیمون

جایزه بهترین بازیکن جوان: پائو کوبارسی

جایزه بازی جوانمردانه: هلند

البته این بار، پیش از آن دو قهرمانی در کوپا آمریکا و قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۲ را به‌عنوان کاپیتان آرژانتین در کارنامه داشت.

آرژانتین که در این جام جهانی به تیم بازگشت‌های بزرگ تبدیل شده بود، این بار نتوانست آخرین فرار خود از شکست را رقم بزند.

این تیم برابر مصر و انگلستان موفق به بازگشت شده بود، اما این بار از پس این چالش برنیامد.

تیم لیونل اسکالونی دلیل چندانی برای گلایه نمی‌تواند داشته باشد؛ آرژانتین در بیشتر دقایق فینال کاملا تحت فشار بود و تا دقایق پایانی وقت اضافه، تهدید جدی در حمله ایجاد نکرد.

این مسابقه شباهت زیادی به جام جهانی ۱۹۹۰ برای آرژانتین داشت؛ مدافع عنوان قهرمانی که با سختی خود را به فینال رساند، اما در نهایت بیش از حد به یک بازیکن، هرچند نابغه‌ای مانند دیه‌گو مارادونا، متکی بود.

همین اتفاق باعث تنش میان بازیکنان دو تیم پس از سوت پایان شد. پس از سوت پایان، تنش‌ها به‌طور جدی بالا گرفت و چندین بازیکن با یکدیگر مشاجره کردند و در چند مورد نیز درگیری فیزیکی رخ داد.

در یکی از این صحنه‌ها، تیاگو آلمادا و لیاندرو پاردس، اریک گارسیا را به زمین انداختند و سپس بورخا ایگلسیاس و کریستین رومرو نیز با یکدیگر درگیر شدند.

اسپانیا در این دیدار با تک‌گل فران تورس، برای دومین بار عنوان قهرمانی جام جهانی را به دست آورد.