وب‌سایت وای‌نت در گزارشی نوشت حمله موشکی حکومت ایران به پایگاه هوایی العدید در قطر، تناقض راهبردی سیاست‌های دوحه را آشکار کرده است؛ کشوری که از یک سو میزبان بزرگ‌ترین پایگاه نظامی آمریکا در خاورمیانه است و از سوی دیگر روابط نزدیک و پناهگاه سیاسی برای رهبران حماس فراهم کرده است.
بر اساس این گزارش، در ۳ مارس ۲۰۲۶ یک موشک بالستیک ایرانی از سامانه‌های دفاع هوایی قطر عبور کرد و به پایگاه العدید، مقر پیشرفته فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) در منطقه، اصابت کرد. وزارت دفاع قطر اعلام کرد دو موشک به سمت خاک این کشور شلیک شده که یکی رهگیری شده و دیگری بدون ایجاد تلفات انسانی به پایگاه اصابت کرده است.
با این حال، به نوشته وای‌نت، تصاویر ماهواره‌ای و گزارش‌های تحلیلی نشان می‌دهد خسارت‌های به مجموعه وارد شده است. به گفته این گزارش، این حمله سامانه راداری هشدار زودهنگام AN/FPS-132 را هدف قرار داده است؛ سامانه‌ای پیشرفته به ارزش حدود ۱.۱ میلیارد دلار که در نزدیکی پایگاه العدید در منطقه ام‌دحال مستقر است.
این رادار قادر است موشک‌های بالستیک را تا فاصله پنج هزار کیلومتری ردیابی کند و داده‌های آن برای سامانه‌های دفاع موشکی آمریکا و متحدانش در خلیج فارس از جمله تاد و پاتریوت استفاده می‌شود. رسانه‌های حکومتی ایران و سپاه پاسداران ادعا کردند این حمله «دقیق» بوده و رادار را «به طور کامل نابود کرده است»، هرچند مقام‌های آمریکا و قطر هنوز نابودی کامل آن را تایید نکرده‌اند.
وای‌نت با استناد به تصاویر ماهواره‌ای شرکت «پلانت‌لبز» (Planet Labs) و تحلیل‌های منتشر شده نوشت که مجموعه راداری و زیرساخت‌های ارتباطی اطراف آن دچار آسیب جدی شده‌اند. بر اساس برآوردها، خسارت وارد شده به تجهیزات نظامی آمریکا در منطقه از زمان تشدید درگیری‌ها به ۱.۹ تا ۲.۴ میلیارد دلار رسیده است و خسارت به این رادار یکی از پرهزینه‌ترین آسیب‌ها محسوب می‌شود.
این گزارش تاکید می‌کند که آسیب به چنین سامانه‌ای تنها یک خسارت فنی نیست، بلکه می‌تواند توانایی آمریکا و اسرائیل برای شناسایی تهدیدهای موشکی از سوی ایران یا نیروهای نیابتی آن را کاهش دهد. کوتاه‌تر شدن زمان هشدار، فرصت واکنش سامانه‌های دفاعی برای حفاظت از شهرهای اسرائیل، کشورهای خلیج فارس و نیروهای آمریکایی را محدودتر می‌کند.
به نوشته وای‌نت، حکومت ایران این حملات را پاسخی به عملیات آمریکا و اسرائیل علیه تاسیسات هسته‌ای و مراکز فرماندهی خود عنوان کرده است. با این حال این گزارش تاکید می‌کند که این حمله تناقض سیاست‌های قطر را برجسته کرده است؛ کشوری که میزبان نیروهای آمریکایی برای مقابله با تهدیدهایی مانند حکومت ایران است، اما همزمان میزبان رهبران حماس نیز بوده است.
بر اساس این گزارش، قطر همچنان محل اقامت شماری از رهبران سیاسی حماس است که بیش از یک دهه در دوحه فعالیت داشته‌اند. حتی پس از حمله اسرائیل در سپتامبر ۲۰۲۵ به محل استقرار مذاکره‌کنندگان حماس در دوحه - که دست‌کم شش کشته برجای گذاشت - دفتر سیاسی این گروه همچنان در قطر باقی مانده است و رهبران آن از این کشور برای فعالیت‌های سیاسی، دیپلماتیک و جمع‌آوری کمک مالی استفاده می‌کنند.
وای‌نت می‌نویسد کمک‌های مالی میلیارد دلاری قطر به غزه نیز بارها از سوی اسرائیل به عنوان حمایت غیرمستقیم از ساختار نظامی حماس مورد انتقاد قرار گرفته است. دفتر نخست‌وزیر اسرائیل پیش‌تر دوحه را متهم کرده بود که با پناه دادن به رهبران حماس، به طراحان حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ امکان فعالیت داده است.
در بخش دیگری از این گزارش آمده است که در موج‌های اخیر حملات، سامانه‌های دفاعی قطر ده‌ها موشک و پهپاد ایرانی را رهگیری کرده‌اند، اما عبور تنها یک موشک نشان داد که این سامانه‌ها همچنان آسیب‌پذیر هستند.
به نوشته وای‌نت، این حمله نشان می‌دهد سیاست دوگانه قطر - همکاری امنیتی با آمریکا و در عین حال ارتباط با بازیگران نزدیک به جمهوری اسلامی و حماس - می‌تواند خطرات قابل توجهی برای امنیت منطقه ایجاد کند.
این گزارش در پایان می‌افزاید که با افزایش قیمت نفت در پی تنش‌ها در تنگه هرمز و فشار بر سامانه‌های دفاعی کشورهای خلیج فارس، اسرائیل ممکن است فشار بیشتری بر متحدان خود وارد کند تا حمایت مالی از گروه‌هایی مانند حماس متوقف شود. به نوشته وای‌نت، حمله به پایگاه العدید نشان داد که پیامدهای چنین سیاست‌هایی ممکن است در نهایت دامان حامیان آن را نیز بگیرد.
