کارگران شرکت واگن پارس اراک روز پنجشنبه اول شهریور در ادامه تجمعات با مطالبات صنفی و معیشتی بار دیگر دست از کار کشیدند و در اعتراض به بیتوجهی مسئولان و عدم رسیدگی به خواستههایشان، تجمع و راهپیمایی کردند. دور تازه اعتراضات این کارگران از روز چهارم مرداد آغاز شده است.
ویدیوهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند کارگران معترض در جریان تجمع خود در روز پنجشنبه شعارهایی از جمله «کارگر میمیرد/ ذلت نمیپذیرد»، «کارگر باغیرت/ حمایت حمایت»، «ننگ ما ننگ ما/ مدیر الدنگ ما» و «کارگر داد بزن/ حقت رو فریاد بزن» سر دادند.
آنها همچنین با سر دادن شعار «ملانژاد حیا کن/ کارخونه رو رها کن» خواستار برکناری مرتضی ملانژاد، مدیرعامل شرکت واگن پارس اراک (مپنا) شدند.
تصاویر منتشر شده نشان میدهند بر روی بنری که کارگران معترض در راهپیمایی در دست دارند، نوشته شده است: «ما کارگران شرکت واگن پارس به دلیل توهین مدیرعامل شرکت به کارگران و مردم شریف اراک خواهان برکناری و عزل ایشان هستیم.»
شرکت واگن پارس اراک وابسته به گروه صنعتی «مپنا» (شرکت مدیریت پروژههای نیروگاهی ایران) است که بخش عمده سهام آن متعلق به وزارت نیرو و آستان قدس رضوی است.
دور تازه اعتراضات در این شرکت که در حال حاضر هزار و ۱۷۰ کارگر دارد، از روز چهارم مرداد آغاز شد.
کارگران معترض در این روز دلایل اعتراض خود را «پایین بودن حقوق و مزایای مزدی و سیاستهای تبعیضآمیز مدیریتی» عنوان کردند.
آنها همچنین خواستار یکساله شدن قراردادهای شرکت برای ایجاد امنیت شغلی خود شدند.
پس از آن در روز ششم مرداد، کارگران معترض از ممنوعالورود شدن شماری از همکاران خود که در اعتراضات حضور داشند، مطلع شدند.
این موضوع باعث شد اعتراضات آنها در روزهای بعد به شکل گستردهتری دنبال شود.
آنها در ادامه خواستار «پایان کار پیمانکاران، همسانسازی حقوق و مزایای کارگران با دیگر کارخانجات همجوار و گروه مپنا، رسمی شدن قرارداد کارگران و دست کم یکسالهشدن قراردادها و بازگشت به کار همکاران اخراجی» شدند.
خبرگزاری ایلنا روز ۲۴ مرداد در گزارشی نوشت در ادامه اعتراضات کارگران شرکت واگن پارس اراک، این کارخانه تعطیل شد.
کارگران معترض همان زمان از امضای طوماری خطاب به مقامهای استان مرکزی خبر دادند و اعلام کردند به مطالبهگری خود «تا حصول نتیجه» ادامه خواهند داد.
با توجه به محقق نشدن خواستههای کارگران شرکت واگن پارس و بیتوجهی مسئولان، اعتراضات آنها همچنان ادامه دارد.
طی سالهای گذشته کارگران در سراسر ایران بارها در اعتراض به وضعیت معیشتی و حقوقی خود تجمع کردهاند اما مطالبات آنان هنوز محقق نشده است.
سایت هرانا روز ۱۱ اردیبهشت امسال در گزارشی به مناسبت روز جهانی کارگر نوشت که در بازه زمانی یازدهم اردیبهشت ۱۴۰۲ تا هشتم اردیبهشت ۱۴۰۳، خبر ۴۲۸ تجمع کارگری و هزار و ۴۴۸ تجمع صنفی به رسانهها یا نهادهای مدنی رسیده است.
طبق این گزارش، تجمعات صنفی با ۱۰۰ درصد و تجمعات کارگری با ۹۰ درصد افزایش نسبت به مدت مشابه سال قبل از آن همراه بودهاند.
عدم رسیدگی به مطالبات صنفی و معیشتی کارگران و برگزاری تجمعهای اعتراضی در شرایطی است که برخی رسانهها و تحلیلگران از حرکت صنایع مادر مانند فولاد و پتروشیمی به سمت رکود خبر میدهند.
تداوم نرخ کاهش سرمایهگذاری، توقف پروژههای سرمایهگذاری در حوزههای فولاد و پتروشیمی و ریزش کمسابقه و پیاپی شاخص بورس و «دوپینگهای مکرر» از منابع ملی صندوق توسعه ملی، از جمله نشانههای رکود مورد اشاره ناظران هستند.
یک مقام آمریکایی که نخواست نامش فاش شود به واشینگتنپست گفت: «اجماعی در حکومت ایران درباره نوع انتقامجویی علیه اسرائیل وجود ندارد.»
او با اشاره به آغاز کار دولت چهاردهم، افزود که مسعود پزشکیان میتواند در این امر نقش داشته باشد.
واشینگتنپست نوشت مقامهای آمریکایی که گمان میرود در تماس غیرمستقیم با تهران هستند، با روی کار آمدن پزشکیان نیز مراقب هر گونه تغییر و تحولات در این زمینه خواهند بود.
این روزنامه آمریکایی تاکید کرد جمهوری اسلامی معتقد است واکنش به قتل اسماعیل هنیه، رهبر سیاسی حماس، «باید به دقت تنظیم شود» تا به چشمانداز آتشبس غزه آسیبی نرسد.
واشینگتنپست به اظهارات اخیر علیمحمد نائینی، سخنگوی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درباره این موضوع اشاره کرد.
نائینی روز سهشنبه در یک نشست خبری گفت: «زمان به نفع ماست و ممکن است دوره انتظار این پاسخ طولانی شود.»
از سوی دیگر نمایندگی جمهوری اسلامی در سازمان ملل اعلام کرد واکنش به کشته شدن هنیه در تهران ممکن است «شکل دیگری» داشته باشد.
این نمایندگی در بیانیهای نوشت: «شاید وقتی چشمان آنها به آسمان و صفحه رادارشان خیره شود، از زمین غافلگیر شوند - یا شاید ترکیبی از هر دو.»
در این بیانیه آمده است: «زمانبندی، شرایط و نحوه واکنش ایران به دقت تنظیم میشود تا اطمینان حاصل شود که در لحظه حداکثر غافلگیری رخ میدهد.»
به گفته گریگوری برو، تحلیلگر ایران در گروه اوراسیا، فشارها در داخل ایران، یکی از عوامل موثر در زمینه چگونگی واکنش جمهوری اسلامی به قتل هنیه است.
او به واشینگتنپست گفت: «معضل آنها این است که نمیدانند چگونه بدون این که جنگی شروع شود، پاسخ دهند.»
این تحلیلگر افزود: «انجام کاری که همه آن را نمادین میدانند، مشکل بازدارندگی با اسرائیل را حل نمیکند.»
برو گفت که این بار ایران احتمالا باید کاری بزرگتر یا متفاوت انجام دهد.
از زمانی که هنیه در تهران کشته شد، خاورمیانه در حالت آمادهباش برای انتقام وعده داده شده ایران بوده است.
اسرائيل نقش خود را در این قتل نه تایید و نه تکذیب کرده است.
اسرائیلیها برای پاسخ دادن به هر گونه حمله - هم از سوی ایران و هم از سوی حزبالله لبنان - آماده شدهاند و ایالات متحده، متحد اصلی اسرائیل، امکانات نظامی خود را در دریای سرخ، شرق مدیترانه و دریای عمان تقویت کرده است.
پزشکیان در جریان مبارزات انتخاباتی خود، خواستار تعامل بیشتر با غرب شده بود. با این حال رهبر جمهوری اسلامی در مورد مسائل سیاست خارجی و امنیت ملی در ایران حرف آخر را میزند.
واشینگتنپست نوشت که مشخص نیست آیا پزشکیان میتواند بر هر گونه تصمیمگیری در مورد حمله احتمالی به اسرائیل تاثیر بگذارد یا نه.