تصویر رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد سنگ مزار بهنام درویشی، از جاویدنامان انقلاب ملی ایرانیان، شکسته شده است. بهنام شامگاه ۱۸ دی با شلیک گلوله جنگی در بلوار خلیج فارس تهران کشته و در آرامستان نهاوند به خاک سپرده شد.
پیشتر فایلی صوتی از آخرین مکالمه او با مادرش منتشر شده بود که در آن با لحنی شوخ میگفت: «توپ تانک مسلسل، دیگر اثر ندارد/ به مادرم بگویید دیگر پسر ندارد.»
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، پیکر امیرحسین حاتمی، از معترضان انقلاب ملی ایرانیان که ۱۳ فروردین اعدام شد، بعد از گذشت چهار روز هنوز به خانوادهاش تحویل داده نشده است.
منابع آگاه به ایراناینترنشنال گفتند به دلیل ذکر نام امیرحسین در یکی از وبسایتهای سازمان مجاهدین خلق، از تحویل پیکر به خانواده او جلوگیری شده است.
خانواده حاتمی هرگونه ارتباط فرزندشان را با سازمان مجاهدین رد کردهاند.
این معترض ۱۸ ساله، از متهمان پرونده آتشسوزی در پایگاه بسیج محمود کاوه در خیابان نامجو در شرق تهران بود.
علاوه بر او، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست کلور، ابوالفضل صالحی سیاوشانی و علی فهیم در این پرونده حضور داشتند و همگی به اعدام محکوم شدند.
شاهین واحدپرست و محمدامین بیگلری ۱۶ فروردین اعدام شدند و اعدام علی فهیم صبح دوشنبه ۱۷ فروردین اعلام شد.
بر اساس گزارشها، پیکر واحدپرست ۲۸ ساله نیز همچنان به خانوادهاش تحویل داده نشده است.
به گفته منابع مطلع، همسر او در زمان اعدامش چهار ماهه باردار بوده است.
نزدیکانش میگویند که او آرزوی راهاندازی یک رستوران مشترک با همسرش را داشت.
جزییاتی از پرونده و انتساب اتهامات بیاساس به حاتمی
منابع آگاه به ایراناینترنشنال گفتند امیرحسین، دانشجوی رشته طراحی صنعتی در دانشگاه تهران بود و به سه زبان تسلط داشت.
یک منبع آگاه در تشریح وقایع ۱۸ دیماه گفت این پرونده هفت متهم داشت که هیچکدام نقشی در آغاز آتشسوزی نداشتند و پس از وقوع آتشسوزی در پایگاه بسیج همراه نزدیک ۵۰ نفر دیگر وارد این محل شدند.
به گفته این منبع، دقایقی بعد یک آتشسوزی دیگر رخ داد و تعداد زیادی موفق به فرار شدند اما هفت نفر از جمله امیرحسین، امکان فرار پیدا نکردند.
آنها به پشتبام رفتند اما از سوی نیروهای بسیج بازداشت شدند و به شدت مورد ضرب و جرح قرار گرفتند.
مقامهای قضایی جمهوری اسلامی بازداشتشدگان را به تلاش برای دسترسی به اسلحهخانه متهم کردند.
پس از انجام بازجوییهایی همراه با فشار روانی شدید، آنها به زندان قزلحصار منتقل شدند.
متهمان در طول دوران بازداشت از ملاقات حضوری محروم بودند و تنها امکان تماس تلفنی داشتند.
محاکمه این افراد بهوسیله قاضی ابوالقاسم صلواتی انجام شد و متهمان از دسترسی به وکیل انتخابی محروم بودند. در چنین شرایطی، حکم اعدام آنها، ۱۸ بهمن صادر شد.
منابع ایراناینترنشنال اعلام کردند اعترافات آنها در پرونده تحت فشار و اجبار بود و روند رسیدگی قضایی بدون اطلاع کامل متهمان و خانوادههایشان به اجرای حکم اعدام منتهی شد.
علی توسلی، از متخصصان حوزه اویونیک (الکترونیک هواپیما) و از کارکنان باسابقه فرودگاههای کشور، شامگاه ۱۹ دی در حالیکه خود را سپر پسر ۱۴ سالهاش کرده بود، در اندیشه تهران هدف گلوله نیروهای حکومتی قرار گرفت و مقابل چشم فرزندش کشته شد.
علی توسلی ۴۲ ساله، متاهل و دارای دو فرزند بود.
آن شب گلوله جنگی به سر علی اصابت کرد و در برابر چشمان فرزندش، جان خود را از دست داد.
خانواده او، پس از دو روز جستوجو، پیکرش را در پزشکی قانونی کهریزک پیدا و شناسایی کردند.
پیکر علی در در بهشت هاجر زادگاهش ملایر به خاک سپرده شد.
علی توسلی سالها در زمینه سیستمهای ارتباطات، ناوبری و نظارت هوایی (ATSEP) فعالیت داشت و در فرودگاه بینالمللی خمینی مشغول به کار بود.
او از دهه ۸۰ در فرودگاههای مختلف کشور کار کرده بود و به گفته نزدیکانش، بهعنوان فردی با دانش، خوشفکر و کمحرف شناخته میشد.
رییسجمهوری ایالات متحده، در گفتوگوی تلفنی با خبرنگار فاکسنیوز جزئیات تازهای از وعده خود برای کمک به معترضان ایرانی در جریان اعتراضهای دیماه ارائه کرد و گفت واشینگتن آن زمان از طریق کردها برای معترضان سلاح ارسال کرد، اما به گفته او «کردها این سلاحها را نگه داشتند».
بر اساس اظهارات تری یینگست، خبرنگار فاکسنیوز، از گفتوگوی تلفنی ۱۵ دقیقهای خود با ترامپ در عصر یکشنبه ۱۶ فروردین، رئیسجمهوری آمریکا ادعا کرده است که در جریان اعتراضات دیماه در ایران، ایالات متحده«مقدار زیادی سلاح» برای معترضان ارسال کرده است.
ترامپ در این مصاحبه گفت: «ما مقدار زیادی سلاح فرستادیم. از طریق کردها فرستادیم»، اما در عین حال ابراز کرد که به نظر او کردها بخشی از این تسلیحات را برای خود نگه داشتهاند و همه آنها به دست معترضان نرسیده است.
ترامپ ۲۳ دی، چهار روز پس از کشتار گسترده معترضان ایرانی بهدست جمهوری اسلامی، با انتشار پستی در شبکه اجتماعی تروث سوشال خطاب به «میهندوستان ایرانی» نوشت «کمک در راه است» و آنها را ادامه اعتراضها و «در دست گرفتن نهادها» ترغیب کرد.
او در آن پست افزود: «من تمام دیدارها با مقامهای ایرانی را تا زمانی که کشتار بیمعنای معترضان متوقف نشود، لغو کردهام. کمک در راه است. ایران را دوباره بزرگ کنیم.»
اکنون، به گفته خبرنگار فاکسنیوز این تماس تلفنی نشان میدهد که منظور او از این کمک، تلاش برای ارسال تسلیحات به معترضان بوده است.
ترامپ پیش از آن نیز، در جریان اعتراضهای مردم ایران به افزایش قیمت ارز که خیلی زود هدف خود را به مطالبه تغییرات بنیادین در حکومت تغییر داد، گفته بود که اگر جمهوری اسلامی علیه معترضان از زور استفاده کند، از نیروی نظامی بهره خواهد گرفت.
او ۲۲ دی نیز به خبرنگاران گفته بود: «ایران در دردسر بزرگی است. به نظر من مردم در حال تسلط بر برخی شهرها هستند؛ چیزی که چند هفته پیش هیچکس فکرش را نمیکرد ممکن باشد. ما وضعیت را بسیار دقیق زیر نظر داریم. من خیلی صریح گفتهام که اگر آنها شروع به کشتن مردم کنند، همانطور که در گذشته کردهاند، ما وارد عمل خواهیم شد... این به معنای حضور نیروهای زمینی نیست، اما یعنی ضربه زدن بسیار شدید، آن هم در جایی که بیشترین آسیب را وارد کند.»
با این حال، در هیچیک از این اظهارات به نحوه کمکرسانی یا چگونگی همکاری با کُردها اشارهای نشده بود و همین ابهام درباره سازوکار این حمایت، به یکی از محورهای اصلی انتقاد از ترامپ تبدیل شد.
آکسیوس ۱۲ اسفند به نقل از سه منبع آگاه از تماس تلفنی ترامپ با مسعود بارزانی و بافل طالبانی، رهبران کرد مستقر در عراق، در روز یکشنبه ۱۰ اسفند خبر داد. یکی از این منابع، این تماسها را «حساس» توصیف کرد و منبع دیگری نیز این گفتوگوها را حاصل «ماهها لابیگری پشتپرده نتانیاهو» خواند.
یکی از مقامها به اکسیوس گفت: «دیدگاه غالب و بهطور حتم نظر شخص نتانیاهو این است که کردها وارد میدان خواهند شد و قیام خواهند کرد.»
این مقام در ادامه افزود: «نتانیاهو که «بیوقفه» خواستار حمله و تغییر رژیم در ایران بود، نخستین بار در دیداری در کاخ سفید این موضوع را با ترامپ مطرح کرده بود.»
۱۵ اسفند، در هفتمین روز از کارزار نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل در ایران، موجی از حملات سنگین هوایی علیه ۳۵ مرکز متعلق به سپاه و نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در نوار غربی ایران اجرا شد. همزمان جمهوری اسلامی، حملاتی پهپادی علیه اهدافی در عراق، بهویژه در اقلیم کردستان، پیاده کرد.
درست یک روز پس از این حملات ترامپ در یکی از سخنرانیهای خود اعلام کرد که قصد ندارد کُردها را به درگیری با جمهوری اسلامی وارد کند. او تاکید کرد: «ما به دنبال ورود کُردها نیستیم. نمیخواهم ببینم کردها آسیب ببینند یا کشته شوند.»
کانال ۱۲ اسرائیل، نهم فروردین با انتشار یک گزارش تحقیقی فاش کرد که طرح همکاری با کُردها در پی درز اطلاعات مرتبط با عملیات زمینی این نیروها و در پی آن فشار متحدان منطقهای آمریکا به دونالد ترامپ مبنی بر خارج کردن این طرح از دستور کار، لغو شود.
بر اساس این گزارش تلویزیونی «دهها هزار نیروی مسلح کرد شامل نیروهایی از هر شش جناح کردهای ایرانی» برنامه داشتند که در روزهای نخست جنگ، تحت پوشش گسترده هوایی آمریکا و اسرائیل از مرز عراق وارد ایران شوند. اما افشای اطلاعات در رسانهها، لابیگری متحدان و همچنین تردید خود کردها باعث شد واشینگتن این طرح را متوقف کند.»
میثم جهانتیغمفرد (معروف به حذیفه اوستاخ)، کودک ۱۱ ساله، شامگاه ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ درحالیکه برای خرید نان از خانه بیرون رفته بود با شلیک مستقیم گلوله نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در شهرک شهید رجایی مشهد کشته شد.
میثم حوالی ساعت ۹ شب با شلیک بیهدف گلولههای جنگی مواجه شد. گلوله به ناحیه زیر قلب این کودک اصابت کرد و موجب مرگش شد.
خانواده میثم پس از دو روز جستوجوی مداوم، پیکرش را در سردخانه بهشت رضای مشهد یافتند و روز ۲۲ دیماه او را به خاک سپردند.
میثم کودک بلوچ اهل سیستان و بلوچستان و ساکن مشهد بود.
علی روزبهانی از جمله جوانانی بود که از نخستین روزهای اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در خیابانها حاضر شد و به گفته نزدیکانش، حضوری فعال در کنار دیگر شهروندان داشت. او ابتدا در بازار و چند نقطه دیگر تهران حاضر شد و سرانجام ۱۸ دی به تهرانپارس رفت و گلوله خورد.
علی روزبهانی، ۲۹ ساله، عصر پنجشنبه برای شرکت در اعتراضات به فلکه اول تهرانپارس رفت.
پس از قطعی برق و حضور گسترده نیروهای موتورسوار لباس شخصی در سطح خیابانها، با سیل جمعیت به سمت فلکه دوم حرکت کرد.
در جریان این تجمع، نیروهای موتوری با ورود به میان جمعیت، برخی افراد را با لیزر نشانهگیری کردند و لحظاتی بعد تیراندازی آغاز شد.
علی که در صفوف جلو قرار داشت، هدف تیراندازی قرار گرفت و گلوله به ناحیه شکم و طحال او اصابت کرد.
با وجود جراحت، او خود را به یک خانه رساند و در تماس با خانوادهاش از وضعیش خبر داد.
ابتدا او را به یکی از بیمارستانهای شرق تهران منتقل کردند، اما بهدلیل حضور نیروهای امنیتی و نگرانی از بازداشت، به یک درمانگاه محلی انتقال داده شد.
با این حال، شدت جراحات و آسیب به اندامهای داخلی، فرصت زیادی برای علی باقی نگذاشت و بامداد ۱۹ دیماه جان خود را از دست داد.
در نهایت، پیکر این جوان ۲۲ دیماه در بهشت زهرا و در کنار مزار مادر به خاک سپرده شد.
گزارشها حاکی از آن است که محدودیتهایی برای خانواده در برگزاری مراسم و حتی درج عبارت «جاویدنام» روی سنگ قبر او اعمال شد.
علی روزبهانی این دوره از اعتراضات را فرصتی تعیینکننده میدانست و بارها در گفتوگو با دوستانش، به اهمیت حضور و استمرار آن اشاره کرده بود.
او باور داشت که اتحاد میان معترضان میتواند مسیر تحولات آینده را تغییر دهد و به همین دلیل، حضور در تجمعات را امری ضروری میدانست.
شورای سردبیری ایراناینترنشنال پیشتر با استناد به گزارشهای محرمانه و میدانی، روایتهای کادر درمان، شاهدان و خانوادههای جانباختگان گزارش داد در جریان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی، بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ شهروند ایرانی به دست نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی کشته شدند.
بر اساس این اسناد و روایتها، تعدادی از معترضان مجروح در حالی که در بیمارستانها بستری و تحت مداوا بودند، از ناحیه سر هدف اصابت گلوله قرار گرفتند و با شلیک «تیر خلاص» جان باختند.