ایران - نیوزیلند؛ دیاسپورا،‌ رقیب اول تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶

بسیاری از رسانه‌های بین‌المللی پیش‌بینی کرده‌اند که در جریان مسابقه نیز اعتراض‌هایی در بیرون ورزشگاه و همچنین در داخل آن علیه حکومت جمهوری اسلامی صورت گیرد.

همانطور که در جریان مراسم افتتاحیه در همین استادیوم، پرچم جمهوری اسلامی از سوی گروهی از تماشاگران «هو» شد.

در لس‌آنجلس، که بزرگ‌ترین جمعیت ایرانی‌تبار خارج از ایران را در خود جای داده، این رقابت‌ها ایرانی‌آمریکایی‌ها را ناگزیر کرده میان جشن گرفتن هویت فرهنگی خود و رد حکومتی که ادعای نمایندگی آن را دارد، یکی را انتخاب کنند.

بسیاری گزینه دوم را برگزیده‌اند، زیرا از رژیمی بیزارند که به گفته آنان تیم ملی کشور را به ابزاری برای تبلیغات تبدیل کرده است.

هفتمین حضور

ایران با هدایت امیر قلعه‌نویی برای هفتمین بار و چهارمین دوره متوالی در جام جهانی حاضر شده است، اما هنوز هرگز از مرحله گروهی عبور نکرده است. با این حال، بسیاری از پیش‌بینی‌ها ایران را شانس اول این مسابقه می‌دانند؛ تیمی که تجربه بیشتری در سطح جام جهانی دارد و همچنان به گلزنی‌های مهدی طارمی تکیه می‌کند.

تیم ملی فوتبال بازیکنانی چون سردار آزمون و احمد نورالهی را به‌دلایل غیر فنی در این جام همراه خود ندارد؛ دو ستاره تاثیرگذار در نتایج سالیان اخیر تیم ملی و جام جهانی قطر که این بار به ترتیب به‌دلایل سیاسی و اختلاف نظر با سرمربی تیم ملی، جایی در لیست نهایی ندارند.

قلعه‌نویی که پیرترین تیم تاریخ فوتبال ایران در جام‌های جهانی را راهی این مسابقات کرده، علاوه‌بر مهدی طارمی، ستاره بی‌چون‌وچرای ایران، امیدوار است با حضور بازیکنان باتجربه‌ای چون احسان حاج‌صفی و علیرضا جهانبخش که چهارمین جام جهانی خود را تجربه می‌کنند، در کنار حضور وینگرهایی چون مهدی قایدی و محمد محبی و البته حضور علیرضا بیرانوند درون دروازه، نخستین صعود تیم ملی از دور گروهی را رقم بزند.

اما از نظر آماری ایران دست بالاتر را دارد. بر اساس مدل پیش‌بینی اپتا، ایران بیش از ۵۳ درصد شانس پیروزی در این مسابقه دارد. در مقابل، نیوزیلند همچنان در جست‌وجوی نخستین برد تاریخ خود در جام جهانی است؛ رکوردی که انگیزه مضاعفی به این تیم داده است.

این مسابقه نخستین دیدار تاریخ جام جهانی میان ایران و نیوزیلند خواهد بود. دو تیم فقط دو بار در گذشته با یکدیگر روبه‌رو شده‌اند که آخرین تقابلشان در سال ۲۰۰۳ با برتری ۳ بر صفر ایران به پایان رسید.

ایران در شش دوره قبلی حضورش تنها مقابل سه تیم به پیروزی رسیده است: آمریکا (۱۹۹۸)، مراکش (۲۰۱۸) و ولز (۲۰۲۲) و حالا بازی با نیوزیلند روی کاغذ فرصتی ایده‌آل برای ثبت چهارمین برد است.

مهدی طارمی، مهاجم تیم ملی و بهترین بازیکن ایران، در لس‌آنجلس نشست خبری پیش از دیدار برابر نیوزیلند در واکنش به اعتراضات ایرانیان آمریکا گفت تیم ملی خود را نماینده همه ایرانیان می‌داند: «ما به همه ایرانیان احترام می‌گذاریم. سال‌ها کشوری متمدن و ملتی متحد بوده است».

امیر قلعه‌نویی در پاسخ به پرسشی درباره احتمال نمایش پرچم‌های شیر و خورشید یا سر دادن شعارهای انتقادی علیه جمهوری اسلامی در ورزشگاه، از پاسخ مستقیم خودداری کرد و گفت بازیکنانش توانایی تمرکز بر مسابقه و نادیده گرفتن حواشی را دارند.

بازگشت پس از ۱۶ سال

نیوزیلند پس از ۱۶ سال دوباره به جام جهانی برگشته است. «آل‌وایتس» هنوز در تاریخ خود هیچ پیروزی در جام جهانی ثبت نکرده، اما خاطره عملکرد تحسین‌برانگیز این تیم در جام جهانی ۲۰۱۰ همچنان زنده است؛ جایی که نیوزیلند با سه تساوی، تنها تیم بدون شکست آن تورنمنت بود. حالا شاگردان دارن بیزلی امیدوارند با اتکا به مهاجم باتجربه‌شان کریس وود اولین برد تاریخ خود در این رقابت‌ها را جشن بگیرند.

نیوزیلند هنوز در جام جهانی پیروزی ندارد، اما در جام جهانی ۲۰۱۰ هم شکست نخورد؛ هر سه بازی‌اش مقابل اسلواکی، ایتالیا و پاراگوئه با تساوی تمام شد و تنها تیم بدون شکست آن تورنمنت بود.

ستاره بی‌چون‌وچرای تیم، کریس وود است. مهاجم ناتینگهام فارست با ۴۵ گل، بهترین گلزن تاریخ تیم ملی نیوزیلند محسوب می‌شود و کاپیتان تیم نیز هست.

وود و مدافع باتجربه، تامی اسمیت، تنها بازیکنان حاضر در فهرست فعلی هستند که جام جهانی ۲۰۱۰ را هم تجربه کرده‌اند. آن‌ها نخستین نیوزیلندی‌هایی خواهند شد که در دو جام جهانی مردان بازی می‌کنند.

پس از کریس وود، بازیکنانی مانند کوستا بارباروسس، الیجا جاست و مارکو استامنیچ از مهره‌های کلیدی تیم هستند. بارباروسس سرعت بالایی دارد، جاست از جناحین خطرساز است و استامنیچ مغز متفکر خط میانی محسوب می‌شود.