روزنامه شرق در گزارشی با عنوان «مهاجرت در تعلیق» نوشت در هفتههای اخیر، گروهی از متقاضیان ویزای مهاجرت به آلمان هر پنجشنبه مقابل کنسولگری این کشور در تهران در اعتراض به روند مبهم صدور ویزایشان تجمع میکنند. آنها گفتهاند بعد از جنگ ۱۲ روزه روند صدور ویزا متوقف شده است.
در این گزارش آمده برخی از معترضان که خواستار دریافت ویزای پیوست هستند، از سالها دوری خانواده گلایه دارند. مسعود یکی از معترضانی است که به این روزنامه گفته بیش از سه سال است از همسر و فرزندانش جدا مانده است: «اردیبهشتماه مصاحبهام انجام شد اما از آن زمان تاکنون هیچ پاسخی نگرفتهام؛ نه ویزا صادر میشود و نه توضیحی روشن دادهاند».
«آرش» نیز که همسرش شهروند آلمان است، به شرق گفته که مدارکش تایید شده اما وقت مصاحبه برای او تعیین نمیکنند، حتی به اداره امور خارجه آلمان هم نامه زده اما باز هم تغییری ایجاد نشده است.
دانشجویان و متقاضیان ویزای تحصیلی نیز نگران از دست دادن فرصتهایشان هستند. «بیتا» که پذیرش کارشناسی ارشد از یک دانشگاه آلمانی دارد، میگوید: «دانشگاهم از مهر آغاز میشود اما هنوز وقت مصاحبهام مشخص نشده و خطر از دست رفتن ترم وجود دارد».
به نوشته روزنامه شرق حدود صد نفر در آخرین تجمع حضور داشتهاند، اما تخمین زده میشود بیش از شش هزار نفر درگیر این مشکلاند.
وبسایت گورو فوکس (GruruFocus) که به تحلیل وضعیت شرکتهای بزرگ شهرت دارد، جمعه ۱۴ شهریور در یادداشتی خبر داد گروه مخابراتی امتیان (MTNOY) در ایران با بنبست نقدینگی روبهرو شده است.
بر اساس این گزارش، پس از سالها تلاش برای خروج از ایران، رالف موپیتا، مدیرعامل امتیان، سهام این شرکت در ایرانسل را «دارایی منجمد» (بلوکه شده) توصیف کرده است؛ اشارهای به تأثیر تحریمهای آمریکا که هرگونه جابهجایی پول به داخل یا خارج ایران را مسدود کرده است.
اکنون امتیان دیگر هیچ کنترلی بر عملیات ایرانسل ندارد.
امتیان که با بنیاد مستضعفان، زیر نظر علی خامنهای در ایران شریک است، سال ۱۳۹۵ بهدنبال سیاست جدید این شرکت برای خروج از خاورمیانه، اعلام کرد از بازار ایران خارج خواهد شد.
آذر سال ۱۳۹۵، برخی خبرگزاریها به نقل از منابع آگاه نوشتند که امتیان حدود ۴۳۰ میلیون دلار بازپرداخت وام و سودهای انباشته شده آن در ایران در سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۵ را از کشور خارج کرده است.
اگرچه امتیان در حال همکاری با هیات منصفه فدرال وزارت دادگستری آمریکا در تحقیقات مربوط به فعالیتهای گذشتهاش در افغانستان و ایران است و تاکنون نیز هیچ شکایتی علیه آن ثبت نشده است اما همچنان به داراییهای خود در ایران دسترسی ندارد.
با آغاز کار دونالد ترامپ برای دور دوم به عنوان رییسجمهوری آمریکا و سختگیری مجدد در تحریمهای جمهوری اسلامی، به نظر میرسد این شرکت برای دسترسی به داراییهایش مسیر دشوارتری در پیش رو دارد.
سال ۱۴۰۰، همزمان با آغاز دوره ریاستجمهوری جو بایدن و گشوده شدن پنجره فرصت برای احیای برجام، امتیان در صورتهای مالی سالانه خود اعلام کرد ۲۰۴ میلیون دلار، عمدتا مربوط به بازپرداخت وام و سود نقدی در ایران دارد.
با این حال خبری درباره نقل و انتقال این پول منتشر نشد.
شرکت امتیان در ایران مالک سهام اقلیت شرکت ایرانسل است؛ شرکتی که ۵۱ درصد سهام آن در اختیار شرکت گسترش الکترونیک سینا قرار دارد. این شرکت یکی از شرکتهای اقماری «بنیاد مستضعفان» است که زیر نظر رهبر جمهوری اسلامی فعالیت میکند.
بر اساس صورت مالی سال ۱۳۹۵ بنیاد مستضعفان، ایرانسل بالاترین سوددهی را در بین شرکتهای این بنیاد داشته.
ایرانسل از سهامداران اصلی تاکسی اینترنتی اسنپ نیز بهشمار میرود.
هوشمند عقیلی، خواننده و آهنگساز نامآشنای موسیقی سنتی و کلاسیک ایرانی، زادهٔ سوم مرداد ۱۳۱۶ در اصفهان بود، از نوجوانی شیفتهٔ موسیقی شد و با تشویق خانواده، مسیر هنریاش را در محافل موسیقی سنتی اصفهان آغاز کرد.
عقیلی تحصیلات خود را در دبیرستان ادب و سپس در رشته ادبیات انگلیسی به پایان رساند. علاقه به آواز او را به کلاسهای استادانی چون تاج اصفهانی، محمود کریمی و اسماعیل مهرتاش کشاند؛ مسیری که ورودش به رادیو و صحنههای رسمی را هموار کرد. نخستین اثر شاخص او با عنوان «ساقینامه» و آهنگسازی مهرتاش نامش را در میان علاقهمندان تثبیت کرد.
یکی از نقاط عطف کارنامه هنری عقیلی، حضور در کلاسهای استاد مهرتاش و همکاری نزدیک با محمود کریمی بود که موجب پختگی او در تکنیک آواز شد. او بعدها در برنامههای متعدد رادیویی و تلویزیونی حضور یافت و در کنار بزرگان موسیقی کلاسیک و ملی ایران آثاری ماندگار از خود بر جای گذاشت.
درخشش او به سرعت به صحنههای بزرگ کشیده شد. عقیلی در مراسم گشایش تلویزیون ملی ایران در کنار چهرههایی همچون مرتضی حنانه و حسین قوامی اجرای زنده داشت؛ اجرایی که جایگاهش را در موسیقی کشور محکمتر کرد.
عقیلی مدتی نیز در وزارت تعاون بهعنوان کارشناس مشغول به کار بود، اما عشق به موسیقی او را همواره در این مسیر نگه داشت. یک سال پیش از انقلاب به آمریکا مهاجرت کرد و در لسآنجلس اقامت گزید. انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ سبب شد او دیگر به وطن بازنگردد، اما فعالیتهای موسیقاییاش را در جمع ایرانیان مقیم آمریکا ادامه داد.
این خواننده پیشکسوت بیش از هفت دهه در عرصه موسیقی حضور داشت. صدای پرقدرت، بیان شاعرانه و تسلط بر ردیفها و دستگاههای موسیقی ایرانی باعث شد نسلهای مختلف با آثارش همراه شوند. او علاوه بر فعالیت هنری، پدر یک پسر و یک دختر بود و در سالهای پایانی زندگی بارها تاکید کرده بود بزرگترین آرزویش سلامت و خوشبختی مردم ایران است.
با درگذشت هوشمند عقیلی، یکی از صداهای شاخص موسیقی ایرانی خاموش شد. اما نام و آثار او همچنان در کنار بزرگان آواز باقی خواهد ماند و برای دوستداران موسیقی سنتی و کلاسیک ایران یادگاری ارزشمند بهشمار میرود.
این بازی پنجشنبه و برای کمک به آزادی زندانیان در اردبیل برگزار شد.
این اولین بار نیست که همخوانی نکردن سرود جمهوری اسلامی از سوی بازیکنان فوتبال خبرساز میشود.
آذر سال گذشته، تصاویر منتشر شده در شبکههای اجتماعی نشان میداد پرویز برومند، دروازهبان پیشین تیم ملی و استقلال در میهمانی پیش از بازی خیریه تیمملی جام جهانی ۱۹۹۸ و منتخب مشهد که با حضور علی ربیعی، دستیار مسعود پزشکیان، مهدی تاج و دیگر مسئولان دولتی و حکومتی برگزار شد، به سرود جمهوری اسلامی بیتوجهی کرد.
این درحالی است که همه حاضران به نشانه احترام به این سرود، سرپا ایستاده بودند.
در آن زمان، اقدام علی دایی برای روبرو نشدن با استاندار خراسان و بیاعتنایی پرویز برومند به سرود جمهوری اسلامی، با استقبال گسترده کاربران در شبکههای اجتماعی همراه شد.
پرویز برومند در جریان خیزش انقلابی مردم ایران در سال ۱۴۰۱ و پس از کشته شدن مهسا امینی در بازداشتگاه گشت ارشاد، بازداشت شد و مدتی در زندان بود.
امتناع بازیکنان معترض از خواندن سرود جمهوری اسلامی
نخواندن سرود ملی جمهوری اسلامی از سوی بازیکنان از زمان اعتراضات ۱۴۰۱ ایران به رفتاری فراگیر در میان ورزشکاران در بازیهای مختلف تبدیل شده است.
در ۳۰ آبان ۱۴۰۱، هیچ یک از بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران در شروع بازی با انگلستان سرود جمهوری اسلامی را نخواندند. صدا و سیما نخواندن سرود توسط بازیکنان تیم ملی را سانسور کرد و تصاویر دیگری نشان داد.
این در حالی بود که پیش از آن، حکومت جمهوری اسلامی با تهدید و حتی گرفتن تعهد، ملیپوشان ایران را برای خواندن سرود جمهوری اسلامی تحت فشار قرار داده بود.
در آن زمان، پنی وانگ، وزیر وقت خارجه استرالیا ضمن اعلام احضار دوباره کاردار ایران گفت: «مردم از نزدیک وقایع ایران را دنبال میکنند و فکر میکنم همه تحت تاثیر تصویر شب گذشته تیم فوتبال ایران قرار گرفتیم که در هنگام پخش سرود رژیم جمهوری اسلامی سکوت کردند و این یک اقدام شجاعانه بود.»
اعتراضهای پیدرپی علی دایی
علی دایی در سالهای اخیر در گفتوگوهای مختلف اعتراض خود را در زمینههای مختلف مطرح کرده است.
سال گذشته، دایی گفته بود مسوولان جمهوری اسلامی «به جای اینکه به فکر مردم ایران باشند در فکر مسلمانان غزه و لبنان و عراق هستند.»
همچنین اسطوره فوتبال ایران در واکنش به بیتوجهی مسئولان به خانواده کارگران کشته شده در معدن طبس گفته بود: «نمیشود که با یک تسلیت به خانوادهیشان همه چیز را فراموش کنیم! باید برویم کنار این خانوادهها باشیم. به آنها کمک کنیم. این هم وظیفه دولت و مسئولین است. نمیشود همش ما فکر جاهای دیگر بود.»
در اسفندماه گذشته نیز دایی در گفتگو با تابناک درباره فقر گسترده در ایران گفت: «سفره مردم و خانوادهها هر سال خالیتر از قبل میشود. همین مسائل اجازه نمیدهد دیگر شور و شوق استقبال از سال نو برای مردم باقی بماند.»
