واشینگتن‌پست در گزارشی تازه از احتمال توقف پروژه‌های مرتبط با آزادی اینترنت در ایران خبر داده است که بودجه آن‌ها از سوی وزارت امور خارجه آمریکا تامین می‌شد. دستیار موقت وزیر خارجه آمریکا در امور خاور نزدیک عامل اصلی توقف جریان بودجه برای این برنامه‌ها معرفی شده است.
واشنیگتن‌پست دوشنبه سوم شهریور نوشت حدود یک ماه مانده به پایان سال مالی در نهادهای فدرال، وزارت امور خارجه ایالات متحده هنوز بودجه جدیدی برای برنامه‌های متمرکز بر آزادی بیان در ایران و تسهیل دسترسی کاربران ایرانی به جریان آزاد اطلاعات اختصاص نداده است.
واشینگتن‌پست به نقل از چند فرد آگاه که نخواسته‌اند نام‌شان فاش شود، مورا نامدار، را چهره‌ای کلیدی در توقف جریان عادی فعالیت‌های دفتر امور خاور نزدیک وزارت امور خارجه آمریکا و مایوس شدن کارکنان این نهاد معرفی کرده است.
یکی از این افراد تصمیم‌های نامدار را «وتوی شخصی» توصیف کرد.
فرد دیگری به این روزنامه گفت: «هدف نامدار در مخالفت با تامین بودجه برنامه‌های آزادی اینترنت در ایران گاهی اعمال قدرت بروکراتیک بود، اما بیشتر اوقات برای تحمیل و اجرای معیارهای سیاسی.»
به گفته او تلاش‌های نامدار برای توقف جریان اختصاص بودجه به بهای پایان یافتن برنامه‌های مهم و اثرگذاری خواهد بود که دسترسی آزاد مردم ایران به اطلاعات را تضمین می‌کنند.
وزارت امور خارجه آمریکا نظر این منابع آگاه در خصوص نقش نامدار را رد کرد و به واشینگتن‌پست گفت که دستور اداره مدیریت و بودجه فدرال مبنی بر بازبینی کمک‌های خارجی علت متوقف شدن بودجه‌های جدید است.
دفتر امور خاور نزدیک وزارت خارجه آمریکا بهار هر سال با انتشار فراخوانی، از سازمان‌های غیرانتفاعیِ فعال در عرصه توسعه بین‌الملل دعوت می‌کند طرح‌های پیشنهادی خود را برای پیشبرد اهدافی چون توسعه جامعه مدنی، ترویج دموکراسی، آزادی بیان و حقوق بشر در ایران به این وزارت‌خانه ارائه کنند.
این وزارت‌خانه پس از بررسی طرح‌های پیشنهادی، تعدادی از آن‌ها را انتخاب می‌کند و بودجه طرح‌های منتخب به‌تدریج از پایان بهار تا پایان تابستان -معمولا پیش از پایان سال مالی دولت فدرال، یعنی آخرین روز سپتامبر- در اختیار سازمان‌های مجری این پروژه‌ها قرار می‌گیرد.
اگر وزارت امور خارجه نتواند تمام بودجه تصویب شده از سوی کنگره را برای طرح‌های پیشنهادی هزینه کند، بودجه باقی‌مانده در پایان سال مالی به خزانه دولت باز می‌گردد.
هر سال بخش قابل توجهی از بودجه دفتر امور خاور نزدیک وزارت خارجه آمریکا به دور زدن فیلترینگ و سانسور اینترنت که جزو سیاست‌های رسمی جمهوری اسلامی است، اختصاص می‌یابد.
وزارت خارجه آمریکا: بودجه‌ها به دلیل بازبینی کمک‌های خارجی متوقف شده‌اند
دفتر امور خاور نزدیک وزارت خارجه آمریکا زیر نظر دستیار وزیر امور خارجه در امور خاور نزدیک اداره می‌شود. در حال حاضر، مورا نامدار، به‌طور موقت این مسئولیت را بر عهده دارد.
واشینگتن‌پست توقف برنامه‌های آزادی اینترنت در ایران را در تضاد با فشار حداکثری می‌داند که به‌عنوان سیاست رسمی دولت آمریکا در قبال جمهوری اسلامی اعلام شده است.
تامی پیگوت، سخنگوی ارشد وزارت امور خارجه آمریکا، شبهه «نامتمرکز بودن سیاست دولت در قبال جمهوری اسلامی» را رد کرد و به این روزنامه گفت: «دولت با اجرای سیاست فشار حداکثری پس از نابودی برنامه هسته‌ای ایران، منابع مالی جوخه‌های تروریستی رژیم ایران را خشک می‌کند.»
پیگوت، نامدار را «بخش حیاتی» از تیمی معرفی کرد که مجری سیاست‌های دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری این کشور در قبال جمهوری اسلامی است؛ سیاست‌هایی که «آمریکا را در اولویت قرار می‌دهد و امنیت شهروندان آمریکا را تضمین می‌کند.»
او همچنین با اشاره به سابقه طولانی ایالات متحده در «حمایت از جریان آزاد اطلاعات در ایران» تاکید کرد که این حمایت امروز هم ادامه دارد اما «تصمیم‌های مربوط به تخصیص بودجه برای برنامه‌های بعدی در چارچوب سیاست‌هایی اتخاذ خواهد شد که آمریکا را در اولویت قرار دهد.»
آدام فیسک، مدیر اجرایی لَنتِرن، یکی از شرکت‌های تحت حمایت وزارت امور خارجه که ابزارهای رایگان دور زدن سانسور برای کاربران در ایران، روسیه و چین فراهم می‌کند، به واشینگتن‌پست گفت: «بسیاری از کاربران در ایران، به‌ویژه کاربران عادی، در صورت قطع این بودجه‌ها دیگر قادر نخواهند بود به وب‌سایت‌های مسدودشده از سوی حکومت ایران دسترسی پیدا کنند.»
مورا نامدار کیست؟
وب‌سایت وزارت امور خارجه ایالات متحده او را «وکیل، یک تگزاسی بومی و فرزند یک زوج مهاجر ایرانی که به زبان فارسی تسلط دارد» معرفی و سِمَت او در این نهاد دولتی را «مقام ارشد دفتر» و «سرپرست موقت دفتر امور خاور نزدیک» عنوان کرده است.
نامدار، با نام رسمی مروارید نامدارخان، ابتدا در دانشگاه متدیست جنوبی در شهر دالاس در رشته علوم سیاسی تحصیل کرد، پس از آن به دانشگاه آکسفورد رفت و در نهایت مدرک دکترای حقوق را از دانشگاه آمریکایی واشینگتن دریافت کرد.
او در دولت نخست دونالد ترامپ، معاون موقت وزیر خارجه در امور کنسولی بود، سپس به‌عنوان معاون رییس‌جمهوری در امور حقوقی، انطباق و ریسک در آژانس رسانه‌های جهانی ایالات متحده -نهاد بالادستی صدای آمریکا و اروپای آزاد- منصوب شد.
به نقل از وب‌سایت وزارت امور خارجه، او پیش از آغاز خدمت دولتی‌اش، «برای صدای آمریکا کار می‌کرد و هم‌زمان دفتر حقوقی خود و چندین کسب‌وکار موفق راه‌اندازی کرد.»
نامدار اکنون از سوی دولت ترامپ برای سِمَت «معاون وزیر خارجه در امور کنسولی» نامزد شده است؛ جایگاهی ارشد با هدف تامین رفاه و حفاظت از شهروندان آمریکایی در خارج از مرزهای ایالات متحده.
واشینگتن‌پست شروع به کار او به عنوان مدیر دفتر امور خاور نزدیک وزارت خارجه را «جنجال‌برانگیز» خوانده و به نقل از چندین منبع آگاه نوشته است: «چندین دیپلمات و کارمند باتجربه که سال‌ها در وزارت خارجه حضور داشتند و شایسته ارتقا به سمت مدیریت دفتر امور خاور نزدیک بودند، کنار گذاشته شدند.»
این گزارش همچنین به «دخالت» نامدار در گردآوری اطلاعات اشاره کرده و به نقل از منابع آگاه افزوده است: «او دستور داد که یادداشت‌های دفتر وزارت خارجه در دبی که تحولات ایران را رصد می‌کند طوری بازنویسی شوند که چشم‌انداز حکومت ایران را تیره‌تر و بدبینانه‌تر نشان دهند.»
واشینگتن‌پست با اشاره به اظهار نظرهای مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده درباره ضرورت دسترسی آزاد به اینترنت در کشورهای اقتدارگرا، نوشته اکنون این پرسش مطرح است که آیا تصمیم به توقف بودجه‌های مرتبط با آزادی اینترنت در ایران به اطلاع دولت رسیده، و شخص وزیر امور خارجه و رییس‌جمهوری با این تصمیم موافقند یا خیر؟
دانشمندان بریتانیایی مطالعه‌ای برای بررسی این موضوع آغاز کرده‌اند که آیا آلودگی هوا می‌تواند باعث زوال عقل شود؟ این پژوهش، می‌تواند به توسعه داروهای جدیدی برای مقابله با پیشرفت بیماری‌هایی مانند آلزایمر منجر شود.
گاردین روز یک‌شنبه ۲۹ مهر در گزارشی نوشت دانشمندان بریتانیایی در آستانه راه‌اندازی پروژه تحقیقاتی چشمگیری هستند که نشان می‌دهد هوایی که تنفس می‌کنیم چگونه می‌تواند بر مغز ما تاثیر بگذارد.
به گفته دانشمندان، این تحقیق برای درک یک مشکل پزشکی مهم، یعنی چگونگی تاثیر آلودگی هوا بر بروز زوال عقل، حیاتی است.
در سال‌های اخیر، دانشمندان دریافتند که آلودگی هوا یکی از خطرناک‌ترین تهدیدها برای سلامت انسان است و نشان داده‌اند که این آلودگی در بروز سرطان، بیماری‌های قلبی، دیابت و بسیاری از مشکلات بهداشتی دیگر نقش دارد.
اکنون دانشمندان در موسسه فرانسیس کریک (Francis Crick) قرار است به بررسی ارتباط آلودگی هوا با پدیده زوال عصبی بپردازند.
این پروژه تحقیقاتی با عنوان «سرعت» (Rapid) که از سوی خیریه «مقابله با زوال عقل» تامین مالی شده است، از روز دوشنبه ۳۰ مهر به‌طور رسمی آغاز خواهد شد.
ذرات کوچک آلاینده چطور منجر به زوال عقل می‌شوند؟
پروژه سرعت شامل بررسی دقیق فرآیندهایی است که ذرات کوچک آلاینده می‌توانند منجر به زوال عقل شوند.
این تحقیق می‌تواند بینشی کلی درباره چگونگی تاثیر ذرات معلق در هوا بر بروز بیماری‌ها ارائه دهد و همچنین به توسعه داروهای جدید برای مقابله با پیشرفت شرایطی مانند بیماری آلزایمر کمک کند.
پروفسور چارلز سوانتون، معاون مدیر بالینی موسسه کرک و از مدیران این پروژه گفت: «آلودگی هوا معمولا با زوال عقل مرتبط نیست. با این حال، اپیدمیولوژیست‌ها به‌تازگی دریافته‌اند که ذرات موجود در هوا کاملا با خطر بیماری‌های نورودژنراتیو (زوال عصبی) مرتبط هستند.»
او افزود: «ما می‌خواهیم دقیقا بفهمیم که چگونه ذرات ریز در هوا می‌توانند تاثیرات عمیقی بر مغز ما داشته باشند و از این دانش برای توسعه داروهای جدیدی برای درمان زوال عقل استفاده کنیم.»
یک نوع کلیدی از آلودگی هوا، شامل معلق‌های ریز ذرات جامد و قطرات مایع است.
این ذرات از اگزوز خودروها و کامیون‌ها، کارخانه‌ها، گرد و غبار، گرده‌ها، آتش‌فشان‌ها، آتش‌سوزی‌های جنگلی و منابع دیگر تولید می‌شوند و به‌عنوان ذرات معلق ۲.۵ میکرومتری یا به‌طور ساده PM2/5 شناخته می‌شوند.
این ذرات دارای قطری کمتر از ۲.۵ میلیونیم متر هستند که حدود ۳۰ برابر نازک‌تر از موی انسان است و به‌قدری کوچک‌اند که می‌توانند به عمق بدن انسان نفوذ کنند.
در مورد زوال عقل، پی‌ام۲.۵ها هنگام تنفس و از طریق پیاز بویایی (olfactory bulb) وارد مغز می‌شوند.
پیاز بویایی یک ساختار عصبی در مغز است که در بالای حفره بینی قرار دارد و سیگنال‌های بویایی را از گیرنده‌های موجود در بینی دریافت کرده و پردازش می‌کند. این بخش، نقش مهمی در درک و تشخیص بوها دارد.
به گفته پروفسور سوانتون، به نظر می‌رسد که پی‌ام۲.۵ها در مغز، از سوی سلول‌های ایمنی در سیستم عصبی مرکزی جذب می‌شوند و پس از آن است که احتمالا زوال عصبی آغاز می‌شود.
با این حال، این که این فرآیند چگونه پیش می‌رود و منجر به زوال عقل می‌شود، هنوز روشن نیست.
درک دقیق این فرایند، یکی از اهداف اصلی پروژه سرعت است تا بفهمیم چگونه پی‌ام۲.۵ها موجب تشکیل توده‌هایی در بافت مغز می‌شوند که نشانه مشخص بیماری آلزایمر است.
سونیا گاندی، رییس آزمایشگاه زیست‌شناسی زوال عصبی در موسسه کرک و دانشگاه کالج لندن گفت: «ما شواهد خوبی از ارتباط بین قرارگیری در معرض ذرات معلق ۲.۵ میکرومتری و بیماری‌های مغزی مانند آلزایمر و پارکینسون داریم. اما هنوز نمی‌دانیم که آیا این ذرات واقعا زوال عصبی را به‌طور مستقیم تحریک می‌کنند یا تنها فرایندی را که در افراد آسیب‌پذیر در حال وقوع است، تسریع می‌کنند.»
پژوهشگران موسسه کرک بر این باورند که آلودگی هوا از طریق سه مکانیسم مختلف می‌تواند باعث زوال عقل شود؛ بر اساس یکی از این مکانیسم‌ها، ذرات معلق ۲.۵ میکرومتری ممکن است به‌طور مستقیم فرآیند تجمع پروتئین‌ها را در مغز تسریع کنند و باعث بروز آلزایمر شوند.
به عبارت دیگر، ممکن است ورود ذرات معلق با توانایی مغز در پاکسازی توده‌های پروتئینی تداخل ایجاد کند.
به بیانی ساده، این ذرات ۲.۵ میکرومتری با سیستم پاکسازی سلول‌های بدن تداخل دارند و باعث می‌شوند حذف پروتئین‌های عامل بیماری‌هایی مانند آلزایمر، دشوارتر شود.
سومین نظریه این است که پی‌ام۲.۵ها به وسیله سلول‌های ایمنی مغز به نام میکروگلیا جذب و احتمالا باعث می‌شوند که این سلول‌ها، واکنشی التهابی را ایجاد و آغاز زوال عقل را تسریع کنند.
پژوهشگران برای تشخیص اینکه کدام مکانیسم در بروز زوال عقل نقش دارد، بر آزمایش‌های درون‌کشتگاهی روی سلول‌های بنیادی انسانی و همچنین مدل‌های حیوانی تمرکز خواهند کرد.
سونیا گاندی در همین زمینه گفت: «زمانی که این مکانیسم‌ها را با جزییات بیشتری درک کنیم، می‌توانیم از این دانش برای توسعه درمان‌هایی استفاده کنیم که تاثیر آلودگی‌های هوا را کاهش دهند.»
او اظهار امیدواری کرد که شاید روزی، بتوانیم از اثرات محیط بر بیماری‌های مغزی پیشگیری کنیم.
یافته‌های یک پژوهش جدید با موضوع تغییرات آب و هوایی نشان داد که قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض دمای شدید با افت شناختی، بیماری‌های کلیوی و سرطان پوست مرتبط است و امواج گرما می‌تواند مشکلات سلامت روان و شیوع بیماری‌های عفونی را تشدید کند.
این تحقیق که از سوی پژوهشگران دانشگاه بریستول بریتانیا انجام شد، شامل نظرات دانشمندان برجسته آب و هوا، هواشناسان و پزشکان بهداشت عمومی است.
بر اساس یافته‌های این پژوهش، قرار گرفتن طولانی‌مدت در دمای شدید ارتباط مستقیمی با زوال شناختی، بیماری کلیوی، سرطان پوست و گسترش بیماری‌های عفونی دارد.
دان میچل، نویسنده اصلی این پژوهش، اعلام کرد محققان از برخی «پیوندهای قوی» میان این بیماری‌ها و امواج گرما آگاه هستند و این امر «موجب نگرانی قابل توجهی» شده است.
سخنگوی دانشگاه بریستول گفت: «در حالی که تاثیر منفی تغییرات آب و هوایی بر سلامت قلب و ریه به طور گسترده‌ای شناخته شده، این تحقیق تصویر جامع‌تری از پیامدهای مرتبط ارائه می‌دهد.»
کارشناسان دریافتند که «تکرار و افزایش تغییرات آب و هوایی، مانند موج گرما و سیل، مشکلات سلامت روانی و گسترش بیماری‌های عفونی را تشدید می‌کند.»
زنگ خطر بیماری‌های پنهان
این مطالعه همچنین نشان می‌دهد که قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض گرما می‌تواند خواب را مختل کند که این امر با زوال شناختی، بیماری آلزایمر و زوال عقل مرتبط است.
هوای سرد نیز ممکن است منجر به صدمات جسمی، مانند زمین خوردن یا تضعیف سلامت روانی، از جمله گوشه‌گیری شود و درد مفاصل و بی‌تحرکی را بر اثر نشستن و دراز کشیدن بیش از حد افزایش دهد.
میچل، استاد علوم آب و هوا در دانشگاه بریستول گفت: «این تحقیق عمدتا عوارض بالقوه بسیار جدی ناشی از قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض تغییرات آب و هوایی را نشان می‌دهد که تاکنون در ارزیابی‌های مشابه به آن پرداخته نشده است.»
او افزود که اطلاعات کافی در مورد اینکه چگونه دماهای گرم‌تر یا سیل مداوم ممکن است با بیماری‌های مختلف مرتبط باشد، وجود ندارد.
با این حال، این پژوهشگر تاکید کرد که فشار گرمایی مداوم و چندساله احتمالا بیماری‌های زمینه‌ای مانند بیماری‌های کلیوی را تشدید می‌کند اما برای تعیین اثرات بلندمدت آن، باید تحقیقات بیشتری انجام شود.
میچل ادامه داد: «با استفاده از نمونه بریتانیا ما زمینه را برای تجزیه و تحلیل کامل و جهانی ارتباط میان تغییرات آب و هوایی و سلامت فراهم کرده‌ایم.»
یونیس لو، یکی دیگر از نویسندگان این تحقیق گفت که گام‌های بعدی شامل تجزیه و تحلیل داده‌های بلندمدت بیشتر در کنار «عوامل دیگری است که در طول زمان بر سلامتی تاثیر می‌گذارند».
تغییرات اقلیمی ناشی از تغییر درازمدت میانگین دمای زمین است که شرایط آب و هوایی را عوض می‌کند.
در طول یک دهه گذشته، دمای زمین به طور متوسط حدود ۱.۲ درجه سانتیگراد گرم‌تر از اواخر قرن ۱۹ بوده است.
اکنون تایید شده که گرمایش جهانی در دوره ۱۲ ماهه بین فوریه ۲۰۲۳ تا ژانویه ۲۰۲۴ از ۱.۵ درجه سانتیگراد فراتر رفته است.
پیامدهای افزایش دما که به دلیل تغییرات آب و هوایی ناشی از فعالیت‌های انسان رخ داده، با پدیده ال‌نینو تشدید و باعث شده سال ۲۰۲۳ گرم‌ترین سال ثبت شده در تاریخ باشد.
