پس از سرکوب خونین اعتراضهای سراسری در ایران، شماری از معترضان میگویند با بسته شدن راههای اعتراض داخلی، تنها امید باقیمانده برای پایان دادن به جمهوری اسلامی، مداخله نظامی خارجی است؛ انتظاری که با ناامیدی، خشم و ترس درهم آمیخته است.
اسرائیل تایمز پنجشنبه دوم بهمن در گزارشی نوشت یک شهروند تهرانی که برادرش در جریان اعتراضها به دست نیروهای حکومتی کشته شده، در گفتوگویی کمسابقه با این رسانه، تصویری تلخ و هولناک از وضعیت ایران پس از سرکوب ترسیم کرده است.
این شهروند که با نام مستعار «علی» معرفی شده، گفت با وجود توقف ظاهری اعتراضها، خشم عمومی فروکش نکرده و بسیاری همچنان به دخالت آمریکا و اسرائیل امید دارند.
علی به اسرائیل تایمز گفت: «شهر بوی خون و مرگ میدهد. همه در دلشان عزادارند.» او توضیح داد که اعتراضها در پی سرکوبی خشن که به کشته شدن هزاران نفر انجامید، متوقف شده، اما فضای رعب و تهدید همچنان بر جامعه حاکم است.
به گفته این معترض، بسیاری از کسانی که در خیابانها حضور داشتند، اکنون باور دارند بدون کمک خارجی امکان سرنگونی حکومت وجود ندارد. او گفت: «مردم پر از خشم هستند. همه منتظر حمله آمریکا و اسرائیلاند تا این حکومت به پایان برسد.»
علی که ساکن تهران است، روایت خود را بهصورت مکتوب و به زبان فارسی و به شرط ناشناس ماندن در اختیار اسرائیل تایمز قرار داده است. او تاکید کرد ارتباط با رسانههای خارجی، بهویژه رسانههای اسرائیلی، خطر امنیتی جدی دارد.
اسرائیل تایمز مینویسد هرچند امکان راستیآزمایی مستقل روایت علی وجود نداشته، اما او تصاویر دلخراشی از پیکر بیجان برادرش، اسناد بیمارستانی و مدارک پلیس مربوط به این حادثه ارائه کرده است.
علی شرح داد که ۱۹ دی، او و دو برادرش در صف مقدم اعتراضها بودند که نیروهای حکومتی به جمعیت حمله کردند. به گفته او، خودش و یکی از برادرانش با ساچمه زخمی شدند و برادر دیگرش با گلوله جنگی هدف قرار گرفت و بر اثر خونریزی شدید جان باخت. او گفت: «او جانش را برای میهن داد.»
این اعتراضها در اوایل دی و با اعتصاب بازاریان در واکنش به سقوط ارزش ریال آغاز شد، در شرایطی که اقتصاد ایران زیر فشار تحریمها و سوءمدیریت قرار دارد.
به نوشته اسرائیل تایمز، ظرف چند روز اعتراضها به شهرهای مختلف گسترش یافت و دهها هزار نفر با شعارهایی علیه جمهوری اسلامی به خیابان آمدند.
علی گفت قطع گسترده اینترنت از سوی حکومت، سازماندهی اعتراضها را دشوار کرد، اما تجمعها بهصورت خودجوش ادامه یافت و «افراد شجاعتر» نقش هدایت جمعیت را بر عهده گرفتند.
او افزود: «در شبهای اول اعتراضها، همه راههای ارتباطی بسته شد، حتی تماس تلفنی هم نداشتیم.»
این معترض که سابقه حضور در اعتراضهای ۱۳۸۸، ۱۳۹۶، ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ را دارد، ناآرامیهای اخیر را «بیسابقه» توصیف کرد. به گفته او، شدت خشونت حکومت نیز بیسابقه بوده، خشونتی که بهدلیل قطع اینترنت، تا حد زیادی از دید افکار عمومی جهان پنهان مانده است.
به نوشته اسرائیل تایمز، علی خامنهای اعلام کرده اعتراضها «چند هزار» کشته برجای گذاشته است. در مقابل، گزارشهایی به نقل از پزشکان ایرانی شمار جانباختگان را بیش از ۱۶ هزار نفر برآورد کردهاند. علی این رقم را حتی بالاتر میداند و گفت: «فکر میکنم حدود ۳۰ هزار نفر کشته شدهاند.»
با وجود فروکش کردن اعتراضها، سرکوب همچنان ادامه دارد. مقامهای امنیتی به معترضان هشدار دادهاند خود را معرفی کنند و در غیر این صورت با مجازاتهای شدید روبهرو خواهند شد.
برآوردهای رسمی شمار بازداشتشدگان را چند هزار نفر اعلام کردهاند، اما گروههای حقوق بشری از دهها هزار بازداشتی سخن میگویند.
در پاسخ به این پرسش که آیا معترضان همچنان به سقوط حکومت امید دارند، علی گفت: «بدون کمک خارجی، این رژیم حتی با قیام میلیونی هم سقوط نمیکند و فقط قربانیان بیشتری میگیرد.»
او افزود بسیاری از معترضان اکنون آمریکا و اسرائیل را «منجی» میبینند و باور دارند «حملهای که همه رهبران و مراکز حکومتی را هدف بگیرد» تنها راه تغییر است.
این گزارش میافزاید اعتراضهای اخیر بار دیگر بحث بازگشت رضا پهلوی، ولیعهد تبعیدی ایران، را زنده کرده است. علی گفت از او حمایت میکند و معتقد است مخالفان باید بر «یک گزینه واحد» متمرکز شوند.
با این حال، اسرائیل تایمز یادآوری میکند که نه واشینگتن و نه اورشلیم نشانهای روشن از آمادگی برای مداخله نظامی نشان ندادهاند. در حالی که برخی معترضان همچنان امیدوارند، گروهی دیگر پس از عقبنشینی لفظی دونالد ترامپ از تهدیدهای قبلی، احساس ناامیدی و فریبخوردگی دارند.
علی در پایان گفت با وجود ترس و اندوه فراگیر، جامعه معترض بیش از گذشته به مخالفت با حکومت گرایش پیدا کرده است. او هشدار داد: «فردا برای کمک دیر است. اگر جهان کاری میخواهد بکند، باید همین حالا اقدام کند.»
برخی رسانهها در ایران گزارش دادند فروشگاه جینوست در خیابان فرشته تهران، شنبه ۱۹ مهر و پس از برگزاری جشنی در ۱۸ مهر و انتشار ویدیوهای آن، بهدست نیروی انتظامی پلمب شد.
وبسایت خبری «آسیانیوز ایران» با اشاره به این اقدام نوشت که به نظر میرسد این برخورد، صرفا یک واکنش مقطعی نیست، بلکه بخشی از یک کارزار بزرگتر برای «کنترل بیشتر بر فضای اجتماعی، مقابله با نمایش ثروت و اجرای سختگیرانهتر قوانین» است.
بسیاری از کسبوکارها نگران تاثیر این سیاست تازه بر معیشت، سلامت روان شهروندان و زندگی اجتماعی آنها هستند.
فشار اقتصادی حکومت بر مردم و استفاده از آنها برای سرکوب
در هفتههای اخیر فشار حکومت بر کسبوکارها و شهروندان به دلیل سرپیچی از قانون حجاب اجباری، رقص و سرو مشروبات الکلی افزایش چشمگیری پیدا کرده است. از جمله، در پی انتشار ویدیوهایی از برگزاری جشنی در جزیره کیش با عنوان «قهوهپارتی» در رسانههای اجتماعی، دادستان عمومی و انقلاب کیش، از تشکیل پرونده و بازداشت برگزارکنندگان آن خبر داد.
یکی از زنان کافهداری که تجربه برخورد عوامل انتظامی با چنین جشنهایی را دارد به ایراناینترنشنال گفت شاهد بوده که مقامات در بعضی موارد از افراد بازداشتشده - بدون توجه به موقعیت مالیشان - وثیقه چند میلیاردی دریافت کرده و آنها را از کار کردن منع کردهاند.
او افزود بر اساس مشاهداتش بر این باور است که حساسیت بیشتری روی تجمعات تفریحی با حضور جوانها و نسل زد وجود دارد و نیروهای امنیتی با چنین رویدادهایی خشنتر برخورد میکنند.
مقامهای جمهوری اسلامی همواره چنین جشنهایی را «برخلاف شئونات اسلامی» و «هنجارشکنی» توصیف کرده و به نظر میرسد نگران الگوبرداری کسبوکارها از یکدیگر در این زمینهاند.
در ماههای اخیر ویدیوهایی از صاحبان چندین کافه در دزفول و قم در رسانههای اجتماعی منتشر شده که در آن در سخنانی شبیه به اعتراف اجباری یا به دلیل برگزاری جشن همراه با رقص و موسیقی، از مسئولان عذرخواهی و ابراز ندامت میکنند یا از مشتریان خود میخواهند برای جلوگیری از پلمب شدن، حجاب را رعایت کنند.
کارمند یک کافه در تهران به ایراناینترنشنال گفت مقامهای جمهوری اسلامی تلاش میکنند با فشار بر صاحبان کسبوکارها و تهدید به برخورد و پلمب اماکن، مردم را در برابر هم قرار دهند و از آنها به عنوان وسیلهای برای سرکوب و سانسور خودشان و زنان استفاده کنند.
پلمب به مثابه ابزار فشار سیاسی
از طرف دیگر، شواهد و گزارشهای رسیده حاکی است حکومت از بستن کسبوکارها برای انتقامگیری از مخالفانش هم استفاده میکند.
اطلاعات و گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند دستکم در دو مورد، کسبوکار شهروندان به دلیل فعالیت سیاسی خود آنها یا نزدیکانشان و با هدف اعمال فشار بر افراد، به دستور نهادهای حکومتی در تهران پلمب شدهاند.
این برخورد در گذشته هم سابقه داشته و به عنوان مثال در آذر ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات سراسری در خیزش «زن، زندگی، آزادی»، اداره اماکن برای توقف اعتصاب در شهرهای مختلف کردستان و نیز در ایلام و کرمانشاه، مغازه کسبهای را که در اعتصاب شرکت کرده بودند، پلمب کردند.
کارمند یک کافه در مشهد به ایراناینترنشنال گفت حکومت فکر میکند با پلمب و بازداشت، باقی رستورانها و کافهها را «از برگزاری ایونت» بازمیدارد اما تعداد این رخدادها روز به روز بیشتر میشود و در نهایت حتی پلمب هم کارگر نیست و مراسم بسیاری از چشمش در میرود.
او افزود: «غول از چراغ جادو بیرون آمده و دیگر به آن برنمیگردد.»
مردم چه میگویند؟
رسانههای اجتماعی از جمله ایکس و اینستاگرام سرشار از روایت شهروندان از پلمب شدن کسبوکارها و فشار اجتماعی بر زنان برای حجاب اجباریاند.
گروهی از زنان با اشاره به پلمب کافه و رستورانها و جریمههای موجود، بر این باورند تنها زمانی میتوان گفت حجاب اجباری در ایران برچیده شده که زنان بتوانند آزادانه با پوشش دلخواه خود در مدرسه، دانشگاه، محل کار و اماکن دولتی حاضر شوند و مدارک هویتی بدون حجاب اجباری داشته باشند.
برخی دیگر از زنان هم با اشاره به فشار موجود بر آنها در محل کار برای حجاب اجباری، میگویند حجاب آزاد نشده، بلکه حکومت بهدلیل شجاعت زنها در سرپیچی از قانون حجاب اجباری و همچنین ترس از اعتراضات مردم بهخاطر فشارهای اجتماعی و شرایط سخت معیشتی، مستاصل شده است.
در کشوری با فرهنگ طولانی قهوهخانهداری در کنار نبود فضاهای تفریحی کافی و آزادیهای اجتماعی، کافهها جزو معدود مکانهای مورد علاقه جوانها برای جمع شدن و تنفساند.
فشار بر کافهها و رستورانها بر سر حجاب و بگیر و ببند زنان، ممکن است باعث جرقه خوردن دور جدید اعتراضات ضدحکومتی در ایران بشود.
