سارا خادمالشریعه، استاد بزرگ شطرنج که روز گذشته نایب قهرمان بلیتز اروپا شد، مدال خود را به نیلوفر حامدی و الهه محمدی، تقدیم کرد: «خبر آزادی شما، بیشتر من را خوشحال کرد. این مدال تقدیم به قهرمانان واقعی.» این دو روزنامهنگار زندانی دیروز پس از ۴۸۰ روز، آزاد شدند.
خادمالشریعه سال گذشته پس از مسابقه بدون حجاب اجباری در قزاقستان به اسپانیا مهاجرت کرد. او پس از برداشتن حجاب اجباری، برای برگشت به ایران تهدید شد.
روز گذشته الهه محمدی و نیلوفر حامدی، روزنامهنگاران بازداشتی، هرکدام با تودیع وثیقه ۱۰ میلیارد تومانی، پس از نزدیک به ۱۶ ماه، موقتا از زندان آزاد شدند.
نیلوفر حامدی، شهریور ۱۴۰۰ و پس از قتل حکومتی مهسا ژینا امینی، به دلیل ثبت یک عکس از خانواده او در بیمارستان، بازداشت شد. حامدی، روزنامهنگاری را در حوزه ورزش و با روزنامه ورزشی گل آغاز کرد. او در این سالها، تلاشهای بسیاری برای پوشش ورزش زنان در رسانه های ایران انجام داد.
الهه محمدی در دادگاه بدوی به ۱۲ سال حبس که ۶ سال از آن قابل اجراست و نیلوفر حامدی به ۱۳ سال حبس که ۷ سال از آن قابل اجراست، محکوم شدند.
لیلا مهدوی در توصیف عکس نوشت: «سیاوش عاشق فوتبال، پر انرژی، پر از شوق زندگی. سیاوش از ۶سالگی فوتبال کار میکرد. اول از فوتبال سالنی شروع کرد. یادم هست برای اولین بار که وارد استادیوم شد، همراه تیم صبای قم و استقلال بود که همراه بازیکنها وارد زمین ورزشگاه آزادی شد.»
«آخ مادر، امروز کل آن روزهایی که با تو برای فوتبال آمدم، همهاش را در ذهنم مرور میکردم، هر وقت دنبال سیاوش بودم، در زمین فوتبال پیدایش میکردم. چه آرزوهای قشنگی داشتی، چه زود بزرگ شدی، اینبار در میدان عدالت و آزادیخواهی بودی. تماشاچی نداشتی، خودت بودی. خودت چه مردانه جنگیدی.»
اینبار به جای اینکه توپ به تو پاس بدهند، با گلوله به پایت نه، به سر و دستت شلیک کردند. سیاوش باز هم مثل همیشه آمدم، اما اینبار مامان دیر رسید. دیر رسیدم،نرسیدم بهت، نرسیدم بهت و تیم مقابل با نامردی تمام، بازی نه جنگیدند. جنگ نبود، فقط و فقط بیان عدالت و حقخواهی بود. شلیک، شلیک. مامان دیوانهوار دنبالت بود، اما نرسیدم. سیاوش برنده تو هستی، قهرمان تو هستی. اینبار به جای مامان، یک دنیا، یک ایران میگوید سیاوش.»
«الان باختی در کار نیست. اینبار نوبت من است. این دیگر بازی نیست، این دادخواهی است. این همان عدالتی است که تو را از من گرفت. پس پرقدرت مثل خودت، به نام خودت، در مقابل ستمگر و ستمکاران ایستادهام.»
سیاوش محمودی، در تاریخ ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ در جریان خیزش انقلابی مردم ایران، در محله نازیآباد با شلیک نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی کشته شد.