جمعی از نویسندگان و روزنامهنگاران در حمایت از داریوش آشوری بیانیهای صادر کردند | ایران اینترنشنال
جمعی از نویسندگان و روزنامهنگاران در حمایت از داریوش آشوری بیانیهای صادر کردند
جمعی از نویسندگان و فعالان فرهنگی با انتشار بیانیهای از داریوش آشوری، نویسنده و متفکر ایرانی، در پی دیدار اخیر او با شاهزاده رضا پهلوی حمایت کردند و این دیدار را «نمادین» و نشانهای از همگرایی ملی توصیف کردند.
در این بیانیه آمده است که آشوری «در قامت یکی از نویسندگان و روشنفکران شاخص ایرانی و نیز بهعنوان یک شهروند ایرانی» در این دیدار حضور یافته و این تصمیم را حق او و نشانه «میهندوستی و بلندنظری» دانستهاند.
امضاکنندگان همچنین تاکید کردهاند که این دیدار، بهرغم برخی انتقادها، پیام خود را منتقل کرده و میتواند آثار مثبت و سازندهای در آینده داشته باشد.
محمد یعقوبی، نوشابه امیری، هوشنگ اسدی، احسان پیربرناش، ناصر کرمی، آسیه امینی، حسین مرتضائیان آبکنار و علی عبداللهی از جمله امضاکنندگان این نامهاند.
شهلا شفیق و داریوش آشوری، دو نویسنده و روشنفکر ایرانی، سوم اسفند با شاهزاده رضا پهلوی و همسرش دیدار کردند.
بنا بر نوشته حساب کاربری دفتر شاهزاده رضا پهلوی، در این دیدار درباره چالشهای سیاسی و فرهنگی در فرایند گذار از جمهوری اسلامی گفتوگو شد.
شبکه ایران اینترنشنال اعلام کرد مخاطبان میتوانند پخش این شبکه را از طریق چندین ماهواره و فرکانس مختلف در کیفیت HD و SD دریافت کنند. این شبکه افزود مخاطبان برای دسترسی آسانتر میتوانند از اطلاعات بهروزشده فرکانسهای پخش به شرح زیر استفاده کنند:
Iran International HD
TurkmenAlem 10762 V 27500 TurkmenAlem 10762 H 30000 TurkmenAlem 11343 H 27500
Eutelsat 7A-7B 11304 H 29700 Eutelsat 7A-7B 11262 H 27500 Badr26E 11785 V 27500 Azerspace1 11135 H 30000
Iran International SD
TurkmenAlem 10845 V 27500 TurkmenAlem 11343 H 27500 Hotbird13E 11137 H 27500
مخاطبان میتوانند با تنظیم گیرندههای ماهوارهای خود بر اساس این اطلاعات، برنامههای ایران اینترنشنال را دریافت کنند.
پییر لوتن، بازیگر فرانسوی، پس از دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد نقش مکمل در مراسم جوایز سینمایی سزار، جایزه خود را به «مردم ایران و محمد مصدق» تقدیم کرد. او هنگام حضور روی صحنه پینی به کتش داشت که روی آن نوشته شده بود «Iran».
لوتن سخنرانی کوتاه خود را اینطور آغاز کرد: «من یک سزار بردم، آن هم در حضور جیم کری و همین سخنرانی آدم را به هم میریزد. صادقانه میگویم که انتظار نداشتم، البته اگر داشتم هم باز هم چیزی آماده نمیکردم.»
سپس، از پدر و مادرش تشکر کرد، از محمد مصدق، نخستوزیر پیشین ایران، نام برد و جایزهاش را به مردم ایران تقدیم کرد.
مراسم جوایز سزار که مهمترین رویداد سینمایی فرانسه محسوب میشود و معادل فرانسوی جوایز اسکار است، هر سال با حضور چهرههای برجسته سینما در پاریس برگزار میشود و برندگان در شاخههای مختلف تندیس سزار را دریافت میکنند.
اظهارات لوتن در این مراسم که پنجشنبه هفتم اسفند برگزار شد، واکنشهایی را در شبکههای اجتماعی برانگیخت و برخی کاربران اقدام او را نشانهای از حمایت هنرمندان بینالمللی از مردم ایران توصیف کردند.
گاردین نوشت دونالد ترامپ که در سالهای گذشته خود را مخالف جنگهای خارجی معرفی میکرد، اکنون با استقرار گسترده نیروهای نظامی در خاورمیانه، آمریکا را به آستانه یک درگیری احتمالی با ایران رسانده؛ در حالی که استدلالهای دولت او برای توجیه حمله احتمالی به تهران نیز تغییر کرده است.
به نوشته گاردین، در پی یک جلسه محرمانه درباره ایران با حضور مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، دموکراتهای ارشد با لحنی محتاطانه درباره احتمال بزرگترین مداخله نظامی آمریکا از زمان جنگ عراق هشدار دادند. چاک شومر، رهبر اقلیت سنا، پس از این نشست گفت: «موضوع جدی است و دولت باید استدلال خود را برای مردم آمریکا روشن کند.» او افزود اگر دولت قصد اقدامی علیه ایران دارد، «باید آن را علنی کند.»
با این حال، گاردین تاکید میکند که این مواضع هنوز به مخالفتی صریح علیه حرکت به سوی جنگ تبدیل نشده است. در حالی که اهداف نهایی ترامپ در قبال ایران همچنان روشن نیست، گردآوری بزرگترین نیروی تهاجمی آمریکا از سال ۲۰۰۳، احساس اجتنابناپذیر بودن یک درگیری جدید را تقویت کرده است. برخلاف فضای پس از حملات ۱۱ سپتامبر، اکنون نه اجماع گستردهای برای جنگ وجود دارد و نه مخالفتی یکپارچه؛ بلکه نوعی پذیرش اولیه در سایه نفوذ سیاسی ترامپ و پراکندگی اپوزیسیون شکل گرفته است.
این گزارش مینویسد استدلالهای کاخ سفید برای توجیه اقدام نظامی نیز دستخوش تغییر شده است: ابتدا سرکوب اعتراضات داخلی در ایران و ادعای کشته شدن ۳۲ هزار معترض، سپس برنامه هستهای تهران و اکنون توسعه موشکهای بالستیک.
ترامپ در سخنرانی «وضعیت کشور» بار دیگر اعلام کرد [حکومت] ایران نباید به سلاح هستهای دست یابد و با وجود ادعای «نابودی» برنامه هستهای ایران در عملیات «چکش نیمهشب»، گفت تهران در حال تلاش برای بازسازی آن است. او همچنین هشدار داد [حکومت] ایران در حال توسعه موشکهایی است که میتواند اروپا و حتی خاک آمریکا را تهدید کند؛ ادعایی که به نوشته گاردین دولت آمریکا برای آن مدرک علنی ارائه نکرده است.
گاردین این اظهارات را با استدلالهای دولت جورج بوش درباره سلاحهای کشتار جمعی عراق پیش از حمله ۲۰۰۳ مقایسه میکند. با این حال، مشاوران نزدیک ترامپ از جمله جیدی ونس و مارکو روبیو این قیاس را رد کردهاند. ونس پیشتر گفته بود با آمریکاییهایی که از «۲۵ سال درگیری خارجی در خاورمیانه خسته شدهاند» همدردی میکند، اما اکنون تاکید کرده «نمیتوان اجازه داد بدترین رژیم جهان به سلاح هستهای دست یابد.»
گاردین همچنین به تحرکات کنگره اشاره میکند. دموکراتهای مجلس نمایندگان اعلام کردهاند هفته آینده طرحی را به رای میگذارند تا ترامپ را ملزم کنند برنامههایش درباره ایران را توضیح دهد و هرگونه اقدام نظامی بدون مجوز کنگره را به چالش بکشند. در بیانیه آنان آمده است که اگرچه حکومت ایران «بیرحم و بیثباتکننده» است، اما ورود به جنگی اختیاری در خاورمیانه بدون درک کامل خطرات، اقدامی بیملاحظه خواهد بود.
به نوشته گاردین، در حالی که دولت ترامپ همچنان دیپلماسی را بهعنوان گزینه ترجیحی معرفی میکند، تحولات نظامی و سیاسی نشان میدهد تصمیمی سرنوشتساز در راه است؛ تصمیمی که میتواند مسیر سیاست خارجی آمریکا در دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ را رقم بزند.
اندیشکده آمریکای «فارین پالیسی این فوکِس» در تحلیلی تازه که پنجشنبه هفتم اسفند منتشر شد، وقوع جنگ میان ایران و آمریکا را «بهطور فزایندهای محتملتر» از پیش خواند و نوشت هر چند که هر دو طرف همچنان امیدوارند و میکوشند از وقوع درگیری پیشگیری کنند، اما مشخص نیست چطور میتوانند به چنین هدفی برسند چون دیپلماسی هنوز موفق نشده است.
بخشی از این تحلیل به بررسی نقاط قوت و ضعف هر دو طرف تخاصم پرداخته و تاکید کرده است که که ایالات متحده از نظر نظامی برتری قاطع دارد، اما این برتری بهتنهایی تضمینکننده پیروزی سریع نیست، زیرا ایران بر راهبرد افزایش هزینه جنگ و تابآوری طولانیمدت تکیه خواهد کرد.
در این بخش همچنین آمده است که از یک سو، از یک سو، آمریکا دارای قدرت هوایی پیشرفته، توان حملات دقیق، نیروی دریایی قدرتمند و شبکه لجستیکی جهانی است که فاصله بزرگی با تواناییهای ایران ایجاد میکند؛ «با این حال، صرف توانایی نظامی بهتنهایی نتیجه را تعیین نمیکند. راهبرد ایران بر همسطح شدن مستقیم با قدرت آمریکا بنا نشده، بلکه بر افزایش هزینه تقابل استوار است.»
به نوشته این مقاله «وسعت جغرافیایی» ایران و «ساختار غیرمتمرکز سپاه» ایران را به هدفی دشوار در جنگ تبدیل و تلاش برای خنثی کردن نیروهای آن را پیچیدهتر میکند.
بخش دیگری از این مقاله به چهار سناریوی محتمل درباره جنگ احتمالی اشاره شده است؛ سناریوی اول با عنوان «بنبست تنش» اینطور توصیف شده است: «هر دو طرف بدون پیروزی قاطع توان وارد کردن هزینههای جدی به طرف مقابل را دارند و ایران ظرفیت پرهزینه کردن هر شکلی از درگیری را برای خود حفظ میکند.»
سناریوی دوم با عنوان «جنگ کوتاه و قاطع» بر پایه احتمال وقوع «جنگ متعارف» بنا شده که در آن «ایالات متحده برتری نظامی قاطع دارد و اما این بهتنهایی تضمینکننده پیروزی سریع یا قاطع نیست.»
در سناریوی سوم «جنگ طولانی و فرسایشی بررسی شده است؛ حالتی که در آن هیچیک از طرفین به یک پیروزی سریع و قاطع دست نمییابد و هزینههای آن بسیار بالا خواهد بود. نویسنده تاکید کرده است که «عمق دفاعی» جمهوری اسلامی در چنین حالتی میتواند مانع شکست سریع شود.
سناریوی چهارم، با عنوان «استفاده محدود از زور برای فشار سیاسی» به بررسی حملات محدود برای وادار کردن طرف مقابل به امتیاز دادن پرداخته و در توصیف دقیقتر آن نوشته است: «استفاده محدود و قهری از زور که هدف آن پیروزی کامل یا فتح و تصرف نیست؛ بلکه ابزاری است برای اعمال فشار.»
نویسنده هشدار داده است که وقوع سناریوی چهارم میتواند به وقوع یکی از سناریوهای اول تا سوم منجر شود: «استفاده محدود از زور گاهی میتواند همان درگیریای را آغاز کند که قرار بود از آن جلوگیری کند.»
مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور ایران، شماری از وکلا، و گروههای حقوق بشری به مناسبت روز وکیل در ایران، از اقدامات جمهوری اسلامی علیه وکلای دادگستری، از جمله بازداشت دستکم ۱۶ نفر از آنان انتقاد کردند.
ساتو تاکید کرد بازداشت وکلا و برخورد با آنها فضای مدنی را بهطور جدی خدشهدار میکند.
گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور ایران، در شبکه اجتماعی ایکس با اشاره به هفتم اسفند، روز استقلال کانون وکلای دادگستری ایران، مصوب سال ۱۳۳۱، نوشت: «ماموریت من نشان میدهد که وکلای دادگستری صرفاً به دلیل پذیرش و دفاع از موکلانی که در فعالیتهای مدنی و اعتراضی مشارکت داشتهاند، با آزار، بازداشت و محرومیت از وکالت مواجه میشوند.»
او تاکید کرد که این روند جدی و مستمر همچنان ادامه دارد و افزود که در پی اعتراضات سراسری دیماه، گزارشهایی از بازداشت وکلای دادگستری در استانهای مختلف دریافت کرده است.
ساتو اضافه کرد که این گروه، از وکلایی به شمار میروند که آزاد هستند و تمایل به دفاع از معترضان دارند.
او در عین حال به این نکته اشاره کرد که این وکلا در پروندههای موسوم به امنیتی عملاً از انجام وظیفه دفاع از معترضان محروم میشوند؛ «پروندههایی که در آنها، به موجب تبصره ماده ۴۸ قانون آیین دادرسی کیفری، حق انتخاب وکیل برای متهمان به فهرست وکلای مورد تایید [رییسقوه قضاییه] محدود شده است.»
به اعتقاد ساتو، «این محدودیت، بهطور جدی خطر شکنجه، اخذ اعترافات اجباری و برگزاری دادگاههایی را افزایش میدهد که بهصورت ساختاری، با استانداردهای بینالمللی دادرسی عادلانه انطباق ندارند.»
او ضمن تاکید بر این موضوع که «وکلا از فضای مدنی دفاع میکنند و امکان اعمال آزادی بیان و آزادی تجمع را برای معترضان فراهم میسازند»، نوشت هنگامی که وکلا هدف قرار میگیرند یا از انجام وظایف حرفهای خود بازداشته میشوند، فضای مدنی بهطور جدی خدشهدار میشود.
«دفاع از متهمان سیاسی به جرمی سنگین بدل شده است»
مرکز عبدالرحمان برومند هم در ایکس با اشاره به بازداشت شماری از وکلا در روزهای اعتراضات سراسری و پس از آن نوشت در سیستم قضایی جمهوری اسلامی، دفاع از متهمان سیاسی به جرمی سنگین بدل شده است.
این مرکز اشاره کرد که حکومت سالهاست در تلاش است تا حق دفاع را به مسلخ ببرد و استقلال وکلا را نابود کند.
مجموعه حقوقی دادبان نیز چهارشنبه ششم اسفند در گزارشی نوشت فشار بر وکلای دادگستری، بهویژه وکلای فعال در حوزه حقوق بشر، در ماههای اخیر افزایش یافته است و برخی از آنان درباره پذیرش پروندههای مرتبط با اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ با هشدارهای مستقیم روبهرو شدهاند.
بر اساس این گزارش به نقل از منابع حقوقی در ایران، این فشارها تنها به تماسهای تهدیدآمیز محدود نبوده و در برخی موارد شامل هشدار درباره پذیرش وکالت معترضان بازداشتشده نیز بوده است.
بهگفته این منابع، چنین فضایی نگرانیهایی درباره امنیت حرفهای وکلا و امکان انجام آزادانه وظایف آنان ایجاد کرده است.
در این گزارش آمده است در شهرهایی از جمله تهران، کرج و شیراز، شماری از وکلا اعلام کردهاند از سوی برخی مقامات قضایی تحت فشار قرار گرفتهاند تا از پذیرش پروندههای مرتبط با اعتراضات دی ۱۴۰۴ خودداری کنند.
دادبان بازداشت همزمان چند وکیل حقوق بشری را نشانگر این موضوع دانست که «نهادهای امنیتی بهطور هدفمند به سراغ حلقه دفاع حقوقی بازداشتشدگان رفتهاند.»
بر اساس این گزارش، «حذف وکلای مستقل از چرخه دادرسی، راه را برای اعمال فشار، اعترافگیری اجباری و صدور احکام سنگین هموار میکند. این روند، نقض مستقیم حق دفاع و یکی از ستونهای اساسی دادرسی عادلانه است.»
«وقتی وکیل در بند است، عدالت هم در بند است»
حسن یونسی، وکیل و فرزند وزیر اطلاعات پیشین جمهوری اسلامی، هم در ایکس به وکلایی مانند «عنایتالله کراماتی، حسین شکری، مهران انصاری، مهدی انصاری، جعفر کشاور، جعفر زراعی، نازنین برادران، زهره جوانی، سپیده طاهری، تیمور سالاری، علیرضا فرزانه، فاطمه روهنده، محسن درگینژاد، امیر بهادری، مسعود شیرمردی و شیماقوشه» اشاره کرد که زندانی هستند.
همچنین زهرا مینویی، وکیل، در ایکس نوشت: «در روز وکیل، برای همکار بازداشتشدهام؛ شیما قوشه و همکاران دیگرم، آرزوی آزادی و استواری دارم. وقتی وکیل در بند است، عدالت هم در بند است؛ بازداشت وکیل، بازداشت موکل است.»
علاوه بر این، فرشته تابانیان، وکیل، نیز در ایکس نوشت: «اگر بنا باشد که وکیل و موکل و قاضی و همه یکسان صحبت کنند دادرسی عادلانه شکل نمیگیرد.» او ابراز امیدواری کرد که روز استقلال وکلا به زودی محقق شود.
کانال تلگرامی امتداد هم در گزارشی نوشت که علاوه بر ۱۶ وکلای بازداشتی در روزهای اخیر، تعدادی دیگر از وکلا نیز دوران محکومیت خود را در زندان میگذرانند و در این مورد به محمدرضا فقیهی اشاره کرد.
فقیهی به دنبال اعتراضات ۱۴۰۱ و تجمع مسالمتآمیز وکلا در آن روزها، به زندان محکوم شد.
ابوذر نصرالهی، وکیل دادگستری، در گفتوگو با امتداد با اشاره به محدودیت برای وکلا برای حضور در پروندهها به بهانه تبصره ماده ۴۸، اعلام کرد: «بر اساس تفسیری که اداره حقوقی قوه قضاییه ارائه داده، شمول این تبصره صرفاً ناظر بر جرایمی است که مجازاتشان شامل جرایم سالب حیات است یا جرایم مستوجب قطع عضو و جرایمی که مجازات آنها از ۱۵ سال به بالا است.»
او گفت با وجود مشخص بودن پروندههایی که مشمول محدودیتهای تبصره ماده ۴۸ میشوند، اما وکلا را به هیچ وجه در مرحله دادسرا نمیپذیرند و یکی از دلایل آن، مربوط به مواضعی است که با توجه به مسئولیت اجتماعی وکیل، در حوزه اندیشه و سخن اتخاذ میکنند.