تیم ملی والیبال ایران در هفته سوم لیگ ملتها، آلمان را با نتیجه سه بر دو شکست داد. این سومین برد ایران در سه هفته گذشته و ۱۰ بازی خود است. ایران با این برد، دو پله در جدول صعود کرد و از منطقه خطر فاصله گرفت. تیم ملی ایران روز گذشته نخستین دیدار خود را به اوکراین واگذار کرده بود.
پس از پیروزی ۲ بر ۱ تیم ملی آرژانتین مقابل انگلیس در مرحله نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶، تنشهای سیاسی دیرینه میان دو کشور بار دیگر به زمین فوتبال کشیده شد.
دولت بریتانیا رسما از فدراسیون جهانی فوتبال، فیفا، درخواست کرده است درباره اقدام «سیاسی» بازیکنان آرژانتین در به دست گرفتن پرچمی با ادعای مالکیت جزایر فالکلند (مالویناس) تحقیق کند.
در پایان این مسابقه، چندین بازیکن تیم ملی آرژانتین پرچمی را در دست گرفتند که روی آن نوشته شده بود: «جزایر مالویناس متعلق به آرژانتین است.»
این اقدام با قوانین فیفا، که هرگونه نمایش مواضع سیاسی را در طول تورنمنتها ممنوع میکند، در تضاد است.
سخنگوی دفتر نخستوزیری بریتانیا در واکنشی صریح اعلام کرد: «شاید جام جهانی مال ما نباشد، اما جزایر فالکلند قطعا متعلق به ماست.» همزمان، پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا، این اقدام را «نقض آشکار» مقررات خواند و خواستار انجام تحقیقات دقیق شد.
در بحبوحه این تنشها، خاویر میلی، رییسجمهور آرژانتین، تلاش کرد از شدت بحران بکاهد. او گفت: «نباید مسائل را مخلوط کنیم. مالویناس با دیپلماسی هوشمندانه احیا میشود، نه با ژستهای وطنپرستانه ارزانقیمت.»
با این حال، او این پیروزی را «گامی باشکوه» توصیف کرد. این تقابل یادآور جام جهانی ۱۹۸۶ و گل معروف «دست خدا»ی دیهگو مارادونا بود؛ گلی که او آن را انتقامی نمادین برای جنگ سال ۱۹۸۲ توصیف کرده بود.
از سوی دیگر، روابط دیپلماتیک دو کشور در روزهای اخیر به دلیل تردد ناو بریتانیایی اچاماس مدوی (HMS Medway) در اقیانوس اطلس جنوبی تیره شده بود؛ حرکتی که با اعتراض رسمی بوئنوسآیرس مواجه شد، اما لندن آن را یک ماموریت علمی عادی به مقصد شیلی دانست.
شکست ۲ بر ۱ تیم ملی انگلستان مقابل آرژانتین در نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ در آتلانتا، رویای پایان دادن به حسرت ۶۰ ساله قهرمانی را بار دیگر بر باد داد. این باخت، موجی از خشم و ناامیدی را در میان رسانههای بریتانیا برانگیخت و بیشترین انتقادها هم متوجه تاکتیکهای توماس توخل شد.
مطبوعات بریتانیا تصمیم توخل برای تغییر سیستم به دفاع ۵ نفره در دقیقه ۶۷ و عقبنشینی مقابل آرژانتین را عامل اصلی این شکست دانستند. دیوید هایتنر در گاردین این شکست را «یک سقوط بیرحمانه و باورنکردنی» توصیف کرد و نوشت: «تقدیر انگلستان، شکستهای دراماتیک در تورنمنتهاست؛ فوتبال به خانه برنمیگردد.»
جان کراس، نویسنده دیلی میرور، نیز دقایق پایانی مسابقه را «شکنجه محض» توصیف کرد و نوشت که توخل فشار حریف را پذیرفت و در نهایت انگلستان زیر این فشار شکست خورد.
بزرگترین انتقاد به سرمربی آلمانی، رویکرد محتاطانه تیمی بود که با هزینهای سنگین برای قهرمانی بسته شده بود. میگل دیلینی در ایندیپندنت تصمیمهای توخل را «بزدلی محض فوتبالی» خواند و نوشت که این مربی، با وجود گرانترین قرارداد، انگلستان را از مسیر موفقیت دورتر کرد.
نویسندگان ورزشی معتقدند توخل با تعویضهای تدافعی، توان هجومی انگلستان را کاهش داد؛ در حالی که حضور بازیکنان تازهنفسی مانند بوکایو ساکا یا مارکوس رشفورد میتوانست برای خط دفاعی کارتزرددار آرژانتین دردسر درست کند. بارنی رونای در گاردین نوشت که انگلستان در این مسابقه هیچ تهدید یا انرژی ویژهای از خود نشان نداد و صعود را بهراحتی به حریف تقدیم کرد.
این حذف نشان داد که با وجود تغییر کادر فنی و هزینههای کلان، سقف آرزوهای سهشیرها همچنان دستنخورده باقی مانده و میراث گرت ساوتگیت در شکست برابر تیمهای بزرگ، این بار با نسخهای دیگر و تحت هدایت توماس توخل تکرار شد.
آلن شیرر، مهاجم سابق تیم ملی انگلیس و کارشناس بیبیسی، با انتقاد شدید از تعویضهای توماس توخل در فاصله ۱۰ دقیقه مانده به پایان وقت قانونی بازی مقابل آرژانتین در نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ گفت: «او برگهای خود را خیلی زود بازی کرد؛ ما میدانستیم که او میخواهد نتیجه را حفظ کند.»
او گفت: «اما تفاوت اینجاست که مقاومت کردن مقابل نروژ یا مکزیک یک چیز است، و دفاع مقابل تیمی مثل آرژانتین با این سطح از کیفیت و توانایی، چیز دیگری است.»
شیرر که به تعویض دکلان رایس و ریس جیمز در فاصله ۱۰ دقیقه مانده به پایان بازی اشاره میکرد، معتقد است تصمیمات توخل اینبار نتیجه معکوس داد: «توماس خیلی زود کارتهایش را بازی کرد به امید اینکه انگلیس دوام بیاورد، اما این نقشه شکست خورد.»
کاپیتان پیشین تیم ملی انگلیس گفت: «ما او را برای سیستم پنج دفاعه در بازیهای قبل تحسین میکردیم، اما اینبار وقتی آرژانتین گل اول را زد، بازیکنان انگلیس از نظر بدنی و ذهنی کاملاً تخلیه شده بودند و هیچ راه فراری برای ضدحمله نداشتند.»
تیم ملی فوتبال انگلیس شب گذشته درحالی که در آستانه صعود به فینال جام جهانی ۲۰۲۶ بود، نتوانست برتری مقابل آرژانتین را حفظ کند و در ۷ دقیقه، دو گل خورد و باخت. با این حساب، حسرت سهشیرها برای قهرمانی جهانی ۶۴ ساله شد.
برخی از بازیکنان تیمملی فوتبال آرژانتین بلافاصله پس از سوت پایان بازی مقابل انگلیس در نیمه نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ که در استادیوم آتلانتا آمریکا برگزار شد، پرچمی را با شعار «جزایر مالویناس (فالکلند) متعلق به آرژانتین است» در دست گرفتند.
جیووانی لو سلسو همراه با نیکولاس اوتامندی این بنر را در دست داشت و سپس با تعدادی دیگر از بازیکنان آرژانتین آن را روی چمن ورزشگاه مرسدس بنز پهن کرد. این بنر در جریان بازی در دست گروهی از تماشاگران دیده شد.
شعار «جزایر مالویناس متعلق به آرژانتین است» به جنگ ۷۴ روزه فالکلند در ۴۴ سال پیش (۱۹۸۲) میان بریتانیا و آرژانتین اشاره دارد؛ نبردی سرزمینی که در آن بیش از ۹۰۰ نفر جان باختند.
این اقدام تنشهای تاریخی دو کشور را به زمین فوتبال کشاند و احتمالا واکنشهای زیادی در پی داشته باشد.
«مالویناس» نامی است که آرژانتینیها برای جزایر فالکلند به کار میبرند؛ مجمعالجزایری تحت حاکمیت بریتانیا که حدود ۴۸۰ کیلومتر از سواحل شرقی آرژانتین فاصله دارد.
در سال ۱۹۸۲، حکومت نظامی آرژانتین برای تصرف این جزایر به آنها حمله کرد. این جنگ از دوم آوریل تا ۱۴ ژوئن ادامه یافت و با تسلیم آرژانتین پایان یافت. در این درگیری سه غیرنظامی، ۲۵۵ نظامی بریتانیایی و ۶۴۹ نظامی آرژانتینی کشته شدند.
توماس توخل، سرمربی انگلیس، پس از شکست در نیمه نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ در گفتوگو با بیبیسی درباره تغییرات تاکتیکی خود در نیمه دوم، پیش از بازگشت آرژانتین، گفت: «ناامید هستیم. خیلی به پیروزی نزدیک شده بودیم، اما بعد از گل بیش از حد منفعل شدیم، موقعیتهای زیادی به حریف دادیم.»
او گفت: «نتوانستیم دوباره مالکیت توپ را در اختیار بگیریم. ارسالهای زیادی روی دروازه ما انجام شد، شوتها و موقعیتهای زیادی به حریف دادیم.»
سرمربی انگلیس گفت: «به پیروزی نزدیک بودیم، اما پس از گل نتوانستیم همان سطح بازی را حفظ کنیم. در بازی قبلی هم تعویضهای هجومی انجام داده بودم. فقط سعی کردیم به بازیکنان کمک کنیم، اما بلافاصله گل خوردیم.»
او گفت: «تصمیم گرفتیم با پنج مدافع بازی کنیم، چون فاصله بین خطوط بیش از حد زیاد شده بود. آنها همه نبردهای هوایی را میبردند و مدام روی دروازه ما سانتر میکردند. به همین دلیل سیستم را به خط دفاع پنجنفره تغییر دادیم تا فضاهای مرکزی را ببندیم و در نبردهای هوایی قدرتمندتر باشیم.»
توخل گفت: «حتی بلافاصله بعد از گل ما و پیش از انجام هر تعویضی هم ارسالهای زیادی روی دروازهمان انجام شد و موقعیتهای فراوانی به حریف دادیم.»
او گفت: «ما (کادر فنی) فقط تلاش کردیم به بازیکنان کمک کنیم، اما در نهایت مسئولیت با سرمربی است. وقتی نتیجه نگیری، طبیعی است که همه بگویند تصمیمها اشتباه بوده است.»