هشدارها در مورد پیامدهای حذف ارز ترجیحی انسولین برای میلیونها بیمار دیابتی در ایران
رئیس هیئتمدیره جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران نسبت به پیامدهای حذف ارز ترجیحی انسولین و دشواری دسترسی به این دارو برای میلیونها بیمار دیابتی هشدار داد.
رئیس هیئتمدیره جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران نسبت به پیامدهای حذف ارز ترجیحی انسولین و دشواری دسترسی به این دارو برای میلیونها بیمار دیابتی هشدار داد.
در شرایطی که دولت مسعود پزشکیان تصمیمگیری در مورد حذف ارز ترجیحی انسولین را تکذیب کرده است، اما انتشار گزارشها در مورد افزایش قیمت این داروی حیاتی برای بیماران دیابتی، نگرانیهای جدی را ایجاد کرده است.
به نوشته روزنامه شرق، ایرج خسرونیا سهشنبه ۲۷ آبان با اعلام این موضوع که حذف ارز ترجیحی، «ضرر بسیار زیادی برای بیماران خواهد داشت»، افزود: «اگر انسولین با ارز آزاد محاسبه شود، قیمت آن چندین برابر میشود و بسیاری از بیماران با توجه به سطح درآمد خود توان پرداخت این هزینهها را نخواهند داشت.»
او اضافه کرد که آنها درمان را «نیمهکاره رها میکنند و با عوارض جدی مواجه میشوند.»
پیش از این، امیرکامران نیکوسخن، مدیرعامل انجمن دیابت ایران، ۲۱ آبان به خبرگزاری تسنیم گفته بود: «در ماههای اخیر نرخ ارز در برخی انسولینها تغییر کرده و این وضعیت واقعاً فاجعهبار است.»
به گفته او، هزینه نوارهای تست قند خون بهشدت بالا رفته و این نیز نتیجه تغییر نرخ ارز است.
این وضعیت در مورد بسیاری از بیماران مختلف نیز روی داده است. برای مثال، احمد آریایینژاد، عضو کمیسیون بهداشت مجلس شورای اسلامی، ۲۵ آبان به سایت دیدهبان ایران گفت با گران شدن دارو و ویزیت پزشکان، بعضی از مردم که توان مالیشان اندک است، قید دکتر رفتن و دارو خوردن را میزنند و مجبورند یا با بیماری خود سر کنند یا به استفاده از داروهای گیاهی روی بیاورند.
پیامدهای قطع انسولین برای بیماران دیابتی
خسرونیا درباره پیامدهای قطع یا کاهش مصرف انسولین بهدلیل گرانی یا کمبود دارو تاکید کرد که در این وضعیت، مبتلایان دیابت در کوتاهمدت با عوارضی مثل «کتواسیدوز، بیهوشی، کما و ضعف عمومی» مواجه میشوند.
به گفته او، در بلندمدت نیز بیماری کنترلنشده میتواند منجر به «عوارض چشمی، آسیب کلیه، گانگرن پا (مرگ بافتهای بدن)، قطع عضو و سایر پیامدهای جدی و پرهزینه» شود.
خسرونیا اشاره کرد که در این شرایط، در آینده، هزینههای بسیار بالاتری به دولت و بیمهها تحمیل خواهد شد و تاکید کرد که دسترسی منصفانه به انسولین، شرط لازم برای کنترل دیابت و جلوگیری از بحرانهای آینده در نظام سلامت است.
آمار بیماران دیابتی بیش از آمار رسمی است
خسرونیا در مورد آمار رسمی مبتلایان به دیابت در ایران گفت: «در حال حاضر، حدود ۹ میلیون نفر مبتلا به دیابت هستند، اما من این آمار را قبول ندارم و معتقدم تعداد واقعی بسیار بیشتر است؛ چراکه معمولاً ۴۰ تا ۵۰ درصد مبتلایان از بیماری خود بیاطلاع هستند.»
به گفته او، از میان بیماران شناختهشده، حدود ۱۰ درصد از انسولین استفاده میکنند.
خسرونیا خواستار آن شد که قیمت این دارو «تا حد امکان پایین باشد تا بیماران دسترسی بهتری به انسولینهای جدید داشته باشند و عوارض کمتری را تجربه کنند.»
پیش از این، نیکوسخن با اشاره به اینکه در ماههای اخیر حتی نرخ ارز در برخی انواع انسولینها تغییر کرده و این وضعیت واقعاً فاجعهبار است، افزوده بود: «وقتی فرد دیابتی به انسولین کافی دسترسی نداشته باشد، کنترل بیماریاش مختل میشود.»
او اضافه کرده بود: «تهیه قلم انسولین بهصورت آزاد برای بسیاری از خانوادهها بسیار دشوار و گران است.»
هشدارها در مورد پیامدهای خطرناک حذف ارز ترجیحی انسولین در شرایطی در رسانهها منتشر شدهاند که محمد هاشمی، سخنگوی سازمان غذا و دارو، ۲۲ آبان بدون تایید یا تکذیب صریح افزایش قیمت انسولین گفت: «با پوشش ۹۰ درصدی بیمه، میزان پرداخت بیماران بابت انواع انسولین کمتر از ۵۰ هزار تومان در هفته است.»
همچنین فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت پزشکیان، هفته گذشته بدون اشاره به افزایش قیمت انسولین گفت: «خبری در فضای مجازی و برخی رسانههای رسمی و نیمه رسمی منتشر شد که دولت قصد دارد ارز ترجیحی را برای کالاهای اساسی و دارو حذف کند که اصولاً در بحث بودجه و زمان بستن بودجه بحثهای کارشناسی مطرح میشود اما دولت هیچگونه تصمیمی در این خصوص ندارد.»
گزارش خردادماه مرکز پژوهشهای مجلس و آمارهای رسمی نشاندهنده آن بود که سهم بیماران از هزینههای درمان در ایران تا ۷۰ درصد افزایش یافته و بیش از ۸۳ درصد بازار فروش دارو در اختیار ۵۵ شرکت شبهدولتی است.
برخی رسانهها در ایران گزارش دادند فروشگاه جینوست در خیابان فرشته تهران، شنبه ۱۹ مهر و پس از برگزاری جشنی در ۱۸ مهر و انتشار ویدیوهای آن، بهدست نیروی انتظامی پلمب شد.
وبسایت خبری «آسیانیوز ایران» با اشاره به این اقدام نوشت که به نظر میرسد این برخورد، صرفا یک واکنش مقطعی نیست، بلکه بخشی از یک کارزار بزرگتر برای «کنترل بیشتر بر فضای اجتماعی، مقابله با نمایش ثروت و اجرای سختگیرانهتر قوانین» است.
بسیاری از کسبوکارها نگران تاثیر این سیاست تازه بر معیشت، سلامت روان شهروندان و زندگی اجتماعی آنها هستند.
فشار اقتصادی حکومت بر مردم و استفاده از آنها برای سرکوب
در هفتههای اخیر فشار حکومت بر کسبوکارها و شهروندان به دلیل سرپیچی از قانون حجاب اجباری، رقص و سرو مشروبات الکلی افزایش چشمگیری پیدا کرده است. از جمله، در پی انتشار ویدیوهایی از برگزاری جشنی در جزیره کیش با عنوان «قهوهپارتی» در رسانههای اجتماعی، دادستان عمومی و انقلاب کیش، از تشکیل پرونده و بازداشت برگزارکنندگان آن خبر داد.
یکی از زنان کافهداری که تجربه برخورد عوامل انتظامی با چنین جشنهایی را دارد به ایراناینترنشنال گفت شاهد بوده که مقامات در بعضی موارد از افراد بازداشتشده - بدون توجه به موقعیت مالیشان - وثیقه چند میلیاردی دریافت کرده و آنها را از کار کردن منع کردهاند.
او افزود بر اساس مشاهداتش بر این باور است که حساسیت بیشتری روی تجمعات تفریحی با حضور جوانها و نسل زد وجود دارد و نیروهای امنیتی با چنین رویدادهایی خشنتر برخورد میکنند.
مقامهای جمهوری اسلامی همواره چنین جشنهایی را «برخلاف شئونات اسلامی» و «هنجارشکنی» توصیف کرده و به نظر میرسد نگران الگوبرداری کسبوکارها از یکدیگر در این زمینهاند.
در ماههای اخیر ویدیوهایی از صاحبان چندین کافه در دزفول و قم در رسانههای اجتماعی منتشر شده که در آن در سخنانی شبیه به اعتراف اجباری یا به دلیل برگزاری جشن همراه با رقص و موسیقی، از مسئولان عذرخواهی و ابراز ندامت میکنند یا از مشتریان خود میخواهند برای جلوگیری از پلمب شدن، حجاب را رعایت کنند.
کارمند یک کافه در تهران به ایراناینترنشنال گفت مقامهای جمهوری اسلامی تلاش میکنند با فشار بر صاحبان کسبوکارها و تهدید به برخورد و پلمب اماکن، مردم را در برابر هم قرار دهند و از آنها به عنوان وسیلهای برای سرکوب و سانسور خودشان و زنان استفاده کنند.
پلمب به مثابه ابزار فشار سیاسی
از طرف دیگر، شواهد و گزارشهای رسیده حاکی است حکومت از بستن کسبوکارها برای انتقامگیری از مخالفانش هم استفاده میکند.
اطلاعات و گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند دستکم در دو مورد، کسبوکار شهروندان به دلیل فعالیت سیاسی خود آنها یا نزدیکانشان و با هدف اعمال فشار بر افراد، به دستور نهادهای حکومتی در تهران پلمب شدهاند.
این برخورد در گذشته هم سابقه داشته و به عنوان مثال در آذر ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات سراسری در خیزش «زن، زندگی، آزادی»، اداره اماکن برای توقف اعتصاب در شهرهای مختلف کردستان و نیز در ایلام و کرمانشاه، مغازه کسبهای را که در اعتصاب شرکت کرده بودند، پلمب کردند.
کارمند یک کافه در مشهد به ایراناینترنشنال گفت حکومت فکر میکند با پلمب و بازداشت، باقی رستورانها و کافهها را «از برگزاری ایونت» بازمیدارد اما تعداد این رخدادها روز به روز بیشتر میشود و در نهایت حتی پلمب هم کارگر نیست و مراسم بسیاری از چشمش در میرود.
او افزود: «غول از چراغ جادو بیرون آمده و دیگر به آن برنمیگردد.»
مردم چه میگویند؟
رسانههای اجتماعی از جمله ایکس و اینستاگرام سرشار از روایت شهروندان از پلمب شدن کسبوکارها و فشار اجتماعی بر زنان برای حجاب اجباریاند.
گروهی از زنان با اشاره به پلمب کافه و رستورانها و جریمههای موجود، بر این باورند تنها زمانی میتوان گفت حجاب اجباری در ایران برچیده شده که زنان بتوانند آزادانه با پوشش دلخواه خود در مدرسه، دانشگاه، محل کار و اماکن دولتی حاضر شوند و مدارک هویتی بدون حجاب اجباری داشته باشند.
برخی دیگر از زنان هم با اشاره به فشار موجود بر آنها در محل کار برای حجاب اجباری، میگویند حجاب آزاد نشده، بلکه حکومت بهدلیل شجاعت زنها در سرپیچی از قانون حجاب اجباری و همچنین ترس از اعتراضات مردم بهخاطر فشارهای اجتماعی و شرایط سخت معیشتی، مستاصل شده است.
در کشوری با فرهنگ طولانی قهوهخانهداری در کنار نبود فضاهای تفریحی کافی و آزادیهای اجتماعی، کافهها جزو معدود مکانهای مورد علاقه جوانها برای جمع شدن و تنفساند.
فشار بر کافهها و رستورانها بر سر حجاب و بگیر و ببند زنان، ممکن است باعث جرقه خوردن دور جدید اعتراضات ضدحکومتی در ایران بشود.
