یادداشت روزنامه؛ قلعه‌نویی و تیم ملی فوتبال در مسیر سرنوشت والیبال با عطایی

در این یادداشت آمده: «ایران در حالی کار را با تساوی مقابل ازبکستان به پایان رساند که در انتهای این مسابقه، در اقدامی نگران‌کننده و صدالبته هشدارآمیز، عده‌ای از تماشاگران، بازیکنان تیم ملی را هو کرده و شعارهایی علیه آنها سر دادند. این دسته به وضوح از سبکی که تیم ملی در این دیدار به نمایش گذاشته بود، شاکی بودند.»

در ادامه با انتقاد از سپردن نیمکت تیم ملی والیبال به مربی ایرانی، آمده: «والیبال ایران سال‌ها با استفاده از مربیان با دانش و کاریزماتیک خارجی توانست تبدیل به یکی از قدرت‌های دنیا شود، به‌طوری که آسیایی‌ها آرزوی گرفتن یک ست از این تیم را داشتند. در این مسیر ولی در تصمیمی سراسر اشتباه، ‌یکباره‌ مسئولان وقت تیم ملی به سرشان زد از مربیان خارجی عبور کرده و کار را به دست مربی ایرانی بسپارند. آغاز همان تصمیم، مرگ تدریجی رؤیای والیبال را رقم زد. شیب سقوط والیبال ایران نه در دنیا بلکه در آسیا هم به قدری تند شد که ژاپنی‌ها در اردبیل و در فینال رقابت‌های آسیایی، تیم ملی ایران را شکست داده و جام قهرمانی را به دست آوردند.»

با مقایسه عطایی و قلعه‌نویی در ادامه آمده: «نمونه این نشانه‌ها را می‌توان تصمیم مشابه در عبور از مربیان مطرح خارجی و رسیدن به مربی داخلی دید. درست است که کارلوس کی‌روش دستاوردی برای فوتبال ایران نداشت ولی انتظار می‌رفت هدایت این تیم بعد از کی‌روش به یک مربی طراز اول خارجی با تجربه حضور در رقابت‌های مهم بین‌المللی سپرده شود، اما ‌‌یکباره چرخش به سمت «کالای ایرانی»، امیر قلعه‌نویی را سرمربی این تیم کرد. قلعه‌نویی در جام ملت‌های آسیا توفیقی نداشت، ولی وعده داد بعد از این جام، بازسازی مهمی را رقم بزند و نمایش دلپذیرتری داشته باشد. مشابه این وعده‌ها را بارها بهروز عطایی، مربی وقت تیم ملی والیبال ایران داده بود، اما روزهای خوب از راه نرسیدند.»