مارک روته، دبیرکل ناتو، گفت سایر اعضای ناتو با افزایش مشارکت خود در نیروها و ظرفیتهایی که در شرایط بحرانی در اختیار این ائتلاف قرار میدهند، بسیاری از خلاءهای ناشی از کاهش تعهدات آمریکا را جبران کردهاند.
خبرگزاری رویترز چهارشنبه ۲۷ خرداد گزارش داد آمریکا ماه گذشته به متحدان خود اطلاع داد که تصمیم گرفته است دامنه توانمندیها و ظرفیتهای نظامی اختصاصیافته به ناتو در شرایط بحرانی را کاهش دهد.
روته همچنین گفت در برخی حوزهها هنوز به اقدامات بیشتری نیاز است، اما در مجموع شرایط امیدوارکننده به نظر میرسد.
او این سخنان را در مقر ناتو در بروکسل و پیش از نشست پنجشنبه وزیران دفاع این ائتلاف بیان کرد و جزییات بیشتری ارائه نداد.
این اقدام پرسشهایی را درباره چگونگی و زمان جبران این خلاء از سوی کشورهای اروپایی مطرح کرده؛ آن هم در شرایطی که رهبران ناتو خود را برای نشست ۱۶ و ۱۷ تیر آماده میکنند.
همزمان، رویترز گزارش داد دانمارک پاییز سال جاری یک گردان متشکل از ۸۵۰ نیروی نظامی را به لتونی، عضو ناتو، اعزام خواهد کرد تا جایگزین نیروهای سوئدی مستقر در این منطقه شود.
یپه بروس، وزیر دفاع دانمارک، گفت این اقدام بخشی از تلاشها برای بازدارندگی در برابر روسیه است.
رویترز نوشت اروپا در میانه انتقادهای دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، از اعضای اروپایی ناتو و همزمان با اعلام کاهش حضور نیروهای آمریکایی در آلمان، مسئولیت بیشتری برای تامین امنیت خود بر عهده میگیرد.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که رویترز ۲۲ خرداد به نقل از نیویورکتایمز گزارش داده بود آمریکا قصد دارد بخشی از جنگندهها، هواپیماهای شناسایی، هواپیماهای سوخترسان، زیردریاییها، ناوهای هواپیمابر و شناورهای جنگی اختصاصیافته به عملیات ناتو در اروپا را کاهش دهد.
رویترز در گزارش تازهتر خود به نقل از یک منبع نظامی نوشت کاهش تعهدات آمریکا طیف گستردهای از توانمندیهای نظامی، از جمله جنگندهها، پهپادها، هواپیماهای سوخترسان، هواپیماهای گشت دریایی، ناوشکنها، زیردریاییهای حامل موشکهای کروز، بمبافکنهای راهبردی و ناوهای هواپیمابر را در بر میگیرد.
رویترز ۱۳ خرداد گزارش داده بود آمریکا از متحدان اروپایی ناتو و کانادا خواسته است همزمان با کاهش نیروهای اختصاصیافته واشینگتن به برنامههای دفاعی ناتو در اروپا، سهم خود از هواپیماهای نظامی، پهپادها و شناورهای دریایی را در برنامههای دفاعی این ائتلاف افزایش دهند.
الکسوس گرینکویچ، فرمانده ارشد ناتو و فرمانده نیروهای آمریکا در اروپا، نیز گفته بود ناتو بیش از اندازه به نیروهای آمریکا وابسته شده و این وضعیت باید تغییر کند.
رویترز پنجم خرداد به نقل از دو مقام آگاه گزارش داد ناتو قصد دارد با ایجاد ساختاری تازه، دفاع از جناح شرقی خود را تقویت و امکان استقرار سریع نیروها در لتونی و استونی را در صورت وقوع جنگ با روسیه فراهم کند؛ تغییری که اهمیت راهبردی کشورهای بالتیک را برجسته میکند.
روته ۳۰ اردیبهشت نیز گفته بود کاهش تدریجی حضور نظامی آمریکا در اروپا بهصورت «ساختارمند» انجام خواهد شد و بر برنامههای دفاعی ناتو تاثیر نخواهد گذاشت.
او همچنین گفته بود گفتوگوها درباره میزان مشارکت آمریکا در ناتو در شرایط بحرانی، بیش از یک سال پیش آغاز شده و افزایش هزینههای دفاعی اروپا و کانادا، این روند را منطقیتر کرده است.
رویترز نوشت ناتو در حالی با فشارهای بیسابقه روبهروست که برخی کشورهای اروپایی نگراناند واشینگتن تهدیدهای مکرر ترامپ برای خروج از این ائتلاف را عملی کند.
مجموع این تحولات نشان میدهد ناتو در حال حرکت بهسوی بازتوزیع مسئولیتهای دفاعی میان آمریکا، اروپا و کانادا است؛ روندی که همزمان با کاهش بخشی از نقش نظامی واشینگتن، فشار بیشتری بر متحدان اروپایی برای پر کردن خلأهای دفاعی این ائتلاف وارد میکند.
بر اساس پژوهشی که از سوی انجمن علوم اعصاب آمریکا منتشر شد، مغز انسان بهطور مداوم اطلاعاتی مانند تصاویر، صداها و فضاهای آشنا را با پیامدهای بعدی آنها پیوند میدهد.
این فرآیند که «یادگیری تداعیگر» نام دارد، به افراد کمک میکند بر پایه تجربههای قبلی، سریعتر تصمیم بگیرند و از خطر دوری کنند.
با این حال، پژوهشگران میگویند این سیستم در همه افراد به یک شکل عمل نمیکند.
این تحقیق توضیح میدهد که چگونه سازوکارهای طبیعی یادگیری در مغز، در بعضی افراد بهجای کمک به تصمیمگیری بهتر، به تداوم انتخابهای نامطلوب منجر میشود.
نقش نشانهها در تصمیمگیری نادرست
به گفته جوزپه دی پلگرینو، سرپرست این مطالعه از دانشگاه بولونیا، افراد از نظر میزان اتکا به نشانههای محیطی برای تصمیمگیری تفاوت چشمگیری با یکدیگر دارند.
برخی افراد هنگام تصمیمگیری بهشدت به تصاویر و صداهای اطراف خود وابستهاند، در حالی که گروهی دیگر انعطافپذیری بیشتری دارند و کمتر تحت تاثیر این محرکها قرار میگیرند.
به گفته پژوهشگران، مشکل زمانی بروز میکند که معنای این نشانهها دستخوش تغییر میشود.
برای نمونه، اگر یک محیط یا صدای آشنا که پیشتر با پاداش همراه بوده، بهتدریج به پیامدهای پرخطر یا نامطلوب منجر شود، مغز همه افراد نمیتواند این تغییر را بهدرستی ثبت کند.
در افرادی که حساسیت بالایی به نشانهها دارند، مغز در «بهروزرسانی» این آموختهها ناتوان میماند و همچنان بر اساس الگوهای قدیمی واکنش نشان میدهد.
در نتیجه این افراد، حتی پس از تجربه شکست یا زیان، همان انتخابهای قبلی را تکرار میکنند.
پیوند نشانهها با اعتیاد و اضطراب
در این شرایط، نشانههای محیطی بهجای آنکه راهنمایی مفید باشند، به عامل اصلی هدایت رفتار تبدیل میشوند و ترک عادتهای زیانبار را دشوارتر میکنند.
این یافتهها میتواند به درک بهتر الگوهای رفتاری در اعتیاد، اختلالات وسواسی و اضطراب کمک کند.
تیم تحقیقاتی قصد دارد این نوع الگوی یادگیری را در میان افراد دارای اختلالات بالینی مورد بررسی قرار دهد.
هدف آنها یافتن پاسخ روشنتری برای این پرسش است که آیا حساسیت بیش از حد به نشانههای محیطی میتواند یکی از دلایل اصلی تداوم الگوی تصمیمگیریهای پرخطر در این گروهها باشد.
