به گفته شش منبع مطلع، تهران به نهایی کردن توافقی با چین برای خرید موشکهای کروز مافوقصوت ضدکشتی نزدیک شده است. این توافق همزمان با استقرار گسترده نیروی دریایی آمریکا در نزدیکی سواحل ایران و در آستانه احتمال حمله به جمهوری اسلامی، در حال پیشرفت است.
خبرگزاری رویترز سهشنبه پنجم اسفند از قول شش منبع آگاه از این مذاکرات نوشت ایران به توافقی نزدیک شده است که بر اساس آن، قرار است موشکهای ساخت چین از نوع سیام-۳۰۲ را خریداری کند.
این در حالی است که مجله اکونومیست چهارم اسفند نوشت دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در هفتههای اخیر با افزایش کمسابقه نیروهای نظامی در خاورمیانه، فشار بر جمهوری اسلامی را تشدید کرده است.
میزان قدرت آتشی که ایالات متحده تا پایان این هفته (در فاصله حمله احتمالی به ایران) در منطقه مستقر خواهد کرد، از زمان آمادگیهای پیش از جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ تاکنون، بیسابقه است.
منابع مطلع به رویترز گفتند توافق برای خرید موشکهای چینی در مراحل پایانی قرار دارد؛ هرچند هنوز تاریخی برای تحویل تعیین نشده است.
موشکهای مافوقصوت سیام-۳۰۲ بردی حدود ۲۹۰ کیلومتر دارند و برای عبور از سامانههای دفاعی کشتیها با پرواز در ارتفاع پایین و سرعت بالا طراحی شدهاند.
دو کارشناس تسلیحاتی به رویترز گفتند استقرار این موشکها توان تهاجمی ایران را بهطور قابل توجهی افزایش میدهد و تهدیدی برای نیروهای دریایی آمریکا در منطقه خواهد بود.
مذاکراتی که دستکم از دو سال پیش آغاز شده بود، پس از جنگ ۱۲ روزه میان اسرائیل و جمهوری اسلامی در خرداد ۱۴۰۴ بهطور چشمگیری شتاب گرفت.
به گفته منابع آگاه، هنگامی که گفتوگوها در تابستان ۱۴۰۴ وارد مراحل پایانی شد، برخی مقامهای ارشد نظامی و دولتی ایران به چین سفر کردند.
این سفر پیشتر گزارش نشده بود.
دنی سیترینوویچ، افسر پیشین اطلاعاتی اسرائیل و پژوهشگر ارشد درباره ایران، گفت: «اگر ایران توانایی مافوق صوت برای حمله به کشتیها در منطقه داشته باشد، این یک تغییر کامل قواعد بازی است. رهگیری این موشکها بسیار دشوار است.»
رویترز نتوانسته است روشن کند چه تعداد موشک در این معامله احتمالی گنجانده شده، تهران چه مبلغی را برای پرداخت پذیرفته است، یا اینکه با توجه به افزایش تنشهای منطقهای، چین این توافق را اجرایی خواهد کرد یا نه.
یک مقام وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی گفت: «ایران با متحدان خود توافقهای نظامی و امنیتی دارد و اکنون زمان مناسبی برای استفاده از این توافقهاست.»
هیات نمایندگی چین در سازمان ملل، برای پاسخگویی، رویترز را به وزارت خارجه چین ارجاع داد.
وزارتخانههای خارجه و دفاع چین به درخواستهای اظهار نظر پاسخ ندادهاند.
کاخ سفید در جواب پرسش درباره مذاکرات ایران و چین بر سر این سامانه موشکی، مستقیما به موضوع نپرداخت.
یک مقام کاخ سفید گفت که دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، اعلام کرده است «یا [با ایران] به توافق خواهیم رسید یا مجبور خواهیم شد کاری بسیار سخت مانند دفعه قبل انجام دهیم».
این موشکها از پیشرفتهترین تجهیزات نظامی خواهند بود که چین به ایران منتقل میکند و نقضکننده تحریم تسلیحاتی سازمان ملل است که نخستین بار در سال ۱۳۸۵ اعمال شد.
این تحریمها در سال ۱۳۹۴ در چارچوب توافق هستهای تعلیق شدند و سپس در شهریور ۱۴۰۴ دوباره اعمال شدند.
تعمیق روابط نظامی تهران و پکن
فروش احتمالی این موشکها به تهران نشاندهنده تعمیق روابط نظامی چین و ایران در زمانی است که تنشهای منطقهای افزایش یافته است. موضوعی که تلاشهای آمریکا برای مهار برنامه موشکی جمهوری اسلامی و محدود کردن فعالیتهای هستهای آن را پیچیدهتر میکند.
این اقدام همچنین نشانهای از تمایل فزاینده چین برای ایفای نقش فعالتر در منطقهای است که مدتها تحت سیطره توان نظامی آمریکا بوده است.
جمهوری اسلامی، چین، و روسیه، هر سال رزمایش مشترک دریایی برگزار میکنند.
وزارت خزانهداری آمریکا سال گذشته چند نهاد چینی را به دلیل تامین مواد شیمیایی پیشساز برای سپاه پاسداران به منظور استفاده در برنامه موشکهای بالستیک تحریم کرد.
چین این اتهامها را رد کرد و گفت کنترلهای صادراتی سختگیرانهای بر محصولات دوکاربردی اعمال میکند.
شی جینپینگ، رییسجمهوری چین، شهریور ۱۴۰۴ هنگام میزبانی از مسعود پزشکیان، رییس دولت جمهوری اسلامی، در پکن گفت: «چین از ایران در حفاظت از حاکمیت، تمامیت ارضی و عزت ملی حمایت میکند.»
پکن ۲۶ مهر همراه با مسکو و تهران در نامهای مشترک اعلام کرد تصمیم برای بازگرداندن تحریمهای جمهوری اسلامی نادرست بوده است.
یکی از مقامهایی که در جریان مذاکرات قرار گرفته است، گفت: «ایران به میدان نبردی میان آمریکا در یک سو و روسیه و چین در سوی دیگر تبدیل شده است.»
تجمع ناوهای آمریکایی در نزدیکی ایران
توافق احتمالی میان پکن و تهران در حالی مطرح میشود که آمریکا آرایش دریایی گستردهای در نزدیکی مرز با ایران گرفته است؛ از جمله ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن و گروه ضربتی آن که در نزدیکی سواحل عمان و ۸۰۰ کیلومتری مرز ایران مستقر شده است.
ناو جرالد آر. فورد و ناوهای همراهش نیز در مسیر منطقه هستند تا در بندر حیفا در اسرائیل مستقر شوند.
این دو ناو در مجموع میتوانند بیش از پنج هزار نیرو و ۱۵۰ هواپیما حمل کنند.
سیترینوویچ گفت: «چین نمیخواهد شاهد شکلگیری یک رژیم طرفدار غرب در ایران باشد. چنین چیزی تهدیدی برای منافع آنها خواهد بود. آنها امیدوارند این رژیم باقی بماند.»
ترامپ ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ گفت به ایران ۱۰ روز فرصت میدهد تا درباره برنامه هستهای خود به توافق برسد و در غیر این صورت، با اقدام نظامی مواجه خواهد شد.
پیشتر گزارش شده بود که آمریکا برای احتمال عملیات چند هفتهای و مستمر علیه جمهوری اسلامی - در صورت صدور دستور حمله - آماده میشود.
تقویت زرادخانهای که تضعیف شده بود
پیتر ویزمن، پژوهشگر ارشد موسسه بینالمللی پژوهشهای صلح استکهلم، گفت خرید سیام-۳۰۲ بهطور قابل توجهی زرادخانه ایران را که در جنگ با اسرائیل تضعیف شده است، تقویت خواهد کرد.
شرکت دولتی صنایع هوافضای چین این موشک را بهعنوان یکی از پیشرفتهترین موشکهای ضدکشتی جهان معرفی کرده است. موشکی که قادر است یک ناو هواپیمابر یا ناوشکن را غرق کند.
این سامانه میتواند بر روی کشتیها، هواپیماها یا تجهیزات زمینی نصب شود و همچنین اهداف زمینی را هدف قرار دهد.
منابع آگاه به رویترز گفتند تهران همچنین در حال گفتوگو برای بهدست آوردن سامانههای موشکی دیگر، سلاحهای ضدبالستیک و سلاحهای ضدماهوارهای از چین است.
چین در دهه ۱۳۶۰ یکی از تامینکنندگان اصلی تسلیحات ایران بود، اما انتقال گسترده تسلیحات تا اواخر دهه ۱۳۷۰ تحت فشارهای بینالمللی کاهش یافت.
در سالهای اخیر، مقامهای آمریکایی شرکتهای چینی را متهم کردهاند مواد مرتبط با موشک برای تهران فراهم آوردهاند، اما بهطور علنی اتهام «تامین کامل سامانههای موشکی» را مطرح نکردهاند.
این نشریه سهشنبه پنجم اسفند تاکید کرد که دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، بزرگترین نیروی نظامی ایالات متحده از زمان حمله سال ۲۰۰۳ به عراق را در منطقه گرد آورده و گفته است تا اوایل ماه مارس خواهان دستیابی به توافق با تهران است؛ وگرنه «اتفاقات بدی رخ خواهد داد».
بلومبرگ در ادامه گزارش خود نوشت: «اما رهبران تهران شاید محاسبه میکنند که فقط کافی است از یورش جان سالم به در ببرند تا بتوانند ادعا کنند پیروز شدهاند.»
این نشریه در بخش دیگری از گزارش خود تاکید کرد: «ایران میداند رایدهندگان به ترامپ نمیخواهند نیروهای آمریکایی در جنگی تازه در خاورمیانه گرفتار شوند. رهبران تهران شاید شرط میبندند که اگر درگیری تمامعیار طول بکشد، میتوانند از آن جان سالم به در ببرند و اراده رییسجمهوری را که ترجیحش عملیاتهای "شوک و بهت" است، بیازمایند.»
همزمان، پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، به خبرنگاران گفت جمهوری اسلامی باید از فرصت به منظور رسیدن به توافق استفاده کند، اما همه گزینهها برای رییسجمهوری ایالات متحده همچنان روی میز است.
هگست سهشنبه پنجم اسفند تاکید کرد عاقلانه خواهد بود که جمهوری اسلامی به یک توافق خوب دست یابد.
وزیر جنگ آمریکا گفت: «جمهوری اسلامی باید توافق کند و این فرصت را دارد.»
او در ادامه افزود: «این همان نتیجهای است که رییسجمهوری ترجیح میدهد. وظیفه ما ارائه گزینههاست و برای رییسجمهوری گزینههایی خواهیم داشت.»
از سوی دیگر، پس از پوشش گسترده خبر مخالفت رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا با اقدام نظامی علیه جمهوری اسلامی در رسانههای این کشور، ترامپ با انتشار پستی در شبکه اجتماعی تروث سوشال، این گزارشها را «۱۰۰ درصد نادرست» خواند.
رییسجمهوری آمریکا تاکید کرد تصمیمگیری درباره جنگ یا توافق با تهران بر عهده خودش است.
او عصر دوشنبه چهارم اسفند به وقت شرق آمریکا اعلام کرد: «ژنرال کین هرگز درباره انجام ندادن اقدام علیه ایران صحبت نکرده است و حتی درباره آن حملات محدودِ ساختگی که من در حال خواندنشان هستم نیز چیزی نگفته. او فقط یک چیز را میداند: چگونه پیروز شود. و اگر به او دستور داده شود، او پیشاپیش دیگران حرکت خواهد کرد و رهبری را بر عهده خواهد داشت.»
ترامپ همچنین گزارشها درباره وجود بحثهای داخلی بر سر گزینههای نظامی محدودتر را رد کرد.
بلومبرگ در گزارش پنجم اسفند خود نوشت: «جمهوری اسلامی در این فرآیند (حمله احتمالی) متحمل خسارات عظیمی خواهد شد، اما همچنان میتواند بکوشد ضربهای نامتناسب به داراییهایی همچون کشتیهایی وارد کند که در تیررسش قرار دارند.»
این رسانه هدف انجام چنین اقداماتی را «تضعیف روحیه و بازگرداندن ترامپ به میز مذاکره» دانست: «در آن صورت، تلاش دیپلماتیک از نو آغاز خواهد شد؛ با این تفاوت که آن زمان ایران حتی کمتر از پیش به هر گونه سازش علاقهمند خواهد بود.»
هگست سهشنبه پنجم اسفند تاکید کرد عاقلانه خواهد بود که جمهوری اسلامی به یک توافق خوب دست یابد.
وزیر جنگ آمریکا گفت: «جمهوری اسلامی باید توافق کند و این فرصت را دارد.»
او در ادامه افزود: «این همان نتیجهای است که رییسجمهوری ترجیح میدهد. وظیفه ما ارائه گزینههاست و برای رییسجمهوری گزینههایی خواهیم داشت.»
از سوی دیگر، پس از پوشش گسترده خبر مخالفت رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا با اقدام نظامی علیه جمهوری اسلامی در رسانههای این کشور، دونالد ترامپ با انتشار پستی در شبکه اجتماعی تروث سوشال، این گزارشها را «۱۰۰ درصد نادرست» خواند.
ترامپ تاکید کرد تصمیمگیری درباره جنگ یا توافق با تهران بر عهده خودش است.
او عصر دوشنبه چهارم اسفند به وقت شرق آمریکا نوشت: «ژنرال کین هرگز درباره انجام ندادن اقدام علیه ایران صحبت نکرده است و حتی درباره آن حملات محدودِ ساختگی که من در حال خواندنشان هستم نیز چیزی نگفته. او فقط یک چیز را میداند: چگونه پیروز شود. و اگر به او دستور داده شود، او پیشاپیش دیگران حرکت خواهد کرد و رهبری را بر عهده خواهد داشت.»
ترامپ همچنین گزارشها درباره وجود بحثهای داخلی بر سر گزینههای نظامی محدودتر را رد کرد.
پیش از این، نشریه نشنال ریویو، در یادداشتی تحلیلی با اشاره به استقرار گسترده نیروهای آمریکایی در نزدیکی ایران، از آمادگی ایالات متحده برای اجرای حملاتی سخن گفت که «گردبادی مرگبار» توصیف شده است.
به باور نویسنده این یادداشت، این حملات که در صورت صدور دستور رییسجمهوری آمریکا انجام خواهد شد، میتواند توازن قدرت منطقهای را دگرگون کند.
این در حالی است که بهدنبال تشدید تنشها در منطقه، یک مقام ارشد وزارت خارجه آمریکا تایید کرد سفارت ایالات متحده در بیروت، در آنچه «اقدامی پیشگیرانه در برابر تحولات منطقهای مورد انتظار» خوانده شده، دهها نفر از کارکنان غیرضروری خود را از لبنان خارج کرده است.
مجله اکونومیست دوشنبه چهارم اسفند نوشت که ترامپ در هفتههای اخیر با افزایش کمسابقه نیروهای نظامی در خاورمیانه، فشار بر جمهوری اسلامی را تشدید کرده است.
استیو ویتکاف، فرستاده ویژه او در امور خاورمیانه، دوم اسفند به فاکسنیوز گفت رییسجمهوری نمیتواند درک کند چرا تهران با وجود «حضور گسترده نظامی آمریکا» تسلیم نشده است.
میزان قدرت آتشی که ایالات متحده تا پایان این هفته (در فاصله حمله احتمالی به ایران) در منطقه مستقر خواهد کرد، از زمان آمادگیهای پیش از جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ تاکنون در خاورمیانه بیسابقه است.
نشنال ریویو با وجود این نوشت: «با این حال، مقایسه با دوره جنگ عراق نیز گمراهکننده است، چرا که [جنگ] عراق متعلق به نسلی پیش است؛ نه فقط از نظر زمانی بلکه از نظر فناوری سامانههای تسلیحاتی آمریکا.»
نویسنده این نشریه تاکید کرد: «امروز، جنگندههای اف-۲۲ و اف-۳۵ نسل جدید، هواپیماهای پیشرفته فرماندهی و کنترل و ناوهای مدرن، توانمندیهای متعارفی را که آمریکاییها در میدانهای نبرد دیدهاند، ارتقا دادهاند.»
بر این اساس، یک ناوگروه هوایی میتواند در عرض ۲۴ ساعت بیش از ۱۰۰ ماموریت بمباران انجام دهد و تا پایان هفته، ایالات متحده دو گروه ناو هواپیمابر را در موقعیت اجرای حمله به اهدافی در ایران مستقر خواهد کرد.
ترامپ عصر دوشنبه چهارم اسفند به وقت شرق آمریکا نوشت: ««ژنرال کین هرگز درباره انجام ندادن اقدام علیه ایران صحبت نکرده است و حتی درباره آن حملات محدودِ ساختگی که من در حال خواندنشان هستم نیز چیزی نگفته؛ او فقط یک چیز را میداند: چگونه پیروز شود. و اگر به او دستور داده شود، او پیشاپیش دیگران حرکت خواهد کرد و رهبری را بر عهده خواهد داشت.»
ترامپ همچنین گزارشها درباره وجود بحثهای داخلی بر سر گزینههای نظامی محدودتر را رد کرد.
رییسجمهوری آمریکا بار دیگر تاکید کرد که ترجیح میدهد نتیجهای دیپلماتیک حاصل شود، اما در صورت شکست مذاکرات درباره پیامدها هشدار داد.
او نوشت: «این من هستم که تصمیم نهایی را میگیرم. من ترجیح میدهم توافقی حاصل شود، اما اگر به توافق نرسیم، آن روز برای آن کشور و، بسیار متأسفانه، برای مردمش روز بسیار بدی خواهد بود. زیرا آنها مردمی بزرگ و فوقالعاده هستند و هرگز نباید چنین وضعیتی برایشان رخ میداد.»
ترامپ به کدام گزارشها و رسانهها اشاره دارد؟
نیویورکتایمز در گزارشی که یکشنبه سوم اسفند منتشر شد، به نقل از «افرادی که در جریان بحثهای داخلی دولت آمریکا قرار گرفتهاند» خبر داد که چهارشنبه ۲۹ بهمن، ترامپ همراه با معاون خود جیدی ونس، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، ژنرال دن کین، رییس ستاد مشترک ارتش، جان رتکلیف، رییس سازمان سیا و رییس دفتر کارکنان کاخ سفید در جلسهای شرکت کرد که دستور کار آن بررسی طرحهای حمله به ایران بود.
نیویورکتایمز در ادامه به نقل از «چند مقام مطلع از جلسه»، نوشت ژنرال کین که پیش از عملیات دستگیری نیکلاس مادورو، رییسجمهوری پیشین ونزوئلا، احتمال موفقیت را بسیار بالا ارزیابی کرده بود، درباره حمله به جمهوری اسلامی نتوانست چنین اطمینانی به ترامپ بدهد.
پس از انتشار این گزارش، رسانههای دیگر از جمله واشینگتنپست، والاستریت ژورنال و اکسیوس نیز به این موضوع پرداختند و به نقل از منابع آگاه و بدون ذکر نام آنها نوشتند پیامهایی مشابه با آنچه در نیویورکتایمز نقل شده بود، منتشر کردند.
واشینگتنپست به نقل از «افراد آگاه به مسائل داخلی دولت» گزارش داد: «ژنرال کِین به ترامپ و دستیاران ارشد او هشدار داده است که هرگونه عملیات بزرگ علیه ایران با چالشهایی روبهرو خواهد شد زیرا ذخایر مهمات ایالات متحده به دلیل دفاع مداوم واشینگتن از اسرائیل و حمایت از اوکراین بهطور قابل توجهی کاهش یافته است.»
این رسانه به نقل از منبع دیگری افزود: «یک نفر گفت که کین در جلسات پنتاگون در این ماه، نگرانیهایی را در مورد مقیاس هرگونه کارزار نظامی علیه ایران، پیچیدگی ذاتی آن و احتمال ریسک جانی برای نیروهای آمریکایی مطرح کرده است.»
روزنامه والاستریت ژورنال نیز به نقل از منابعی مشابه، گزارش داد که ژنرال کِین در پنتاگون و شورای امنیت ملی نگرانیهایی درباره خطرات یک کارزار طولانیمدت علیه ایران مطرح کرده است. این رسانه احتمال آسیب به نیروهای آمریکایی یا متحدان آمریکا، فشار بر سامانههای دفاع هوایی و فرسوده شدن نیروها را از جمله این هشدارها برشمرد.
وبسایت اکسیوس نیز نوشت که کِین هشدار داده است که اقدام نظامی میتواند خطر کشیده شدن ایالات متحده به یک درگیری طولانیمدت را در پی داشته باشد.
اکسیوس پیشتر، در گزارشی که بامداد یکشنبه سوم اسفند منتشر کرده بود، نوشت «برخی مشاوران ترامپ و برخی افراد حلقه نزدیک به او» درباره «خردمندانه بودن حمله» تردید دارند و به او توصیه میکنند از تهدید نظامی صرفا برای امتیازگیری از جمهوری اسلامی استفاده کند، اما به هویت این مشاوران و نزدیکان اشاره نشده است.
ژاپنتایمز نیز در گزارشی که شامگاه شنبه دوم اسفند منتشر شد نوشت که هرچند به نظر میرسد ترامپ، به «جنگ با جمهوری اسلامی» تمایل دارد اما مشاورانش درباره نگرانیهای اقتصادی رایدهندگان به او هشدار میدهند.
این رسانه به نقل از یک مقام ارشد کاخ سفید و بدون اشاره به هویت او نوشت که با وجود لفاظیهای جنگطلبانه ترامپ، هنوز «حمایت یکپارچهای» در داخل دولت برای پیشبرد حمله به ایران وجود ندارد.
ترامپ در پستی که در شبکه اجتماعی تروث سوشیال نوشته رسانههای منتشرکننده این گزارشها را با عنوان «رسانههای اخبار جعلی» خطاب کرده و مدعی شده که این رسانهها «بهعمد، اخبار نادرست» را منتشر کردهاند.
ساعات پایانی ۱۹ دیماه، شماری از معترضان زخمی در غرب تهران، یکییکی به یک خانه پناه بردند. آنان یا در خیابان هدف گلولههای ساچمهای یا جنگی نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی قرار گرفته بودند یا از ترس بازداشت، جایی برای ماندن نداشتند.
دختر خانواده تا جایی که میتوانست، خودش گلولههای ساچمهای را از بدن زخمیها خارج میکرد، اما خیلی زود و با افزایش شمار زخمیها و شدت جراحات، روشن شد برخی گلوله جنگی خوردهاند ولی امکان انتقالشان به بیمارستان نیست.
در چنین وضعیتی، خانواده خطر بزرگتری را پذیرفت: پزشک را به خانه آوردند و با حداقل امکانات، گلولهها همان جا از تن زخمیها خارج شد و درمان ادامه یافت.
پناه آوردن زخمیها
در فاصله ۱۴ تا ۱۹ روز، این خانه به محل پرستاری از زخمیشدگان بدل شد. زخمیها همانجا میخوابیدند، پانسمان میشدند و با مراقبت مداوم برای حفظ جانشان تلاش میشد.
یکی از اعضای این خانواده به ایراناینترنشنال گفت: «همه چیز ناخواسته شروع شد. چند نفر را داخل آوردیم، اما اوضاع طوری شد که دیگر نمیتوانستند بروند. میدانستیم اگر بیرون بروند، شاید زنده نمانند.»
تا هفتم یا هشتم بهمن، پس از روزها مراقبت، آنهایی که جان سالم به در برده بودند، یکییکی خانه را ترک کردند. گرچه خانه دیگر آن خانه پیش از آن نبود.
دختر خانواده که خود را با نام مستعار مریم معرفی کرد، در اینباره به ایراناینترنشنال گفت: «دیدیم تکتیراندازها روی پشتبامها مستقر شدهاند و با گلولههای جنگی به معترضان بیسلاح شلیک میکنند. از بلندگو اعلام کردند حکم تیر دارند. همان لحظه گلولهای از کنارم رد شد و دختر جوانی کنار دستم روی زمین افتاد؛ گلوله وسط پیشانیاش نشسته بود و چشمانش باز مانده بود.»
او افزود: «با چند نفر دیگر بلندش کردیم و به گوشهای از پیادهرو بردیم. همان لحظه صدای رگبار آمد و چند نفر همزمان زمین افتادند. بعضی زخمی شدند و بعضی در همان لحظه جان دادند. تمام بدنم میلرزید و بغضم شکسته بود، اما نمیتوانستم گریه کنم.»
مریم در ادامه گفت که شلیکها محدود به پشتبامها نبود؛ نیروهای لباسشخصی، بسیجی و ماموران سپاه پاسداران از فاصله نزدیک به مردم تیراندازی میکردند و حتی به زخمیها تیر خلاص میزدند.
به گفته او، «ماموران آدمکش علی خامنهای برای کشتن آمده بودند و نمیخواستند کسی زنده بماند».
مادر خانواده که خود را نسرین معرفی کرد، به ایراناینترنشنال گفت: «وقتی دخترم در را باز کرد، چند جوان همراه او وارد خانه شدند. بعد چند نفر زخمی آمدند و خون کف حیاط را پر کرد. از خیابان هم صدای مرگ بر خامنهای و حیدر حیدر و شلیکهای پیدرپی میآمد.»
او توضیح داد که چند نفر، از جمله زخمیها را از حیاط به داخل هدایت کرده و دخترش در رفتوآمدهای بعدی افراد دیگری را هم به خانه رسانده است.
در خانه ماندن یا بازگشت به خیابان؟
خسرو، پدر خانواده، به ایراناینترنشنال گفت در آن شبها تلاش کرده است فضا در خانه آرام بماند و به پناهگرفتهها تاکید میکرده بیسروصدا و بدون جر و بحث بمانند؛ هرچند بعضی از آنها اصرار داشتهاند دوباره به خیابان برگردند و دیگران را تنها نگذارند.
او که تجربه «دهه ۶۰» را دارد، گفت دیدن جوانهایی که با وجود کشتار شب قبل دوباره به خیابان آمده بودند، تکاندهنده بود.
به گفته خسرو، بسیاری از آنها بهدنبال از دست دادن دوستان و نزدیکانشان، میگفتند دیگر برایشان مهم نیست زنده بمانند: «ما فقط شعار دادیم و سنگ پرت کردیم، اما گلوله خوردیم.»
مریم، دختر خانواده، در ادامه گفت که پس از فروکش کردن نسبی تیراندازی، چند نفر تلاش کردند خانه را ترک کنند، اما وقتی نتوانستند از میان ماموران عبور کنند، بازگشتند و ناچار همانجا ماندند.
به گفته او، با همان امکانات محدود خانه، درمان زخمیها آغاز شد: «ساچمههای سطحی، بهویژه از بدن زنها و دخترها و پسران نوجوان، همان شب خارج شد و خود زخمیها هم در حد توان کمک میکردند.»
او در ادامه گفت: «همان شب، ساچمههای ریز و درشت را از بدن حدود ۱۰ نفر بیرون کشیدیم. فقط یک نفر بود که صورتش پر از ساچمه بود و توانستیم چندتایش را خارج کنیم. کلی آدم کنارم بودند که سر و صورتشان پر از ساچمه بود.»
صبح شنبه ۲۰ دی، در حالی که برخی هنوز خواب بودند و بعضی دیگر مشغول ادامه درمان، صدای شلیکهای پیدرپی دوباره خیابان را پر کرد: «یکی از جوانها روی مبل نشسته بود و با گریه میپرسید با مردم چه میکنند.»
به گفته مریم، آدمها تلاش میکردند همدیگر را آرام کنند و از امید، از کنار هم ماندن و از ادامه راه تا رسیدن به آزادی حرف میزدند، در حالی که صدای تیراندازی گاهی قطع و دوباره از سر گرفته میشد.
صبحی همراه پیکرها؛ نان، گریه و سکوت
صبح، نسرین برای تهیه نان و چند وسیله ضروری از خانه بیرون رفته و وقتی برگشته، وسایل را زمین گذاشته، نشسته و شروع به گریه کرده است: «همه جا جنازه بود. هیچ جا امن نیست. با مردم چه میکنند این قاتلها؟ ...»
به گفته نسرین، در یکی از مسیرها از او عکس گرفتهاند و پرسیدهاند کجا میرود؛ اما چیزی نگفتهاند و اجازه دادهاند برود.
بر اساس این روایت، برخی پناهگرفتهها کمکم چیزی خوردهاند: «پدر و مادر خانواده و برخی دیگر با اصرار دیگران لقمهای برداشتند. چند نفر آبمیوه خوردند، چند نفر سیگار روشن کردند. همه کنار هم ماندند؛ بیآنکه چیزی بگویند، شبیه یک خانواده زیر یک سقف انتظار میکشیدند.»
با وخیم شدن وضعیت چند زخمی گلولهخورده، بحث درباره انتقال آنها به بیمارستان بالا گرفته است؛ خطری که بیشتر حاضران آن را بهمعنای بازداشت یا تیر خلاص میدانستهاند.
آنان در نهایت، به پیشنهاد آوردن پزشک به خانه رضایت دادهاند: «یکی از پسران حاضر گفت پزشکی را میشناسد که میتوان به او اعتماد کرد و اگر بداند، میآید.»
نسرین برای آوردن پزشک، همراه او میرود.
به گفته دختر خانواده، وقتی مادر او همراه پزشک و همسرش وارد خانه شدند، انگار همه جان تازهای گرفتند: «پزشک همانجا لباس عوض کرد، تشکها و ملافهها کنار هم چیده شد و خانه به شکل یک بخش درمانی کوچک درآمد.
لحظههای امید و گلولههایی که خارج میشدند
مریم در ادامه روایت خود گفت که پزشک یکییکی زخمیها را معاینه کرد، با تزریق مسکن و دارو دردشان را کم کرد و هر بار که گلولهای از بدن کسی خارج شد، فضای خانه برای لحظهای با لبخند و اشک شوق روشن شد: «وقتی میفهمیدیم گلولهای از بدن کسی خارج شده، خوشحال میشدیم و دست میزدیم.»
مادر مریم نیز گفت پزشک با آرامش و دقت کار میکرد و چند روز در خانه ماند: «همسرش هم مرتب وسایل پانسمان و سرم میآورد.»
به گفته او، خانه بیهیچ برنامه قبلی، شبیه یک بخش درمانی شده بود و همه، با اشک شوق، هر کاری از دستشان برمیآمد انجام میدادند.
خسرو، پدر خانواده، گفت در ساعتهای اول، بهدلیل پارازیت و قطع اینترنت و تلفن، هیچ راه ارتباطی وجود نداشت و خبرها ابتدا از تلویزیون حکومتی دنبال میشد: «با بهتر شدن وضعیت ماهواره و دیدن ایراناینترنشنال بود که فهمیدیم کشتار فقط به محله ما محدود نبوده و شهرهای دیگر هم با نیروهای سرکوب درگیر بودهاند.»
یکی از معترضان که در همین خانه درمان شده است، به ایراناینترنشنال گفت باور نمیکرده زنده بماند. او نجاتش را شبیه «خیال و معجزه» توصیف کرد و گفت تصاویر جنازهها و آن شبها تا همیشه با او خواهد ماند.
این معترض افزود با توجه به اختلافنظرها، وقتی بحثها بالا میگرفت، نسرین همه را به آرامش دعوت میکرد و خانه را مثل یک خانواده نگه میداشت: «میگفت من مادرتان هستم. همهتان آزادی و سلامتی میخواهید. باید کنار هم آرام باشید. همه به او گوش میدادند.»
این معترض جوان ادامه داد: «از شب ۱۹ دی که گلوله به پای راستم خورد، توان راه رفتن نداشتم. دو شب بعد نوبت من شد و گلوله را خارج کردند. قبل از من شش نفر دیگر گلوله از پا و شکمشان خارج شده بود. دو نفر هم گلوله در دستشان داشتند.»
او گفت: «بعضی که حالشان زودتر بهتر شد، خجالت میکشیدند بمانند و با وجود خطرها، بهتدریج خانه را ترک کردند. بعضی ترسیدند شناسایی شده باشند و به خانههای خودشان نرفتند و به شهرهای دیگر و خانه آشنایانشان رفتند. بعضی هم روزهای بیشتری ماندند.»
آوازها، سوگ و خاطره
این شهروند ادامه داد: «آن شبها همه خاطره شد. درد زیادی کشیدیم و مرگ عزیزان و آدمهایی را دیدیم که نمیشناختیم، اما هدفمان یکی بود. یک شب یکی از بچهها برایمان کُردی خواند. ترانهای پر از سوز. خیلیها معنیاش را نمیفهمیدند، اما اشک همه سرازیر شد.»
او افزود: «یکی لُری خواند و "دایه دایه وقت جنگه" را خواند. چند روز قبلش در اینستاگرام دیده بودیم، اما آنجا، از زبان کسی که شکمش پر از ساچمه بود، جور دیگری بود. زنی که همراه پسرش بود، چند بیت ترکی خواند و آقا خسرو هم سرودی انقلابی از دهه ۶۰ خواند. آوازها نقطه مشترکمان شده بود.»
به گفته این معترض، وقتی آنان عکس کشتهشدهها را از تلویزیون میدیدند، با هم گریه میکردند: «وقتی تصاویر جانباختگان در کهریزک تهران و سردخانههای مشهد و دیگر شهرها آمد، همه بغض کردیم و همدیگر را بغل میکردیم. آقا خسرو از دهه ۶۰ برایمان میگفت و میگفت بعضی وقتها شرایط حتی از این هم بدتر بود، اما دوام آوردیم چون به آزادی معتقد بودیم.»
دختر جوانی که همراه مریم اغلب کارهای پرستاری را انجام میداد نیز گفت: «حدود سه هفته در آن خانه بودم و فضا پر از اضطراب بود. هر بار زنگ در صدا میداد، همه از جا میپریدند. دیده بودیم چه جنایتی مرتکب شدهاند، اما ما همدیگر را داشتیم و میخواستیم هر طور شده زنده بمانیم.»
او ادامه داد: «بعد از آنکه از خانه بیرون رفتم، فهمیدم خانهمان را بازرسی کردهاند و دنبالم هستند. به یکی از شهرستانهای شمال ایران رفتم تا آبها از آسیاب بیفتد. دو نفر از دوستانم در تهران و رشت کشته شدهاند. چند نفر هم ناپدید شدهاند و امیدواریم بازداشت شده باشند. خیلیهای دیگر هم شبیه ما هستند.»
روایت پزشک؛ ترس از بیمارستان و تیر خلاص
پزشک جوانی که همراه با همسرش به معترضان زخمی کمک کرده است، به ایراناینترنشنال گفت: «سال ۱۴۰۱ هم تجربهای شبیه این داشتم، اما این بار حجم جنایتی که حکومت مرتکب شد وحشتناک بود و همه چیز ناگهان اتفاق افتاد.»
این پزشک در ادامه گفت بسیاری از زخمیها میتوانستند زنده بمانند: «از همکارانم در شهرهای مختلف شنیدم که در بیمارستانها و حتی در مسیر انتقال به بیمارستان، ماموران بارها به معترضان زخمی تیر خلاص زدهاند.»
او ادامه داد: «این یکی-دو مورد نبود که بتوان گفت بزرگنمایی شده است. از هر شهری خبر میرسید. مردم را به رگبار بسته بودند. شنیدیم کسانی که جان سالم به در برده بودند و با گلوله در دست، پا یا شکمشان به بیمارستان پناه برده بودند، بعد جنازهشان در سردخانه یا جایی دیگر پیدا شده؛ با گلولهای در پیشانی یا پشت سر. معلوم است که جنایت شده است.»
همسر این پزشک نیز گفت: «وقتی وارد آن خانه شدیم، دیدیم با یک پناهگاه واقعی روبهرو هستیم. جایی که آدمها فقط برای زنده ماندن کنار هم جمع شده بودند. هیچ چیز عادی نبود، اما همه سعی میکردند آرام بمانند و به هم کمک کنند. با همه تفاوت عقیدهها به هم کمک کردند زنده بمانند و ادامه دهند.»
آن خانه در غرب تهران حالا دوباره به زندگی روزمره برگشته است، اما آن ۱۹ شب از آن جدا نمیشود. خانهای که برای روزها، بیهیچ برنامهای، به پناه زخمیها بدل شد و جانهایی در آن حفظ شد که امکان ماندن در خیابان یا رفتن به بیمارستان را نداشتند.
اهل خانه گفتند کاری جز آنچه پیش آمده و از توانشان برمیآمده، نکردند؛ همانقدر که توانستهاند و شرایط اجازه داده است.
آنها تاکید کردند کاش میتوانستند جانهای بیشتری را نجات دهند.
زخمیشدگانی که به این خانه پناه آورده بودند، حالا رفتهاند، اما خیابانها هنوز پر از رد خون کشتهشدگان و زخمیهاست و تصاویر آن شبها در ذهن همه کسانی که آنجا بودهاند، باقی مانده است.
