حزب کومله کردستان با انتشار اطلاعیهای، به تداوم اعتصابات صنفی کسبه و بازاریان تهران و گسترش آن به شهرها و استانهای دیگر خبر داد و ریشه آن را سقوط بیسابقه ارزش ریال، تورم لجامگسیخته و بحران عمیق اقتصادی ناشی از سیاستهای ناکارآمد جمهوری اسلامی دانست.
در این اطلاعیه آمده است این اعتراضات که ابتدا ماهیتی اقتصادی داشت، بهسرعت به اعتراضات سیاسی و خیابانی گسترده تبدیل شد و مردم ایران بار دیگر با شعار «مرگ بر دیکتاتور» نارضایتی خود را ابراز کردند.
حزب کومله سرکوب خشن، تیراندازی مستقیم و کشته و زخمی شدن معترضان را محکوم کرد.
این حزب خیزش کنونی را ادامه اعتراضات دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸ و جنبش «زن، زندگی، آزادی» دانست.
حزب کومله در پایان، ضمن حمایت قاطع از اعتراضات، خواستار پیوستن همه اقشار به اعتصابات سراسری و فشار جامعه جهانی برای توقف سرکوبها شد.
این تشکل سراسری معلمان در ایران در ادامه حمایت تشکلهای صنفی، بهویژه فرهنگیان، از اعتراضات سراسری، شنبه ۱۳ دی در بیانیهای، اعتراضات در «خیابانها، میادین و محلات ایران» را «فریاد خشم و رنج» مردمی دانست که «استخوانهایشان سالها زیر بار فقر، تبعیض، تحقیر، بیعدالتی و بیپاسخ ماندن مطالباتشان خرد شده است.»
شورا تاکید کرد: «این اعتراضات نه ساخته اتاقهای فکر سیاسی است، نه پروژه جریانی خاص. این صدای زندگیخواهی مردمی است که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند جز زنجیرهایی که بر معیشت، کرامت و آیندهشان بسته شده است.»
در این بیانیه آمده است: «مردم ایران، معلمان، کارگران، بازنشستگان، پرستاران، کشاورزان، بیکاران، زنان، جوانان، حاشیهنشینان و بازاریان، سالهاست که هزینه ناکارآمدی، فساد ساختاری و دروغهای مزمن حاکمیت را با گوشت و استخوان خود پرداختهاند.»
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران با اشاره به تورم افسارگسیخته، سقوط قدرت خرید، نابودی آموزش و درمان، و گسترش فقر و بیثباتی، آنها را «محصول مستقیم» سیاستهایی توصیف کرد که نه برای مردم، که علیه آنان اتخاذ شده است.
شورا تاکید کرد که این اعتراضات، «اعتراض مردم است، نه ابزار رقابت جناحها و اشخاص» و افزود: «تجربههای تلخ گذشته نشان دادهاند که هر جا مردم حذف شدهاند، آزادی و عدالت قربانی شده است.»
در بیانیه اعتراض، حق مسلم مردم دانسته شده و اضافه شده است: «پاسخ این حق، نه باتوم است و نه گلوله، نه زندان و نه سرکوب، و حکمرانی که زبان مردم را نمیشنود، دیر یا زود با فریادی بلندتر مواجه خواهد شد.»
شورا افزود: «خشونت علیه مردم، بحران را حل نمیکند، آن را عمیقتر، گستردهتر و غیرقابلکنترلتر میکند» و خطاب به نیروهای نظامی، انتظامی و امنیتی جمهوری اسلامی نوشت: «شما از دل همین جامعه برخاستهاید. ایستادن مقابل مردم، ایستادن مقابل آینده خود و فرزندانتان است. از آلوده کردن دستهایتان به خون شهروندان بپرهیزید و مطمئن باشید که تاریخ، این لحظات را فراموش نخواهد کرد».
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران در پایان تاکید کرد که خود را «جزئی جداییناپذیر از مردم میداند و در کنار آنان ایستاده و خواهد ایستاد. نه برای سهمخواهی، نه برای قدرت، بلکه برای کرامت انسانی، عدالت اجتماعی و آیندهای که دیگر بر پایه ترس و فقر بنا نشود.»
در روزهای اخیر نیز شماری از تشکلهای صنفی معلمان در استانها و شهرهای مختلف ایران حمایت خود را از اعتراضات سراسری در ایران اعلام کردهاند. در این ارتباط، میتوان به کانون صنفی معلمان استان بوشهر، کانون صنفی فرهنگیان استان مازندران، انجمن صنفی معلمان فارس، کانون فرهنگیان اسلامشهر و انجمن صنفی معلمان نورآباد ممسنی اشاره کرد.
در همین ارتباط، بیش از ۱۰۰ معلم در استان خوزستان در بیانیه مشترکی با حمایت از اعتراضات سراسری اشاره کردند که فقر، نابرابری، نابودی آموزش عمومی و بیاعتنایی به کرامت انسان زندگی میلیونها ایرانی را در تنگنا قرار داده است و افزودند: «سکوت در این بزنگاه، خیانت به مسئولیت تاریخی ماست و نمیتوانیم در برابر فرسایش امید نسلهای بعد بیتفاوت بمانیم.»
آنها از همکاران خود در سراسر ایران خواستند که «با همبستگی ملی و با تکیه بر وجدان حرفهای خود به این اعتراضات مردمی» بپیوندند.
انجمن صنفی فرهنگیان شاغل و بازنشسته کرمانشاه هم اعلام کرد که از «اعتراضات مردم زحمتکش ایران» حمایت میکند و گفت با توجه به فقر و فلاکت روزافزون «تنها گزینهای که برای برونرفت از وضعیت اسفبار کنونی در مقابل مردم قرار دارد، اعتراضات و اعتصابات سراسری علیه شرایط سخت و غیر قابل تحملی است که زندگی اکثریت جامعه را به ورطه تباهی و مرگ کشانده است.»
این تشکل صنفی گفت: «آنچه امروز در کف خیابان شهرهای مختلف ایران میگذرد، بیان درد مشترک عموم مردم در اعتراض به حاکمیت دزد سالار و رانت خوار سرمایه داری دلال مسلک ایران است.»
در همین حال، مسعود فرهیخته، معلم زندانی از زندان مرکزی کرج، در پیامی خطاب به «حاکمان بیدادگر اسلامی» نوشت: «زمان پاسخگویی حاکمان ستمگر نزدیک است.»
این فعال صنفی معلمان ضمن حمایت از «اعتراضات و اعتصابات مردم مبارز ایران» خطاب به نیروهای نظامی، انتظامی و ارتشی جمهوری اسلامی نوشت: «یقین بدانند که حکومت ظلم و ستم در پایان کار است و به زودی شاهد فروپاشی آن هستیم.»
او تاکید کرد: «بهتر است آنان بین نبرد ملت ایران و حاکمان ستمگر اسلامی، سمت درست تاریخ را انتخاب کنند، همراهی با مردم ستمدیده را انتخاب کنند و از خشونت و سرکوب مردم پرهیز کنند.»
