کوین کیگان، اسطوره فوتبال انگلستان از ابتلا به سرطان مرحله چهار خبر داد
کوین کیگان، کاپیتان و سرمربی پیشین تیم ملی انگلیس، اعلام کرد به سرطان مرحله چهار مبتلا شده است. مرحله چهار پیشرفتهترین مرحله سرطان محسوب میشود و به این معناست که بیماری به بخشهای دیگر بدن گسترش یافته است.
خانواده کیگان نخستینبار در زمستان گذشته و پس از آنکه این مرد ۷۵ ساله به دلیل «بررسیهای بیشتر درباره علائم مداوم شکمی» در بیمارستان تحت معاینه قرار گرفت فاش کردند که او با سرطان دستوپنجه نرم میکند.
کیگان که طی ماههای اخیر تحت درمان بوده است.
به نوشته بیبیسی، کیگان در یکی از نخستین حضورهای عمومی خود پس از انتشار این خبر، هنگام بازگشت به نیوکاسل برای یک برنامه زنده، با تشویق ایستاده و احساسی حاضران روبهرو شد.
او روی صحنه تئاتر و اپرای تاین گفت: «بعد از تصادف رانندگی، مجبور به جراحی شدم. هنگام انجام اسکن برای عمل، فهمیدند که سرطان دارم. گفتند بهترین پزشک را برای مقابله با چیزی که داری، یعنی سرطان مرحله چهار، در اختیار داریم. برای ملاقاتش رفتم. او هوادار لیورپول بود، فهمیدم تنها نخواهم ماند.»
پزشک به کوین کیگان گفته که این درمان جدید درصد موفقیت فوقالعادهای دارد: «پرسیدم: درصد موفقیت چقدر است؟ گفت: ۳۳ درصد! فکر میکردم ۸۰ یا ۹۰ درصد باشد. اما فقط ۳۳ درصد! فعلاً که هنوز اینجا هستم.»
کیگان در دوران بازیگری در تیمهای اسکونتورپ یونایتد، لیورپول، هامبورگ، ساوتهمپتون و نیوکاسل بازی کرد و دوران پرافتخاری داشت. او بعدها هدایت نیوکاسل، فولام، تیم ملی انگلستان و منچسترسیتی را نیز بر عهده گرفت.
کیگان یکی از تأثیرگذارترین چهرههای تاریخ نیوکاسل است؛ معمار تیم مشهور به «سرگرمکنندهها» که در سال ۱۹۹۶ برای قهرمانی لیگ برتر رقابت کرد.
جایگاه او در باشگاه چنان است که ادی هاو، سرمربی کنونی نیوکاسل، هنگام قبول هدایت تیم در سال ۲۰۲۱ با کیگان تماس گرفت تا درباره باشگاه و ذهنیتی که برای موفقیت لازم است، مشورت بگیرد.
هاو فصل دشواری را پشت سر گذاشته و نیوکاسل به رتبه دوازدهم لیگ برتر سقوط کرده است، اما کیگان همچنان از «اولین مربیای که از زمانی که بیشتر ما زندهایم جامی برده» حمایت میکند؛ اشارهای به قهرمانی لیگ کاپ در فصل گذشته.
دعوت برای بازگشت کیگان به ورزشگاه سنتجیمز پارک همچنان پابرجاست. او که گفته بود نمیخواهد «مزاحم» باشد، تأکید کرد دوست دارد روزی برای خداحافظی بازگردد؛ چرا که از زمان پیروزی در پرونده شکایت خود درباره اخراج سازنده در سال ۲۰۰۹، دیگر مسابقهای را در این ورزشگاه از نزدیک تماشا نکرده است.
با این حال، تمایلی به ساخت تندیس برای خود در بیرون ورزشگاه ندارد.
او گفت: «متأسفم، باید صبر کنید تا وقتی که از دنیا بروم. با تندیسهایی که بیرون ورزشگاه هستند مشکلی ندارم، اما چیزی نیست که برایم اهمیت زیادی داشته باشد. تندیس من همان نحوه استقبال شما از من است.»
باشگاه نیوکاسل در بیانیهای «حمایت صمیمانه» و «بهترین آرزوها»ی خود را برای کیگان و خانوادهاش ابراز کرد.
در این بیانیه آمده است: «کوین جایگاهی منحصربهفرد و ارزشمند در تاریخ نیوکاسل یونایتد و در قلب هواداران ما دارد. اشتیاق، رهبری و ارتباط او با باشگاه و شهر، برخی از بهیادماندنیترین لحظات ما را رقم زده است.»
نیوکاسل نوشته است: «همه اعضای باشگاه در کنار کوین هستند و برای او و خانوادهاش در مسیر پیش رو آرزوی قدرت و موفقیت دارند. کوین همیشه در سنتجیمز پارک با آغوش باز پذیرفته خواهد شد و امیدواریم بهزودی دوباره او را ببینیم.»
الجزیره در یک گزارش تحلیلی به بررسی ریشههای تحول فوتبال فرانسه و چگونگی تبدیل شدن این کشور به پرستارهترین تیم دنیا پرداخته است.
توماس مونیه، مدافع تیم ملی بلژیک، چندی پیش با این ادعا که فرانسه استعداد کافی برای چیدن سه تیم مدعی قهرمانی در جام جهانی را دارد، جنجال به پا کرد. شاید خروسها نتوانند با تیم دوم یا سوم خود قهرمان شوند، اما تعداد پرشمار استعدادهای آنها باورنکردنی است؛ تا جایی که ارزش بازیکنان خطخورده از لیست ۲۶ نفره فرانسه، از ارزش تیمهای ملی پرتغال، برزیل، هلند و آرژانتین بیشتر است.
ریشه این تحول به اوایل دهه ۱۹۷۰ برمیگردد. ژرژ بولونی، سرمربی وقت فرانسه، پس از ناکامیهای پیدرپی تیم ملی بین دهههای ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۰، راهکار را در تأسیس آکادمیهای فوتبال تحت نظارت فدراسیون دید. دولت فرانسه نیز با هدف ترویج ارزشهای ملی و کسب افتخار، از این طرح حمایت کرد. فدراسیون در نهایت ۱۶ مرکز را شکل داد که کلیرفونتن به مرکز اصلی آن تبدیل شد.
فرانسه نتیجه این برنامهریزی را در جام جهانی ۱۹۹۸ دید؛ جایی که نسل چندملیتی موسوم به «سیاه، سفید، برنز» در خانه قهرمان جهان شد. برنارد لاما، دروازهبان پیشین تیم ملی فرانسه، در گفتوگو با الجزیره درباره این موفقیت میگوید: «نسل پلاتینی در دهه ۱۹۸۰ پر از استعداد بود اما قهرمان جهان نشد. تفاوت نسل ما این بود که همگی خروجی آکادمیها بودیم، تشنه پیروزی بودیم و پدیدهای به نام زینالدین زیدان را داشتیم.»
فرانسه این روند موفقیت را با قهرمانی در جام جهانی ۲۰۱۸ و نایبقهرمانی در سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۲۲ ادامه داد.
لاما در بخش دیگری از مصاحبه خود با الجزیره، موفقیت فرانسه را حاصل ترکیب آکادمیها و تأثیر مثبت مهاجرت میداند. بازیکنان نسل جدید مانند دمبله و دوئه، همگی متولد و بزرگشده فرانسه (عمدتاً حومه پاریس) هستند.
لاما معتقد است در روزگاری که فوتبال به سمت تربیت بازیکنان رباتیک میرود، فرانسه به لطف این ستارهها متمایز کار میکند؛ بازیکنانی که از نظر تکنیکی و فیزیکی توانایی فردی بالایی برای تغییر نتیجه دارند و گزینههای هجومی متعددی پیش روی مربی میگذارند.
استفان نادو، مربی و استعدادیاب باسابقه نیز در گفتوگو با الجزیره، رمز این موفقیت را ترکیب سختکوشی، ساختار و سازماندهی میداند. مربیان در این سیستم، آموزش فوتبال را با تکنیکهای خیابانی و بازیهای پرفشار تکبهتک ترکیب میکنند.
فرانک بنتولیلا، مدیر آکادمی کلیرفونتن، به الجزیره میگوید که پاریس در کنار سائوپائولو به یکی از دو قطب اصلی استعدادخیز جهان تبدیل شده است؛ جایی که کودکان در آکادمیهای خصوصی و باشگاههای آماتور، هر روز زیر فشار بالا بازی میکنند و مثل سرباز میجنگند.
کارشناسان در دهه ۱۹۸۰ به فرانسه لقب «برزیل اروپا» را داده بودند؛ حالا فرانسویها با سبک منحصربهفرد خود که تلفیقی از درس و فوتبال روزانه است، این لقب را کاملاً معنا کردهاند.
علیرضا فغانی با حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ به نخستین داور تاریخ فوتبال جهان تبدیل خواهد شد که در چهار دوره جام جهانی قضاوت کرده است.
او سه دوره نخست را بهعنوان نماینده ایران در جامهای جهانی ۲۰۱۴، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ تجربه کرد، اما این بار با پرچم استرالیا در بزرگترین رویداد فوتبال جهان حاضر خواهد شد.
فغانی پس از مهاجرت به استرالیا و کنار گذاشته شدن از فهرست بینالمللی داوران ایران، اکنون بهعنوان نماینده استرالیا در مسابقات فیفا فعالیت میکند.
فغانی سال گذشته قضاوت فینال جام جهانی باشگاهها را بر عهده داشت و در حال حاضر هم یکی از گزینههای فیفا برای قضاوت در فینال جام جهانی محسوب میشود. با این حال، انتشار تصاویر دست دادن او با دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، پس از آن مسابقه، واکنش تند رسانههای حکومتی را به دنبال داشت.
همچنین قوه قضاییه از توقیف اموال علیرضا فغانی بهدلیل مخالفت با جمهوری اسلامی خبر داده بود.
ایسنا گزارش داد که با تعویق رقابتهای لیگ برتر فوتبال ایران و مشخص شدن سهمیههای نمایندگان ایران در مسابقات باشگاهی آسیا، ادامه مسابقات جام حذفی برگزار نخواهد شد.
رقابتهای جام حذفی تا مرحله یکهشتم نهایی پیش رفته بود و تیمهای فولاد، گلگهر، شمسآذر، سایپا، ملوان، پیکان، خیبر خرمآباد و استقلال به مرحله یکچهارم نهایی صعود کرده بودند.
بر اساس تصمیم مسئولان فدراسیون فوتبال، استقلال و تراکتور بهعنوان نمایندگان مستقیم ایران در لیگ نخبگان آسیا حضور خواهند داشت.
همچنین با توجه به اینکه سپاهان موفق به دریافت مجوز حرفهای نشده است، سهمیه ایران در سطح دوم لیگ قهرمانان آسیا بر اساس جایگاه تیمها در جدول لیگ برتر تعیین خواهد شد.
ابوالفضل پسندیده، سفیر جمهوری اسلامی در مکزیک، در گفتوگو با ایسنا با دفاع از انتخاب شهر تیخوانا برای کمپ تیم ملی، ادعا کرد که تصویر منفی و ناامن این شهر، ساخته رسانههای آمریکایی است و تیخوانا شهری زنده، مدرن و مشابه اصفهان و مشهد است.
او همچنین به نقل از ۱۵ ایرانی ساکن آنجا مدعی شد اخبار ناامنی بزرگنمایی شده است. به باور سفیر، شرایط اجتماعی مکزیک به گونهای است که تیم ملی در تیخوانا اقامت به مراتب بهتری نسبت به شهرهای آمریکایی خواهد داشت.
اما واقعیتهای میدانی، فرسخها با این اظهارات فاصله دارد. بر اساس دادههای آژانسهای امنیتی بینالمللی، تیخوانا یکی از خطرناکترین و پرحادثهترین شهرهای جهان است.
جنگهای خونین کارتلهای بزرگ مواد مخدر مانند «سینالوآ» برای کنترل مرز آمریکا، این شهر را به میدان جنگ تبدیل کرده و خطر گرفتار شدن در تبادل آتش همواره وجود دارد.
هشدار وزارت خارجه آمریکا درباره نرخ بالای قتل، جرایم خشن خیابانی، سرقت مسلحانه و آدمربایی از واقعیتهای روزمره تیخوانا است؛ تا جایی که ارتش مکزیک برای کنترل اوضاع در خیابانها مستقر شده است.
برخلاف ادعای سفیر، کاروان تیم ملی ایران در این شرایط بحرانی باید تحت پروتکلهای سخت امنیتی، قرنطینه کامل و بدون هیچگونه تردد شبانه اقامت کند تا از خطرات این شهر به شدت ناامن در امان بماند.
مقامات جمهوری اسلامی برای پرهیز از مواجهه با ایرانیان مخالف جمهوری اسلامی، با انتقال کمپ خود از آریزونای آمریکا به تیخوانای مکزیک موافقت کردند.
از میان سه بازیکن گرانقیمت فوتبال ایران در سایت ترانسفرمارکت، تنها مهدی قایدی در فهرست تیم ملی برای جام جهانی ۲۰۲۶ حضور دارد. سردار آزمون با ارزش ۶ میلیون یورو و اللهیار صیادمنش با ارزش ۳ میلیون یورو، با وجود فصل موفق در سطح باشگاهی، از سوی امیر قلعهنویی دعوت نشدند.
سردار آزمون، مهاجم شباب الاهلی در حالی از تیم ملی کنار گذاشته شده که فصل موفقی را در امارات متحده عربی پشت سر گذاشت و یکی از ستارههای تیمش بود. حذف او در شرایطی رخ داده که طی ماههای اخیر به دلیل مواضعش علیه جمهوری اسلامی و همچنین انتشار تصویری در کنار حاکم دبی، با حواشی فراوانی روبهرو شده بود.
اللهیار صیادمنش نیز دیگر غایب بزرگ فهرست تیم ملی است. مهاجم وسترلو بلژیک فصل خوبی را پشت سر گذاشت و از بازیکنان تاثیرگذار تیمش بود، اما جایی در فهرست نهایی پیدا نکرد.
این در حالی است که علیرضا جهانبخش با وجود سقوط تیمش در لیگ بلژیک و ثبت تنها حدود ۹۰۰ دقیقه بازی در طول فصل، همچنان در فهرست تیم ملی حضور دارد؛ موضوعی که انتقادها نسبت به تصمیمات کادر فنی را افزایش داده و پرسشهایی درباره نقش عوامل غیرفنی در انتخاب نفرات تیم ملی به وجود آورده است.