آندونی ایرائولا به عنوان سرمربی جدید لیورپول انتخاب شد

باشگاه لیورپول اعلام کرد آندونی ایرائولا، سرمربی ۴۳ ساله اسپانیایی، با قراردادی دو ساله هدایت این تیم را از فصل ۲۷-۲۰۲۶ برعهده خواهد گرفت.

باشگاه لیورپول اعلام کرد آندونی ایرائولا، سرمربی ۴۳ ساله اسپانیایی، با قراردادی دو ساله هدایت این تیم را از فصل ۲۷-۲۰۲۶ برعهده خواهد گرفت.
ایرائولا پس از سه فصل موفق در بورنموث راهی آنفیلد میشود. او فصل گذشته با رساندن بورنموث به رتبه ششم لیگ برتر و کسب نخستین سهمیه اروپایی تاریخ این باشگاه، توجه مدیران لیورپول را به خود جلب کرد.
سرمربی جدید لیورپول در نخستین گفتوگوی خود با رسانه باشگاه گفت: «از حضور در یکی از بزرگترین باشگاههای جهان بسیار هیجانزدهام. فرصت رقابت برای قهرمانیها و کار با بازیکنان سطح بالا، این پیشنهاد را برایم بسیار جذاب کرد.»







رقابتهای رولان گاروس ۲۰۲۶ در بخش زنان شاهد یک فینال غیرمنتظره خواهد بود؛ جایی که میرا آندریوای ۱۹ ساله از روسیه و مایا چالینسکای لهستانی که از جدول مقدماتی وارد مسابقات شده، برای کسب نخستین عنوان گرنداسلم دوران حرفهای خود به مصاف هم میروند.
آندریوا در مرحله نیمهنهایی با نمایشی مقتدرانه و در مدت ۷۶ دقیقه، مارتا کوستیوک اوکراینی را با نتایج ۶-۱ و ۶-۳ شکست داد و برای نخستین بار به فینال یک گرنداسلم رسید. این تنیسور روس که دو سال پیش در همین مسابقات در نیمهنهایی حذف شده بود، اکنون سومین بازیکن جوان قرن حاضر است که به فینال رولان گاروس راه پیدا میکند.
در سوی دیگر، چالینسکا به شگفتیسازی خود در پاریس ادامه داد و با برتری ۷-۶ (۷-۴) و ۶-۴ مقابل دیانا اشنایدر روس، جواز حضور در دیدار نهایی را به دست آورد. تنیسور ۲۳ ساله لهستانی که با رتبه ۱۱۴ جهان پا به مسابقات گذاشته، نخستین بازیکن عصر اوپن محسوب میشود که پس از عبور از جدول مقدماتی به فینال رولان گاروس میرسد.
چالینسکا که پیش از این تنها دو پیروزی در مسابقات گرنداسلم داشت، در پاریس تاکنون ۹ مسابقه را با موفقیت پشت سر گذاشته و حالا در آستانه ثبت یکی از بزرگترین شگفتیهای تاریخ این رقابتها قرار دارد.
فینال روز شنبه در شرایطی برگزار میشود که با حذف زودهنگام آرینا سابالنکا، نفر نخست جهان، مسیر برای ظهور یک قهرمان جدید هموار شده است. آندریوا بهعنوان یکی از پدیدههای تنیس زنان و چالینسکا بهعنوان شگفتی بزرگ مسابقات، برای نخستین قهرمانی گرنداسلم خود در ورزشگاه فیلیپ شاتریه به میدان خواهند رفت.
مهدی تاج، رییس فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی، در مصاحبه با نیویورک تایمز با اشاره به ادامه ابهامها درباره حضور ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ و در پاسخ به این پرسش که آیا اطمینان دارد بازی نخست ایران در جام جهانی برگزار خواهد شد، گفت: «باید از فیفا بپرسید.»
این مصاحبه در حالی منتشر شده است که کمتر از یک هفته تا آغاز جام جهانی باقی مانده و تیم ملی ایران همچنان در انتظار دریافت ویزای آمریکا است. موضوعی که به یکی از چالشهای اصلی آمادهسازی این تیم برای حضور در مسابقات تبدیل شده است.
تاج در ادامه به نیویورک تایمز گفت: «تیم ملی ایران که قرار بود پیش از مسابقات در توسان آریزونا مستقر شود، پس از گفتوگو با فیفا محل اردو به تیخوانا در مکزیک منتقل شده است.» به گفته تاج، این تصمیم با هدف کاهش مدت حضور تیم در خاک آمریکا اتخاذ شده است.
رییس فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی همچنین با ابراز ناامیدی از تاخیر در صدور ویزاها گفت درخواستهای ویزای بازیکنان و اعضای کادر فنی هنوز تایید نشده است. ایران قرار است سه مسابقه مرحله گروهی خود را در سواحل غربی آمریکا برگزار کند.
تاج همچنین گفت: «ما فقط با فیفا در تماس هستیم و با ایالات متحده تماسی نداریم و نمیدانیم نظر آنها چیست.»
او همچنین گفت شرایط ناشی از جنگ میان جمهوری اسلامی و آمریکا بر روند آمادهسازی تیم ملی تاثیر گذاشته و ابهامهایی درباره حضور ایران در مسابقات ایجاد کرده است.
تاج در بخش دیگری از این گفتوگو به مشکلات خود برای سفر به آمریکای شمالی اشاره کرد و گفت در ماه دسامبر نتوانست برای حضور در مراسم قرعهکشی جام جهانی وارد آمریکا شود. او همچنین گفت ماه گذشته مقامهای کانادایی مدارک سفرش را هنگام ترانزیت در تورنتو لغو کردند و هیات ایرانی در نهایت به کشور بازگشت.
مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، پیشتر گفته بود افرادی که با سپاه پاسداران ارتباط داشته باشند ممکن است با محدودیتهای ورود به آمریکا روبهرو شوند. تاج نیز به نیویورک تایمز گفت برخی بازیکنان تیم ملی، از جمله کاپیتان تیم، دوران خدمت سربازی خود را در نهادهای وابسته به سپاه پاسداران گذراندهاند.
نیویورک تایمز نوشت با وجود ادامه رایزنیها میان فدراسیون فوتبال ایران و فیفا، وضعیت ویزای اعضای تیم ملی همچنان نامشخص است و ابهامها درباره حضور ایران در جام جهانی ادامه دارد.
روزنامه اتلتیک در گزارشی به بررسی عملکرد درخشانترین ستارههای تاریخ جام جهانی پرداخته است؛ بازیکنانی که سهمشان در قهرمانی تیمهایشان چنان حیاتی و تعیینکننده بود که نام آنها با سال برگزاری آن تورنمنت گره خورده است.
لیونل مسی؛ آرژانتین ۲۰۲۲
مسی در سال ۲۰۲۲ و در پنجمین تلاش خود، سرانجام جام جهانی را بالای سر برد. تجربههای قبلی او در این مسابقات افتوخیزهای زیادی داشت؛ او در سال ۲۰۰۶ یک تعویضی درخشان بود، در سال ۲۰۱۰ مهرهای مهارناپذیر، اما بدون گل زده، به شمار میرفت و در سال ۲۰۱۴ توپ طلای مسابقات را برد.
با این حال، جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه برای او یک ناامیدی بزرگ بود و مسی باید بالاخره این جام را فتح میکرد.
تورنمنت قطر برای او خوب شروع شد و او از روی نقطه پنالتی به عربستان گل زد. آرژانتین آن بازی را ۲ بر ۱ باخت تا بازی دوم برابر مکزیک حکم مرگ و زندگی را پیدا کند. پس از یک نیمه پراسترس، شوت زمینی و محکم مسی راه را برای پیروزی ۲ بر ۰ باز کرد.
او موتور تیم را روشن کرد و با وجود از دست دادن پنالتی در بازی با لهستان، آرژانتین بهعنوان صدرنشین صعود کرد.
مسی در مراحل حذفی بهترین فوتبال خود را به نمایش گذاشت. او در بازی با استرالیا به عقب آمد، میانه زمین را کنترل کرد و گل اول را با شوتی دقیق زد.
در جریان تساوی ۲ بر ۲ مقابل هلند، پاس گل اول را به مولینا داد و خودش هم پنالتی زد. او در نیمهنهایی مقابل کرواسی نیز یک گل زد و پس از به هم ریختن یوشکو گواردیول در کناره زمین، پاس گلی تماشایی به خولیان آلوارز داد.
فینال مسابقات، نبرد آرژانتین و فرانسه، یا به عبارتی تقابل مسی و امباپه، بود. ستاره فرانسوی هتتریک کرد و مسی دو گل زد.
او تورنمنت را با ۷ گل و ۳ پاس گل به پایان رساند. مسی سال ۲۰۲۲ پویایی سال ۲۰۱۴ را نداشت و برای دویدن به آلوارز متکی بود، اما در نهایت جام را بهعنوان کاپیتان بالای سر برد.
روماریو؛ برزیل ۱۹۹۴
برزیل سال ۱۹۹۴ به اندازه تیمهای سالهای ۱۹۵۸، ۱۹۶۲ یا ۱۹۷۰ هیجانانگیز نبود. آنها با سیستم نسبتا خشک ۴-۴-۲ بازی میکردند و کار را در خط حمله به روماریو و ببتو میسپردند تا هر کاری دلشان میخواهد انجام دهند.
این دو مهاجم رابطه خوبی با هم نداشتند، اما هماهنگیشان در زمین فوقالعاده بود.
روزنامه نیویورکتایمز کمی پیش از شروع مسابقات در آمریکا نوشت: «روماریو بویی از تواضع نبرده، اما سرشار از استعداد است.»
برزیل در آن سالها مهاجم ششدانگ زیادی نداشت. مردم این کشور همچنین عزادار قهرمان ملی خود، آیرتون سنا، راننده فرمول یک، بودند که یک ماه قبل در پیست سانمارینو جان باخت.
روماریو پیش از جام جهانی گفت: «با مرگ سنا، خلأ بزرگی در برزیل ایجاد شد. اگر بتوانم برزیل را به چهارمین قهرمانی برسانم، جانشین مناسبی برای او خواهم بود.»
او به قولش عمل کرد. روماریو در هر سه بازی مرحله گروهی گل زد که زیباترین آنها ضربه نوک پای تماشاییاش به سوئد بود.
او در مراحل حذفی نیز عقب ننشست؛ در یکچهارم نهایی روی پاس ببتو به هلند گل زد و در نیمهنهایی با ضربه سر، تنها گل بازی را مقابل سوئد به ثمر رساند.
روماریو سرعت انفجاری عجیبی در مسافتهای کوتاه داشت. او دریبلزن قهار یا بازیساز خلاقی نبود، اما شم گلزنیاش در محوطه جریمه افسانهای بود.
نکته جالب اینکه در آن جام فشرده و تدافعی، هر ۵ گل روماریو، گلهای اول برزیل در مسابقات بودند.
او در فینال مقابل ایتالیا به دلیل مصدومیت جزیی درخشش همیشگی را نداشت، اما روبرتو باجو با فرستادن پنالتی خود به آسمان، کار را برای برزیل تمام کرد.
دیگو مارادونا؛ آرژانتین ۱۹۸۶
این دوره، بدون شک، برترین نمایش انفرادی یک بازیکن در تاریخ جام جهانی است. آرژانتین کاملا حول محور مارادونا میچرخید و او با ثباتی بینظیر به این اعتماد پاسخ داد.
از همان بازی اول مقابل کره جنوبی مشخص بود که حریفان به هر قیمتی میخواهند او را متوقف کنند. دو گل اول آرژانتین در آن جام روی خطاهایی به دست آمد که کرهایها روی مارادونا مرتکب شدند.
بحث اصلی همواره این است که کدام بازی، بهترین نمایش دیگو بود. خود او بازی با اروگوئه را در مرحله یکهشتم نهایی بهترین بازیاش میدانست و بعدها گفت: «در آن بازی حتی یک نبرد تکبهتک را هم نباختم.»
اما نمایش مشهورتر او در یکچهارم نهایی مقابل انگلیس رقم خورد. او در جریان پیروزی ۲ بر ۱، هر دو گل تیمش را زد؛ اولی جنجالیترین گل تاریخ با دست، «دست خدا»، و دومی زیباترین گل تاریخ جام جهانی با دریبل زدن نیمی از تیم انگلیس و پیتر شیلتون.
با این حال، اوج شاهکار او در نیمهنهایی مقابل بلژیک بود که کاملا بازی را دیکته کرد و دو گل خارقالعاده به ثمر رساند.
مارادونا در این تورنمنت ۵۳ بار بازیکنان حریف را دریبل زد که ۳۷ بار بیشتر از هر بازیکن دیگری بود.
او ۵ گل زد و ۵ پاس گل داد. مارادونا در فینال از سوی لوتار ماتئوس مهار شد، اما با یک پاس تکضرب تماشایی، پایهگذار گل قهرمانی بوروتشاگا شد و در نهایت جام را بالای سر برد.
ماریو کمپس؛ آرژانتین ۱۹۷۸
کمپس رابطه عجیبی با جام جهانی داشت. او در سال ۱۹۷۴ هیچ گلی نزد و جام ۱۹۷۸ را هم آرام شروع کرد.
او بیشتر یک هافبک بود تا مهاجم، اما تمام تمرکزش را روی گلزنی میگذاشت. کمپس در مراحل حساس تورنمنت ناگهان به اوج رسید و سه بار دبل کرد. او دو گل به لهستان زد، اگرچه در این میان با دست توپ را از روی خط دروازه خودی درآورد که امروز اخراج داشت، و دو گل هم در جریان پیروزی ۶ بر ۰ مقابل پرو به ثمر رساند.
اوج کار او در فینال مقابل هلند بود. او گل اول را با یک توپربایی و ضربه نوک پا به ثمر رساند. کمپس در وقتهای اضافه با عبور از دو مدافع و محاصره دروازهبان، گل سرنوشتساز دوم را زد تا آرژانتین ۲ بر ۱ جلو بیفتد.
او حتی میتوانست هتتریک کند، اما ریباند شوت او را برتونی تبدیل به گل سوم کرد. کمپس چهار سال بعد در اسپانیا بار دیگر جام جهانی را بدون گل سپری کرد.
او شاید از نظر فنی در حد سایر اعضای این فهرست نبود، اما یک جام جهانی خانگی را کاملا به تسخیر خود درآورد.
گارینشا؛ برزیل ۱۹۶۲
پله بدون شک بزرگترین بازیکن تاریخ برزیل است. او سه بار قهرمان جام جهانی شد، اما هیچوقت یک تورنمنت کامل را به تنهایی نبرد. او در سال ۱۹۵۸ از اواسط جام به ترکیب آمد، در سال ۱۹۶۲ مصدوم شد و در سال ۱۹۷۰ پویایی سالهای اوجش را نداشت. او هرگز مانند گارینشا در سال ۱۹۶۲، یکتنه حاکم تورنمنت نبود.
گارینشا فوتبالیست عجیبی بود؛ یکی از پاهای او ۶ سانتیمتر کوتاهتر از دیگری بود و دویدنش نامتعادل، اما در عین حال باوقار، به نظر میرسید.
او در سال ۱۹۵۸ یک بال کلاسیک بود، اما در سال ۱۹۶۲ به یک بازیکن همهفنحریف تبدیل شد. او با پای چپش به داخل میزد و شوت میکرد و در سرزنی هم ماهر شده بود.
او در یکچهارم نهایی و نیمهنهایی مقابل انگلیس و شیلی، دو گل با ضربه سر زد.
او همچنین با شوت کاتدار پای راست به انگلیس و شوت راه دور پای چپ به شیلی گل زد تا نبوغش را ثابت کند.
گارینشا در اواخر بازی با شیلی به دلیل لگد زدن به مدافع حریف اخراج شد، اما با رایزنیهای فدراسیون برزیل بخشیده شد و به فینال رسید.
او در فینال مقابل چکسلواکی بیمار بود و کار خاصی نکرد، اما عملکردش در طول آن جام، در تاریخ جاودانه شد.
روزنامه تلگراف در گزارشی به اتهامهای جدید علیه فیفا در رابطه با فروش بلیتهای جام جهانی پرداخت.
فیفا متهم شده است که برای فروش بلیتهای جام جهانی با قیمت ارزانتر، بهطور مخفیانه از وبسایتهای غیررسمی فروش مجدد استفاده میکند تا ناچار به بازپرداخت وجه به خریداران بلیتهای گرانقیمت نشود.
این جنجال پس از آن ابعاد تازهای یافت که دادستانهای کل نیویورک و نیوجرسی برای این نهاد احضاریه صادر کردند.
فلوریان ادرر، استاد اقتصاد دانشگاه بوستون، با انتشار نقشه صندلیهای بازی عربستان و کیپورد، میگوید که بلوکهای بزرگی از بلیتها در سایت سیتگیک (SeatGeek) با قیمت ۲۰۰ دلار عرضه شدهاند؛ یعنی کمتر از ۳۰ درصد قیمت ۷۰۰ دلاری آنها در پلتفرم رسمی فیفا.
او تاکید کرد که عرضه ناگهانی ردیفهای کامل و متصل، رفتار هواداران یا دلالان عادی نیست، بلکه نشاندهنده ورود عمده موجودی بلیتها از سوی برگزارکننده است.
به گفته ادرر، فیفا با این ترفند، قیمت رسمی را بالا نگه میدارد تا از دردسرهای حقوقی با خریداران قبلی فرار کند و همزمان صندلیهای خالی را در بازار آب کند.
مسئولان سایت فروش بلیت سیتگیک در بیانیهای اعلام کردند که هیچ توافقی با فیفا ندارند.
استراتژی فروش بلیت فیفا اکنون به بزرگترین جنجال جام جهانی تبدیل شده است.
تیم ملی فوتبال ایران، پنجشنبه ۱۴ خرداد، ساعت ۲۰:۳۰ در آخرین دیدار تدارکاتی خود پیش از سفر به مکزیک، به مصاف مالی، تیم ۵۱ رنکینگ فیفا، میرود؛ مسابقهای که با تصمیم کادر فنی، پشت درهای بسته و بدون حضور رسانهها برگزار خواهد شد.
این در حالی است که درست پس از پایان بازی ایران، تیم ملی فوتبال عراق در ورزشگاه خانگی دپورتیوو لاکرونیا، رودرروی اسپانیا قرار میگیرد؛ یکی از مدعیان اصلی قهرمانی با ستارههایی چون لامین یامال.
در حالی که تیم ملی عراق با یکی از قدرتهای فوتبال جهان بازی میکند، فدراسیون فوتبال ایران پس از لغو بازی با اسپانیا، پرتغال، مقدونیه و آنگولا به دلیل مسائل سیاسی و جنگ، مجبور شد چهار بار با خودش و یک بار با گامبیا، تیم ۱۱۶ رنکینگ فیفا، بازی کند.
مهدی تاج گفته است برای همین بازی با مالی، ۱۰۰ هزار دلار به همراه هزینه پرواز و هتل تیم ملی مالی را پرداخت کردهاند.
برنامه بازی با پورتوریکو در آمریکا نیز لغو شد تا ایران پس از انتقال کمپ خود به تیخوانا، احتمالا با گرانادا دیدار کند؛ تدارکاتی ناامیدکننده برای تیمی که برخلاف همسایگانش، مانند عراق، نتوانسته بازیهای تدارکاتی مناسب داشته باشد.