لیبرمن: اگر نخستوزیر بودم، موساد را مامور تغییر حکومت ایران میکردم
آویگدور لیبرمن، وزیر دفاع پیشین اسرائیل، در تازهترین اظهارات خود درباره خطرهای فزاینده جمهوری اسلامی علیه اسرائیل هشدار داد که تهران همچنان به فکر «انتقام» از حملات اخیر اسرائیل است و اگر اسرائیل پیشدستی نکند، ایران ضربه اول را وارد خواهد کرد.
بهنوشته تایمز اسرائیل، لیبرمن که رهبری حزب «اسرائیل خانه ما» را نیز بر عهده دارد، شنبه ۲۳ تیر ماه در برنامه «ملاقات با مطبوعات» از شبکه ۱۲ اسرائیل گفت: «تمام چیزی که رهبران ایران به آن فکر میکنند، فقط انتقام است. این چیزی است که نه فقط من، بلکه همه ارزیابیهای اطلاعاتی هم تایید میکنند.»
او با اشاره به حملات هوایی مشترک اسرائیل و آمریکا علیه برنامه هستهای جمهوری اسلامی در خردادماه امسال، افزود: «همه گزارشها میگویند ایران به حدود یک تا دو سال زمان نیاز دارد تا برنامه هستهای خود را بازسازی کند. اما مسئله خطرناکتر این است که تهران فعلاً فقط در فکر انتقام است.»
لیبرمن گفت: «این تنها دغدغه رهبران جمهوری اسلامی است: جنگ انتقامجویانه علیه اسرائیل. و همین حالا در حال آمادهسازی برای حملهای بزرگتر هستند.»
در پاسخ به این پرسش که آیا اسرائیل باید بار دیگر به ایران حمله کند، لیبرمن تاکید کرد: «بله، اینبار هم باید ما ضربه اول را بزنیم. اینبار، ایران میخواهد آغازکننده حمله باشد، و ما نباید منتظر بمانیم.»
او همچنین درباره خطر موشکهای بالستیک حکومت ایران هشدار داد و گفت: «ما دیدیم که فقط ۲۶ موشک که در حمله ایران به اسرائیل فرود آمد، چه خسارتهایی وارد کرد. حالا تصور کنید اگر بهجای ۲۶، ۲۶۰ موشک فرود بیاید، چه فاجعهای بهبار خواهد آمد؟»
لیبرمن تاکید کرد که در موقعیت نخستوزیر اسرائیل، نهتنها دستور حمله مجدد به تاسیسات ایران را صادر میکرد، بلکه ماموریت اصلی موساد را نیز «تغییر رژیم جمهوری اسلامی» قرار میداد. او گفت: «تنها راه برای تضمین امنیت اسرائیل، تغییر کامل رژیم در تهران است.»
این اظهارات در شرایطی بیان میشود که حدود یک ماه پیش، اسرائیل در اقدامی بیسابقه، تاسیسات هستهای و نظامی در ایران را هدف حملات هوایی قرار داد. این عملیات، که در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ انجام شد، به جنگی ۱۲ روزه میان جمهوری اسلامی و اسرائیل منجر شد.
در آن زمان، اسرائیل اعلام کرد هدف از این حمله، جلوگیری از پیشرفت برنامه تسلیحاتی حکومت ایران و اجرای طرح اعلامشده جمهوری اسلامی برای نابودی اسرائیل بوده است. در مقابل، تهران با شلیک بیش از ۵۰۰ موشک بالستیک و ۱۱۰۰ پهپاد انتحاری به اسرائیل، تلفات انسانی و خسارات زیادی بهبار آورد. بهنوشته تایمز اسرائیل، این حملات باعث کشته شدن ۲۹ نفر و مجروح شدن بیش از ۳۰۰۰ نفر در اسرائیل شد.
همزمان، حکومت ایران پایگاه نظامی آمریکا در قطر را نیز هدف قرار داد. این حمله در واکنش به مشارکت آمریکا در عملیات اسرائیل علیه تاسیسات هستهای در ایران انجام شد.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، روز شنبه بار دیگر ادعا کرد که حملات هوایی ایالات متحده به تاسیسات اتمی ایران، این مراکز را «کاملاً نابود» کرده است. او در پیامی در شبکه اجتماعی خود نوشت که سه سایت هستهای ایران «کاملاً ویران شدهاند» و بازسازی آنها «سالها طول خواهد کشید».
با اینحال، بر اساس گزارشی از شبکه انبیسینیوز، تنها یکی از این مراکز بهطور کامل تخریب شده و دو مرکز دیگر ظرف چند ماه آینده ممکن است فعالیت خود را از سر بگیرند. این گزارش بهنقل از پنج مقام پیشین و فعلی آمریکایی میگوید که پنتاگون برای حملهای بسیار گستردهتر آماده شده بود، اما ترامپ طرح گسترده را بهدلیل نگرانی از تلفات و درگیری مستقیم، رد کرد.
در همین حال، پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، روز جمعه در دیدار با یسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل در پنتاگون، از «عملکرد شجاعانه اسرائیل» در جنگ اخیر تقدیر کرد. بهنوشته تایمز اسرائیل، هگست گفت ایالات متحده همچنان از توان دفاعی اسرائیل پشتیبانی خواهد کرد.
کاتز نیز در پیامی در شبکه ایکس (توئیتر سابق) از «تصمیم جسورانه ترامپ» برای آغاز عملیات «چکش نیمهشب» و آسیب جدی به برنامه هستهای جمهوری اسلامی تشکر کرد و گفت: «ما توافق کردیم که برای تقویت امنیت منطقه و منافع مشترک اسرائیل و آمریکا، گامهای مشخصی برداریم.»
پس از حمله هوایی اسرائیل به زندان اوین در جریان جنگ ۱۲ روزه با جمهوری اسلامی، همچنان اطلاع دقیقی از وضعیت زندانیان ترنس و الجیبیتیکیو پلاس محبوس در این زندان در دست نیست.
زندان اوین، دوم تیر و در جریان جنگ ۱۲ روزه اسرائیل و جمهوری اسلامی هدف حمله قرار گرفت. پس از این حمله، محمد حبیبی، زندانی سیاسی پیشین و محمد حسنپوره، معلم زندانی در اوین، در شبکه ایکس به کشته شدن تعدادی از افراد از جمله زندانیان ترنس اشاره کردند اما در هیچ یک از روایتها به تعداد مشخص کشتهشدگان اشاره نشد.
یکی از کارمندان بخش اداری زندان اوین که در حمله اسرائیل بهصورت سطحی زخمی شده است و به شرط ناشناس ماندن با ایران اینترنشنال گفتوگو کرد، درباره وضعیت زندانیان ترنس و آخرین آمار آنان گفت که تعداد زندانیان این بخش در ماههای منتهی به حمله دوم تیرماه، بین ۱۴ تا ۳۶ نفر در نوسان بوده وهیچگاه از ۳۶ نفر فراتر نرفته است.
با این حال، روزنامه نیویورک تایمز ۱۵ تیر در گزارشی به نقل از یک وکیل دادگستری نوشت که نزدیک به ۱۰۰ نفر از زندانیان ترنس و الجیبیتیکیو پلاس، در جریان حمله اسرائیل به زندان اوین کشته شدهاند.
منبع ایراناینترنشنال با رد این عدد گفت اطلاعات او نشان میدهد در کل زندانهای استان تهران، ۱۰۰ زندانی ترنس و الجیبیتیکیو پلاس نگهداری نمیشوند و این گزارش نمیتواند درست باشد.
او به ایراناینترنشنال گفت که افراد ترنس محبوس در زندان اوین، به دلایل مختلفی بازداشت و زندانی شده بودند: «از اتهامات مالی و درگیری و ضرب و جرح بگیر تا زنانه پوشیدن برای افرادی که ظاهری مردانه داشتند و شماری از آنها هم کارگر جنسی بودند.»
بیخبری زندانیان سیاسی از سرنوشت زندانیان ترنس
یک زندانی ترنس که بین سالهای ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۳ با اتهامات مالی در زیرزمین بند یک (بند ترنسها) دوره زندان خود را گذرانده است، به ایراناینترنشنال گفت: «تعداد زندانیان این بند در دورههای مختلف بهدلیل آزادی یا بازداشتهای جدید تغییر میکرد. در دورهای که من بودم از ۹ نفر تا ۳۰ و چند نفر را دیدم.»
سه زندانی سیاسی فعلی و پیشین هم در گفتوگو با ایراناینترنشنال، به عدم دسترسی به زندانیان ترنس و اخبار و اطلاعات مربوط به آنها تاکید کردند.
یکی از این زندانیان به احتمال جابهجایی این زندانیها در ماههای پیش از حمله اسرائیل به ساختمانی متروکه در اطراف بند چهار زندان اشاره کرد و گفت: «ما هیچگاه این افراد را نمیدیدیم اما در ماههای گذشته شایعاتی در خصوص جابهجایی آنها مطرح شده بود. اگر این شایعات درست باشد و آنها به محدوده نزدیک به بند چهار و ساختمانهای اداری منتقل شده باشند، احتمال آسیب دیدن یا کشته شدنشان وجود دارد.»
یکی از مددکاران زندان اوین نیز با اشاره به اینکه روز ملاقات زندانیان ترنس با اعضای خانواده خود یک دوشنبه در هر ماه بود، گفت دوشنبه دوم تیر که حمله اسرائیل به زندان اوین رخ داد، این زندانیان ملاقات نداشتند و طبیعتا در سالن ملاقات که آسیب فراوانی دیده، حضور نداشتند.
اعضای خانواده یک زندانی هم به نقل از او به ایراناینترنشنال گفتند زندانیان از برخی کارمندان زندان تهران بزرگ شنیدهاند که زندانیان ترنس، پس از حمله اسرائیل به این زندان منتقل شدند.
خانواده این زندانی به نقل از او گفت: «اخباری در خصوص کشته شدن سه زندانی ترنس و زخمی شدن تعدادی دیگر در حمله اسرائیل به اوین، در این زندان شنیده شده است.»
ایراناینترنشنال نمیتواند مستقلا این آمار را تایید کند.
محل نگهداری زندانیان ترنس و الجیبیتیکیو پلاس در زندان اوین
زندانیان ترنس و الجیبیتیکیو پلاس در زندان اوین از سالهای دور در شرایطی جدا از سایر زندانیان محبوس بودند. تا پیش از دی سال ۱۳۹۸، این زندانیان در سلولهای انفرادی و چند نفری بند امنیتی ۲۴۰ زندان اوین نگهداری میشدند اما بر اساس گزارشی که سایت ایران وایر در خرداد ۱۴۰۰ منتشر کرد و همچنین بررسیهای ایراناینترنشنال، این زندانیان در دی سال ۱۳۹۸ به زیرزمین بند یک زندان اوین منتقل شدند.
از طبقه همکف بند یک زندان اوین به عنوان قرنطینه استفاده میشود. زندانیان در بدو ورود به زندان، به این بند منتقل و پس از دو روز، بر حسب نوع اتهام، حکم یا قرار وثیقه، به بندهای مختلف انتقال داده میشوند. این ساختمان زیرزمینی دارد که در سال ۱۳۹۸ به محل نگهداری زندانیان ترنس و دگرباش بدل شد.
موقعیت جغرافیایی این ساختمان به گونهای است که بر اساس تصاویری که پس از حمله اسرائیل از زندان منتشر شد، آسیبی به آن نرسیده است.
آمارهای رسمی و تردیدها
سازمان حقوق بشری ههنگاو که پیشتر گزارشهایی درباره زندان اوین و حمله اسرائیل به آن منتشر کرده است، در پاسخ به ایراناینترنشنال درباره کشته شدن زندانیان ترنس در این حمله اعلام کرد: «ما تاکنون هیچ گزارش موثقی مبنی بر کشته شدن این تعداد از زندانیان تراجنسیتی دریافت نکردهایم؛ هرچند گزارشهایی رسمی حاکی از کشته شدن شماری از افراد در حمله اسرائیل به این زندان منتشر شده است و همچنین اعلام گردیده که شماری از زندانیان موفق به فرار شدهاند.»
اصغر جهانگیر، سخنگوی قوه قضاییه، ۹ تیر اعلام کرد ۷۹ نفر از مراجعان، خانواده زندانیان، کادر اداری، سربازان وظیفه و زندانیان در این حمله کشته و تعدادی نیز مجروح شدند.
قوه قضاییه تاکنون نام و تصاویر ۴۱ نفر از پرسنل زندان را که در حمله اسرائیل کشته شدند منتشر کرده که سرشناسترین آنها علی قناعتکار، سرپرست دادسرای اوین (مقدسی) و معاون امنیتی دادستان تهران و روحالله توسلی، معاون زندان اوین بودند.
نام و تصاویر ۱۳ نفر از سربازان وظیفه که در این حمله کشته شدند نیز منتشر شده است.
یکی از قربانیان، مهرانگیز ایمنپور، همسر سابق رضا خندان مهابادی، نویسنده و عضو کانون نویسندگان بود که در مجاورت زندان اوین زندگی میکرد و در روز حمله در آن منطقه حاضر شده بود.
لیلا جعفرزاده، شهروند دیگری است که روز حمله برای انجام امور اداری مرتبط با همسرش که در زندان اوین دوران محکومیت خود را میگذراند، به دادسرای اوین رفته بود و همانجا کشته شد.
همچنین نام مهرداد خیری، فرزند پنج ساله زهرا عبادی، کارمند زندان اوین نیز در میان کشتهشدگان حمله به زندان اوین مشاهده میشود.
مغایرت آمارها و قربانیان گمنام
آمار رسمی کشته شدن ۷۹ نفر در زندان اوین با اسامی و تعداد افراد کشته شده اختلافی ۲۲ نفره دارد. هویت ۵۷ نفر از کشتهشدگان در زندان اوین اعلام شده اما از ۲۲ قربانی دیگر اطلاعاتی در دست نیست.
سخنگوی قوه قضاییه ۲۱ تیر اعلام کرد تعداد زندانیان کشته شده در زندان اوین پنج نفر بودند که همه آنها با اتهامات مرتبط با جرایم مالی زندانی شده بودند.
قوه قضاییه به هویت این پنج زندانی اشارهای نکرده است.
در روزهای پس از حمله به زندان اوین، در روایتهای شماری از زندانیان از آنچه در روز حمله تجربه کردند، به کشته شدن تعدادی از بازجویان امنیتی در زندان اشاره شده است. نام و تعداد این افراد از سوی مقامهای رسمی اعلام نشده است.
ابهام در سرنوشت زندانیان ترنس
با وجود گزارشها و آمارهای مختلف، فقدان شفافیت رسمی در مورد سرنوشت دقیق زندانیان ترنس و الجیبیتیکیو پلاس، نگرانیها و ابهامات جدی را در سطح جامعه و خانوادههای آنان ایجاد کرده است.
عدم انتشار اطلاعات کامل و دسترسی نداشتن به اخبار مرتبط با این افراد، موجب افزایش تردیدها و گمانهزنیها شده و مانع از شفافیت و بررسی دقیق شرایط آنان میشود.
روشن نشدن نام و مشخصات دستکم ۲۲ نفر از کسانی که بر اساس آمار رسمی در حمله به زندان اوین کشته شدهاند، به ابهام و نگرانیها درباره سرنوشت زندانیان ترنس که تا پیش از این حمله در زندان اوین محبوس بودند، دامن زده است.