در ادامه این بیانیه که به امضای «پیشکسوتان تیم ملی والیبال ایران- مقیم خارج از کشور» رسیده، آمده است: «سالها با پیراهن ملی و نام کشور عزیزمان ایران، در سختترین شرایط و با کمترین امکانات، تنها برای اعتلای نام ایران در میادین بینالمللی ایستادیم و جنگیدیم.»
آنها نوشتهاند: «همانند همه ایرانیانی که در هر جایگاه، مسئولیت و مسیری که بودند، همواره به ایران و ایرانیبودن خود افتخار کردند، ما نیز در هر نقشی که بر عهده داشتیم؛ چه بهعنوان بازیکن، مربی، پیشکسوت، صاحبنظر یا کارشناس، تمام توان، تجربه و اعتبار خود را وقف ورزش و نام ایران کردیم.»
والیبالیستهای پیشین همچنین نوشتند :«هدف ما همیشه سربلندی ایران بوده و هست؛ بهویژه در تاریکترین و دشوارترین روزهای تاریخ این سرزمین. اما امروز، قهرمانان واقعی، مردم شریف و دلیر ایراناند؛ زنان و مردانی که با ایستادگی، و با نثار خون و جان خود، به جهانیان ثابت کردند که ایرانِ کهن، اگرچه بارها طعم ظلم و تاریکی را چشیده، اما هرگز در برابر ستم سر فرود نیاورده است. این سرزمین، با تاریخ غنی، فرهنگ عمیق و ریشههای استوارش، همواره در بزنگاهها، قامت راست کرده و ایستاده است.»
در بخشی دیگر از این نامه آمده است: «شاید امروز از نظر جغرافیایی دور از وطن باشیم، اما سالها دوری و غربتِ ناخواسته، هرگز پیوند قلب، روح و عشق ما را با ایران نگسسته است.»
آنها نوشتهاند: «ایران همواره در جان ما زنده بوده و خواهد بود. درود میفرستیم به همه آنان که معنای واقعی قهرمان و قهرمانی را دوباره تعریف کردند. ما، پیشکسوتان و اعضای پیشین تیمهای ملی والیبال ایران، حمایت قلبی و همیشگی خود را از راه دور به مردم عزیزمان تقدیم میکنیم و آرزو داریم روزی دوباره، آزاد و سربلند، در کنار یکدیگر بر خاک وطن بوسه بزنیم.»
این نامه را دکتر ایرج احرابی فرد (آمریکا)، ناصر پیشوا (کانادا)، رضا چیتگر (آمریکا)، جاوید نجفی (لوگزامبورگ)، پرویز کاظمی (آلمان)، علی تازرونی (آمریکا)، حسن شمشیری (سوئد)، فرزاد فرهادیان (هلند)، خشایار خلیقی (انگلیس)، اکبر نائینی (استرالیا)، مسعود نظار (آلمان)، مهرداد اردن (آلمان)، پرویز احمدوند (آلمان) و علی عمادی (آمریکا) امضا کردهاند.
