تیم فوتبال زنان ایران در ردهبندی جدید تیمهای فوتبال زنان جهان از سوی فیفا با ۲ پله صعود در رده ۶۸ جهان قرار گرفت. این نخستینبار از دسامبر ۲۰۲۳ است که زنان ایران در ردهبندی صعود میکنند. تیمهای اسپانیا، آمریکا، آلمان، انگلستان و سوئد در ردههای اول تا پنجم جهان قرار دارند.
پس از شکست خانگی رئال مادرید برابر منچسترسیتی در لیگ قهرمانان اروپا، بازیکنان این تیم به حمایت از ژابی آلونسو سرمربی این تیم پرداختند. کهکشانیها در ۶ بازی اخیر خود فقط یک پیروزی کسب کردند و دو شکست و سه تساوی داشتند تا شرایط برای آلونسو در این تیم بحرانی شود.
جود بلینگام، ستاره رئال مادرید پس از شکست برابر منچسترسیتی در لیگ قهرمانان اروپا در حمایت از ژابی آلونسو به TNT Sports گفت: «صددرصد پشت مربی هستیم. او عالی بوده و من رابطه خیلی خوبی با او دارم. بسیاری از بچهها هم همینطور. هیچکس کمکاری نمیکند، هیچکس شکایت یا غر نمیزند.»
او درباره میزان حمایت بازیکنان از سرمربی گفت: «ما هنوز تلاش میکنیم شرایط را در رختکن مدیریت کنیم، فارغ از هر حرف و حدیثی که بیرون از تیم وجود دارد. میدانیم این حاشیهها کمکی نمیکند. این شکستها را میپذیریم و باور داریم فصل هنوز تمام نشده و به مبارزه ادامه میدهیم.»
تیبو کورتوا، دروازهبان رئال مادرید همچنین گفت: «ما هیچ اولتیماتومی نمیبینیم، ما فقط میخواهیم بازیها را ببریم. ما امتیازات زیادی را در لیگ از دست دادهایم. ما پشت سر مربی هستیم، خوب بازی کردیم و صد در صد تلاش کردیم، نتوانستیم پیروز شویم، همین.»
رودریگو هم خوشحالی پس از گل خود به منسیتی گفت: «دوره سختی است؛ برای ما و برای ژابی. نتایج خوب رقم نمیخورد و میخواستم نشان بدهم که کنار مربی هستیم. میدانم همیشه حرفهایی زده میشود، همیشه تلاش میکنند داستان درست کنند. فقط میخواستم بگویم ما متحدیم و برای رسیدن به هدفمان به همین اتحاد احتیاج داریم.»
تیم فوتبال منچسترسیتی در هفته ششم لیگ قهرمانان اروپا موفق شد با نتیجه ۲-۱ رئال مادرید را در ورزشگاه برنابئو شکست دهد. رودریگو ابتدا توانست رئال مادرید را پیش بیندازد اما در ادامه اوریلی و هالند برای سیتیزنها گلزنی کردند تا سه امتیاز این بازی به حساب تیم پپ گواردیولا واریز شود.
در دیگر بازیهای امشب، آرسنال در خانه کلوب بروژ توانست با نتیجه ۳-۰ این تیم را شکست دهد و مقتدرانه در صدرجدول لیگ قهرمانان قرار بگیرد.
یوونتوس ۲-۰ پافوس را شکست داد و بنفیکا ۲-۰ ناپولی را از پیشروی برداشت.
تقابل اتلتیک بیلبائو و پاریسنژرمن با تساوی بدون گل دو تیم به پایان رسید.
روزنامه گاردین خبر داده که باوجود اعتراض فدراسیونهای فوتبال جمهوری اسلامی و مصر، برگزارکنندگان جام جهانی در سیاتل تصمیم گرفتهاند برنامهها گرامیداشت حقوق و آزادی گروههای همجنسگرا و +LGBTQ در حاشیه بازی ایران – مصر در جام جهانی ۲۰۲۶ را بدون تغییر، اجرا کنند.
سازماندهندگان در سیاتل تأیید کردهاند که هنگام رویارویی تیمهای ملی فوتبال مصر و ایران در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۶ در چارچوب گروه G، «طبق برنامه پیشبینیشده» فعالیتهای مرتبط با روز پراید را پیش خواهند برد. همچنین فدراسیون جهانی فوتبال، فیفا، اجازه خواهد داد پرچمهای رنگینکمان وارد استادیوم شوند.
کمیته سازماندهی سیاتل در بیانیهای اعلام کرد که برنامههایش برای فعالیتها در بیرون استادیوم است و طبق برنامه انجام خواهد شد. همچنین فدراسیون جهانی فوتبال، فیفا، اجازه خواهد داد پرچمهای رنگینکمان وارد ورزشگاه شوند.
هانا تدسه، معاون ارتباطات کمیته جام جهانی ۲۰۲۶ فیفا در سیاتل، گفت: «بهعنوان کمیته سازماندهی محلی، نقش SeattleFWC۲۶ این است که شهر ما را برای میزبانی مسابقات آماده کند و تجربه شهری را در خارج از استادیوم سیاتل مدیریت کند.»
به گفته او «SeattleFWC۲۶ طبق برنامه، برنامههای اجتماعی خود را در بیرون ورزشگاه طی آخر هفته پراید و در طول تورنمنت پیش میبرد و با رهبران، هنرمندان و صاحبان کسبوکارهای LGBTQ+ همکاری میکند تا جشنهای موجود پراید را در سراسر واشنگتن تقویت کند.»
فیفا در روزهای مسابقه کنترل عملیاتی ورزشگاهها را بر عهده دارد و چنین برداشت میشود که هیچ برنامهای برای اشاره به آخر هفته پراید در داخل ورزشگاه وجود نداشته است.
اگرچه فیفا ورود بنرها و پرچمهایی که پیامهای سیاسی دارند را به استادیومها ممنوع میکند، اما پرچمهایی با «نمادهای ورزشی و اجتماعی» از جمله پرچم رنگینکمان را مجاز میداند.
به نوشته گاردین، این سیاست در جام جهانی گذشته در قطر نیز اعمال شد و پس از گزارشهایی مبنی بر مصادره پرچمهای رنگینکمان توسط مقامات محلی، بار دیگر مورد تأکید قرار گرفت.
همجنسگرایی در ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی و مصر غیرقانونی است و فدراسیونهای فوتبال این دو کشور در نامههایی به دبیرکل فیفا نسبت به برگزاری «مسابقه پراید» اعتراض کردند.
درحالی که در هفتههای اخیر، ویزای آمریکا برای تیم ملی فوتبال، به یکی از بزرگترین دغدغههای مسئولان جمهوری اسلامی بدل شده، رئیس کمیته ملی المپیک با اطمینان از صدور ویزا برای کاروان ایران در المپیک لسآنجلس حرف زد: «در خصوص المپیک خیالتان راحت باشد که چنین مشکلی پیش نمیآید.»
او امروز در جمع خبرنگاران گفت: «کمیته بینالمللی المپیک با دولت آمریکا مکاتبه انجام دادند که اگر میخواهید میزبانی کنید نباید مسائل سیاسی را دخالت دهید. وقتی میزبانی را به یک کشوری میدهند، دستورالعملهای IOC را به آنها ابلاغ میکنند، در غیر این صورت میزبانی را از آن کشور میگیرند.»
خسروی وفا گفت: «این قول را به ما دادهاند که هیچ مشکلی در این زمینه رخ نمیدهد. من خوشبینم که برای المپیک اتفاقی نمیافتد اما درباره فوتبال اطلاع زیادی ندارم.»
این اطمینان خسرویوفا درحالی است که در شرایطی مشابه، مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال در گفتگویی تلویزیونی از احتمال صادر نشدن ویزای آمریکا برای بازیکنان تیم ملی جهت حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ به دلیل انجام خدمت سربازی در سپاه خبر داد.
خداداد عزیزی برای بسیاری از مردم ایران یک نام آشناست. او با گلش به استرالیا، ایران را به جام جهانی ۱۹۹۸ رساند و سالها در حافظه فوتبال ایران ماند. اما داشتن گذشتهای پرافتخار، بهخودی خود مجوز هر رفتاری در امروز نیست. تاریخ، چک سفیدامضا نیست.
آنچه در سالهای اخیر از خداداد دیده میشود، ادامه همان تصویر قدیمی نیست. او امروز با زبانی پرخاشگر و تند در رسانه ظاهر میشود. زبانی که میداند هزینهای ندارد. زبانی که در فضای رسانهای جمهوری اسلامی نهتنها خطا محسوب نمیشود، بلکه اغلب تشویق هم میشود.
مسئله فقط فحاشی روی آنتن زنده نیست. مسئله نوع نگاه پشت این فحاشی است. نگاهی که احساس را جای منطق مینشاند و فریاد را جای گفتوگو. این نوع زبان وقتی خطرناک میشود که از حرف شخصی عبور کند و روی تریبون عمومی بنشیند. جایی که دیگر فقط «نظر یک نفر» نیست و میتواند رفتار جمعی بسازد.
در اینجا نقش صدا و سیمای جمهوری اسلامی مهم میشود. تنها تلویزیون رسمی کشوری مثل ایران که بسیاری از مردم خواسته یا ناخواسته در معرض آن قرار میگیرند. وقتی زبان خشن بارها از این رسانه پخش میشود، کمکم عادی جلوه میکند. سکوت و بازپخش، آن را تثبیت میکند.
همینجا یک رفتار فردی به مسئلهای سیاسی تبدیل میشود. زبانی که پیشتر فقط در فضاهای محدود شنیده میشد، حالا به رسانهای سراسری منتقل شده است. الگویی که بر طرد، برچسبزنی و حذف مخالف تکیه دارد. مداحیهای سیاسی سالهای گذشته اولین نمونههای این زبان بودند؛ زبانی هیجانی، خشن و حذفگر. امروز همان زبان، فقط با چهرهای متفاوت، وارد قاب تلویزیون جمهوری اسلامی شده است.
در این الگو، فحاشی نشانه شجاعت معرفی میشود. صدای بلند جای استدلال را میگیرد. بیادبی با اسم «صراحت» توجیه میشود. فرقی هم ندارد گوینده مداح باشد یا فوتبالیست؛ نقش یکی است و کارکرد هم همان.
رفتار خداداد عزیزی روی آنتن دقیقا در همین چارچوب قابل فهم است. او میداند که حذف نمیشود. میداند که هزینهای نمیدهد. واکنش مرتضی زارعی، نماینده مجلس، بعد از فحاشی او به دونالد ترامپ و جیانی اینفانتینو همین را نشان داد؛ جایی که بهجای نقد، این رفتار تحسین شد.
بعد از بازی تراکتور و ذوبآهن هم همین الگو تکرار شد. وقتی به خبرنگاران گفت «همه همینطور حرف میزنید فقط شجاعت روی آنتن زنده حرف زدن را ندارید»، تفاوت مهمی نادیده گرفته شد. حرف زدن خصوصی با حرف زدن در تریبون عمومی یکی نیست. کسی که از رسانه رسمی حرف میزند، فقط نظر شخصی نمیدهد؛ هنجار میسازد.
سؤال ساده است. اگر همین حرفها را یک روزنامهنگار مستقل یا یک منتقد میزد، نسبت به مدیران جمهوری اسلامی در هر ردهای میزد، باز هم تشویق میشد؟ یا همان ساختاری که امروز ساکت است، فردا دنبال برخورد میرفت؟
مشکل فقط فحاشی نیست. مشکل سیستمی است که فحاشی را شجاعت نشان میدهد، حذف را طبیعی میکند و ابتذال را عادی جلوه میدهد. شاید این سیستم امروز بیهزینه باشد، اما دیر یا زود، هزینهاش به جامعه برمیگردد.